۱ چون خدا از روی لطف خود این وظیفه را به ما داده است، امید خود را از دست نمی دهیم. ۲ ما از همه روشهای پنهانی و شرم آور دوری نموده ایم. با فریبکاری رفتار نمی کنیم و پیام خدا را تغییر نمی دهیم بلکه حقیقت را به طور روشن بیان می نماییم و می کوشیم تا در حضور خدا مورد تأیید وجدان همۀ مردم باشیم. ۳ حتی اگر این خبر خوش را که موعظه می کنیم پوشیده باشد، فقط برای کسانی پوشیده است که در راه هلاکت هستند. ۴ شیطان که سردار این دنیاست، افکار آنها را کور کرده است تا خبر خوش و پُر شکوه عیسای مسیح را که تصویر خدای نادیده است، نبینند. ۵ ما در مورد خود موعظه نمی کنیم بلکه اعلام می کنیم که عیسای مسیح خداوند است و ما به خاطر او خدمتگاران شما هستیم. ۶ زیرا همان خدایی که فرمود: «روشنایی از میان تاریکی بدرخشد»، نور خود را در قلبهای ما گذاشت تا شناخت جلال خدا در چهرۀ عیسای مسیح برای ما نمایان شود.
۷ با وجود این، ما چنین گنجی در کوزه های گِلی خود داریم تا معلوم گردد که آن قدرت بزرگ از ما نیست بلکه از خداست. ۸ ما از هر طرف تحت فشار هستیم ولی خود را از دست نمی دهیم، دچار شک و تردید می شویم اما تسلیم نا امیدی نمی گردیم. ۹ آزار می بینیم اما هیچ وقت تنها نیستیم. به زمین می خوریم، ولی نابود نمی شویم. ۱۰ بدنهای فانی ما داغ مرگ عیسی را دایم با خود دارند تا زندگی عیسی در بدنهای ما نیز ظاهر شود. ۱۱ در تمام زندگی همیشه به خاطر عیسی به مرگ تسلیم می شویم تا زندگی عیسی در جسم فانی ما ظاهر شود. ۱۲ پس ما با مرگ روبرو می شویم، اما این باعث زندگی جاویدان در شما می گردد.
۱۳ در کتاب مزامیر نوشته شده است: «چون ایمان داشتم، سخن گفتم.» ما نیز سخن می گوییم، چون همان ایمان را داریم. ۱۴ زیرا می دانیم همان خدایی که عیسای مسیح را پس از مرگ زنده گردانید ما را نیز با عیسی زنده خواهد ساخت و همراه با شما در حضور خود خواهد آورد. ۱۵ همۀ این چیزها به خاطر شماست تا به هر اندازه ای که فیض خدا شامل حال مردم بیشتری می گردد، شکر و سپاس برای جلال خدا نیز زیادتر شود.
۱۶ بنابر این امید خود را از دست نمی دهیم. اگر چه وجود ظاهری ما رفته رفته از بین می رود ولی وجود روحانی ما روز به روز تازه تر می شود. ۱۷ این رنج و زحمت ناچیز و زودگذر، جلال عظیم و بی پایانی را برای ما فراهم می کند که با این دردها غیر قابل مقایسه است. ۱۸ پس ما به چیزهای نادیدنی چشم دوخته ایم نه به چیزهای دیدنی، زیرا آنچه به چشم می آید فانی است، ولی چیزهای نادیدنی ابدی هستند.
۱ چون خدا از روی لطف خود این وظیفه را به ما داده است، امید خود را از دست نمی دهیم. ۲ ما از همه روشهای پنهانی و شرم آور دوری نموده ایم. با فریبکاری رفتار نمی کنیم و پیام خدا را تغییر نمی دهیم بلکه حقیقت را به طور روشن بیان می نماییم و می کوشیم تا در حضور خدا مورد تأیید وجدان همۀ مردم باشیم. ۳ حتی اگر این خبر خوش را که موعظه می کنیم پوشیده باشد، فقط برای کسانی پوشیده است که در راه هلاکت هستند. ۴ شیطان که سردار این دنیاست، افکار آنها را کور کرده است تا خبر خوش و پُر شکوه عیسای مسیح را که تصویر خدای نادیده است، نبینند. ۵ ما در مورد خود موعظه نمی کنیم بلکه اعلام می کنیم که عیسای مسیح خداوند است و ما به خاطر او خدمتگاران شما هستیم. ۶ زیرا همان خدایی که فرمود: «روشنایی از میان تاریکی بدرخشد»، نور خود را در قلبهای ما گذاشت تا شناخت جلال خدا در چهرۀ عیسای مسیح برای ما نمایان شود.
۷ با وجود این، ما چنین گنجی در کوزه های گِلی خود داریم تا معلوم گردد که آن قدرت بزرگ از ما نیست بلکه از خداست. ۸ ما از هر طرف تحت فشار هستیم ولی خود را از دست نمی دهیم، دچار شک و تردید می شویم اما تسلیم نا امیدی نمی گردیم. ۹ آزار می بینیم اما هیچ وقت تنها نیستیم. به زمین می خوریم، ولی نابود نمی شویم. ۱۰ بدنهای فانی ما داغ مرگ عیسی را دایم با خود دارند تا زندگی عیسی در بدنهای ما نیز ظاهر شود. ۱۱ در تمام زندگی همیشه به خاطر عیسی به مرگ تسلیم می شویم تا زندگی عیسی در جسم فانی ما ظاهر شود. ۱۲ پس ما با مرگ روبرو می شویم، اما این باعث زندگی جاویدان در شما می گردد.
۱۳ در کتاب مزامیر نوشته شده است: «چون ایمان داشتم، سخن گفتم.» ما نیز سخن می گوییم، چون همان ایمان را داریم. ۱۴ زیرا می دانیم همان خدایی که عیسای مسیح را پس از مرگ زنده گردانید ما را نیز با عیسی زنده خواهد ساخت و همراه با شما در حضور خود خواهد آورد. ۱۵ همۀ این چیزها به خاطر شماست تا به هر اندازه ای که فیض خدا شامل حال مردم بیشتری می گردد، شکر و سپاس برای جلال خدا نیز زیادتر شود.
۱۶ بنابر این امید خود را از دست نمی دهیم. اگر چه وجود ظاهری ما رفته رفته از بین می رود ولی وجود روحانی ما روز به روز تازه تر می شود. ۱۷ این رنج و زحمت ناچیز و زودگذر، جلال عظیم و بی پایانی را برای ما فراهم می کند که با این دردها غیر قابل مقایسه است. ۱۸ پس ما به چیزهای نادیدنی چشم دوخته ایم نه به چیزهای دیدنی، زیرا آنچه به چشم می آید فانی است، ولی چیزهای نادیدنی ابدی هستند.
۱ دلهای شما پریشان نشود. به خدا توکل نمایید و به من نیز ایمان داشته باشید. ۲ در خانۀ پدر من جای بسیار است. اگر چنین نمی بود به شما می گفتم. من می روم تا برای تان جایی آماده سازم. ۳ وقتی رفتم و برای تان جایی آماده کردم، دوباره می آیم و شما را پیش خود می برم تا جایی که من هستم شما نیز آنجا باشید. ۴ شما می دانید به کجا می روم و راه آن را نیز می دانید.» ۵ توما به او گفت: «ای سَروَرم، ما نمی دانیم که کجا می روی، پس چگونه می توانیم راه آن را بفهمیم؟» ۶ عیسی به او جواب داد: «من راه، راستی و زندگی هستم. هیچ کس جز به وسیلۀ من نزد پدر نمی آید. ۷ اگر مرا می شناختید پدر مرا نیز می شناختید، از این پس شما او را می شناسید و او را دیده اید.» ۸ فیلیپُس به او گفت: «ای سَروَرم، پدر را به ما نشان بده و این برای ما کافی است.» ۹ عیسی به او گفت: «ای فیلیپُس، آیا در این مدت زیادی که با شما بوده ام، هنوز مرا نشناخته ای؟ زیرا هر کسی مرا دید، پدر را دیده است. پس چگونه می گویی پدر را به ما نشان بده؟ ۱۰ آیا ایمان نداری که من در پدر هستم و پدر در من است؟ سخنانی را که به شما می گویم از خودم نیست. آن پدری که در من ساکن است، همۀ این کارها را انجام می دهد. ۱۱ به من ایمان داشته باشید که من در پدر هستم و پدر در من است. یا حد اقل به کارهایی که می کنم، ایمان داشته باشید. ۱۲ به یقین به شما می گویم، هر کسی به من ایمان داشته باشد، آنچه می کنم، او هم خواهد کرد و حتی کارهای بزرگتری هم انجام خواهد داد، زیرا من نزد پدر می روم. ۱۳ و هر آنچه به نام من بخواهید، من آن را انجام خواهم داد تا پدر توسط پسر جلال یابد. ۱۴ هر چیزی که شما به نام من بخواهید، من آن را انجام خواهم داد.
۱۵ اگر مرا دوست داشته باشید، احکام مرا اطاعت خواهید کرد. ۱۶ من از پدر خواهم خواست تا او پشتیبان دیگری به شما بفرستد که تا به ابد با شما بماند. ۱۷ یعنی همان روح حقیقت که جهان نمی تواند بپذیرد، زیرا او را نمی بیند و نمی شناسد ولی شما او را می شناسید، چون او نزد شما می ماند و در شما ساکن خواهد بود. ۱۸ شما را مانند یتیم نمی گذارم، نزد شما بر خواهم گشت. ۱۹ پس از اندک زمانی، جهان مرا دیگر نخواهد دید اما شما مرا خواهید دید و چون من زنده هستم، شما نیز زنده خواهید ماند. ۲۰ در آن روز خواهید دانست که من در پدر هستم و شما در من و من در شما.
۲۱ هر کسی احکام مرا قبول کند و آنها را نگهدارد، او همان کسی است که مرا دوست دارد. هر کسی مرا دوست دارد، پدر من نیز او را دوست خواهد داشت و من نیز او را دوست می دارم و خود را به او ظاهر خواهم کرد.» ۲۲ یهودا (نه یهودای اسخریوطی) از او پرسید: «ای سَروَرم، چطور می خواهی که خود را تنها برای ما ظاهر سازی و نه برای همه جهان؟» ۲۳ عیسی در جواب او گفت: «هر کسی مرا دوست داشته باشد، تعالیم مرا اطاعت خواهد کرد و پدر من او را دوست خواهد داشت و ما نزد او آمده و پیش او خواهیم ماند. ۲۴ کسی که مرا دوست ندارد از تعلیم من اطاعت نمی کند. کلامی که شما می شنوید از خودم نیست بلکه از پدری است که مرا فرستاده است.
۲۵ این چیزها را وقتی هنوز با شما هستم می گویم، ۲۶ اما پشتیبان شما یعنی روح مقدس که پدر به نام من به شما خواهد فرستاد، همه چیز را به شما تعلیم خواهد داد و آنچه را که من به شما گفته ام به یاد شما خواهد آورد.
۲۷ برای شما سلامتی به جا می گذارم، من سلامتی خود را به شما می دهم. جهان نمی تواند آن سلامتی را به طوری که من به شما می دهم، بدهد. دلهای شما پریشان نشود و ترسان نباشید. ۲۸ شما شنیدید که برای تان گفتم من می روم، ولی دوباره نزد شما بر خواهم گشت. اگر مرا دوست دارید، از شنیدن آن شادمان می شوید، زیرا که من پیش پدر می روم و پدر از من بزرگتر است. ۲۹ اکنون پیش از این که این کار عملی شود به شما گفتم تا وقتی واقع می شود، ایمان بیاورید. ۳۰ پس از این با شما زیاد سخن نمی گویم زیرا که حاکم این جهان می آید. او بر من هیچ قدرت ندارد، ۳۱ اما برای این که جهان بداند که من پدر را دوست دارم، احکام پدر را به طور کامل انجام می دهم. برخیزید از اینجا برویم.
دوم قرنتیان ۴:۷ · دوم قرنتیان ۴:۱۶ · یوحنا ۱۴:۱–۴ · TDV
مزامیر کتاب سرود مسیحیان نیست. از جمله دلایل دیگر، نویسندگان آنها خداوند قیام‌کرده درجلال را نمی‌شناختند یا روح‌القدس در آنها ساکن نبود؛ اما آنها به صورت نبوی احساسات مسیح و کسانی از قوم زمینی او را بیان می‌کنند که در مصیبت بزرگ به وفاداری او تکیه می‌کنند. ممکن است تمام کلام خدا درباره ما نباشد، اما می‌توانیم مطمئن باشیم که تمام آن برای ماست.
مزمور ۸۴ در آینده به معنای واقعی کلمه محقق خواهد شد، زیرا خدا نجات‌یافتگان اسرائیل را به برکت هزاره‌ای می‌آورد (مزمور ۷۲؛ مکاشفه ۲۰:۶). این بیان زیبایی از آرزو (مزمور ۸۴:۱–۴)، وابستگی (آیات ۵–۸) و فداکاری (آیات ۹–۱۲) آنها در رابطه با اوست. پسران قورح که آن را نوشتند، از داوری که بر پدر سرکش آنها نازل شد، نجات یافتند (اعداد ۲۶:۹–۱۱). ما نیز رحمت و فیض یافته‌ایم تا پرستندگان خدا باشیم، درحالی که به سوی کمال برکت در خانه پدر سفر می‌کنیم (یوحنا ۱۴:۱–۴).
بخش میانی مزمور به بزرگراه‌ها—پل‌ها—درقلب اشاره می‌کند (مزمور ۸۴:۵). چقدر خوب است که روحاً بالاتر از شرایط زندگی قرار بگیریم، با دانستن اینکه به سوی جلال به خانه می‌رویم. در این دنیای گناه—دره باکا، یا گریه—برای ما رنج خواهد بود، اما نگاه کردن به بالادر حین حرکت، حتی این را نیز به برکت از بالا تبدیل می‌کند (آیه ۶).
چگونه می‌توانیم «از قوّت به قوّت» برویم (آیه ۷)؟ پولس نوشت: «ما این گنج را در ظروف گلی داریم، تا برتری قدرت از خدا باشد، و نه از ما… از این رو ما سست نمی‌شویم؛ اما اگر واقعاً انسان بیرونی ما تحلیل می‌رود، انسان درونی روز به روز تازه می‌شود» (دوم قرنتیان ۴:۷، ۱۶). پولس این را در زندان ثابت کرد: «من برای همه چیز در او که به من قدرت می‌دهد، قوّت دارم» (فیلیپیان ۴:۱۳).
ما باید با راستی راه برویم و به خدا اعتماد کنیم تا واقعاً از کمک و برکت او لذت ببریم، اما منبع آن درفیض و جلال اوست که هرگز شکست نمی‌خورد (مزمور ۸۴:۱۱–۱۲).
