سه نمایش متمایز از قدرت خدا در فصل اول رساله به رومیان وجود دارد.
- در آیه ۴ می‌آموزیم که خداوند عیسی با قدرت، طبق روح قدوسیت، با رستاخیز از مردگان، پسر خدا اعلام شد.
- در آیه ۱۶ انجیل «قدرت خدا برای نجات هر که ایمان آورد» است.
- در آیه ۲۰ خلقت «قدرت ابدی و الوهیت» خدا را به نمایش می‌گذارد، به طوری که انسان را در مسئولیت خود به عنوان مخلوق او «بی‌بهانه» می‌سازد.
قدرت خدا در خلقت
با مشاهده خلقت، ذهن از قدرت مطلق که «ستارگان ثابت» را در مسیر الهی خود در قلمروهای دوردست جهان وسیع نگه می‌دارد، در شگفت می‌ماند، جایی که این کره‌های عظیم و درخشان با سرعت‌های تقریباً باورنکردنی در اقیانوس‌های بی‌کران فضا مسیرهای تعیین شده خود را طی می‌کنند. همان قدرت عظیم خورشید را بر محور خود می‌چرخاند و سیارات منظومه شمسی را در اطراف آن به چرخش درمی‌آورد.
بر روی زمین، خدا قدرت خلقت خود را در دسترس انسان‌ها قرار داده است. رودخانه‌های عظیم توربین‌های غول‌پیکر را به حرکت درمی‌آورند تا قدرت خود را به انرژی الکتریکی تبدیل کنند، و منابع پنهان قدرت انباشته شده در ذخایر زغال‌سنگ و نفت برای به حرکت درآوردن موتورهایی که انسان ساخته است، مورد استفاده قرار گرفته‌اند. انسان‌ها اخیراً کشف کرده‌اند که قدرت عظیمی در اتم‌های ماده نهفته است، و کلید گشودن این گنجینه شگفت‌انگیز قدرت را به دست آورده‌اند.
شواهد این قدرت مطلق که وجود خدا را به انسان نشان می‌دهد، انسان را بی‌بهانه می‌سازد. اگر خدا اینقدر بزرگ و باشکوه است، همانطور که در خلقت او آشکار است، مطمئناً منطقی است که مخلوق باید شکر و ستایش شایسته او را به او تقدیم کند. اما انسان آنقدر در بند گناه و در قدرت شیطان گرفتار است که وجود خدا را انکار می‌کند، و حتی اگر بپذیرد که خدا وجود دارد، فقط برای رد پرستش و احترامی است که حق اوست.
انجیل: قدرت خدا برای نجات
خداوند، در فیض شگفت‌انگیز خود، قدرت خود را برای رهایی انسان از بندگی گناه و از قدرت شیطان به کار گرفته است. این قدرت الهی در انجیل یافت می‌شود، و میلیون‌ها نفر از کسانی که زمانی از خدا بی‌خبر بودند، همانطور که توسط شیطان کور شده بودند، قدرت رهایی‌بخش انجیل خدا را شناخته‌اند. برای بهره‌مندی از این قدرت الهی، ایمان به پسر خدا لازم است، زیرا انجیل قدرت خدا برای نجات هر که ایمان آورد است.
دیدن دست خدا در خلقت خوب است، اما این هرگز روح را نجات نخواهد داد؛ قدرت خدا برای نجات در پیام خلقت نیست، بلکه در کلام انجیل است. بسیاری به اشتباه تصور می‌کنند که شناخت خدا در خلقت او، در زیبایی‌های طبیعت، در جلال آسمان‌ها، و در دیگر کارهای دست او، برای تضمین گذرنامه بهشت کافی است؛ اما مگر اینکه به انجیل خدا در مورد پسر او ایمان آورند، هرگز نمی‌توانند برکت خدا را داشته باشند. نادیده گرفتن انجیل به معنای نادیده گرفتن نیاز به نجات، و تحقیر تدبیری است که خدا در غنای فیض خود فراهم کرده است.
شهادت خلقت انسان را بی‌بهانه می‌سازد، اما دانش خدا را به او نمی‌آورد. قدرت خدا در خلقت دیده می‌شود، اما خود خدا فقط در شخص پسر شناخته می‌شود. انسان گناهکار است، و به دلیل گناه از خدا دور است، و ادعای پرستش خدا و معاشرت با او در کارهای دست او، وضعیت گناهکارانه انسان، گناه او، و نیاز به نجات را نادیده می‌گیرد. هیچ پرستش حقیقی خدا جدای از مسیح نمی‌تواند وجود داشته باشد؛ و روح باید ابتدا خدا را از طریق انجیل بشناسد تا بتواند در پرستش به او نزدیک شود.
بزرگترین نمایش: رستاخیز
اما بزرگترین نمایش قدرت خدا در خلقت نیست: «عظمت بی‌اندازه قدرت او» در رستاخیز پسرش آشکار شده است، و عیسی با قدرت رستاخیز از مردگان، پسر خدا اعلام شده است. هنگامی که خداوند بر روی زمین بود، مردگان را زنده کرد. پسر بیوه نائین، دختر یایروس، و لازاروس همگی به قدرت عظیمی که در عیسی آشکار شد، شهادت می‌دهند. با این حال، رستاخیز خود او بزرگترین نمایش این قدرت الهی بود. همین قدرت در زمانی که خداوند عیسی برای زنده کردن عزیزان خود از قبر می‌آید، و همچنین زمانی که مردگان شریر را برای داوری در برابر تخت سفید بزرگ زنده می‌کند، آشکار خواهد شد.
شیطان می‌خواست خداوند عیسی را در مرگ نگه دارد، اما هر چقدر هم که قدرت او زیاد باشد، قدرت پسر خدا بی‌نهایت بیشتر است. او مرد قوی‌تری بر روی زمین بود که مرد قوی را بست و اموال او را غارت کرد. حتی اکنون نیز نیروهای تاریکی اگر می‌توانستند، هر اثری از خوبی را در این جهان کاملاً از بین می‌بردند و تمام صحنه را به ویرانی می‌کشاندند؛ اما آنها فقط تا جایی می‌توانند پیش بروند که خداوند به آنها اجازه دهد، زیرا همه چیز توسط او پابرجا است (کولسیان ۱:۱۷).
نتیجه‌گیری
مسیحی که قدرت خدا را برای نجات، از طریق ایمان به انجیل می‌شناسد، از تأمل در موضوع انجیل، پسر خدا، که قدرت عظیم او در رستاخیزش دیده شد، همان قدرتی که او را قادر ساخت تا این جهان را در کمال قدوسیت برای اراده خدا طی کند؛ و کسی که قدرت الهی او در تمام خلقت به نمایش گذاشته شده است، لذت می‌برد. ما از دیدن دست او در خلقت، نمایش حکمت و عظمت او؛ از دیدن او که همه دشمنان ما را در رستاخیز سرنگون می‌کند: و از شناخت قلب محبت او که در انجیل آشکار شده است، شاد می‌شویم.
