۱ پس عهد و پیمان اول شامل احکام عبادت و عبادتگاه زمینی بود. ۲ خیمۀ حضور خدا از دو قسمت تشکیل شده بود. در قسمت اول آن که جایگاه مقدس نامیده می شد، چراغدان، میز و نانِ تقدیم شده برای خداوند قرار داشت. ۳ در قسمت دوم، پشت پرده، جایی بود که مقدسترین جایگاه نام داشت. ۴ در آنجا قربانگاه زرین که برای سوزاندن خوشبویی به کار می رفت و صندوق عهد که پوش طلایی داشت، گذاشته شده بود. در صندوق عهد، نان منا در میان یک ظرف طلایی، چوبدست شگوفه کردۀ هارون و دو تختۀ سنگی که بر آن کلمات عهد نوشته شده بود، قرار داشت. ۵ در بالای این صندوق، مجسمۀ طلایی موجودات آسمانی پُر جلال خدا بر تخت رحمت، سایه افگنده بودند اما اکنون وقت ندارم که همۀ این چیزها را نقطه به نقطه تشریح کنم.
۶ وقتی که همۀ این چیزها همین گونه آماده شد، کاهنان همه روزه به قسمت اول خیمه وارد می شدند تا وظایف خود را انجام دهند، ۷ اما تنها کاهن اعظم می توانست به قسمت دوم خیمه داخل شود و آنهم فقط سال یکبار. او هیچگاه بدون خون داخل نمی شد، زیرا به خاطر خود و به خاطر گناهان غیر عمدی مردم باید آن خون را تقدیم می کرد. ۸ روح مقدس این را به ما می آموزد که تا وقتی قسمت اول خیمۀ خدا هنوز پا بر جا می بود، راه به سوی مقدسترین جایگاه هرگز باز نمی شد. ۹ این امر به زمان فعلی اشاره می کند و نشان می دهد که هدیه ها و قربانی هایی که به خدا تقدیم می شد، نمی توانست به عبادت کننده به طور کامل آرامی وجدان ببخشد. ۱۰ اینها فقط دربارۀ خوردنیها، نوشیدنیها، مراسم گوناگون پاک ساختن و احکام مربوط به بدن انسان می باشند و تا زمانی که خدا همه چیز را اصلاح کند، دارای اعتبار هستند.
۱۱ اما وقتی مسیح به عنوان کاهن اعظم آمد و همۀ برکتها را با خود آورد، به خیمۀ بزرگتر و کاملتر که به دست انسان ساخته نشده و متعلق به این دنیا نمی باشد، وارد شد. ۱۲ عیسای مسیح هرگز با خون بزها و گوساله ها داخل مقدسترین جایگاه نشد بلکه با خون خود به آنجا داخل شد و نجات ابدی را برای ما حاصل کرد. ۱۳ زیرا اگر خون بزها و گاوهای نر و پاشیدن خاکستر گوسالۀ ماده می توانست، آنهایی را که در جسم ناپاک بودند، پاک سازد، ۱۴ پس چقدر بیشتر، خون مسیح که خود را به عنوان قربانی کامل و بی عیب به وسیلۀ آن روح ابدی به خدا تقدیم کرد، خواهد توانست وجدان ما را از کارهای بی فایده که باعث مرگ می گردد، پاک سازد تا بتوانیم خدای زنده را عبادت کنیم.
۱۵ به این جهت او میانجی یک عهد و پیمان جدید است تا کسانی که از طرف خدا خوانده شده اند، میراث ابدی را که خدا وعده فرموده است دریافت کنند. این کار شدنی است، زیرا مرگ او باعث آمرزش گناهان بسیاری نیز گردید که شریعت عهد اول بر آنها حاکم بود.
۱۶ برای عملی شدن یک وصیت نامه، تصدیق مُردن وصیت کننده ضرورت است، ۱۷ پس وصیت نامه وقتی اعتبار می یابد که وصیت کننده بمیرد، در غیر آن تا وقتی که وصیت کننده زنده است، وصیت نامه اعتباری ندارد. ۱۸ به همین علت، عهد اول هرگز بدون ریختن خون قابل اجرا نبود، ۱۹ زیرا وقتی موسی همۀ احکام شریعت را به مردم رسانید، خون بز و گوساله را گرفته با آب آمیخت و با پشم سرخ رنگ و شاخه های زوفا بر کتاب شریعت و بر مردم پاشید، ۲۰ و گفت: «این خون، عهد و پیمانی را که خدا با شما بست، تأیید می کند.» ۲۱ علاوه بر آن، او خون را بر خیمۀ مقدس و بر تمام ظرفهایی که برای عبادت خدا به کار می رفت، پاشید. ۲۲ مطابق شریعت موسی بیشتر چیزها فقط با خون پاک می شوند و بدون ریختن خون، گناهان آمرزیده نمی شوند.
۲۳ بنابر این اگر این چیزها که فقط نمونه هایی از آن چیزهای آسمانی هستند، با چنین شیوه یی باید پاک شوند، پس برای پاک شدن آن چیزهای آسمانی به قربانی بهتری نیاز است. ۲۴ زیرا مسیح به آن عبادتگاهی که ساختۀ دست انسان بوده و فقط سایه و نشانی از واقعیت باشد، داخل نشد بلکه او به عرش برین داخل گردید تا اکنون به نماینده گی ما در پیشگاه خدا حضور داشته باشد. ۲۵ کاهن اعظم هر سال به مقدسترین جایگاه داخل می شود و خون حیوانات را تقدیم می کند اما عیسی برای تقدیم خود به عنوان قربانی، فقط یکبار به آنجا داخل شد. ۲۶ اگر چنین نبود، او باید از زمان پیدایش دنیا تا حال، بارها رنج مرگ را تحمل می کرد. اما او در همین زمان آخر، فقط یکبار و برای همیشه در آنجا حضور یافت تا با قربانی کردن خود، گناه را نابود کند. ۲۷ برای همه انسانها تعیین شده است که یکبار باید بمیرند و پس از آن مورد داوری قرار گیرند. ۲۸ همان گونه، مسیح نیز یکبار به عنوان قربانی تقدیم شد تا بار گناهان آدمیان را به دوش کشد اما بار دوم که ظاهر می شود، برای کَفارۀ گناهان نخواهد آمد، بلکه برای نجات آنهایی که چشم به راه او هستند، می آید.
۱ پس عهد و پیمان اول شامل احکام عبادت و عبادتگاه زمینی بود. ۲ خیمۀ حضور خدا از دو قسمت تشکیل شده بود. در قسمت اول آن که جایگاه مقدس نامیده می شد، چراغدان، میز و نانِ تقدیم شده برای خداوند قرار داشت. ۳ در قسمت دوم، پشت پرده، جایی بود که مقدسترین جایگاه نام داشت. ۴ در آنجا قربانگاه زرین که برای سوزاندن خوشبویی به کار می رفت و صندوق عهد که پوش طلایی داشت، گذاشته شده بود. در صندوق عهد، نان منا در میان یک ظرف طلایی، چوبدست شگوفه کردۀ هارون و دو تختۀ سنگی که بر آن کلمات عهد نوشته شده بود، قرار داشت. ۵ در بالای این صندوق، مجسمۀ طلایی موجودات آسمانی پُر جلال خدا بر تخت رحمت، سایه افگنده بودند اما اکنون وقت ندارم که همۀ این چیزها را نقطه به نقطه تشریح کنم.
۶ وقتی که همۀ این چیزها همین گونه آماده شد، کاهنان همه روزه به قسمت اول خیمه وارد می شدند تا وظایف خود را انجام دهند، ۷ اما تنها کاهن اعظم می توانست به قسمت دوم خیمه داخل شود و آنهم فقط سال یکبار. او هیچگاه بدون خون داخل نمی شد، زیرا به خاطر خود و به خاطر گناهان غیر عمدی مردم باید آن خون را تقدیم می کرد. ۸ روح مقدس این را به ما می آموزد که تا وقتی قسمت اول خیمۀ خدا هنوز پا بر جا می بود، راه به سوی مقدسترین جایگاه هرگز باز نمی شد. ۹ این امر به زمان فعلی اشاره می کند و نشان می دهد که هدیه ها و قربانی هایی که به خدا تقدیم می شد، نمی توانست به عبادت کننده به طور کامل آرامی وجدان ببخشد. ۱۰ اینها فقط دربارۀ خوردنیها، نوشیدنیها، مراسم گوناگون پاک ساختن و احکام مربوط به بدن انسان می باشند و تا زمانی که خدا همه چیز را اصلاح کند، دارای اعتبار هستند.
۱۱ اما وقتی مسیح به عنوان کاهن اعظم آمد و همۀ برکتها را با خود آورد، به خیمۀ بزرگتر و کاملتر که به دست انسان ساخته نشده و متعلق به این دنیا نمی باشد، وارد شد. ۱۲ عیسای مسیح هرگز با خون بزها و گوساله ها داخل مقدسترین جایگاه نشد بلکه با خون خود به آنجا داخل شد و نجات ابدی را برای ما حاصل کرد. ۱۳ زیرا اگر خون بزها و گاوهای نر و پاشیدن خاکستر گوسالۀ ماده می توانست، آنهایی را که در جسم ناپاک بودند، پاک سازد، ۱۴ پس چقدر بیشتر، خون مسیح که خود را به عنوان قربانی کامل و بی عیب به وسیلۀ آن روح ابدی به خدا تقدیم کرد، خواهد توانست وجدان ما را از کارهای بی فایده که باعث مرگ می گردد، پاک سازد تا بتوانیم خدای زنده را عبادت کنیم.
۱۵ به این جهت او میانجی یک عهد و پیمان جدید است تا کسانی که از طرف خدا خوانده شده اند، میراث ابدی را که خدا وعده فرموده است دریافت کنند. این کار شدنی است، زیرا مرگ او باعث آمرزش گناهان بسیاری نیز گردید که شریعت عهد اول بر آنها حاکم بود.
۱۶ برای عملی شدن یک وصیت نامه، تصدیق مُردن وصیت کننده ضرورت است، ۱۷ پس وصیت نامه وقتی اعتبار می یابد که وصیت کننده بمیرد، در غیر آن تا وقتی که وصیت کننده زنده است، وصیت نامه اعتباری ندارد. ۱۸ به همین علت، عهد اول هرگز بدون ریختن خون قابل اجرا نبود، ۱۹ زیرا وقتی موسی همۀ احکام شریعت را به مردم رسانید، خون بز و گوساله را گرفته با آب آمیخت و با پشم سرخ رنگ و شاخه های زوفا بر کتاب شریعت و بر مردم پاشید، ۲۰ و گفت: «این خون، عهد و پیمانی را که خدا با شما بست، تأیید می کند.» ۲۱ علاوه بر آن، او خون را بر خیمۀ مقدس و بر تمام ظرفهایی که برای عبادت خدا به کار می رفت، پاشید. ۲۲ مطابق شریعت موسی بیشتر چیزها فقط با خون پاک می شوند و بدون ریختن خون، گناهان آمرزیده نمی شوند.
۲۳ بنابر این اگر این چیزها که فقط نمونه هایی از آن چیزهای آسمانی هستند، با چنین شیوه یی باید پاک شوند، پس برای پاک شدن آن چیزهای آسمانی به قربانی بهتری نیاز است. ۲۴ زیرا مسیح به آن عبادتگاهی که ساختۀ دست انسان بوده و فقط سایه و نشانی از واقعیت باشد، داخل نشد بلکه او به عرش برین داخل گردید تا اکنون به نماینده گی ما در پیشگاه خدا حضور داشته باشد. ۲۵ کاهن اعظم هر سال به مقدسترین جایگاه داخل می شود و خون حیوانات را تقدیم می کند اما عیسی برای تقدیم خود به عنوان قربانی، فقط یکبار به آنجا داخل شد. ۲۶ اگر چنین نبود، او باید از زمان پیدایش دنیا تا حال، بارها رنج مرگ را تحمل می کرد. اما او در همین زمان آخر، فقط یکبار و برای همیشه در آنجا حضور یافت تا با قربانی کردن خود، گناه را نابود کند. ۲۷ برای همه انسانها تعیین شده است که یکبار باید بمیرند و پس از آن مورد داوری قرار گیرند. ۲۸ همان گونه، مسیح نیز یکبار به عنوان قربانی تقدیم شد تا بار گناهان آدمیان را به دوش کشد اما بار دوم که ظاهر می شود، برای کَفارۀ گناهان نخواهد آمد، بلکه برای نجات آنهایی که چشم به راه او هستند، می آید.
۱ پس عهد و پیمان اول شامل احکام عبادت و عبادتگاه زمینی بود. ۲ خیمۀ حضور خدا از دو قسمت تشکیل شده بود. در قسمت اول آن که جایگاه مقدس نامیده می شد، چراغدان، میز و نانِ تقدیم شده برای خداوند قرار داشت. ۳ در قسمت دوم، پشت پرده، جایی بود که مقدسترین جایگاه نام داشت. ۴ در آنجا قربانگاه زرین که برای سوزاندن خوشبویی به کار می رفت و صندوق عهد که پوش طلایی داشت، گذاشته شده بود. در صندوق عهد، نان منا در میان یک ظرف طلایی، چوبدست شگوفه کردۀ هارون و دو تختۀ سنگی که بر آن کلمات عهد نوشته شده بود، قرار داشت. ۵ در بالای این صندوق، مجسمۀ طلایی موجودات آسمانی پُر جلال خدا بر تخت رحمت، سایه افگنده بودند اما اکنون وقت ندارم که همۀ این چیزها را نقطه به نقطه تشریح کنم.
۶ وقتی که همۀ این چیزها همین گونه آماده شد، کاهنان همه روزه به قسمت اول خیمه وارد می شدند تا وظایف خود را انجام دهند، ۷ اما تنها کاهن اعظم می توانست به قسمت دوم خیمه داخل شود و آنهم فقط سال یکبار. او هیچگاه بدون خون داخل نمی شد، زیرا به خاطر خود و به خاطر گناهان غیر عمدی مردم باید آن خون را تقدیم می کرد. ۸ روح مقدس این را به ما می آموزد که تا وقتی قسمت اول خیمۀ خدا هنوز پا بر جا می بود، راه به سوی مقدسترین جایگاه هرگز باز نمی شد. ۹ این امر به زمان فعلی اشاره می کند و نشان می دهد که هدیه ها و قربانی هایی که به خدا تقدیم می شد، نمی توانست به عبادت کننده به طور کامل آرامی وجدان ببخشد. ۱۰ اینها فقط دربارۀ خوردنیها، نوشیدنیها، مراسم گوناگون پاک ساختن و احکام مربوط به بدن انسان می باشند و تا زمانی که خدا همه چیز را اصلاح کند، دارای اعتبار هستند.
۱۱ اما وقتی مسیح به عنوان کاهن اعظم آمد و همۀ برکتها را با خود آورد، به خیمۀ بزرگتر و کاملتر که به دست انسان ساخته نشده و متعلق به این دنیا نمی باشد، وارد شد. ۱۲ عیسای مسیح هرگز با خون بزها و گوساله ها داخل مقدسترین جایگاه نشد بلکه با خون خود به آنجا داخل شد و نجات ابدی را برای ما حاصل کرد. ۱۳ زیرا اگر خون بزها و گاوهای نر و پاشیدن خاکستر گوسالۀ ماده می توانست، آنهایی را که در جسم ناپاک بودند، پاک سازد، ۱۴ پس چقدر بیشتر، خون مسیح که خود را به عنوان قربانی کامل و بی عیب به وسیلۀ آن روح ابدی به خدا تقدیم کرد، خواهد توانست وجدان ما را از کارهای بی فایده که باعث مرگ می گردد، پاک سازد تا بتوانیم خدای زنده را عبادت کنیم.
۱۵ به این جهت او میانجی یک عهد و پیمان جدید است تا کسانی که از طرف خدا خوانده شده اند، میراث ابدی را که خدا وعده فرموده است دریافت کنند. این کار شدنی است، زیرا مرگ او باعث آمرزش گناهان بسیاری نیز گردید که شریعت عهد اول بر آنها حاکم بود.
۱۶ برای عملی شدن یک وصیت نامه، تصدیق مُردن وصیت کننده ضرورت است، ۱۷ پس وصیت نامه وقتی اعتبار می یابد که وصیت کننده بمیرد، در غیر آن تا وقتی که وصیت کننده زنده است، وصیت نامه اعتباری ندارد. ۱۸ به همین علت، عهد اول هرگز بدون ریختن خون قابل اجرا نبود، ۱۹ زیرا وقتی موسی همۀ احکام شریعت را به مردم رسانید، خون بز و گوساله را گرفته با آب آمیخت و با پشم سرخ رنگ و شاخه های زوفا بر کتاب شریعت و بر مردم پاشید، ۲۰ و گفت: «این خون، عهد و پیمانی را که خدا با شما بست، تأیید می کند.» ۲۱ علاوه بر آن، او خون را بر خیمۀ مقدس و بر تمام ظرفهایی که برای عبادت خدا به کار می رفت، پاشید. ۲۲ مطابق شریعت موسی بیشتر چیزها فقط با خون پاک می شوند و بدون ریختن خون، گناهان آمرزیده نمی شوند.
۲۳ بنابر این اگر این چیزها که فقط نمونه هایی از آن چیزهای آسمانی هستند، با چنین شیوه یی باید پاک شوند، پس برای پاک شدن آن چیزهای آسمانی به قربانی بهتری نیاز است. ۲۴ زیرا مسیح به آن عبادتگاهی که ساختۀ دست انسان بوده و فقط سایه و نشانی از واقعیت باشد، داخل نشد بلکه او به عرش برین داخل گردید تا اکنون به نماینده گی ما در پیشگاه خدا حضور داشته باشد. ۲۵ کاهن اعظم هر سال به مقدسترین جایگاه داخل می شود و خون حیوانات را تقدیم می کند اما عیسی برای تقدیم خود به عنوان قربانی، فقط یکبار به آنجا داخل شد. ۲۶ اگر چنین نبود، او باید از زمان پیدایش دنیا تا حال، بارها رنج مرگ را تحمل می کرد. اما او در همین زمان آخر، فقط یکبار و برای همیشه در آنجا حضور یافت تا با قربانی کردن خود، گناه را نابود کند. ۲۷ برای همه انسانها تعیین شده است که یکبار باید بمیرند و پس از آن مورد داوری قرار گیرند. ۲۸ همان گونه، مسیح نیز یکبار به عنوان قربانی تقدیم شد تا بار گناهان آدمیان را به دوش کشد اما بار دوم که ظاهر می شود، برای کَفارۀ گناهان نخواهد آمد، بلکه برای نجات آنهایی که چشم به راه او هستند، می آید.
اردوگاه نمایانگر یک سیستم مذهبی دنیوی است که در ابتدا توسط خدا برپا شده بود، و به انسان طبیعی جذابیت داشت و از افرادی تشکیل شده بود که ظاهراً با خدا در ارتباط بودند.
این اردوگاه با یک مکان مقدس دنیوی با ظروف و اثاثیهباشکوه مشخص می‌شد (عبرانیان ۹:۱-۲).
در این مکان مقدس دنیوی یک حرم داخلی وجود داشت که از بیرون پوشیده بود و به عنوان «قدس‌الاقداس» شناخته می‌شد (آیات ۳-۴).
در ارتباط با این مکان مقدس دنیوی، یک رده از کاهنان وجود داشت که از مردم متمایز بودند و خود را وقف خدمت به مکان مقدس کرده بودند و بر آنها یک کاهن اعظم وجود داشت (آیات ۶-۷).
در آنجا مردم از کاهنان متمایز بودند و هیچ نقش مستقیمی در خدمت به مکان مقدس نداشتند (آیه ۷).
این سیستم، به این ترتیب، نشان می‌داد که تا زمانی که ادامه داشت، دسترسی مستقیم به خدا وجود نداشت (آیه ۸).
این مکان مقدس دنیوی، با کاهنان و قربانی‌هایش، نمی‌توانست وجدانی پاک شده بدهد.
یک حذف قابل توجه وجود دارد: هیچ فکری از سرزنش مرتبط با این سیستم مذهبی دنیوی وجود ندارد.
این توصیف اردوگاه در ویژگی‌های مهم آن است که در کلام خدا ارائه شده است. اما کلام همچنین مسیحیت را در تمام زیبایی‌اش به عنوان تضاد دقیق با اردوگاه ارائه می‌دهد. جامعه مسیحی از مردمی تشکیل شده است که نه تنها از طریق تولد طبیعی با خدا در ارتباط ظاهری هستند، بلکه از طریق تولد جدید در ارتباط حیاتی هستند. به جای پرستش بیرونی در ساختمان‌های باشکوه، پرستش زنده را در «روح و حقیقت» معرفی می‌کند. به جای یک طبقه خاص از کاهنان متمایز از مردم عادی، همه ایمانداران کاهنانی با مسیح، کاهن اعظم بزرگ خود هستند. علاوه بر این، مسیحیت برکت وجدانی پاک شده و دسترسی مستقیم به خدا را به همراه دارد. علاوه بر این، از آنجا که آسمان را به ساده‌ترین ایماندار باز می‌کند، بر روی زمین سرزنش مسیح را به همراه دارد.
