ابیاتار

پدر فراوانی، یا «پدر یک بازمانده»

پسر اخیملک کاهن اعظم. او از قتل عام کاهنان که به دستور شائول توسط دوئگ انجام شد، فرار کرد، ۱ سموئیل ۲۲:۱۸، ۲۰. او به پیروان داوود پیوست و به عنوان کاهن اعظم شناخته شد؛ اما با درگیر شدن در شورش ادونیا، سلیمان او را از کهانت محروم کرد و به شهر عناتوت که متعلق به پسران هارون بود، فرستاد تا در آنجا زندگی کند. ۱ پادشاهان ۲:۲۶؛ ۱ تواریخ ۶:۶۰. در ۱ پادشاهان ۴:۴، ابیاتار همراه با صادوق به عنوان کاهنان (نه کاهنان اعظم) نام برده شده است؛ اگرچه خلع شده بود، ابیاتار هنوز یک کاهن بود. در ۲ سموئیل ۸:۱۷ و ۱ تواریخ ۱۸:۱۶ که «اخیملک (یا ابیملک) پسر ابیاتار» به عنوان کاهن همراه با صادوق در زمان داوود نام برده شده است، مشکلی وجود دارد. برخی گمان می‌کنند که نام‌ها باید جابجا شوند و منظور ابیاتار است؛ اما این اخیملک ممکن است پسر ابیاتار نامبرده بالا بوده باشد (نامگذاری پسر به نام پدربزرگ اصلاً غیرعادی نیست) و به دلایلی در این قسمت‌ها به جای پدرش به عنوان کاهن ذکر شده است. او ممکن است مردی شایسته‌تر از پدرش بوده باشد، که به دلیل گناه خود از کهانت خلع شد، اگرچه این امر پیشگویی مربوط به خانه عیلی در شیلو را محقق کرد. ۱ سموئیل ۲:۳۱-۳۶؛ ۱ پادشاهان ۲:۲۷. خداوند ما در مرقس ۲:۲۶ از ابیاتار به عنوان کاهن اعظم، در ارتباط با خوردن نان حضور توسط داوود، صحبت می‌کند، بدون شک به این دلیل که او بعدها به آن مقام رسید.

پسر اخیملک، که رئیس خانواده کاهنان مسئول معبد در نوب بود (۱ سموئیل ۲۱:۱). همه به جز ابیاتار توسط شائول قتل عام شدند (۱ سموئیل ۲۲:۲۰). هنگامی که بقیه از احضار پادشاه اطاعت کردند، او ممکن است در خانه مانده باشد تا خدمت کند. پس از شنیدن خبر قتل عام، او با افود غیب‌گویی به داوود پناه برد (۱ سموئیل ۲۳:۶؛ همچنین به ۱ سموئیل ۲۳:۹؛ ۱ سموئیل ۳۰:۷ مراجعه کنید). ابیاتار و صادوق در سرگردانی‌های طولانی این قانون‌شکن او را همراهی کردند. در طول شورش ابشالوم، آنها و پسرانشان خدمات ارزشمندی به پادشاه پیر ارائه دادند (۲ سموئیل ۱۵:۱۷). در ۲ سموئیل ۸:۱۷ (همچنین ۱ تواریخ ۱۸:۱۶ [که در آن، علاوه بر این، «ابیملک» باید اخیملک باشد] ۱ تواریخ ۲۴:۶) نام‌های ابیاتار و پدرش جابجا شده‌اند. پیوستن ابیاتار به ادونیا (۱ پادشاهان ۱:۷؛ ۱ پادشاهان ۱:۱۹؛ ۱ پادشاهان ۱:۲۵) از اهمیت زیادی برخوردار بود، نه تنها به دلیل موقعیت او به عنوان کاهن، بلکه به دلیل دوستی طولانی او با پادشاه داوود. بنابراین سلیمان، به محض اینکه توانست با خیال راحت این کار را انجام دهد، ابیاتار را از کهانت خلع کرد، به او هشدار داد که هرگونه سوء رفتار آینده مجازات اعدام را در پی خواهد داشت، و او را به انزوای عناتوت تبعید کرد (۱ پادشاهان ۲:۲۶). پسران او (۲ سموئیل ۸:۱۷) مقام کهانت را همراه با پدرشان از دست دادند (۱ پادشاهان ۲:۲۷؛ مقایسه کنید ۱ سموئیل ۲:۲۷-۳۶). در مرقس ۲:۲۶ ذکر اشتباه ابیاتار به دلیل ارتباط نزدیک او با پادشاه در روزهای پس از ذکر شده است. جی. تیلور.