۱ اَلیفاز تَیمانی جواب داد: ۲ «آیا یک انسان فانی می تواند فایده ای به خدا برساند؟ حتی عاقلترین انسانها نمی تواند برای او مفید باشد. ۳ هر قدر که صالح و راستکار باشی باز هم برای خدا مفید نیستی و بی عیب بودن تو برای او سودی ندارد. ۴ او ترا بخاطر تقوایت از مجازات معاف نمی کند و از داوری او مستثنی نیستی. ۵ گناهان تو بیشمار و شرارت تو بسیار زیاد است، ۶ زیرا لباسهای دوستانت را که از تو مقروض بودند گرو گرفتی و آن ها را برهنه گذاشتی. ۷ به تشنگان خسته، آب ندادی و نان را از گرسنگان دریغ کردی. ۸ با استفاده از قدرت و مقامت صاحب مُلک و زمین شدی. ۹ تو نه تنها به بیوه زنان کمک نکردی، بلکه مال یتیمان را هم خوردی و به آن ها رحم ننمودی. ۱۰ بنابران، در دامهای وحشت گرفتار شده ای و بلای ناگهانی بر سرت آمده است. ۱۱ در ظلمت و ترس بسر می بری و عنقریب سیلاب نیستی ترا در خود فرو می برد.
۱۲ خدا بالا تر از آسمان ها است. ستارگان را بنگر که چقدر دور و بلند هستند. ۱۳ با اینهم تو می گوئی که خدا چطور می تواند از پس ابر های تیره و غلیظ شاهد اعمال من باشد و مرا داوری کند. ۱۴ ابر های ضخیم او را احاطه کرده است و او در آن بالا، بر گنبد آسمان حرکت می کند.
۱۵ آیا می خواهی طریقی را دنبال کنی که گناهکاران در گذشته از آن پیروی می کردند؟ ۱۶ آن ها به مرگ نابهنگام گرفتار شدند و اساس و بنیاد شان را سیلاب نیستی خراب کرد. ۱۷ زیرا آن ها به قادر مطلق گفتند: «با ما کاری نداشته باش. تو به ما کمکی کرده نمی توانی.» ۱۸ در حالیکه خدا خانه های شان را با هر گونه نعمت برکت داده بود. به همین جهت، من با این مردم شریر هم عقیده نیستم. ۱۹ وقتی بدکاران هلاک می شوند، اشخاص صالح و بیگناه خوشی می کنند و می خندند ۲۰ و می گویند: بدخواهان ما از بین رفتند و دارائی و مال شان در آتش سوخت.
۲۱ پس ای ایوب، با خدا آشتی کن و از دشمنی با او دست بردار تا از برکات او برخوردار شوی. ۲۲ هدایات او را بپذیر و کلام او را در دلت حفظ کن. ۲۳ اگر بسوی خدا برگردی و بدی و شرارت را در خانه ات راه ندهی، آنگاه زندگی گذشته ات به تو اعاده می شود. ۲۴ اگر از گنج و طلائی که داری بگذری، ۲۵ اگر خدای قادر مطلق را بجای طلا و نقره دوست بداری، ۲۶ آنوقت او مرجع سُرُور تو می شود و تو همیشه به او اعتماد خواهی کرد. ۲۷ وقتی بحضور او دعا کنی او دعایت را می پذیرد و می توانی نذرهایت را بدهی. ۲۸ هر تصمیمی که بگیری در انجام آن موفق می شوی و راههایت همیشه روشن می باشند. ۲۹ خدا مردمان حلیم و فروتن را سرفراز و اشخاص متکبر را خوار و ذلیل می سازد. ۳۰ پس اگر راستکار بمانی و گناه نکنی، او ترا نجات می دهد.»
۱ ای برادران و خواهران عزیز، بسیار آرزوی دیدار شما را دارم. شما مایۀ خوشی و افتخار من هستید. پس ای عزیزان، در خداوند استوار بمانید.
۲ از اِفُودیه و سینتیخی، خواهران خود در خداوند، التماس می کنم که با همدیگر آشتی کنند. ۳ و از تو، ای همکار صمیمی و وفادار، خواهش می کنم که این دو زن را کمک کنی، زیرا آنها همراه با کلیمانتوس و دیگر همکاران من، در انتشار خبر خوش با ما تلاش زیاد کرده اند و نام شان در کتاب زندگی ثبت شده است.
۴ پیوسته در خداوند شاد باشید، باز هم می گویم شاد باشید! ۵ ملایمت شما در رفتار تان با دیگران آشکار باشد، زیرا که آمدن عیسای مسیح نزدیک است. ۶ برای هیچ چیز تشویش نکنید بلکه همیشه در هر مورد با دعا و زاری همراه با شکرگزاری، تقاضاهای خود را در حضور خدا تقدیم نمایید، ۷ و سلامتی خدا که مافوق فهم بشر است، دلها و افکار شما را در عیسای مسیح حفظ خواهد کرد.
۸ خلاصه این که ای ایمانداران، دربارۀ هر آنچه حقیقت، هر آنچه شریف، هر آنچه راست، هر آنچه دوست داشتنی، هر آنچه نیک و هر آنچه عالی و قابل ستایش است، فکر کنید. ۹ تمام آن چیزهایی را که از من آموخته اید، یا از من به دست آورده اید، یا شنیده اید و یا در من دیده اید، انجام دهید و خدایی که سرچشمۀ سلامتی است، با شما خواهد بود.
۱۰ حالا که پس از مدتی دوباره مورد توجه شما قرار گرفته ام، بی اندازه در خداوند خوشی می کنم. من این را نمی گویم که شما در گذشته به من توجه نداشتید بلکه فُرصت ابراز آن را نیافته بودید. ۱۱ من این سخنان را به خاطر نیازمندی های شخصی خود نمی گویم، زیرا یاد گرفته ام که در هر حالت قناعت کنم. ۱۲ من می دانم که چگونه در تنگدستی و یا در فراوانی زندگی کنم، رمز زیستن در سیری و گرسنه گی، در فراوانی و نیازمندی را فرا گرفته ام. ۱۳ من به وسیلۀ عیسای مسیح که مرا تقویت می کند به انجام هر کاری قادر هستم.
۱۴ با این حال، شما لطف نموده و مرا در مشکلاتم کمک کردید. ۱۵ ای ایمانداران شهر فیلیپی! شما خوب می دانید که در آغاز بشارت دادن خبر خوش، وقتی مقدونیه را ترک کردم، هیچ کلیسایی حاضر نشد که با من ارتباط بگیرد، تنها شما بودید که هم خبر خوش را پذیرفتید و هم نیازمندی هایم را رفع کردید. ۱۶ حتی زمانی که در شهر تسالونیکی بودم، چند بار کمک مالی برای رفع نیازمندی من فرستادید. ۱۷ من آرزوی دریافت کمک مالی شما را ندارم، بلکه می خواهم پاداش نیکوکاری های تان به حساب تان افزود گردد. ۱۸ کمک مالی شما به دستم رسید و نه تنها کافی بلکه بیشتر از احتیاجم بود. چیزهایی را که توسط اپافرودیتوس فرستادید، به طور کامل نیازمندی مرا رفع کرد. آن عطایای شما هدیه ای خوشبو یعنی قربانی قبول شده و پسندیدۀ خداست. ۱۹ خدای من همۀ نیازمندی های شما را از خزانۀ بزرگ خود در عیسای مسیح رفع خواهد کرد. ۲۰ خدا، پدر آسمانی ما را تا به ابد جلال باد. آمین.
۲۱ درود به همۀ مقدسین که به عیسای مسیح تعلق دارند. برادران و خواهرانی که با من هستند به شما سلام می رسانند. ۲۲ همۀ ایمانداران در اینجا به شما سلام می فرستند، به خصوص ایماندارانی که در دربار امپراطور روم هستند.
۲۳ فیض خداوند ما عیسای مسیح با روح شما باد!
۱ ببینید، چه محبت بزرگی خدای پدر در حق ما کرده است تا ما به نام فرزندان او خوانده شویم و همین طور هم هستیم. از همین خاطر است که مردم این دنیا ما را نمی شناسند، زیرا او را نشناخته اند. ۲ ای عزیزان، اکنون ما فرزندان خدا هستیم، اما معلوم نیست که در آینده چه خواهیم شد. ولی اطمینان داریم آن وقت که مسیح ظهور کند، مانند او خواهیم بود چون او را همان طوری که هست خواهیم دید. ۳ هر کسی که در مسیح چنین امیدی دارد خود را پاک می سازد، همان گونه که مسیح پاک است.
۴ پس هر کس که گناه می کند شریعت را پایمال می سازد، زیرا هر کاری که بر خلاف شریعت باشد، گناه است. ۵ شما می دانید که مسیح برای آن به دنیا آمد که گناهان ما را از میان بردارد، اما در خود او هیچ گناهی نبود. ۶ پس هر کسی که در مسیح ساکن است، نمی تواند در گناه بسر ببرد، اما هر کسی که در گناه بسر می برد، مسیح را هرگز ندیده و نشناخته است.
۷ ای فرزندان، به کسی اجازه ندهید که شما را گمراه سازد. زیرا هر کسی که عدالت را بجا می آورد، عادل است، همان گونه که عیسای مسیح عادل است. ۸ اما هر کسی که در گناه بسر می برد وابسته به شیطان است، زیرا شیطان از ابتدا گناهکار بوده است. از همین خاطر پسر خدا به دنیا آمد و ظاهر شد تا کار شیطان را نابود سازد.
۹ پس کسی که فرزند خداست نمی تواند در گناه بسر ببرد، زیرا ذات خدا در او ساکن است و او نمی تواند که به گناه کردن ادامه دهد، چون که او فرزند خداست. ۱۰ تفاوت میان فرزندان خدا و فرزندان شیطان در این است که هر کسی که عدالت را بجا نمی آورد و یا برادر خود را دوست نمی دارد، فرزند خدا نیست.
۱۱ پس پیامی که شما از همان ابتدا شنیده اید چنین است: «باید یکدیگر را دوست بداریم.» ۱۲ ما نباید مانند قائن باشیم. او که وابسته به شیطان بود و برادر خود را به قتل رساند. برای چه او را کُشت؟ به خاطر این که اعمال خودش نادرست بود، ولی اعمال برادرش عادلانه بود.
۱۳ ای عزیزان، اگر مردم این دنیا از شما نفرت داشته باشند، تعجب نکنید. ۱۴ ما می دانیم که از مرگ به طرف زندگی عبور کرده ایم، چون برادران ایماندار خود را دوست داریم. هر کسی که برادر خود را دوست ندارد، هنوز در قلمرو مرگ ساکن است. ۱۵ هر کسی که از برادر خود نفرت داشته باشد، قاتل است و شما می دانید که هیچ قاتلی دارای زندگی ابدی نیست. ۱۶ ما معنای محبت را درک کرده می توانیم، زیرا مسیح زندگی خود را برای ما فدا کرد. پس ما نیز باید در زندگی برای یکدیگر فداکاری و از خودگذری کنیم. ۱۷ اما کسی که در این دنیا مال و دارایی دارد و برادر نیازمند خود را می بیند، ولی دروازۀ قلب خود را برای کمک به او می بندد، آیا می تواند ادعا کند که محبت خدا در او ساکن است؟ ۱۸ ای فرزندانم، بیایید که نه فقط در گفتار و زبان بلکه به حقیقت و در کردار محبت کنیم.
۱۹ وقتی این محبت را داشته باشیم، می دانیم که پیرو حقیقت هستیم و قلبهای ما در حضور خدا به ما این اطمینان را می دهد. ۲۰ حتی اگر قلبهای ما، ما را محکوم کند، خدا از قلبهای ما بزرگتر است و از همه چیز آگاه است. ۲۱ ای عزیزان، اگر قلبهای ما، ما را محکوم نمی کند، پس ما با اطمینان می توانیم به حضور خدا بیاییم، ۲۲ و هر چیزی را که از او بخواهیم به دست می آوریم، زیرا ما مطابق فرمان او عمل می کنیم و هر چیزی را که مورد پسند اوست، بجا می آوریم. ۲۳ و حکم او چنین است که باید به نام پسر او عیسای مسیح ایمان بیاوریم و یکدیگر را دوست بداریم، همان گونه که مسیح به ما فرمان داده است. ۲۴ کسی که از احکام خدا اطاعت می کند، در خدا ساکن است و خدا در او. از آنجا که خدا روح مقدس را به ما بخشیده است، می دانیم که او در ما ساکن است.
ایوب ۲۲:۲۱ · فیلیپیان ۴:۷ · اول یوحنا ۳:۲ · TDV
ما نباید بپرسیم که آیا پسران هستیم، بلکه آن را مبنای هماهنگی کنونی خود با او قرار دهیم. «اوه،» شما خواهید گفت، «این خیلی والاست!» خب، اما مسیح به عنوان پیوندی به آنچه بسیار والاست، با آمدن به پایین‌ترین سطح آمده است—و او از هر کسی پایین‌تر خم شد—و او خود را تنها هدف ما قرار داد. این قدرت ذهن نیست که به آن فکر می‌کند، بلکه یکدلی چشمی است که به آن نگاه می‌کند؛ چشم یکدل هدفی جز مسیح ندارد. طبیعت کهنه نباید عمل کند. انسان جدید هدفی جز مسیح ندارد.
شما فراخوانده شده‌اید که خدا را بشناسید. «حال خود را با او آشنا کن و در صلح باش» (ایوب ۲۲:۲۱). این همیشه درست بود، اما شما اکنون فراخوانده شده‌اید که خدا را در مسیح بشناسید. آه که دنیا به گونه‌ای وارد قلب ما نشود که ما را از لذت بردن از خدا ناتوان سازد! او ما را از شرایط به شناخت و لذت بردن از خدا از طریق ارتباط طبیعت الهی هدایت می‌کند. اگر در غم هستم، خدا تسلی من است؛ اگر ضرر کرده‌ام، مسیح همه چیز من است. ما باید تمام نگرانی‌های خود را، بزرگ و کوچک، بر او بیندازیم؛ و بنابراین «آرامش خدا، که فراتر از هر درکی است، دلها و ذهن‌های [ما] را از طریق مسیحعیسی حفظ خواهد کرد» (فیلیپیان ۴:۷). آیا تخت او با نگرانی‌های ما، به دلیل زیاد و بزرگ بودن آنها، متزلزل می‌شود؟ نه! تخت او از همه آنها بی‌تأثیر است. بنابراین، در حالی که این به رایج‌ترین نگرانی‌ها قابل اعمال است، همه اینها ما را به شناخت خدا می‌آورد.
باشد که مشارکت و رفاقت ما به گونه‌ای باشد که آرامش او را بشناسیم؛ نه صلح با او، بلکه آرامشی که او در آن ساکن است؛ تا بدانیم که تخت او با تمام نگرانی‌های ما آشفته نمی‌شود، و بدین ترتیب او را بشناسیم، و شادی خود را در او بیابیم، و منتظر باشیم که مانند او شویم، خود را پاک کنیم همانطور که او پاک است!
