اَبیمَلِک

۱. پادشاه جِرار، که ساره را خواهر ابراهیم می‌دانست، او را به حرمسرای خود برد، اما با هشدار خدا، ساره را بازگرداند و ابراهیم را برادر او خواند، به عنوان سرزنش. پیدایش ۲۰. شاهدی بر حقوق خدا در قومش، مزامیر ۱۰۵:۱۴-۱۵، و اینکه او وفاداری خود را در راه‌هایش با آنها حتی زمانی که آنها بی‌وفا هستند، اثبات خواهد کرد. ۲. اتفاق مشابهی با اسحاق و رِبِکا تحت پادشاه دیگری با همین نام رخ داد — این نام عنوانی برای پادشاهان فلسطینیان بود، همانطور که فرعون عنوانی برای پادشاهان مصر بود. پیدایش ۲۶:۱-۱۶. ۳. پسر جدعون از یک کنیز شِکیمی. او مردان شِکیم را ترغیب کرد تا او را به عنوان حاکم انتخاب کنند و سپس ۷۰ نفر از برادرانش را کشت. تنها یوتام فرار کرد، که نفرینی بر قاتلان اعلام کرد. این با کشته شدن بسیاری از مردان شِکیم و زخمی شدن مرگبار اَبیمَلِک توسط تکه‌ای از سنگ آسیاب که توسط زنی در حمله به تِبِص بر او پرتاب شد، محقق شد. داوران ۸:۳۱؛ داوران ۹؛ ۲ سموئیل ۱۱:۲۱. ۴. کاهن در زمان داوود، ۱ تواریخ ۱۸:۱۶: همچنین در ۲ سموئیل ۸:۱۷ اَخیمَلِک نامیده می‌شود. به اَبیاثار مراجعه کنید.

(«پدر پادشاه است» یا شاید «مَلِک پدر است»). ۱. پادشاه جِرار. طبق اِلوهیست (پیدایش ۲۰:۱-۱۸) او ساره را به حرمسرای خود برد، اما پس از اطلاع از اینکه او همسر ابراهیم است، او را سالم بازگرداند و جبران خسارت کافی کرد. متعاقباً او با ابراهیم عهد بست (پیدایش ۲۱:۲۲ به بعد). یهویست (پیدایش ۱۲:۱۰ به بعد، پیدایش ۲۶:۱ به بعد) دو روایت متفاوت از همان سنت را ارائه می‌دهد. کتاب یوبیل‌ها، در بخش موازی با پیدایش ۱۲:۱۰ به بعد، ابراهیم را از سرزنش مبرا می‌کند و دو روایت دیگر را حذف می‌کند! ۲. پسر جدعون. مادرش به یکی از خانواده‌های برجسته کنعانی در شِکیم تعلق داشت، اگرچه داوران ۸:۳۱ او را کنیز می‌نامد، و یوتام (داوران ۹:۱۸) او را به عنوان خدمتکار معرفی می‌کند. پس از مرگ جدعون، اَبیمَلِک، با حمایت خویشاوندان مادری خود، گروهی از مزدوران را جمع کرد، هفتاد برادر ناتنی خود را «بر روی یک سنگ» به قتل رساند، و توسط جمعیت مختلط کنعانی و اسرائیلی شِکیم و اطراف آن به عنوان پادشاه پذیرفته شد. اما یوتام بذر اختلاف را بین حاکم جدید و رعایایش کاشت، و دومی به زودی رنجید زیرا پادشاه در میان آنها زندگی نمی‌کرد. در پایان سه سال آنها برای شورش آماده بودند، و رهبری را در جَعَل، پسر عَبَد، یافتند. اَبیمَلِک او را شکست داد، شهر را گرفت، و محل را با نمک پاشید، به نشانه اینکه دیگر نباید ساخته شود. تِبِص، شهر بعدی که توسط او مورد حمله قرار گرفت، به دست او افتاد، اما او در حالی که به قلعه حمله می‌کرد، توسط زنی به شدت زخمی شد (داوران ۹:۵۰-۵۴، ۲ سموئیل ۱۱:۲۱). اهمیت او در تاریخ اسرائیل در این واقعیت نهفته است که سلطنت کوتاه مدت او پیش‌درآمدی بر سلطنت پایدار بود که اندکی بعد تأسیس شد. ۳. ۱ تواریخ ۱۸:۱۶: اَخیمَلِک را بخوانید. ۴. مزامیر ۳۴:۱-۲۲ (عنوان): اَکیش را بخوانید (مقایسه کنید ۱ سموئیل ۲۱:۱۳). ج. تیلور.