۱ وقتیکه همه مردم به سلامتی از دریا عبور کردند، خداوند به یوشع فرمود: 2-3 «به آن دوازده نفریکه برای وظیفۀ خاص انتحاب شده بودند، بگو که هرکدام یک سنگ را از همان جای خشک دریا که کاهنان ایستاده اند بگیرند و به جائیکه امشب خیمه می زنید، بگذارند.» 4 پس یوشع آن دوازده نفر نمایندۀ قبایل اسرائیل را فراخوانده 5 به آن ها گفت: «در دریای اُردن، جائیکه صندوق پیمان خداوند، خدای تان است، بروید و هر کدام تان یک سنگ را به نمایندگی از یک قبیلۀ اسرائیل بر شانۀ خود ببرید. 6 آن دوازده سنگ، کارهای بزرگ خداوند را بیاد می آورند که برای آن ها انجام داده است. و در آینده چون اولادۀ تان بپرسند که این منار یادگار برای چیست. 7 شما به آن ها بگوئید که وقتی صندوق پیمان خداوند از دریای اُردن عبور می کرد جریان آب قطع شد. بنابران، این سنگها خاطرۀ همیشگی این واقعۀ مهم خواهد بود.»
8 آن ها امر یوشع را بجا آوردند. و طبق فرمان خداوند به یوشع، آن ها دوازده سنگ را به نمایندگی از دوازده قبیلۀ اسرائیل از دریای اُردن برده در جائیکه خیمه گاه شان بود، قرار دادند. 9 یوشع هم دوازده سنگ را گرفته آن ها را در بین دریای اُردن، جائیکه کاهنان حامل صندوق پیمان خداوند ایستاده بودند، گذاشت. (آن سنگها تا به حال در همانجا قرار دارند.) 10 کاهنان در جای خود باقی ماندند تا همه اوامر خداوند که ذریعۀ موسی به یوشع داده شده بود، موبمو اجراء شدند. در عین حال، مردم با عجله از بستر دریا عبور کردند. 11 بعد از آنکه همگی به آن طرف دریا رسیدند، کاهنان حامل صندوق پیمان خداوند پیشاپیش مردم براه افتادند. 12 مردان قبیلۀ رؤبین، جاد و نیم قبیلۀ مَنَسّی قرار هدایت موسی پیشتر از مردم دیگر حرکت کردند. 13 و در حدود چهل هزار نفر، همگی مسلح و آماده برای جنگ از صحرای اریحا گذشتند. 14 کارهای بزرگ خداوند در آن روز، یوشع را در نظر مردم صاحب عزت و قابل احترام ساخت. و او را مثل موسی در سراسر عمرش با نگاه قدر و بزرگواری می دیدند.
15-16 خداوند به یوشع فرمود: «به کاهنان حامل صندوق پیمان خداوند بگو که از دریای اُردن خارج شوند.» 17 پس یوشع امر کرد و آن ها از دریا بیرون آمدند. 18 و همینکه کاهنان از دریای اُردن خارج شدند و پای به خشکه گذاشتند، آب دریا دوباره به جریان آمد و دریا مثل سابق لبالب پُر شد.
19 روزیکه مردم اسرائیل از دریای اُردن عبور کردند، روز دهم ماه اول سال (مطابق دهم حمل) بود و آن ها در جِلجال، در سرحد شرقی اریحا خیمه زدند. 20 یوشع در آنجا دوازده سنگی را که از دریای اُردن آورده بودند، بصورت مُناری بالای هم قرار داد. 21 آنگاه خطاب به مردم کرده گفت: «در آینده وقتی فرزندان تان بپرسند که این سنگها را برای چه در اینجا قرار داده اند، 22 شما برای شان بگوئید که این سنگها به یادبود روزی در اینجا مانده شدند که مردم اسرائیل از بستر خشک دریای اُردن گذشتند. 23 بگوئید که خداوند، خدای ما آب دریای اُردن را خشک کرد و تا زمانی آنرا خشک نگهداشت که همگی از دریا عبور کردند. درست مثل همان معجزه ایکه چهل سال پیش بوقوع پیوست، یعنی وقتیکه خداوند آب بحیرۀ احمر را خشک کرد. 24 و تا مردم روی زمین همه بدانند که قدرت خداوند چقدر عظیم است و شما هم از خداوند، خدای خود همیشه بترسید و به او احترام کنید.»
یوشع ۴:۸–۹ · TDV
روز دیر انتظار فرا رسیده بود! اگرچه آب از تمام کناره‌هایش سرریز شده بود، اسرائیل از اردن عبور کرده بود. به فرمان خدا، تابوت که بر دوش کاهنان حمل می‌شد، به فاصله ۲۰۰۰ ذراع پیشاپیش مردم حرکت کرده بود. هنگامی که کاهنان به اردن رسیده و به لبه آن قدم گذاشته بودند، آب‌هایی که از بالا می‌آمدند، ایستاده و در بالادست رودخانه به صورت توده‌ای بسیار بلند شده بودند، به طوری که تمام اسرائیل از زمین خشک عبور کرده بود.
مردماسرائیل هرگز نباید این رویداد شگفت‌انگیز را فراموش کنند! خداوند به یوشع دستور داد که از هر قبیله یک مرد سنگی را از جایی که کاهنان با تابوت در وسط بستر رودخانه ایستاده بودند، بردارد. این سنگها باید به عنوان یادبود در محلی که اسرائیل آن شب اقامت می‌کرد، روی هم چیده می‌شدند. خداوند انتظار داشت که در آینده کودکان معنی این توده سنگها را بپرسند. والدینشان سپس باید به آن‌ها می‌گفتند که چگونه خدا اجدادشان را از رودخانه عبور داده و به سرزمین آورده بود.
این باید برای ما نیز سخن بگوید. برای ما مهم است که به فرزندانمان درباره نجات بزرگ خدا بگوییم، اینکه چگونه او ما را از مرگ به زندگی از طریق کاری که عیسیمسیحخداوند بر صلیبجلجتا انجام داد، آورده است. کار او باید همیشه در ذهن ما تازه باشد.
پیش از آنکه کاهنان از بستر رودخانهبالا بیایند، دوازده سنگ نیز در جایی که ایستاده بودند، برپا شد. این‌ها توسط انسان دیده نمی‌شدند، اما همیشه برای خدا قابل مشاهده بودند. کار عیسیمسیحخداوند همیشه در برابر چشمان خداست. این همیشه برای او گرانبها خواهد بود. او همچنین از شنیدن یادآوری ما از آن در پرستش لذت می‌برد.
