خداوند نزدیک است — ۱۸ جولای ۲۰۲۶: زبور ۲۷:۴

^۱ خداوند نور و نجات من است، از کی بترسم؟ خداوند پناهگاه جان من است، از کی هراسان باشم؟ ^۲ وقتی شریران به من نزدیک شوند تا مرا نابود سازند، یعنی بدخواهان و دشمنانم، ایشان می لغزند و می افتند. ^۳ اگر لشکری به من حمله کند، دلم نمی ترسد و اگر برای جنگ بیایند، آنگاه نیز بر خداوند اطمینان می دارم. ^۴ یک چیز از خداوند می خواهم و آنرا می طلبم، که تمام ایام عمرم در خانۀ خداوند ساکن باشم تا از دیدار جمال او همیشه برخوردار باشم و در عبادتگاه او تفکر نمایم. ^۵ زیرا در هنگام سختی ها مرا در سایبان خود پنهان و در عبادتگاه خود مخفی می کند و بر فراز صخره ای قرار می دهد. ^۶ بر دشمنانی که اطرافم را احاطه کرده اند سرافراز می شوم. با فریاد خوشی در عبادتگاه او قربانی تقدیم می کنم و برای خداوند سرود ستایش می خوانم. ^۷ ای خداوند، فریاد مرا بشنو و رحمت فرموده، دعای مرا اجابت کن. ^۸ تو فرموده ای: «روی مرا بطلبید.» بلی ای خداوند، روی تو را می طلبم. ^۹ روی خود را از من مپوشان و بر من خشمگین مباش. تو مددگار من بوده ای. ای خدای نجات من، مرا رد مکن و ترک منما. ^۱۰ حتی اگر پدر و مادرم ترکم کنند، خداوند مرا ترک نخواهد کرد. ^۱۱ ای خداوند، طریق خود را به من بیاموز و بخاطر دشمنانم مرا به راه راست هدایت فرما. ^۱۲ مرا به دست دشمنانم نسپار، زیرا که شاهدین دروغ و آنهائی که سرچشمۀ ظلم هستند، بر ضد من برخاسته اند. ^۱۳ به یقین می دانم که نیکویی خداوند را در دیار زندگان می بینم. ^۱۴ برای خداوند منتظر باش، دلیر شو و دلت را تقویت خواهد داد. بلی، منتظر خداوند باش.

^۱ ای خداوند قادر مطلق، چه دلپذیر است مسکن های تو! ^۲ جان من اشتیاق شدید برای صحنهای خداوند دارد. دلم و تمام وجودم با آواز بلند خدای زنده را ستایش می کند. ^۳ در کنار قربانگاه های تو ای خدای قادر مطلق، که پادشاه من و خدای من هستی، حتی گنجشک نیز برای خود خانه ای پیدا کرده است و غُچی برای خویشتن آشیانه ای تا چوچه های خود را در آن بگذارد. ^۴ خوشا به حال کسانی که در خانۀ تو ساکن هستند و همیشه سرود ستایش تو را می خوانند. ^۵ خوشا به حال مردمانی که قوّت ایشان در تو است و طریق های تو در دلهای ایشان. ^۶ وقتی که از وادی بکاء یعنی بیابان خشک عبور می کنند، آنجا چشمه سار می شود و باران آنرا با برکات پُر می کند. ^۷ از قوّت تا قوّت می خرامند و هر یک آن ها در سهیون نزد خدا حاضر می شوند. ^۸ ای خداوند، خدای قادر مطلق، دعای مرا بشنو! ای خدای یعقوب، به من گوش بده! ^۹ ای خدایی که سپر ما هستی، ببین و به روی مسیح خود نظر انداز. ^۱۰ یک روز در صحنهای تو بهتر است از هزار در جای دیگر. ایستادن بر آستانۀ خانۀ خدای خود را بیشتر می پسندم تا ساکن شدن در خیمه های شریران. ^۱۱ زیرا خداوند، خدا آفتاب و سپر است. خداوند فیض و جلال خواهد داد و هیچ چیز نیکو را منع نخواهد کرد از آنانی که پیرو راستی هستند. ^۱۲ ای خداوند قادر مطلق، خوشا به حال کسی که بر تو توکل دارد.

مزامیر ۲۷:۴ · مزامیر ۸۴:۴ · TDV