۱ این نامه از طرف پولُس، سیلاس و تیموتاووس است و به اعضای کلیسای شهر تسالونیکی که به پدر آسمانی ما خدا و سَروَر ما عیسای مسیح تعلق دارند، تقدیم می گردد. ۲ فیض و سلامتی از طرف پدر آسمانی ما خدا و سَروَر ما عیسای مسیح به شما باد.
۳ ای عزیزان! ما وظیفه داریم که همیشه برای وجود تان خدا را شکر و سپاس گوییم چون شما لایق چنین چیزی هستید، زیرا ایمان شما خوب رشد می کند و محبت تان در برابر یکدیگر هر روز زیادتر می شود. ۴ از همین خاطر ما در کلیساهای خدا برای بردباری و ایمان تان در تحمل آزارها و رنجها، به شما افتخار می کنیم.
۵ بردباری شما در این همه ثابت می کند که داوری خدا از روی انصاف بوده و ثمرش این است که شما شایستۀ پادشاهی خدا شوید که به خاطر آن رنج می برید. ۶ خدا عادل است و به کسانی که به شما آزار می رسانند، جزا خواهد داد ۷ و به شما که رنج و آزار دیده اید، همراه با ما آسوده گی خواهد بخشید. این آسوده گی وقتی که خداوند ما عیسای مسیح از آسمان با فرشته گان قدرتمند خود، ۸ در آتش شعله ور ظهور کند، انجام خواهد یافت. آنهایی که خدا را نمی شناسند و خبر خوش عیسای مسیح را قبول نمی کنند، مجازات خواهند شد. ۹ جزای آنها هلاکت ابدی و دوری از حضور خداوند و محرومیت از جلال قدرت او خواهند بود. ۱۰ روزی که او می آید، در برگزیده گان و ایمانداران خود جلال خواهد یافت. تمام ایمانداران از دیدن او حیران خواهند شد. شما نیز در میان این ایمانداران خواهید بود، زیرا به شهادت ما ایمان آوردید.
۱۱ به این سبب، همیشه برای شما دعا می کنیم که خدای ما، شما را لایق آن زندگی بداند که برای آن فرا خوانده شده اید. از بارگاه خدا می خواهم که با قدرت خود، تمام آرزوهای نیک شما را برآورده و ایمان تان را کامل گرداند، ۱۲ تا نام عیسای مسیح در وجود شما جلال یابد و شما نیز مطابق فیض خدای ما و سَروَر ما عیسای مسیح در او عزت یابید.
۱ اما تو، در مورد چیزهایی سخن بگو که با تعلیم درست مطابقت داشته باشد. ۲ به پیر مردان بگو که پرهیزگار، با وقار و سنگین باشند و در ایمان، محبت و بردباری به شایسته گی رفتار کنند. ۳ همچنین به زنان پیر بگو که رفتار و زندگی پاک داشته باشند، غیبت نکنند و گرفتار شراب خوری نگردند بلکه به زنان جوان آنچه را که نیکوست تعلیم دهند ۴ و آنها را تشویق نمایند که شوهر و فرزندان خود را دوست داشته باشند. ۵ همچنان زنان جوان باید پرهیزگار و پاکدامن بوده، کار خود را در خانه به خوبی انجام دهند و از شوهران خود اطاعت کنند تا کسی در برابر کلام خدا بدگویی نکند. ۶ همچنان به مردان جوان بگو که پرهیزگار باشند. ۷ زندگی تو در هر مورد باید نمونه ای از اعمال نیک باشد و در تعلیم خود صمیمی و جدی باش. ۸ به طور درست سخن بگو که مورد انتقاد قرار نگیری تا مخالفانت از این که دلیلی برای بدگویی تو نمی یابند، شرمنده گردند.
۹ به غلامان بگو که در هر کار از اربابان خود اطاعت کنند و بدون جر و بحث آنها را راضی نگهدارند. ۱۰ از اربابان خود دزدی نکنند بلکه چنان وفاداری و امانت داری از خود نشان بدهند که شایستۀ تعلیم در مورد نجات دهندۀ ما خدا باشند.
۱۱ زیرا فیض نجات بخش خدا برای همه ظاهر شده است. ۱۲ این فیض به ما می آموزد که باید از راه های شرارت آمیز و شهوتهای دنیوی خودداری کنیم تا با پرهیزگاری، عدالت و خدا ترسی در این دنیا زندگی نماییم. ۱۳ در عین حال، چشم به راه آن امید پُر برکت و ظهور پُر شکوه خدای بزرگ و نجات دهندۀ ما عیسای مسیح باشیم. ۱۴ او جان خود را به خاطر ما فدا کرد تا ما را از هرگونه شرارت نجات دهد و ما را قوم پاک بسازد که فقط به خودش تعلق داشته و علاقمند نیکوکاری باشد.
۱۵ دربارۀ همۀ این چیزها سخن بگو و وقتی شنونده گانت را تشویق و یا سرزنش می کنی، از تمام اختیارات خود استفاده کن. اجازه نده تا کسی تو را حقیر بشمارد.
دوم تسالونیکیان ۱:۶–۱۰ · تیطوس ۲:۱۱ · TDV
فیض نجات را برای همه به ارمغان می‌آورد زیرا همه به آن نیاز دارند. دیگر محدود به یهودیان نیست. خورشید بسیار فراتر از افقیهودی طلوع کرده و پرتوهای مبارک خود را بر «تمام جهان» ریخته است تا «هر مخلوقی زیر آسمان» بتواند درنور آن غرق شود.
باید برای خواننده من آشکار باشد که اصطلاح «همه» لزوماً شامل شما نیز می‌شود. غیر از این نمی‌تواند باشد. اگر شما شامل نشوید، پس نتیجه می‌شود که کسی هست که فیض خدا برای او نجات نیاورده است، اما روح‌القدس صراحتاً اعلام می‌کند که فیض نجات را برای همه به ارمغان می‌آورد. این باید نگران‌ترین روح را درمورد سؤالی که اغلب مطرح می‌شود، «چگونه بدانم که نجات برای من در نظر گرفته شده است؟» راضی کند. آیا کسی مستثنی است؟ آیا نجات برای همه آورده نشده است؟ آیا این اصطلاح هر جوینده نگران را در بر نمی‌گیرد؟ بی‌شک! اعلام نویسنده الهام‌گرفته این است که «فیض خدا که نجات می‌آورد، بر همه انسان‌ها ظاهر شده است.» این به روشنی یک پرتو خورشید است.
انسان‌ها ممکن است این نجات را رد کنند—متأسفانه، آنها آن را رد می‌کنند—اما این هرگز نمی‌تواند به سؤال جنبه گسترده آن فیض که با درخششی بی‌نظیر درانجیل می‌درخشد و نجاتی کامل و رایگان را برای همه به ارمغان می‌آورد، خدشه وارد کند. گناه آنها در رد آن از این واقعیت ناشی می‌شود که آن آزادانه ارائه می‌شود. اگر آنها نمی‌توانستند آن را به دست آورند، گناه آنها در نداشتن آن کجا بود؟ داوری عادلانه در مجازات انسان‌ها برای دریافت نکردن چیزی که هرگز برای آنها در نظر گرفته نشده بود، کجا بود (رجوع کنید به دوم تسالونیکیان ۱:۶-۱۰)؟ درست است که خدا حاکم است، اما به همان اندازه درست است که انسان مسئول است. آیا ما فراخوانده شده‌ایم که این چیزها را آشتی دهیم؟ نه، آنها قبلاً آشتی داده شده‌اند زیرا هر دو در کلام تعلیم داده شده‌اند. تنها کاری که ما باید انجام دهیم این است که آنها را باور کنیم.
