۱ مار، از تمام حیواناتی که خداوند، خدا ساخته بود زیرکتر بود. او از زن پرسید: «آیا واقعاً خدا به شما گفته است که از همۀ درختان باغ نخورید؟» ۲ زن جواب داد: «ما اجازه داریم از میوۀ تمام درختان باغ بخوریم ۳ بغیر از میوۀ درختی که در وسط باغ است. خدا به ما گفته است از میوۀ آن درخت نخورید و حتی به آن دست نزنید، مبادا بمیرید.» ۴ مار جواب داد: «این درست نیست. شما نمی میرید. ۵ خدا این را گفت، زیرا می داند وقتی از آن بخورید شما هم مثل خدا می شوید و می دانید چه چیز خوب و چه چیز بد است.»
۶ زن نگاه کرد و دید آن درخت بسیار زیبا و میوۀ آن برای خوردن گوارا است. همچنین فکر کرد چقدر خوب است که دانا بشود. بنابراین، از میوۀ آن درخت گرفت و خورد. همچنین به شوهر خود داد و او هم خورد. ۷ همینکه آنرا خوردند به آن ها دانشی داده شد و فهمیدند که برهنه هستند، پس برگهای درخت انجیر را بهم دوخته خود را با آن پوشانیدند.
۸ عصر آن روز شنیدند خداوند، خدا در باغ راه می رود، پس خود را پُشت درختها پنهان کردند. ۹ اما خداوند، خدا آدم را صدا کرد و فرمود: «کجا هستی؟» ۱۰ آدم جواب داد: «چون صدای تو را در باغ شنیدم ترسیدم و پنهان شدم، زیرا برهنه هستم.» ۱۱ خدا پرسید: «چه کسی به تو گفت که برهنه هستی؟ آیا از میوۀ درختی که به تو گفتم نباید از آن بخوری، خوردی؟» ۱۲ آدم گفت: «این زنی که تو او را همدم من کردی، آن میوه را به من داد و من خوردم.» ۱۳ خداوند، خدا از زن پرسید: «چرا این کار را کردی؟» زن جواب داد: «مار مرا فریب داد که از آن بخورم.»
۱۴ سپس خداوند، خدا به مار فرمود: «چون این کار را کردی، از همه حیوانات ملعونتر هستی. بر روی شکمت راه می روی و در تمام مدت عمرت خاک می خوری. ۱۵ در بین تو و زن دشمنی می اندازم. نسل تو و نسل وی همیشه دشمن هم می باشند. او سر تو را می شکند و تو کُری پای او را می گزی.»
۱۶ به زن فرمود: «درد و زحمت تو را در ایام حاملگی و در وقت زائیدن بسیار زیاد می کنم. تو به عشق شوهرت محتاج می باشی و اختیار تو به دست او می باشد.»
۱۷ به آدم فرمود: «تو به حرف زنت گوش دادی و از درختی که به تو گفته بودم نخوری، خوردی. به خاطر این کار تو، زمین لعنت شد و تو باید در تمام مدت زندگی با سختی کار کنی تا از زمین خوراک به دست بیاوری. ۱۸ زمین خار و علف های هرزه می رویاند و تو نباتات صحرا را می خوری. ۱۹ با زحمت و عرق پیشانی از زمین خوراک به دست می آوری، تا روزی که به خاک، یعنی خاکی که از آن به وجود آمده ای، برگردی. تو از خاک هستی و دوباره خاک می شوی.»
۲۰ آدم اسم زن خود را حوا گذاشت چون او مادر تمام انسانها است. ۲۱ خداوند، خدا از پوست حیوانات برای آدم و زنش لباس تهیه کرد و به آن ها پوشانید.
۲۲ پس خداوند، خدا فرمود: «حالا آدم مثل ما شده و می داند چه چیز خوب و چه چیز بد است. مبادا از درخت حیات نیز بخورد و برای همیشه زنده بماند.» ۲۳ بنابراین، خداوند، خدا او را از باغ عدن بیرون کرد تا در روی زمین، که از آن بوجود آمده بود، به کار زراعت مشغول شود. ۲۴ خداوند آدم را از باغ عدن بیرون کرد و نگهبانانی در طرف شرق باغ عدن گماشت و شمشیر آتشینی را که به هر طرف می چرخید در آنجا قرار داد تا کسی نتواند به درخت زندگی نزدیک شود.
۱ به فرشتۀ کلیسای شهر اِفِسُس بنویس:
«این سخنان را همان کسی می گوید که هفت ستاره در دست راست خود دارد و در میان هفت چراغدان طلایی قدم می زند. ۲ من کارهای تو را می دانم و از رنج و بردباری تو آگاهم. من می دانم که تو شریران را تحمل نمی توانی و آنهایی را که ادعا می کنند رسول هستند ولی نیستند، امتحان کرده و دریافته ای که دروغگو هستند. ۳ تو بردبار هستی، به خاطر نام من سختی ها را تحمل می کنی و خسته نمی شوی. ۴ با آن هم یک گفتنی بر ضد تو دارم: محبتِ اول خود را از دست داده ای. ۵ به یاد داشته باش که از چه مقام بلندی سقوط کرده ای! توبه کن و مانند گذشته عمل کن. اگر توبه نکنی، پیش تو می آیم و چراغدانت را از جایش بر می دارم. ۶ البته تو این خوبی را هم داری که مانند من از کارهایی که نیکولاویان انجام می دهند، متنفر هستی. ۷ ای کسانی که گوش شنوا دارید، به آنچه که روح مقدس به کلیساها می گوید، گوش دهید! به کسی که پیروز شود، اجازه می دهم که از درخت حیات که در بهشت خداست، بخورد.»
۸ به فرشتۀ کلیسای شهر اِسمیرنا بنویس:
«این سخنان را همان کسی می گوید که اول و آخر است، همان کسی که مُرد و دوباره زنده شد. ۹ من از سختی ها و فقری که داری آگاه هستم ولی در حقیقت دارای ثروت روحانی هستی! می دانم آن کسانی که ادعا می کنند یهودی هستند ولی نیستند، چطور به تو تهمت می زنند. آنها از جماعت شیطان هستند! ۱۰ از رنجی که به شما روی می آورد، نترسید. آگاه باشید که شیطان بعضی از شما را به زندان خواهد انداخت تا آزموده شوید و به مدت ده روز رنج خواهید کشید اما تا دَم مرگ وفادار بمانید و من به شما تاج زندگی را خواهم بخشید. ۱۱ ای کسانی که گوش شنوا دارید، به آنچه که روح مقدس به کلیساها می گوید گوش دهید! کسی که پیروز شود، زجر و عذاب مرگ دوم را نخواهد چشید.»
۱۲ به فرشتۀ کلیسای شهر پِرگاموم بنویس:
«این سخنان را همان کسی می گوید که صاحب شمشیر تیز و دو دَم است. ۱۳ من می دانم که تو در کجا به سر می بری، جایی که تخت شیطان در آن قرار دارد و می دانم آن وفاداری را که در نام من داشتی، از دست نداده ای. تو حتی در آن زمان که آنتیپاس، شاهد وفادار من، در شهر تو یعنی در جایی که محل زیست شیطان است، کُشته شد، ایمانت را از دست ندادی. ۱۴ با وجود این، از تو چند شکایت دارم. آنجا در میان شما کسانی هستند که تعالیم بِلعام را نگه می دارند. بِلعام به بالاق آموخت که چگونه قوم اسرائیل را گمراه سازد و آنها را به خوردن خوراکهایی که به بُتها قربانی شده بود، تشویق کند و آنها مرتکب بد اخلاقی جنسی گردند. ۱۵ همین گونه در میان شما کسانی هستند که از تعلیم نیکولاویان پیروی می کنند. ۱۶ پس توبه کن! اگر نه، به زودی پیش تو می آیم و با شمشیری که از دهانم بیرون می آید، با آنها به جنگ خواهم پرداخت. ۱۷ ای کسانی که گوش دارید، به آنچه که روح مقدس به کلیساها می گوید، گوش دهید! به کسی که پیروز شود، به او از نانِ مَنای پنهان خواهم داد. همین گونه به او سنگ سفیدی می دهم که بر آن نام جدیدی نوشته خواهد بود که هیچ کس معنای آن را نخواهد فهمید، مگر همان کسی که آن را به دست می آورد.»
۱۸ به فرشتۀ کلیسای شهر تیاتیرا بنویس:
«این سخنان را پسر خدا می گوید، کسی که چشمانش مانند شعله های آتش می درخشد و پاهایش مانند پایه های برنجی صیقل داده شده است. ۱۹ من از اعمال تو، از محبت، وفاداری، خدمتگزاری و بردباری تو آگاه هستم. می دانم که اعمال تو اکنون از گذشته بهتر است. ۲۰ اما این شکایت را از تو دارم: تو آن زن ایزابل نام را آزاد گذاشته ای. ایزابل، زنی که ادعا می کند نبیه است و با تعلیم خود خدمتگاران مرا گمراه می کند تا آنها مرتکب بد اخلاقی جنسی و خوردن خوراکهایی شوند که به بُتها تقدیم شده است. ۲۱ به آن زن مُهلت داده ام که توبه کند ولی او نمی خواهد دست از بد اخلاقی جنسی خود بکشد. ۲۲ پس من او را در بستر رنج خواهم انداخت و کسانی را که با او زنا کرده اند، همراه خودش گرفتار عذاب سخت خواهم کرد، مگر این که از کارهای خود توبه کنند. ۲۳ من پیروانش را خواهم کُشت و همۀ کلیساها خواهند فهمید که من همان کسی هستم که دل و فکر انسان را آزمایش می کنم و به هر یک از شما مطابق کارهای تان جزا خواهم داد. ۲۴ اما به بقیۀ شما در شهر تیاتیرا، که این تعالیم را قبول نکرده اید و آنچه را که آنها رازهای پنهان شیطان می خوانند، نیاموخته اید، این را می گویم که بر شما باری بیش از آنچه بر دوش دارید، نمی گذارم. ۲۵ اما تا زمان آمدن دوبارۀ من همان چیزهایی را که دارید، محکم نگهدارید. ۲۶ به کسی که پیروز شود و در انجام ارادۀ من تا به آخر استقامت نشان دهد، قدرت خواهم داد تا بر تمام ملتها حکمرانی کند. ۲۷ او با عصای آهنین بر آنها فرمان خواهد راند و آنها را مانند ظرفهای گِلی خواهد شکست. او این کارها را با قدرتی که من از پدر آسمانی دریافت کرده ام، انجام خواهد داد ۲۸ و به او ستارۀ صبح را خواهم بخشید. ۲۹ ای کسانی که گوش دارید، به آنچه که روح مقدس به کلیساها می گوید، گوش دهید!»
1 به فرشتۀ کلیسای شهر ساردِس بنویس:
این سخنان را همان کسی می گوید که هفت روح از جانب خدا و هم هفت ستاره را دارد. من کارهای تو را می دانم، اگر چه آوازۀ زنده بودنت بلند است، اما تو مُرده ای. 2 بیدار شو و آنچه را که باقی مانده و در حال از بین رفتن است تقویت کن، زیرا کارهای تو را در حضور خدا کامل نیافته ام. 3 پس آنچه را یافته و شنیده ای به یاد آور و آن را محکم نگهدار و توبه کن. اگر بیدار نشوی، من مانند دزد ناگهان خواهم آمد و تو زمان آمدن مرا نخواهی فهمید. 4 اما چند نفر در ساردِس داری که لباسهای خود را آلوده نکرده اند. آنها با لباسهای سفید با من راه خواهند رفت، زیرا لیاقت این کار را دارند. 5 کسی که پیروز گردد، لباس سفید بر تن خواهد کرد و من هرگز نامش را از کتاب زندگی، پاک نخواهم کرد. من در حضور پدر خود و فرشته گانش، او را متعلق به خود اعلام خواهم کرد. 6 ای کسانی که گوش دارید، به آنچه که روح مقدس به کلیساها می گوید، گوش دهید!»
7 به فرشتۀ کلیسای شهر فیلادِلفیا بنویس:
«این سخنان را کسی می گوید که راست و مقدس است. او همان کسی است که صلاحیت داوود را به دست دارد و دروازه ای را که او باز کند، هیچ کس نمی تواند بسته نماید و دروازه ای را که او بسته نماید، هیچ کس نمی تواند باز کند. 8 من کارهای تو را می دانم. ببین، پیش روی تو یک دروازه را باز گذاشته ام که هیچ کس نمی تواند آن را ببندد. با آن که قدرت تو کم است اما کلام مرا نگهداشته ای و نام مرا انکار نکرده ای. 9 ببین، من آنهایی را که از کنیسۀ شیطان هستند، آورده و پیش پای تو خواهم انداخت. آنها ادعای یهودی بودن دارند، در حالی که یهودی نیستند و دروغ می گویند. آنگاه آنها خواهند دانست که من تو را دوست داشته ام، 10 زیرا تو امر مرا با بردباری نگهداشته ای. پس من هم تو را در آن زمان آزمایش که بر تمام جهان خواهد آمد تا ساکنان زمین را بیازماید، در امان خواهم داشت. 11 من به زودی می آیم. آنچه را داری محکم نگهدار تا کسی تاج پیروزی را از تو نگیرد. 12 من کسی را که پیروز شود، مانند ستونی در خانۀ خدا خواهم ساخت و او هرگز از آنجا نخواهد رفت. من نام خدا و نام شهر خدا، یعنی اورشلیم جدید را که از آسمان و از جانب خدا فرود می آید و همچنین نام جدید خود را بر او خواهم نوشت. 13 ای کسانی که گوش دارید، به آنچه که روح مقدس به کلیساها می گوید، گوش دهید!»
14 به فرشتۀ کلیسای شهر لائودیکیه بنویس:
«آن آمین، آن شاهد وفادار و راستین، آن که منشاء آفرینش خداست، چنین می گوید: 15 من از کارهای تو با خبر هستم و می دانم که تو نه گرم هستی و نه سرد. ای کاش گرم می بودی و یا سرد. 16 اما چون بین این دو قرار داری، یعنی این که نه گرم هستی و نه سرد، تو را مانند تُف از دهان خود بیرون می اندازم. 17 زیرا می گویی که ثروتمند هستم، دارایی زیاد جمع کرده ام و به چیزی محتاج نیستم اما نمی دانی که از نگاه روحانی چقدر بدبخت، بیچاره، فقیر، کور و برهنه می باشی. 18 به تو نصیحت می کنم آن طلایی را که در آتش تصفیه شده است از من بخر تا از نگاه روحانی ثروتمند گردی. از من لباس سفیدی بخر تا با پوشیدن آن شرم برهنه بودنت برطرف گردد. از من مرهمی بخر و به چشمان خویش بمال تا بینا گردی. 19 من کسانی را سرزنش و تربیه می نمایم که آنها را دوست می دارم، پس غیرتمند باش و توبه کن. 20 ببین، من پشت دروازه ایستاده و آن را می کوبم. اگر کسی صدای مرا بشنود و دروازه را باز کند، من داخل می شوم و با او نان خواهم خورد و او نیز با من. 21 به آن کسی که پیروز شود، جایی در روی تخت پادشاهی خود خواهم بخشید، همان طور که من پیروز شدم و با پدرم بر تخت پادشاهی او نشستم. 22 ای کسانی که گوش دارید، به آنچه که روح مقدس به کلیساها می گوید، گوش دهید!»
پیدایش ۳:۷ · مکاشفه ۲–۳ · TDV
اولین گناه در تاریخ بشر باعث شد که اولین زوج یکدیگر را سرزنش کنند و سپس خدا را متهم کنند. آنها شروع به دیدن چیزها از دیدگاه انسانی کردند، نه در نور خدا. این باعث شد که آنها بدون فروتنی در زیر دست قدرتمند خدا پس از نافرمانی، امور را به دست خود بگیرند. آنها چند برگ انجیر را جمع کردند تا آنها را به عنوان پوشش به هم وصل کنند. بسیار هوشمندانه. اما نه مؤثر و نه کافی. خدا را نمی‌توان فریب داد. در کتاب مقدس، انجیرها اعمال انسانی را در عدالت در برابر خدا نشان می‌دهند. ما از کلام خدا می‌دانیم که چنین تلاش‌هایی وقتی با خودخواهی انجام شوند، باید شکست بخورند. فقط خدا می‌تواند وسایلی را فراهم کند که حقوق او را برآورده کند.
این وسایل باید استانداردهای مقدس او را از عدالت الهی برآورده کنند. آیا درست بود که خود را در وضعیت سقوط کرده خود در برابر خدا قرار دهند؟ آدم می‌دانست که تلاش‌های آنها کافی نیست زیرا حتی با پوشش پیش‌بندهایی که ساخته بودند، اعتراف کرد که در برابر خدا «برهنه» است. بسیار جدی! با تمام اعمال نیکو یا تلاش‌های خودپسندانه خود، ما قادر نخواهیم بود بنیادی بسازیم که بتوانیم بر آن در برابر خدای قدوس و عادل بایستیم! به اسرائیل پس از گوساله طلایی فکر کنید: آنها گفته بودند، «هر آنچه خداوند گفته است، انجام خواهیم داد»، اما به سرعت به بت‌پرستی و بی‌اخلاقی سقوط کرده بودند.
تاریخ کلیسا به طور کلی تصویر بهتری را به ما ارائه نمی‌دهد. در میان چنین شکست‌هایی، راه‌حل تلاش برای ساختن چیزی جدید نیست، بلکه شناسایی و اعتراف به آن شکست‌ها، با فروتنی و خودداوری است. بیایید تاریخ کلیسا را مطالعه کنیم، به ویژه از دیدگاه خدا (مکاشفه ۲-۳)، شکست‌های خود را اعتراف کنیم و خود را به خداوند بسپاریم. بیایید هدایت و کمک او را از کتاب مقدس، در مشارکت با او، با تکیه بر روح او، بخواهیم. بیایید برای آمدن قریب‌الوقوع او آماده باشیم.
