۱ این سخن درست و قابل باور است که اگر کسی می خواهد در یک کلیسا رهبر شود، آن شخص در آرزوی کار خوبی می باشد. ۲ آن رهبر باید آدم بی عیب بوده، شوهر وفادار به یک زن، با فکر سالم، پرهیزگار، آبرومند، مهمان نواز و قادر به تعلیم دادن باشد. ۳ نه شرابخور یا ظالم، بلکه یک شخص ملایم؛ و نه یک شخص جنگجو یا پول پرست. ۴ او باید بتواند خانوادۀ خود را به خوبی اداره کند و فرزندان خود را طوری تربیت نماید که از او با احترام کامل اطاعت کنند. ۵ زیرا اگر مردی نتواند خانوادۀ خود را اداره کند، چگونه می تواند از کلیسای خدا سرپرستی کند؟ ۶ او نباید نو ایمان باشد، زیرا ممکن است که مغرور گشته، مانند شیطان محکوم گردد. ۷ زیاده بر این، او باید از نام نیک در میان مردمی که اهل کلیسا نیستند، برخوردار باشد تا مورد ملامت واقع نگردد و به دام شیطان نیفتد.
۸ به همین گونه خادمان کلیسا باید اشخاص قابل احترام باشند، نه ریاکار. آنها نباید در شراب خوری افراط کنند و یا در تلاش جمع آوری پول نا مشروع باشند. ۹ آنها باید حقیقت ایمان را که خدا آشکار می سازد، با وجدان پاک نگهدارند. ۱۰ خادمان باید اول مورد آزمایش قرار گیرند تا اگر بی عیب بودند، آن وقت برای خدمت انتخاب شوند. ۱۱ همچنان زنان خادمان نیز باید قابل احترام بوده و غیبت نکنند، بلکه با فکر سالم در هر کار وفادار باشند. ۱۲ خادمان نیز باید شوهر وفادار به یک زن باشند و فرزندان و خانوادۀ خود را به خوبی اداره کنند. ۱۳ زیرا خادمانی که وظیفۀ خود را به شکل درست انجام می دهند، مورد احترام قرار گرفته و به اطمینان زیادی که در ایمان داشتن به عیسای مسیح است، دست می یابند.
۱۴ امیدوارم که بتوانم به زودی پیش تو بیایم، اما این چیزها را برایت نوشتم تا ۱۵ اگر آمدنم معطل شد، بدانی که در خانوادۀ خدا که کلیسای خدای زنده و ستون و تهداب حقیقت است، چگونه باید رفتار کرد. ۱۶ هیچ کس انکار کرده نمی تواند که راز دینداری ما چقدر بزرگ است، زیرا:
«عیسای مسیح به صورت انسان ظاهر شد،
روح مقدس حقانیت اش را ثابت نمود،
فرشته گان او را دیدند،
خبر خوش او در میان ملتها اعلام شد،
در دنیا، مردم به او ایمان آوردند،
و با شکوه و جلال به عالم بالا بُرده شد.»
۱ این نامه از طرف پولُس می باشد. او غلام عیسای مسیح است که از سوی خدا به عنوان رسول برگزیده شده و برای رساندن خبر خوش فرا خوانده شده است.
۲ خدا این خبر خوش را مدتها قبل به وسیلۀ پیامبران خود در نوشته های مقدس وعده داده بود. ۳ این خبر خوش دربارۀ پسر اوست که از لحاظ جسم از نسل داوود پادشاه متولد شد ۴ و توسط روح مقدس که در او بود و با زنده شدن پس از مرگ، به وسیلۀ قدرت عظیم خدا آشکار ساخت که پسر خداست. او سَروَر ما عیسای مسیح است. ۵ ما به وسیلۀ عیسای مسیح و به خاطر نام او فیض یافتیم و فرا خوانده شدیم که رسولان او باشیم تا همۀ ملتها را رهنمایی کنیم که به او ایمان بیاورند و از او اطاعت کنند. ۶ این همچنین شامل حال شما رومیان می باشد که خدا شما را دعوت کرده است تا متعلق به عیسای مسیح باشید.
۷ من این نامه را به همۀ شما محبوبان خدا در شهر روم که به این مقام مقدس فرا خوانده شده اید، می نویسم. فیض و سلامتی از طرف پدر آسمانی ما خدا و سَروَر ما عیسای مسیح به شما باد.
۸ پیش از هر چیز، خدای خود را در نام عیسای مسیح برای همۀ شما شکر می کنم، زیرا ایمان شما در تمام دنیا شهرت یافته است. ۹ خدا شاهد است که همیشه شما را در دعاهایم به یاد می آورم. همان خدایی که او را با اعلام خبر خوش دربارۀ پسرش از دل و جان خدمت می کنم. ۱۰ من همیشه دعا می کنم که اگر خدا بخواهد به یک طریقی موفق شوم که بالاخره به دیدن شما بیایم. ۱۱ بسیار آرزومندم که شما را ببینم تا از برکت روحانی شما را بهره مند ساخته و تقویت نمایم. ۱۲ مقصودم این است که من و شما از ایمان یکدیگر تقویت شویم.
۱۳ ای ایمانداران، نمی خواهم بی خبر باشید که بارها قصد داشتم نزد شما بیایم اما همیشه چیزی مرا از انجام آن باز داشته است. من می خواهم همان طوری که در میان دیگر ملتها پیروانی برای مسیح یافتم، در میان شما نیز بیابم. ۱۴ من در برابر همه، از مردم متمدن گرفته تا غیر متمدن، از حکیمان گرفته تا جاهلان، وظیفه یی به عهده دارم. ۱۵ بنابر این اشتیاق زیاد دارم که خبر خوش مسیح را به شما در شهر روم نیز اعلام نمایم.
۱۶ من از خبر خوش عیسای مسیح شرمنده نیستم، زیرا که این مژده، قدرت خدا برای نجات هر کسی است که ایمان بیاورد، اول یهودیان و سپس غیر یهودیان. ۱۷ در این خبر خوش عدالت خدا آشکار می گردد که از آغاز تا به پایان بر پایۀ ایمان است. چنان که در نوشتۀ پیامبران آمده است: «شخص عادل به وسیلۀ ایمان زندگی می کند.»
۱۸ غضب خدا از آسمان بر هر گونه گناه و شرارت کسانی ظاهر می گردد که زندگی شرارت آمیز شان مانع شناخت حقیقت است. ۱۹ زیرا آنچه آنها می توانند دربارۀ خدا بدانند برای شان آشکار است، چون خدا آن را در پیش چشمان شان قرار داده است. ۲۰ خدا از زمان آفرینش دنیا صفات نادیدنی یعنی قدرت ازلی و اُلوهیت خود را به طور کامل نشان داده است. خدا این صفات را به وسیلۀ چیزهایی که آفریده بود، قابل درک و فهم ساخته است تا مردم هیچ عذری نداشته باشند. ۲۱ با وجود آن که آنها خدا را می شناختند، ولی او را به عنوان خدا ستایش نکرده و از او شکرگزاری نکردند. در عوض افکار شان کاملاً پوچ گشته و دلهای بی فهم آنها را تاریکی فرا گرفت. ۲۲ در حالی که ادعای دانایی می کنند، ولی نشان می دهند که نادان هستند. ۲۳ آنها جلال خدای ابدی را به بُتهایی شبیه انسانهای فانی، پرنده گان، چهارپایان و خزنده گان تبدیل کرده اند.
۲۴ از این رو خدا ایشان را با شهوتهای خود شان در ناپاکی رها کرد تا با یکدیگر بدنهای خود را فاسد سازند. ۲۵ آنها حقیقت خدا را به یک دروغ تبدیل نموده و مخلوق خدا را به جای خالق پرستش کردند، خالقی که تا ابد متبارک است! آمین.
۲۶ به همین دلیل خدا آنها را تسلیم شهوتهای شرم آور خود شان کرده است. حتی زنان آنها روابط طبیعی خود را به آنچه غیر طبیعی است، تبدیل کرده اند. ۲۷ همین گونه مردان روابط طبیعی جنسی با زنان را ترک کرده اند و در آتش شهوت برای هم جنسان خود می سوزند. مردان مرتکب اعمال زشت و ننگین با مردان دیگر شدند و در وجود خود شان جزایی را که سزاوار چنین خطاکاری است، دیدند.
۲۸ چون آنها شناخت خدا را ناچیز شمردند، خدا هم آنها را تسلیم افکار فاسد شان نمود تا اعمال ناشایست را انجام دهند. ۲۹ آنها از انواع بی عدالتی، شرارت، خودخواهی و بدی پُر هستند. مملو از حسادت، قتل، نزاع، فریبکاری و بد نیتی می باشند. آنها آوازۀ بد پخش نموده، ۳۰ از یکدیگر بدگویی می کنند، از خدا نفرت دارند، ظالم و مغرور بوده و لاف می زنند. آنها آفرینندۀ بدی ها بوده و از والدین خود سرپیچی می کنند، ۳۱ بی فهم، بی وفا و بی رحم هستند و دلسوزی نمی کنند. ۳۲ با وجود این که از حکم عادلانۀ خدا آگاه هستند که مکافات انجام دهنده گان چنین کارها مرگ است ولی نه فقط خود شان این کارها را می کنند بلکه دیگران را نیز در انجام آن تشویق می نمایند.
۱ شاید کسی بپرسد، آیا خدا قوم برگزیدۀ خود را رد کرده است؟ هرگز نه! خود من از قوم بنی اسرائیل، از نسل ابراهیم و از قبیلۀ بنیامین هستم. ۲ خدا قوم خود را که از ابتدا می شناخت، رد نکرده است. آیا نمی دانید که در نوشته های پیامبران چه آمده است؟ وقتی الیاس پیامبر برای قوم اسرائیل نزد خدا شفاعت می کند و می گوید: ۳ «خداوندا، آنها پیامبران تو را کُشته اند و قربانگاه های تو را ویران ساخته اند و من تنها باقی مانده ام و اینک آنها قصد جان مرا دارند.» ۴ جواب خدا به او چه بود؟ «من هفت هزار مردی را که در پیش بُتِ بعل زانو نزده اند، برای خود نگهداشته ام.» ۵ همین گونه در زمان حاضر نیز عده یی باقی مانده اند که به فیض خدا انتخاب شده اند. ۶ اگر این از فیض خداست، دیگر بسته به اعمال انسانی نیست و اما اگر به اعمال انسان مربوط باشد، دیگر فیض معنایی نخواهد داشت.
۷ این یعنی چه؟ یعنی این که قوم اسرائیل آنچه را که جستجو می کرد، نیافت. برگزیده گان آن را یافتند و دیگران سنگدل گردیدند. ۸ چنان که در نوشته های پیامبران آمده است:
«خدا یک حالت بی حسی به ایشان داد،
یعنی چشمانی که نتوانند ببینند و گوشهایی که نتوانند بشنوند
و تا به امروز این حالت را دارند.»
۹ و داوود پادشاه می گوید:
«دسترخوان آنها برای شان دام گردد
و سنگی شود که باعث لغزش آنها شده،
جزای کارهای شان را ببینند.
۱۰ چشمان آنها کور شود تا نبینند
و کمرهای شان زیر بار همیشه خم گردد.»
۱۱ پس شاید باز هم کسی بپرسد، آیا آنها لغزش خوردند تا برای همیشه بیفتند؟ هرگز نه! بلکه تا در نتیجۀ گناه آنها، نجات به غیر یهودیان برسد و این باعث برانگیختن غیرت قوم اسرائیل گردد. ۱۲ حال اگر گناه آنها موجب برکت جهان شد، و شکست ایشان موجب سعادتمندی ملتها گردید، پس فکر کنید که این برکت چقدر بیشتر خواهد بود، هرگاه تعداد نجات یافته گان یهودی به کمال برسد!
۱۳ اکنون ای غیر یهودیان، روی سخن من با شماست. چون خود من رسولی برای غیر یهودیان هستم، به وظیفۀ خود افتخار می کنم. ۱۴ شاید با این روش بتوانم غیرت قوم خود را تحریک کنم و باعث نجات بعضی از آنها گردم، ۱۵ زیرا اگر رد شدن آنها باعث آشتی جهان با خدا شد، پس قبول شدن آنها چه نتیجه یی جز زنده شدن از مُرده گان خواهد داشت؟
۱۶ اگر اولین زغالۀ خمیر به نام خدا تقدیس شده باشد، بقیۀ آن نیز مقدس است و اگر ریشۀ درخت تقدیس شده باشد، شاخه هایش نیز مقدس می باشند. ۱۷ اما اگر بعضی از شاخه ها بریده شده اند و تو که نهال زیتون وحشی بودی به جای آنها پیوند شدی و اکنون در ریشه و چربی زیتون شریک گردیدی، ۱۸ پس به برتری خود به شاخه های بریده شده فخر نکن. اگر چنین می کنی، به خاطر داشته باش که ریشه بر تو استوار نیست بلکه تو بر ریشه استوار هستی.
۱۹ اما شاید کسی بگوید: «شاخه ها بریده شدند تا من پیوند گردم.» ۲۰ درست است، ولی آنها به علت بی ایمانی بریده شدند و تو به وسیلۀ ایمان در آنجا می مانی، پس مغرور نباش بلکه بترس. ۲۱ زیرا اگر خدا از بریدن شاخه های طبیعی خودداری نکرد، از بریدن تو نیز صرف نظر نخواهد نمود. ۲۲ پس مهربانی و سختگیری خدا را به یاد داشته باش. خدا نسبت به آنهایی که دور افتاده اند سختگیر است اما نسبت به تو مهربان است به شرط این که در مهربانی او بمانی. اگر نه، تو نیز بریده خواهی شد. ۲۳ اگر آنها نیز به بی ایمانی خود ادامه ندهند، دوباره پیوند خواهند شد، زیرا خدا قادر است که آنها را بار دیگر پیوند نماید. ۲۴ زیرا اگر تو که از زیتون وحشی بریده شدی و به طور غیر طبیعی به زیتون اهلی پیوند گردیدی، پس چقدر آسانتر است که این شاخه های طبیعی به درخت خود پیوند شوند.
۲۵ ای ایمانداران! برای این که شما در فکر خود مغرور نشوید، می خواهم این راز را درک کنید که یک سنگدلی مؤقتی بر بخشی از قوم اسرائیل قرار گرفته است و این سنگدلی فقط تا زمانی خواهد بود که تعداد غیر یهودیانی که نجات می یابند، تکمیل گردد. ۲۶ به این ترتیب تمام قوم اسرائیل نجات خواهند یافت. چنان که در نوشته های پیامبران آمده است:
«نجات دهنده از شهر صهیون خواهد آمد،
و بی دینی را از نسل یعقوب برخواهد داشت.
۲۷ این پیمان من با آنها خواهد بود،
هنگامی که گناهان شان را بر طرف سازم.»
۲۸ از لحاظ خبر خوش، قوم اسرائیل دشمن خدا هستند و این به نفع شماست، اما از لحاظ انتخاب خدا، به خاطر اجداد شان هنوز محبوب خدا هستند. ۲۹ زیرا نعمتهای خدا و دعوت او برگشت ناپذیر است. ۳۰ ای غیر یهودیان، همان طور که شما زمانی نسبت به خدا نافرمان بودید، ولی اکنون به سبب نافرمانی یهودیان رحمت یافته اید، ۳۱ اکنون آنها نیز نافرمان شده اند تا در نتیجۀ رحمت خدا بر شما، بر آنها نیز رحم شود. ۳۲ زیرا خدا تمام مردم را گرفتار نافرمانی کرده است تا بر همه رحمت کند.
۳۳ ثروت خدا چقدر بزرگ است و حکمت و معرفت او چقدر عمیق می باشد! هدفهای او غیر قابل درک و راه های او غیر قابل فهمند! ۳۴ زیرا:
«کیست که افکار خداوند را درک نموده،
یا کیست که مشاور او بوده باشد؟»
۳۵ «کیست که چیزی به خدا قرض داده باشد،
تا آن را از او پس بگیرد؟»
۳۶ زیرا همه چیز به وسیلۀ خدا آفریده شد و همه چیز از طریق او و برای اوست. خدا را تا به ابد جلال باد. آمین!
این واقعاً یک راز آنقدر بزرگ است که ذهن انسان نمی‌تواند آن را درک کند. ما نیز نمی‌توانیم خدا را در عظمت وجودش درک کنیم. کدام مخلوقی می‌تواند کسی را که قادر مطلق، دانای مطلق، حاضر مطلق است—کسی که بی‌نهایت و ابدی است—درک کند؟ همه ما ناتوان، جاهل و محدود هستیم و ابدیت را نیز درک نمی‌کنیم.
مردم ممکن است اعتراض کنند که فقط کتاب مقدس است که این صفات بزرگ خدا را به ما می‌گوید، زیرا ما او را نمی‌بینیم و نمی‌توانیم ببینیم. اما تمام خلقت گواه قدرت ابدی و الوهیت خداست. رومیان ۱:۲۰ به آن شهادت می‌دهد: «زیرا از زمان آفرینش جهان، صفات نادیدنی او، یعنی قدرت سرمدی و الوهیتش، به وضوح در آنچه آفریده شده است، دیده و درک می‌شود، به طوری که آنها هیچ عذری ندارند.» خالق لزوماً باید بزرگتر از خلقت خود باشد. برای چنین خدایی که در جسم ظاهر شود، به طرز شگفت‌انگیزی فراتر از تمام تصورات انسانی است. این باورنکردنی به نظر می‌رسد، و به همین دلیل، بسیاری حتی این امکان را رد می‌کنند. اما، اگر منطقی فکر کنیم، آیا دشوار است باور کنیم که خدایی چنین بی‌نهایت بزرگ، خدایی با چنین قدرت و حکمت شگفت‌انگیزی، قادر است خود را با تبدیل شدن به انسان آشکار سازد در حالی که هنوز جلال عظیم الوهیت خود را حفظ می‌کند؟
تجلی شگفت‌انگیز او در جسم، گواهی بر عظمت جلال او و عظمت محبت و مهربانی او نسبت به بشریت است. ما نیازی نداریم که همه چیز را در مورد این مکاشفه شگفت‌انگیز خدای زنده در شخص خداوندعیسی درک کنیم. اما با وجود اینکه ما درک نمی‌کنیم، باز هم عمیق‌ترین ستایش و پرستش قلب‌های ما را می‌طلبد. «زیرا همه چیز از او و به وسیله او و برای اوست. جلال تا ابد از آن او باد. آمین» (رومیان ۱۱:۳۶).
