۱ به این سبب ما باید هر چه بیشتر به آنچه شنیده ایم، توجه کنیم تا مبادا لغزش خورده و گمراه شویم. ۲ زیرا کلامی که به وسیلۀ فرشته گان گفته شده بود، قابل اعتبار است و هر گناه و نافرمانی با مجازاتِ لازم روبرو می شد. ۳ پس اگر ما این نجات بزرگ از جانب خدا را نادیده بگیریم، هیچ راه فرار نخواهیم داشت. زیرا این نجات در ابتدا به وسیلۀ سَروَر ما عیسای مسیح به ما رسانیده شد و سپس کسانی که گفته های او را شنیده بودند، آن را تأیید کردند. ۴ خدا نیز طبق ارادۀ خود، با نشانه ها و کارهای عجیب و معجزه ها و تحفه های روح مقدس، این پیام را تصدیق کرد.
۵ خدا به فرشته گان صلاحیت فرمانروایی بر جهان آینده را نداد، همان جهانی که موضوع سخن ماست، ۶ بلکه در نوشته های پیامبران چنین شهادت داده شده است:
«خدایا! انسان چیست که او را به یاد آوری
یا بنی آدم که به او توجه نمایی؟
۷ او را برای اندک زمانی پایینتر از فرشته گان ساختی
و تاج جلال و عزت را بر سرش گذاشتی،
۸ تو همه چیز را زیر پای او قرار داده ای.»
اگر خدا همه چیز را زیر فرمان بنی آدم قرار داد، پس دیگر چیزی باقی نمانده است که در اختیار او نباشد. اما در حال حاضر ما هنوز نمی بینیم که همه چیز در اختیار بنی آدم باشد. ۹ اما عیسی را می بینیم که برای یک زمان کوتاه پایینتر از فرشته گان قرار گرفت ولی اکنون تاج جلال و افتخار را بر سر دارد. عیسی متحمل مرگ شد تا به وسیلۀ فیض خدا به خاطر هر انسان طعم مرگ را بچشد.
۱۰ برای خدا این درست بود که به عنوان خالقی که همه چیز از او و برای اوست، فرزندان بسیاری را به جلال برساند. پس عیسی را که بنیان گذار نجات آنهاست، از راه تحمل درد و رنج به کمال رسانید. ۱۱ زیرا کسی که گناهان را پاک می گرداند و هم آنهایی که گناهان شان پاک می گردد، همه فرزندان پدر آسمانی اند. از همین خاطر عیسی شرم نکرد که آنها را برادران و خواهران خود بخواند، ۱۲ چنان که او می گوید:
«نام تو را به برادران و خواهران خود اعلام کرده
و در میان جماعت، تو را ستایش می کنم.»
۱۳ و نیز گفته است:
«من به خدا توکل می کنم.»
باز هم می گوید:
«حالا این من هستم با فرزندانی که خدا به من داده است.»
۱۴ چون این فرزندان دارای جسم و خون هستند، پس او نیز جسم و خون به خود گرفت و مانند آنها گردید تا به وسیلۀ مرگ خود، شیطان را که بر مرگ قدرت داشت نابود سازد ۱۵ و کسانی را که به خاطر ترس از مرگ، تمام عمر خود را در برده گی به سر بُرده اند، آزاد سازد. ۱۶ البته او نیامد که فرشته گان را کمک کند بلکه آمد تا به نسل ابراهیم کمک کند. ۱۷ پس برای او از هر لحاظ ضرور بود که مانند برادران خود گردد تا امکان آن را داشته باشد که به عنوان کاهن اعظم آنها، چنان با مهر و وفا در خدمت خدا قرار گیرد که گناهان مردم بخشیده شود. ۱۸ چون خود عیسی مورد وسوسه قرار گرفت و رنج کشید، قادر است آنهایی را که با وسوسه ها روبرو هستند، یاری فرماید.
عبرانیان ۲:۱۰ · TDV
لحظه‌ای که صلیب را درک می‌کنم، همه چیز حل می‌شود؛ برای او مناسب بود؛ برای خدا مناسب بود که در آوردن پسران بسیاری به جلال، فرمانده نجات آنها را از طریق رنج کامل کند—این برای خدا مناسب بود. عظمت او به عالی‌ترین شکل حفظ می‌شود. پسر باید رنج ببرد اگر این هدف را بر عهده گیرد.
سپس من عدالت کامل را در برابر گناه می‌یابم، اما همراه با آن محبت بی‌نهایت به من، یک گناهکار فقیر و بی‌ارزش. در آنجا، در نتیجه، پسر انسان جلال می‌یابد و خدا در او جلال می‌یابد، و تمام مسائل اخلاقی در حضور طبیعت آشکار شده خدا برای همیشه حل می‌شود. همه چیز کاملاً مطابق با طبیعت خدا و برای خدا، و توسط آنچه تنها بین خدا و مسیح گذشت، در نتیجه مطابق با کمال آنها، حل می‌شود. در مورد خودم، اگر به صلیب نگاه کنم، می‌گویم، تنها نقشی که در آن داشتم گناهان من و دشمنی‌ای بود که مسیح را مصلوب کرد. من در جای خود قرار می‌گیرم و فروتن می‌شوم، و با این حال اساس عادلانه بزرگ تمام مشاوره‌های الهی را در آن و محبت بی‌نهایت به خود می‌بینم؛ اما این مرا به شناخت خودم نیز می‌رساند. هیچ چیز هرگز مانند صلیب توسعه کامل و آشکار شدن شر را نشان نداد. مردم هر چه می‌خواهند بگویند، توسعه کامل شر از جانب ما در آنجا بود، و توسعه کامل خیر قبل و از جانب خدا.
وقتی به تأثیر کنونی همه اینها در این صحنه نگاه می‌کنم، به معنای گسترده هیچ تأثیری وجود ندارد. صحنه، از نظر وضعیت کلی امور، تغییر نکرده است. مسیح به آسمان رفته است وقتی که او به تنهایی گناهان ما را پاک کرد؛ اما در مورد وضعیت جهان به طور کلی هیچ تأثیری وجود ندارد، اگرچه بسیاری از روح‌ها نجات یافته‌اند. شما اشکال جدیدی از شر را می‌بینید اما در مورد وضعیت جهان، در همان وضعیت باقی می‌ماند.
