۱ ای غلاطیان نادان! مرگ عیسای مسیح چنان به روشنی برای تان بیان گردید که گویا او در برابر چشمان تان بر صلیب کشیده شد. پس چه کسی شما را جادو کرده است که از حقیقت اطاعت نکنید؟ ۲ من از شما می پرسم که آیا شما روح مقدس را از راه انجام دادن شریعت به دست آوردید، یا از شنیدن خبر خوش و ایمان آوردن به آن؟ ۳ پس چطور می توانید به این اندازه نادان باشید؟ شما که با روح مقدس شروع کردید، آیا اکنون می خواهید با قدرت جسمانی خود به کمال برسید؟ ۴ آیا این همه چیزهایی که بر شما واقع شد، بی فایده بود؟ من فکر نمی کنم که این طور بوده باشد. ۵ آیا خدایی که روح خود را به شما می بخشد و در میان شما معجزه ها می کند، این کارها را به خاطر این که احکام شریعت را بجا می آورید انجام می دهد و یا این که خبر خوش را می شنوید و به آن ایمان می آورید؟
۶ برای ابراهیم درست همین طور شد. «او به خدا ایمان آورد و خدا این را برای او عدالت شمرد.» ۷ پس باید بدانید کسانی که ایمان دارند، فرزندان حقیقی ابراهیم هستند. ۸ چون نوشته های پیامبران پیشگویی می کند که خدا غیر یهودیان را از راه ایمان عادل می شمارد، زیرا قبلاً به ابراهیم این خبر خوش را اعلام کرده بود: «به وسیلۀ تو، همه ملتها برکت خواهند یافت.» ۹ پس کسانی که ایمان دارند، در برکت های ابراهیم که ایمان داشت، شریک هستند.
۱۰ همه کسانی که به احکام شریعت تکیه می کنند لعنت شدند، چنان که در تورات نوشته شده است: «لعنت به هر کسی که تمام احکامی را که در کتاب شریعت موسی نوشته شده است، بجا نیاورد.» ۱۱ واضح است که هیچ کس در نظر خدا به وسیلۀ شریعت عادل شمرده نمی شود زیرا «شخص عادل به وسیلۀ ایمان زندگی می کند.» ۱۲ اما شریعت کاری به ایمان ندارد، زیرا در تورات نوشته شده است: «کسی که به احکام شریعت عمل می کند، با اجرای احکام شریعت زندگی خواهد یافت.»
۱۳ وقتی مسیح به خاطر ما مورد لعنت قرار گرفت، ما را از لعنت شریعت آزاد کرد زیرا نوشته شده است: «هر کسی که بر صلیب آویخته شود، لعنت خدا بر اوست.» ۱۴ این همه واقع شد تا برکتی را که خدا به ابراهیم وعده داده بود، به وسیلۀ عیسای مسیح به غیر یهودیان برساند تا ما روح وعده شدۀ خدا را از راه ایمان به دست آوریم.
۱۵ ای ایمانداران! می خواهم از زندگی روزمره یک مثال برای تان بیاورم؛ هیچ کس نمی تواند پیمانی را که میان دو شخص بسته شده است، بشکند یا به آن چیزی اضافه کند. ۱۶ به این صورت برای ابراهیم و نسل او، وعده یی داده شده است. اما در این وعده گفته نمی شود نسلها، تا شامل بسیاری گردد بلکه می گوید به نسل تو که هدف آن همان مسیح است. ۱۷ هدف من این است که شریعت موسی که چهار صد و سی سال بعد برقرار گردید، نمی تواند پیمانی را که خدا با ابراهیم بست، از بین ببرد و وعدۀ خدا را باطل سازد، ۱۸ زیرا اگر میراث بر شریعت استوار باشد، دیگر به وعده استوار نیست اما خدا آن را از راه وعده به ابراهیم بخشید.
۱۹ پس هدف از شریعت موسی چه بود؟ شریعت برای نشان دادن گناه اضافه شد و باید تا زمان ظهور آن نسلی که به ابراهیم وعده شده بود، دوام می یافت. تورات به وسیلۀ فرشته گان و به دست موسی که یک میانجی بود، برقرار شد. ۲۰ هر جا میانجی باشد، وجود دو طرف حتمی است اما آن وعده به ابراهیم تنها از طرف خدای یکتا آمد.
۲۱ اما آیا شریعت موسی با وعده های خدا مخالفت دارد؟ هرگز! زیرا اگر شریعتی داده شده بود که قادر به بخشیدن زندگی بود، البته عدالت نیز به وسیلۀ شریعت میسر می شد. ۲۲ اما نوشته های پیامبران همه را اسیر گناه می داند تا برکت وعده شده یی که از راه ایمان به عیسای مسیح است به ایمانداران داده شود.
۲۳ اما قبل از ایمان آوردن، ما در بند شریعت بودیم و در انتظار آن ایمانی که باید ظاهر می شد به سر می بُردیم. ۲۴ به این ترتیب شریعت سرپرست قانونی ما بود تا زمانی که مسیح بیاید تا به وسیلۀ ایمان عادل شمرده شویم، ۲۵ اما اکنون که دورۀ ایمان آمده است، دیگر تحت سرپرستی شریعت نیستیم ۲۶ زیرا به وسیلۀ ایمان به عیسای مسیح همه فرزندان خدا شمرده شده ایم. ۲۷ شما که در اتحاد با مسیح تعمید گرفتید، دارای خصلت مسیح شدید. ۲۸ پس دیگر هیچ تفاوتی میان یهودی و غیر یهودی، غلام و آزاد، مرد و زن وجود ندارد، زیرا همۀ شما در عیسای مسیح یکی هستید. ۲۹ اگر متعلق به مسیح هستید، از نسل ابراهیم و مطابق وعدۀ خدا، وارثان او هستید.
۱ مسیح ما را رهایی بخشید، پس در آزادی تان استوار بمانید. نگذارید که بار دیگر یوغ بنده گی به گردن شما گذاشته شود.
۲ ببینید، من پولُس به شما می گویم، اگر اجازه دهید که شما را ختنه کنند، مسیح برای شما فایده یی ندارد. ۳ به کسی که می خواهد ختنه شود بار دیگر تأکید می کنم: او مجبور است تا از تمام احکام شریعت اطاعت نماید. ۴ شما که کوشش می کنید با اجرای شریعت عادل شمرده شوید، ارتباط خود را با مسیح قطع می کنید و از فیض خدا دور می شوید. ۵ زیرا ما به وسیلۀ روح مقدس در انتظار آن عدالتی هستیم که از راه ایمان حاصل می شود. ۶ برای کسی که در عیسای مسیح زندگی می کند، ختنه شدن یا ختنه نشدن چیز مهمی نیست. آنچه مهم است، ایمانی است که با محبت عمل می کند.
۷ شما خوب پیش می رفتید. چه کسی شما را چنین گمراه ساخت که نباید از حقیقت اطاعت کنید؟ ۸ این کار از جانب خدا نیست، چون او شما را به حقیقت دعوت کرده است. ۹ «مقدار کمی خمیرمایه، خمیر زیادی را می رساند.» ۱۰ من در خداوند اطمینان دارم که شما عقیدۀ دیگری نخواهید داشت و آن کس که شما را به دو دلی انداخته است، هر کسی که باشد به جزای اعمالش خواهد رسید.
۱۱ اما ای ایمانداران! اگر من هنوز ختنه کردن را موعظه می کردم، پس چرا باز هم از طرف یهودیان جفا می دیدم؟ اگر چنین کاری می کردم، دیگر کسی از موعظۀ صلیب نمی رنجید. ۱۲ ای کاش کسانی که به خاطر ختنه کردن این قدر شما را پریشان می سازند، ختنۀ خود را کاملتر کرده و خویشتن را از مردی می انداختند.
۱۳ ای ایمانداران! شما برای آزادی فرا خوانده شده اید، ولی از این آزادی برای برآوردن هوسهای جسمانی خود سوء استفاده نکنید بلکه با محبت یکدیگر را خدمت کنید. ۱۴ زیرا تمام شریعت در یک حکم خلاصه می شود: «همسایه ات را مانند خود دوست بدار.» ۱۵ اما اگر مانند حیوان درنده بر ضد همدیگر بجنگید، یکدیگر را به طور کامل نابود خواهید ساخت.
۱۶ پس من می گویم، اگر با روح مقدس زندگی کنید، خواهشهای نفسانی را بجا نخواهید آورد. ۱۷ زیرا خواهشهای نفسانی، خلاف خواست روح مقدس است و خواهشهای روح مقدس بر خلاف طبیعت نفسانی است. این دو مخالف یکدیگر اند. شما نمی توانید هر چه دل تان بخواهد بکنید. ۱۸ اما اگر روح مقدس شما را هدایت کند، شما تحت فرمان شریعت نیستید.
۱۹ کارهای طبیعت نفسانی عبارت اند از: فساد جنسی، ناپاکی، هرزه گی، ۲۰ بُت پرستی، جادوگری، دشمنی، ستیزه جویی، حسادت، خشم، رقابت، اختلاف، تفرقه، ۲۱ طمع، مستی، عیاشی و مانند اینها. چنان که در گذشته به شما هُشدار داده بودم، باز می گویم کسانی که چنین کارهایی را می کنند، در میراث پادشاهی خدا نصیبی نخواهند داشت.
۲۲ اما ثمره یی که روح مقدس به بار می آورد محبت، خوشی، سلامتی، بردباری، مهربانی، خیرخواهی، وفاداری، ۲۳ فروتنی و خویشتنداری است که هیچ قانونی بر خلاف آن وجود ندارد. ۲۴ کسانی که متعلق به عیسای مسیح هستند، طبیعت نفسانی را با هوسها و خواهشهای آن بر صلیب کُشته اند. ۲۵ اگر روح مقدس سرچشمۀ زندگی ماست، پس رفتار ما هم باید مطابق روح مقدس باشد. ۲۶ خودپسند نباشیم و یکدیگر را نرنجانیم و بر یکدیگر حسادت نورزیم.
۱ ای ایمانداران! آرزوی قلبی و دعای من به درگاه خدا برای قوم اسرائیل این است که آنها نجات یابند. ۲ من به شما گواهی می دهم که آنها برای خدا بسیار غیرت دارند اما غیرت شان از روی معرفت نیست. ۳ آنها عدالت خدا را نشناختند و کوشیدند راه خود شان را برای به دست آوردن عدالت درست جلوه دهند و به این گونه تسلیم عدالت خدا نشدند، ۴ زیرا مسیح هدف و تکمیل کنندۀ شریعت موسی است تا هر کسی به او ایمان آورد، در حضور خدا عادل شمرده شود.
۵ موسی در مورد عدالتی که از شریعت به دست می آید، می نویسد: «هر کس شریعت را عملی کند به وسیلۀ آن زندگی خواهد کرد.» ۶ اما دربارۀ عدالتی که از راه ایمان به دست می آید، موسی می گوید: «در دل خود نگویید کیست که به آسمان بالا رود؟» یعنی تا مسیح را پایین آورد، ۷ یا: «کیست که به چاه بی انتها فرو رود؟» یعنی تا مسیح را باز از میان مُرده گان بیرون آورد. ۸ او می گوید: «کلام خدا، یعنی همان کلام ایمان که ما اعلام می کنیم، نزدیک تو بوده و آن کلام در دهان و قلب توست.» ۹ اگر با زبان خود اقرار کنی که عیسی خداوند است و در دل خود ایمان آوری که خدا، عیسی را پس از مرگ زنده ساخت، نجات می یابی. ۱۰ زیرا انسان در دل ایمان می آورد و عادل شمرده می شود، و به زبان خود اقرار می کند و نجات می یابد. ۱۱ در نوشته های پیامبران آمده است: «هر کسی به او ایمان آورد، هرگز شرمسار نخواهد شد.» ۱۲ پس هیچ تفاوتی میان یهودی و غیر یهودی نیست زیرا همان خداوند، خداوند همه است و نسبت به همۀ کسانی که به او روی می آورند، بی اندازه بخشنده است. ۱۳ زیرا چنان که نوشته شده است: «هر کس که به نام خداوند دعا کند و از او کمک بخواهد، نجات می یابد.»
۱۴ اما اگر به خداوند ایمان نیاورده اند، چگونه می توانند به نام او دعا کنند و از او کمک بخواهند؟ و چگونه می توانند ایمان آورند اگر پیام را نشنیده باشند؟ و چگونه می توانند پیام را بشنوند اگر آن پیام برای شان اعلام نشده باشد؟ ۱۵ و آنها چگونه می توانند پیام را اعلام کنند اگر برای این خدمت فرستاده نشده باشند؟ چنان که در نوشته های پیامبران گفته شده است: «چه خوش است قدمهای کسانی که خبر خوش را می رسانند.» ۱۶ اما همه، آن خبر خوش را نپذیرفتند، زیرا خود اشعیای نبی در این مورد می گوید: «ای خداوند! چه کسی پیام ما را باور کرده است؟» ۱۷ پس ایمان از شنیدن پیام سرچشمه می گیرد و شنیدن پیام از طریق کلام مسیح پدید می آید.
۱۸ اما می پرسم: آیا ممکن است که قوم اسرائیل نشنیده باشند؟ البته که شنیده اند،
زیرا «صدای بشارت دهنده گان در سراسر جهان پخش گردیده
و پیام شان از دورترین نقطۀ دنیا شنیده می شود.»
۱۹ باز می پرسم: آیا قوم اسرائیل این را نمی دانستند؟ اول، موسی می گوید:
«من به وسیلۀ کسانی که حتی قومی به شمار نمی آیند،
حسادت شما را بر می انگیزم،
و توسط قوم نادان،
شما را به خشم خواهم آورد.»
۲۰ و بعد اشعیای نبی با جرأت بیشتر در مورد خدا می گوید:
«کسانی مرا یافتند که جویای من نبودند،
و خود را بر کسانی آشکار ساختم که در جستجوی من نبودند.»
۲۱ اما دربارۀ قوم اسرائیل، خدا می فرماید:
«تمام روز با آغوش باز منتظر بازگشت
این قوم نافرمان و سرکش هستم.»
غلاطیان ۳:۲۴–۲۶ · غلاطیان ۵:۱ · رومیان ۱۰:۴ · TDV
معلم و هر آنچه او تعلیم می‌دهد، تنها وسیله‌ای برای رسیدن به هدف است. او البته باید با انرژی جدی تلاش کند تا شاگردان خود را در مسیر درست قرار دهد. اما اگر آن شاگردان برای همیشه، همیشه تحت فرمان او بمانند و برای همه چیز به او وابسته باشند، او در وظیفه خود کاملاً شکست خورده است. بلکه، تعلیم او باید شاگردان را از کمک او مستقل کند.
چنین است وظیفه واقعی شریعت: به سوی مسیح هدایت می‌کند. شریعت معلمی قدرتمند برای کسانی است که صادقانه به آن گوش می‌دهند، زیرا به آنها می‌آموزد که نیاز ما به مسیح چقدر غیرقابل بیان و فوری است. روح را به درک عمیقی از ویرانی ناشی از گناه و نیاز متعاقب آن به کسی که قادر به پاک کردن گناه است—خداوندعیسیمسیح—سوق می‌دهد. نه اینکه شریعت ما را به مسیح می‌آورد، بلکه، همانطور که این ترجمه دقیق آن را بیان می‌کند، «شریعت معلم ما تا مسیح بوده است.» یعنی، پایان شریعت مسیح بود: شریعت از خود به مسیح اشاره می‌کرد. اوست که اکنون آشکار شده است، هدف ایمان که تبرئه می‌کند. «زیرا مسیح پایان شریعت برای عدالت برای هر کسی است که ایمان می‌آورد» (رومیان ۱۰:۴).
اکنون که مسیح آمده است، ایمان نیز آمده است. ایمان انرژی‌ای است که مستقل از هر چیزی جز خدای شناخته شده در مسیح است. پس چرا بر کسی که آموخته است چگونه با ایمان فردی به خدا راه برود، محدودیت‌های قانونی اعمال کنیم؟ معلم دیگر مورد نیاز نیست. «مسیح ما را در آزادی آزاد کرده است؛ پس ثابت قدم باشید و دوباره در یوغ بندگی گرفتار نشوید» (غلاطیان ۵:۱).
معلمی خوب و وفادار را قدر می‌دانیم،
و آموختن حکمت او نیز حکمت ماست؛
اما وقتی زمانمناسب فارغ‌التحصیلی فرا رسید،
آیا خدمات او را در تمام طول زندگی خود طلب خواهیم کرد؟
