۱ این نامه از طرف یهودا، غلام عیسای مسیح و برادر یعقوب، به کسانی که فرا خوانده شده و محبوب خدای پدر هستند و در عیسای مسیح محفوظ اند، نوشته شده است. ۲ رحمت، صلح و محبت در میان شما روز افزون باد.
۳ دوستان عزیز، من بسیار علاقه داشتم که بیشتر دربارۀ نجاتی که همۀ ما در آن شریک هستیم به شما بنویسم اما این ضرورت را احساس کردم که باید شما را تشویق کنم تا از ایمانی که خدا یکبار و برای همیشه به ایمانداران خود بخشیده است، دفاع نمایید. ۴ زیرا یک تعداد اشخاص خدا ناشناس که محکومیت شان مدتها قبل در نوشته های پیامبران پیشگویی شده است، مخفیانه در میان ما رخنه کرده اند و فیض خدای ما را بهانه یی برای کارهای شهوت انگیز خود قرار می دهند و عیسای مسیح، یگانه سَروَر و خداوند ما را انکار می کنند.
۵ اگر چه شما این حقیقت را می دانید اما باز هم می خواهم به یاد تان بیاورم که خداوند چگونه مردم اسرائیل را از مصر بیرون آورد اما بعدها کسانی را که ایمان نداشتند، نابود ساخت. ۶ همین گونه خدا آن فرشته گانی را که مقام والای خود را حفظ نکرده و جایگاه اصلی خویش را ترک کردند، در زنجیرهای ابدی در تاریکی ترسناک نگهداشت تا در روز بزرگ داوری محکوم شوند. ۷ همین طور مردم شهرهای سُدوم و عموره و شهرهای نزدیک به آنها که خود را به بد اخلاقی جنسی و شهوترانی مصروف ساخته بودند، حالا به عنوان عبرت برای همه، در آتش ابدی مجازات می گردند.
۸ همین گونه مردم این زمانه نیز طبق خوابهایی که می بینند بدنهای خویش را با بد اخلاقی، نجس می سازند. آنها اقتدار خداوند را انکار کرده و به موجودات آسمانی توهین می کنند. ۹ در حالی که حتی میکائیل، رئیس فرشته گان، وقتی بر سر جسد موسی با شیطان مجادله می کرد، جرأت نداشت او را با کلمه های بد محکوم کند بلکه فقط گفت: «خداوند تو را سرزنش کند.» ۱۰ ولی این آدمها دربارۀ چیزهایی که هیچ نمی فهمند، بی حرمتی می کنند و آنچه آنها می دانند، چیزهایی است که مانند حیوانات وحشی مطابق طبیعت شان درک می کنند و این چیزها خود شان را نابود می سازد. ۱۱ وای به حال آنها! زیرا راه قائن را پیش گرفته اند، مانند بِلعام برای فایدۀ خود، راه نادرست را دنبال می کنند و مانند قورَح که یاغی شد، از بین می روند. ۱۲ آنها مانند صخره های دریایی خطرناک هستند، زیرا در مجالس مشارکت شما با بی پروایی می خورند و می نوشند و مانند چوپانان خود خواه فقط در فکر خود هستند. آنها مانند ابرهای بی بارانی هستند که با باد هر سو رانده می شوند. آنها دو بار مُرده و مانند درختهایی هستند که در هیچ فصلی میوه نمی دهند و از ریشه کنده شده اند. ۱۳ آنها مانند موجهای پُر تلاطم بحر هستند که کارهای شرم آور شان مانند کف روی بحر نمایان می شود. آنها مانند ستاره گان سرگردانی هستند که تاریکی ترسناک در انتظار آنهاست.
۱۴ خنوخ که نسل هفتم بعد از آدم بود، دربارۀ این مردم چنین پیشگویی کرده بود: «ببینید، خداوند با ده ها هزار فرشته گان مقدس خود می آید، ۱۵ تا بر همه مردم داوری کند و همۀ گناهکاران را که از روی خدا ناشناسی دست به کارهای شیطانی زده اند و همۀ سخنان زشتی را که گناهکاران خدا ناشناس برضد خدا گفته اند، محکوم سازد.» ۱۶ این اشخاص شکایت کرده، از دیگران عیب جویی می نمایند و از خواهشهای نفسانی خویش پیروی می کنند. لافهای بیجا از زبان شان جاری بوده و برای منفعت خود نزد دیگران چاپلوسی می کنند.
۱۷ اما شما، ای عزیزان، پیشگویی های رسولان سَروَر ما عیسای مسیح را به یاد بیاورید ۱۸ که گفته بودند: «در روزهای آخر کسانی پیدا خواهند شد که شما و ایمان تان را مسخره خواهند کرد و فقط از روی خواهشهای نفسانی خود پیروی خواهند نمود.» ۱۹ چنین اشخاص همان کسانی هستند که تفرقه می اندازند. آنها پیرو نفس خود هستند و روح مقدس را با خود ندارند. ۲۰ ای عزیزان، خود را با ایمان مقدس تان پرورش دهید و با هدایت روح مقدس دعا نمایید. ۲۱ در محبت خدا محکم بمانید و به رحمت سَروَر ما عیسای مسیح نظر اندازید که به شما زندگی ابدی می بخشد.
۲۲ به کسانی که هنوز دچار شک و تردید هستند، مهربانی نمایید. ۲۳ کسانی را که در آتش افتاده اند، نجات دهید. در برابر دیگران با خدا ترسی مهربانی کنید و خود را از گناه دور نگهدارید. حتی از لباسهایی که با شهوتهای نفسانی آلوده شده اند، نفرت داشته باشید.
۲۴ اکنون بر خدا که قادر است شما را از لغزش نگهدارد و شما را بی عیب و شادمان در حضور پُر جلال خود قرار دهد، ۲۵ بر آن خدای یکتا که به وسیلۀ سَروَر ما عیسای مسیح، نجات دهندۀ ماست، جلال، عظمت، قوت و قدرت باد، از ازل تا به امروز و از امروز تا به ابد! آمین.
۱ این نامه از طرف یهودا، غلام عیسای مسیح و برادر یعقوب، به کسانی که فرا خوانده شده و محبوب خدای پدر هستند و در عیسای مسیح محفوظ اند، نوشته شده است. ۲ رحمت، صلح و محبت در میان شما روز افزون باد.
۳ دوستان عزیز، من بسیار علاقه داشتم که بیشتر دربارۀ نجاتی که همۀ ما در آن شریک هستیم به شما بنویسم اما این ضرورت را احساس کردم که باید شما را تشویق کنم تا از ایمانی که خدا یکبار و برای همیشه به ایمانداران خود بخشیده است، دفاع نمایید. ۴ زیرا یک تعداد اشخاص خدا ناشناس که محکومیت شان مدتها قبل در نوشته های پیامبران پیشگویی شده است، مخفیانه در میان ما رخنه کرده اند و فیض خدای ما را بهانه یی برای کارهای شهوت انگیز خود قرار می دهند و عیسای مسیح، یگانه سَروَر و خداوند ما را انکار می کنند.
۵ اگر چه شما این حقیقت را می دانید اما باز هم می خواهم به یاد تان بیاورم که خداوند چگونه مردم اسرائیل را از مصر بیرون آورد اما بعدها کسانی را که ایمان نداشتند، نابود ساخت. ۶ همین گونه خدا آن فرشته گانی را که مقام والای خود را حفظ نکرده و جایگاه اصلی خویش را ترک کردند، در زنجیرهای ابدی در تاریکی ترسناک نگهداشت تا در روز بزرگ داوری محکوم شوند. ۷ همین طور مردم شهرهای سُدوم و عموره و شهرهای نزدیک به آنها که خود را به بد اخلاقی جنسی و شهوترانی مصروف ساخته بودند، حالا به عنوان عبرت برای همه، در آتش ابدی مجازات می گردند.
۸ همین گونه مردم این زمانه نیز طبق خوابهایی که می بینند بدنهای خویش را با بد اخلاقی، نجس می سازند. آنها اقتدار خداوند را انکار کرده و به موجودات آسمانی توهین می کنند. ۹ در حالی که حتی میکائیل، رئیس فرشته گان، وقتی بر سر جسد موسی با شیطان مجادله می کرد، جرأت نداشت او را با کلمه های بد محکوم کند بلکه فقط گفت: «خداوند تو را سرزنش کند.» ۱۰ ولی این آدمها دربارۀ چیزهایی که هیچ نمی فهمند، بی حرمتی می کنند و آنچه آنها می دانند، چیزهایی است که مانند حیوانات وحشی مطابق طبیعت شان درک می کنند و این چیزها خود شان را نابود می سازد. ۱۱ وای به حال آنها! زیرا راه قائن را پیش گرفته اند، مانند بِلعام برای فایدۀ خود، راه نادرست را دنبال می کنند و مانند قورَح که یاغی شد، از بین می روند. ۱۲ آنها مانند صخره های دریایی خطرناک هستند، زیرا در مجالس مشارکت شما با بی پروایی می خورند و می نوشند و مانند چوپانان خود خواه فقط در فکر خود هستند. آنها مانند ابرهای بی بارانی هستند که با باد هر سو رانده می شوند. آنها دو بار مُرده و مانند درختهایی هستند که در هیچ فصلی میوه نمی دهند و از ریشه کنده شده اند. ۱۳ آنها مانند موجهای پُر تلاطم بحر هستند که کارهای شرم آور شان مانند کف روی بحر نمایان می شود. آنها مانند ستاره گان سرگردانی هستند که تاریکی ترسناک در انتظار آنهاست.
۱۴ خنوخ که نسل هفتم بعد از آدم بود، دربارۀ این مردم چنین پیشگویی کرده بود: «ببینید، خداوند با ده ها هزار فرشته گان مقدس خود می آید، ۱۵ تا بر همه مردم داوری کند و همۀ گناهکاران را که از روی خدا ناشناسی دست به کارهای شیطانی زده اند و همۀ سخنان زشتی را که گناهکاران خدا ناشناس برضد خدا گفته اند، محکوم سازد.» ۱۶ این اشخاص شکایت کرده، از دیگران عیب جویی می نمایند و از خواهشهای نفسانی خویش پیروی می کنند. لافهای بیجا از زبان شان جاری بوده و برای منفعت خود نزد دیگران چاپلوسی می کنند.
۱۷ اما شما، ای عزیزان، پیشگویی های رسولان سَروَر ما عیسای مسیح را به یاد بیاورید ۱۸ که گفته بودند: «در روزهای آخر کسانی پیدا خواهند شد که شما و ایمان تان را مسخره خواهند کرد و فقط از روی خواهشهای نفسانی خود پیروی خواهند نمود.» ۱۹ چنین اشخاص همان کسانی هستند که تفرقه می اندازند. آنها پیرو نفس خود هستند و روح مقدس را با خود ندارند. ۲۰ ای عزیزان، خود را با ایمان مقدس تان پرورش دهید و با هدایت روح مقدس دعا نمایید. ۲۱ در محبت خدا محکم بمانید و به رحمت سَروَر ما عیسای مسیح نظر اندازید که به شما زندگی ابدی می بخشد.
۲۲ به کسانی که هنوز دچار شک و تردید هستند، مهربانی نمایید. ۲۳ کسانی را که در آتش افتاده اند، نجات دهید. در برابر دیگران با خدا ترسی مهربانی کنید و خود را از گناه دور نگهدارید. حتی از لباسهایی که با شهوتهای نفسانی آلوده شده اند، نفرت داشته باشید.
۲۴ اکنون بر خدا که قادر است شما را از لغزش نگهدارد و شما را بی عیب و شادمان در حضور پُر جلال خود قرار دهد، ۲۵ بر آن خدای یکتا که به وسیلۀ سَروَر ما عیسای مسیح، نجات دهندۀ ماست، جلال، عظمت، قوت و قدرت باد، از ازل تا به امروز و از امروز تا به ابد! آمین.
یهودا ۱:۳ · یهودا ۱:۲۰ · TDV
یهودا، که نامش به معنای «ستایش» است، اگرچه عمیقاً آرزوی نوشتن داشت، اما اصلاً قصد نداشت آنگونه که نوشت، بنویسد. نوشتن دربارهٔ نجات مشترک، کاری بسیار دلپذیرتر و گرانبهاتر می‌بود، اما خدا، که به او آرزوی نوشتن را داده بود، تصمیم گرفته بود که پیام یهودا باید پندی بسیار جدی باشد که مقدسین باید با جدیت برای ایمان مبارزه کنند. کتاب او به عنوان تأملی بر زوال و مرگ مسیحیت در جهان توصیف شده است. موضوع آن ارتداد است، یعنی تبدیل عمدی فیض خدا به شهوت‌پرستی از طریق مردان شریری که به حلقهٔ مسیحیت ظاهری نفوذ می‌کنند.
زبان آن قوی و نبوی است. او از تاریخ شورش‌های گذشته علیه اقتدار فیض‌بخش خدا برای نشان دادن وضعیتی که در مسیحیت در روزهای آخر توسعه خواهد یافت، استفاده می‌کند. اگرچه اسرائیلدررهایی از مصر برکت یافت، اما بسیاری به دلیل بی‌اعتقادی دربیابان هلاک شدند. حتی فرشتگان، که از خدا بسیار برکت یافته بودند، به دلیل شورش به تاریکی ابدی فرو افتادند. سدوم و عموره، قائن، بلعام، قورح، همگی هشدارهای وحشتناکی از داوری عادلانه خدا ارائه می‌دهند.
اگر همه اینها به نظر تاریک و منفی می‌رسد، با این حال کلمات پایانی یهودا، که با «اما شما، عزیزان» (آیه ۲۰) آغاز می‌شود، تشویقی مثبت و دوست‌داشتنی به ایمانی است که به خدای زنده اعتماد دارد. همانطور که در دو آیه آخر دیده می‌شود، ستایش همچنان نگرش مسیح‌محور فرزند خدا در دنیایی است که نام بزرگ خدا بی‌حرمت شده است.
