به این پیام ویدیویی که در مورد «دویدن در مسابقه یا نگاه کردن به عیسی» است، خوش آمدید. مایلم از رسالۀ عبرانیان، آیات اول فصل ۱۲ بخوانم:
پس ما نیز، چون چنین ابری عظیم از شاهدان ما را احاطه کرده است، هر وزنه و گناهی را که به آسانی ما را درگیر می‌کند، کنار بگذاریم و با استقامت در مسابقه‌ای که پیش روی ماست بدویم، با نگاهی ثابت به عیسی، پیشرو و کامل‌کنندۀ ایمان، که به خاطر شادی‌ای که پیش روی او بود، صلیب را تحمل کرد، شرم را خوار شمرد، و در دست راست تخت خدا نشست. زیرا به خوبی به او که چنین تضاد عظیمی را از گناهکاران علیه خود تحمل کرد، توجه کنید، تا خسته نشوید و در ذهن خود بی‌حال نگردید.
مایلم هفت عنوان را در این چند آیه قرار دهم.
ابری عظیم از شاهدان
این البته به فصل ۱۱ اشاره دارد، جایی که شما این قهرمانان شگفت‌انگیز ایمان را می‌بینید، این گالری تصاویر ایمان: قدیسان عهد عتیق، مردان و زنانی که وفادار بودند، که با ایمان مشخص می‌شدند. ما مثال آنها را داریم. این مثال‌های قهرمانان ایمان عهد عتیق برای تشویق ما هستند، و خوب است که به آن توجه کنیم. البته، ما امروز، ما مسیحیان، قهرمانان ایمان عهد جدید را نیز داریم، و همچنین در مورد قهرمانان ایمان در تاریخ کلیسا می‌دانیم. همۀ اینها تشویقی فوق‌العاده است. واقعاً ابری از شاهدان است که ما را احاطه کرده است.
با استقامت بدویم
دویدن در مسابقه، مسیر مسابقۀ مسیحی. اکنون زندگی مسیحی را می‌توان با یک مسیر مسابقه از نقطۀ شروع تا نقطۀ پایان مقایسه کرد، و در اینجا ما تشویق می‌شویم که این مسابقه را با استقامت بدویم. زندگی مسیحی فقط آسان نیست، فقط نشستن در خانه و انتظار برای اتفاق افتادن چیزی نیست. نه، زندگی مسیحی به معنای فعالیت، فعال بودن، دویدن است. این به تلاش نیاز دارد. آسان نیست، نه، به زحمت، به تلاش نیاز دارد، و ما باید آن را با استقامت، با پایداری از همان نقطۀ شروع تا نقطۀ پایان انجام دهیم. بیایید بدویم! چه تشویقی، چه انگیزه‌ای برای همۀ ما. مثال پولس رسول را در نظر بگیرید. در پایان زندگی خود می‌توانست بگوید: «مسابقه را به پایان رسانده‌ام.» برای او یک مسابقه بود، و او تلاش زیادی در آن کرد، و در پایان می‌توانست بگوید: «مسابقه را به پایان رسانده‌ام.» بیایید با استقامت بدویم. همیشه آسان نیست، اما ما این تشویق را برای دویدن با استقامت دریافت می‌کنیم.
مسابقه پیش روی ماست
بیایید در مسابقه‌ای که پیش روی ماست بدویم. البته، گاهی اوقات خوب است که به عقب نگاه کنیم. ما شکست‌ها و کاستی‌های خود را فراموش نمی‌کنیم. ما کمک و حمایت خداوند عیسی را که دریافت کرده‌ایم و هر روز دریافت می‌کنیم، فراموش نمی‌کنیم، بنابراین البته باید این چیزها را به یاد داشته باشیم. اما اساساً مهم است که به جلو نگاه کنیم، به بالا نگاه کنیم. مسابقه پیش روی ماست. این کاری است که پولس رسول در فیلیپیان ۳ انجام داد. او می‌گوید: «چیزهای پشت سر را فراموش کرده و به سوی چیزهایی که پیش روی من هستند، می‌دوم.» مسابقه پیش روی ماست، پس بیایید به بالا نگاه کنیم، به جلو نگاه کنیم. مسیحیان افرادی هدف‌گرا هستند.
از موانع احتمالی دوری کنید
چیزهایی وجود دارند که می‌خواهند ما را از دویدن باز دارند، و در اینجا دو چیز ذکر شده است. یکی بارها است: «هر وزنه یا هر بار را کنار بگذارید.» و دیگری گناه است، «که به آسانی درگیر می‌کند.» اکنون بارها غم‌های زندگی هستند، و آنها می‌توانند مانند یک کوله‌پشتی باشند که دویدن را دشوار می‌کنند. آیا تا به حال یک دونده را در مسیر مسابقه دیده‌اید که یک کوله‌پشتی سنگین حمل می‌کند؟ او هرگز اولین کسی نخواهد بود که به هدف می‌رسد. نه، از بارها خلاص شوید، هر وزنه را کنار بگذارید. چگونه می‌توانیم این بارهای زندگی، این غم‌هایی را که همۀ ما می‌شناسیم و به آسانی ما را پایین می‌کشند، کنار بگذاریم؟ خب، فقط یک راه برای خلاص شدن از آنها وجود دارد: آن هم از طریق دعا. «بار خود را بر او بیفکنید، زیرا او به شما اهمیت می‌دهد.» این همان چیزی است که پطرس رسول در رسالۀ اول خود، فصل ۵، آیۀ ۷ به ما می‌گوید:
بار خود را بر او بیفکنید.
این کار را می‌توان با دعا انجام داد. دومین مانعی که در اینجا ذکر شده است، گناهی است که به آسانی درگیر می‌کند. این شیطان است که می‌خواهد ما را از دویدن در مسیر مسابقۀ مسیحی باز دارد. مانند تله‌ای برای پرنده‌گیر است. یک پرنده به آسمان تعلق دارد، می‌تواند پرواز کند، و ما مسیحیان نیز همینطور، می‌توانیم پرواز کنیم، ما به آسمان تعلق داریم، اگرچه در اینجا روی زمین می‌دویم. اما پرنده‌گیرانی وجود دارند، یا پرنده‌گیر، که همان شیطان است. او سعی می‌کند ما را درگیر کند تا دویدن غیرممکن شود. بیایید مراقب باشیم، بیایید از هر وزنه و گناهی که به آسانی درگیر می‌کند، دوری کنیم، بیایید آنها را کنار بگذاریم.
با نگاهی ثابت به او نگاه کنید
چشمان خود را بر عیسی ثابت کنید، چشمان خود را برگردانید و بر عیسی ثابت کنید. در اینجا او عیسی، پیشرو و کامل‌کنندۀ ایمان نامیده شده است. او کسی است که آن مسیر مسابقه را دوید. او آن را آغاز کرد، پیشرو، کسی که اولین قدم را برداشت. او کامل‌کننده است، کسی که مسیر خود را به پایان رسانده است. در حالی که بر صلیب آویزان بود، فریاد زد: «تمام شد.» او نمونۀ کامل ماست، او الگوی ماست که باید با نگاهی ثابت به او نگاه کنیم. او شرم را خوار شمرد. او مانند هیچ کس دیگری مورد تمسخر و تحقیر قرار گرفت، بسیار بیشتر از ما. او صلیب را تحمل کرد، نه تنها رنج‌ها، رنج‌های کفاره‌ای در سه ساعت تاریکی، بله، او این کار را برای نجات ابدی ما انجام داد، بلکه رنج‌ها را از دست انسان‌ها نیز تحمل کرد. او به شادی‌ای که پیش روی او بود نگاه کرد. «به خاطر شادی‌ای که پیش روی او بود، صلیب را تحمل کرد.» شادی‌ای که پیش روی او بود، انگیزه‌ای برای خداوند عیسی مسیح بود تا تمام این رنج‌ها را تحمل کند، و در این نیز او برای ما نمونه‌ای قرار داد. زندگی مسیحی از طریق رنج‌ها به جلال می‌رسد، و این الگویی است که خداوند عیسی مسیح برای ما قرار داد. بیایید به او، الگوی کامل خود، نگاه کنیم.
به خوبی به او که چنین تضاد عظیمی را تحمل کرد، توجه کنید
فقط نگاه کردن ثابت به او نیست، بلکه توجه کردن به او، وقت گذاشتن برای نگاه کردن به جزئیات زندگی اوست. به خوبی به او توجه کنید. او چنین تضاد عظیمی را از گناهکاران علیه خود تحمل کرد. آه دوستان عزیز، چقدر مهم است که به خداوند عیسی خود توجه کنیم، چگونه او در اینجا روی زمین بود، چگونه زندگی کرد، چگونه عمل کرد، چگونه واکنش نشان داد. به خوبی به او توجه کنید. اگر اول پطرس فصل ۲ را بخوانیم، جایی که موضوع رنج‌های ما نیز مطرح است، پطرس می‌گوید:
زیرا برای این فراخوانده شده‌اید، زیرا مسیح نیز برای شما رنج کشید، و الگویی برای شما گذاشت تا در ردپای او گام بردارید، کسی که گناهی نکرد، و در دهانش فریب یافت نشد، کسی که وقتی مورد توهین قرار گرفت، دوباره توهین نکرد، وقتی رنج کشید، تهدید نکرد، بلکه خود را به دست او که به عدالت داوری می‌کند، سپرد.
به خوبی به او توجه کنید. چگونه می‌توانیم امروز به مسیح توجه کنیم؟ با خواندن کتاب مقدس، با خواندن چهار انجیل، اما نه تنها چهار انجیل، در تمام کتاب مقدس مسیح را می‌یابیم و به او توجه می‌کنیم.
خسته و بی‌حال نشوید
به بیان مثبت، در خداوند قوی باشید. خسته نشوید. این به چه معناست؟ خسته شدن به معنای بیمار شدن روحانی، فرسوده شدن، ناامید شدن است، بی‌حال شدن در ذهن ما به معنای بی‌انگیزه بودن، بی‌انرژی بودن، احساس ضعف کردن است. اکنون اگر خسته و بی‌حال شویم، نمی‌توانیم در مسیر مسابقه بدویم. به همین دلیل، عیسی را در نظر بگیرید که ضعیف نیست، خسته نیست، فرسوده نیست. ما به این قدرت نیاز داریم، و آن را با نگاه کردن به خداوند عیسی، با چرخاندن چشمان خود به سوی او، با توجه کامل به او به دست می‌آوریم. دویدن در مسابقۀ مسیحی، با نگاه کردن به عیسی.
