۱ پس از یک مدت طولانی بالاخره خداوند، قوم اسرائیل را از شر دشمنان اطراف نجات داد و آرامی بخشید. و یوشع هم پیر و سالخورده شده بود. ۲ او تمام قوم اسرائیل را با مو سفیدان، سرکردگان و قاضیان و مأمورین جمع کرده به آن ها گفت: «من حالا پیر شده ام. ۳ شما همه دیدید که خداوند بخاطر شما در حق این اقوام چه کارهائی کرد. خداوند، خدای تان برای شما جنگ کرد. ۴ و من مُلک و زمین اقوامی را که باقی مانده اند و همچنین از آنهائی را که قبلاً مغلوب نموده ام ـ از دریای اُردن در شرق تا بحر مدیترانه در غرب ـ بین شما تقسیم کردم. ۵ خداوند، خدای تان همۀ آن مردم را از سر راه تان دور می کند و از جاهائی که بسر می برند، بیرون می راند تا شما مُلک آن ها را فتح کنید، زیرا خداوند به شما وعده داده است. ۶ پس کوشش کنید که از همه هدایات کتاب تورات پیروی نمائید و از هیچیک اوامر آن غفلت نورزید. ۷ با مردمی که در بین شما باقی مانده اند آمیزش نداشته باشید، حتی نام خدایان شان را هم بزبان نیاورید. بنام خدایان شان قسم نخورید و آن ها را پرستش نکنید. ۸ بلکه مثلیکه تا به حال کرده اید، از ارشادات خداوند همیشه پیروی نمائید. ۹ او اقوام بزرگ و نیرومند را از سر راه تان بیرون راند و هیچ قومی نتوانست شما را مغلوب سازد. ۱۰ هرکدام تان می تواند یک هزار نفر را بگریزاند، زیرا خداوند، خدای تان قراریکه وعده داد، برای شما جنگ می کند. ۱۱ پس سعی کنید که به خداوند، خدای خود محبت داشته باشید. ۱۲ و اگر از او رو برگردانید و با اقوامی که باقی مانده اند نزدیکی کنید و از آن ها زن بگیرید و به آن ها زن بدهید، ۱۳ پس باید بدانید که خداوند، خدای تان آن ها را بیرون نمی راند، بلکه آن ها برای تان دام و درد سر و خار چشم می شوند. و آنقدر دوام خواهند کرد تا همۀ تان در این سرزمینی خوبی که خداوند به شما داده است، هلاک شوید.
۱۴ حالا وقت مرگ من رسیده است و شما از جان و دل یقین دارید که خداوند، خدای تان همه چیزهای خوبی را که وعده فرموده بود، به شما داد. به هر یک از وعده های خود وفا کرد و هیچکدام وعدۀ خود را ناتمام نگذاشت. ۱۵ اما با آنکه همه وعده های خود را عملی کرد، اگر از فرمان او سرپیچی نمائید، چنان بلاهائی بر سر تان خواهد آورد که همۀ تان از این سرزمینی که خداوند به شما داده است، بکلی نابود شوید. ۱۶ اگر شما پیمانی را که خداوند، خدای تان با شما بسته است، بشکنید و اوامر او را بجا نیاورده خدایان بیگانه را پرستش کنید، آنگاه غضب خداوند بر شما افروخته می شود و از آن سرزمینی که به شما داده است نیست و نابود می شوید.»
یوشع ۲۳:۲–۱۴ · TDV
یوشع سال‌ها پس از فتح سرزمین و تقسیم آن بین قبایل اسرائیل زندگی کرد. در اواخر عمرش، اسرائیل را گرد هم آورد تا آنچه را که خداوند برای آنها انجام داده بود، مرور کند و آنها را در مورد آینده‌شان آموزش دهد و هشدار دهد.
حتی یک چیز از تمام خوبی‌هایی که یهوه در مورد آنها گفته بود، شکست نخورده بود. او به آنها یادآوری کرد که همه چیز به وقوع پیوسته بود. اما همانطور که خدا با وفاداری تمام وعده‌های خود را برای خوبی حفظ کرده بود، همچنین تمام بدی‌هایی را که به آنها تهدید کرده بود، اگر از او به سوی خدایان ملت‌های اطرافشان روی می‌گرداندند، به وقوع می‌آورد.
در سراسر کتاب یوشع، اهمیت حفظ و انجام تمام آنچه خدا در کلام خود به ما می‌گوید، به ما یادآوری می‌شود. برای اسرائیل، کلام او «کتابشریعت موسی» بود. امروز، ما مؤمنان تمام کلام خدا، کتاب مقدس را داریم. بارها و بارها، خدا به ما یادآوری می‌کند که تمام آنچه در کلام او نوشته شده است، مهم است؛ ما نباید از آن به راست یا چپ منحرف شویم.
انگیزه ما برای اطاعت از کلام خدا باید محبت ما به او و قدردانی ما از آنچه او برای ما انجام داده است، باشد. اگر اسرائیل دلیلی برای شکرگزاری داشت، ما امروز دلایل بیشتری داریم. خدا آنها را به سرزمین موعود آورده بود و به آنها کمک کرده بود تا دشمنان خود را شکست دهند. آیا آنچه ما در مسیح و از طریق او داریم، بسیار بزرگتر نیست: زندگی ابدی، رابطه‌ای با خدا به عنوان پدر، و هر برکت روحانی در آسمان‌ها در مسیحعیسی!
