۱ ای اربابان، با غلامان خود درست و با انصاف رفتار کنید، زیرا خود می دانید که شما هم اربابی در آسمان دارید.
۲ با فکر جمع و شکرگزاری، خود را وقف دعا کنید. ۳ برای ما نیز دعا کنید که خدا فُرصت مناسبی به ما بدهد تا بتوانیم راز مسیح را اعلام کنیم، زیرا به خاطر همین راز، من اکنون در زندان هستم. ۴ همچنان دعا کنید تا همان گونه که شایسته است، این خبر خوش را به وضاحت بیان کنم.
۵ با کسانی که هنوز ایمان نیاورده اند، رفتار با حکمت داشته باشید و از هر فُرصت، استفادۀ نیکو کنید. ۶ گفتار شما همیشه نیک و با نمک باشد و یاد بگیرید که چگونه به هر کس جواب مناسب بدهید.
۷ تیخیکاس شما را کاملاً از احوال من با خبر خواهد ساخت. او برادر عزیز و خدمتگار وفادار می باشد و همکار من در خدمت خداوند است. ۸ او را برای این نزد شما فرستادم تا هم از احوال ما با خبر شوید و هم دلهای تان تشویق گردد. ۹ اونیسیموس که برادر محبوب و وفادار از گروه خود تان است، همراه اوست. آنها شما را از همه وقایعی که در اینجا اتفاق افتاده، آگاه خواهند ساخت.
۱۰ اَرِیستَرخُس که با من در زندان است، به شما سلام می رساند. همچنان مرقُس پسر کاکای برنابا، به شما سلام می فرستد. دربارۀ مرقُس قبلاً به شما هدایاتی داده بودم، اگر نزد شما آمد، از او به گرمی استقبال نمایید. ۱۱ یوشع ملقب به یوستوس نیز سلام می رساند. از میان ایمانداران یهودی، فقط این چند نفر برای پیشرفت پادشاهی خدا با من همکاری می کنند و باعث دلگرمی من شده اند. ۱۲ اپفراس که یکی از شما و غلام عیسای مسیح است، به شما سلام می فرستد. او برای شما دایم دعای پُر سوز می کند و از خدا می خواهد که شما مانند انسان کامل استوار بوده و به ارادۀ خدا اطمینان داشته باشید. ۱۳ من شاهد هستم که او به خاطر شما و ایماندارانی که در شهر لائودیکیه و هیراپولیس اند، زحمت زیادی کشیده است. ۱۴ لوقا طبیب محبوب و دیماس نیز به شما سلام می رسانند.
۱۵ به ایماندارانی که در لائودیکیه زندگی می کنند و به خواهر نیمفاس و کلیسایی که در خانۀ او تشکیل می شود، سلام مرا برسانید. ۱۶ پس از آن که نامه را خواندید، آن را بدهید که در کلیسای لائودیکیه نیز خوانده شود و همین گونه نامه یی که به کلیسای لائودیکیه نوشته شده است، برای شما خوانده شود. ۱۷ به اَرخیپُس بگویید: «متوجه باش، وظیفه یی را که برای خدمت به خداوند به تو سپرده شده است، انجام دهی.»
۱۸ من، پولُس، با دست خود این سلام را به شما می نویسم. به یاد داشته باشید که من هنوز در زندان هستم. فیض خدا با شما باد!
۱ این نامه از طرف پولُس که به خاطر عیسای مسیح زندانی است و از طرف برادر ما تیموتاووس، به دوست و همکار ما فِلیمون، ۲ به خواهر عزیز ما اپفیه، برادر ما اَرخیپُس که مانند یک سرباز با ما همکار است و به کلیسایی که در خانۀ تو تشکیل می شود، تقدیم می گردد. ۳ فیض و سلامتی از طرف پدر آسمانی ما خدا و سَروَر ما عیسای مسیح به شما باد.
۴ من همیشه در دعاهایم نام تو را یاد می کنم و خدا را به خاطر تو شکر می گویم، ۵ زیرا از ایمان تو به عیسای مسیح آگاه هستم و محبتی را که تو به تمام ایمانداران داری، می دانم. ۶ دعای من این است که شریک ساختن ایمانت با دیگران ثمر بخش بوده و باعث شود که به دانش تو از همۀ برکتهایی که در عیسای مسیح داریم، افزوده شود. ۷ ای برادر عزیز، محبت تو باعث خوشی بزرگ و دلگرمی بسیار در ما گردیده، زیرا دلهای ایمانداران به وسیلۀ تو، قوت تازه یافته است.
۸ با وجود این که من از طرف عیسای مسیح اجازۀ آن را دارم که به تو امر کنم تا وظایف خود را انجام دهی، ۹ اما به خاطر محبت، صلاح دیدم که از تو تقاضا کنم و این کار را به عنوان پولُس، مرد پیری که اکنون به خاطر عیسای مسیح زندانی است، انجام می دهم. ۱۰ از جانب فرزند خود اونیسیموس که در زندان، پدر روحانی او شدم، از تو تقاضایی دارم. ۱۱ او زمانی برای تو مفید نبود، ولی اکنون هم برای تو و هم برای من مفید است.
۱۲ اکنون او را که از جان و دل دوست دارم دوباره نزد تو می فرستم. ۱۳ من می خواستم که او را پیش خود نگهدارم تا در مدتی که به خاطر خبر خوش زندانی هستم، او به عوض تو مرا خدمت کند. ۱۴ اما نمی خواستم که بدون موافقت تو کاری کنم تا نیکویی تو داوطلبانه باشد، نه از روی مجبوریت.
۱۵ شاید اونیسیموس برای مدت کوتاهی از تو جدا شد تا او را برای همیشه بازیابی. ۱۶ اما اکنون او را نه مانند یک غلام بلکه بالاتر از یک غلام یعنی به عنوان یک برادر عزیز بپذیر. او که برای من این قدر عزیز است، چقدر بیشتر باید برای تو به عنوان یک انسان و یک برادر مسیحی، عزیز باشد. ۱۷ پس اگر مرا دوست واقعی خود می دانی، همان طوری که مرا می پذیرفتی، او را نیز بپذیر. ۱۸ اگر به تو بدی کرده است، یا چیزی از تو قرضدار است، آن را به حساب من بگذار. ۱۹ من، پولُس، این جمله را با دست خودم می نویسم: «من، همه چیز را به تو جبران خواهم کرد.» لازم نیست به تو یادآور شوم که حتی جان خود را هم به من مدیون هستی. ۲۰ ای برادر، از تو خواهش می کنم که در نام خداوند به من لطف نموده و دل مرا در مسیح قوت تازه ببخش.
۲۱ من با اعتماد کاملی که به اطاعت تو دارم، این چیزها را به تو نوشتم. من می دانم که تو بیشتر از چیزی که من خواسته ام، انجام خواهی داد. ۲۲ همچنان، اطاقی برای من آماده کن، زیرا امیدوارم که دعاهای شما قبول شود و من نزد شما برگردم.
۲۳ اِپَفراس که به خاطر ایمان به عیسای مسیح مانند من در زندان است، به تو سلام می رساند. ۲۴ همچنین همکاران من مرقُس، اَرِیستَرخُس، دیماس و لوقا نیز به تو سلام می رسانند. ۲۵ فیض خداوند ما عیسای مسیح با روح شما باد.
۱ این نامه از طرف پولُس که به خاطر عیسای مسیح زندانی است و از طرف برادر ما تیموتاووس، به دوست و همکار ما فِلیمون، ۲ به خواهر عزیز ما اپفیه، برادر ما اَرخیپُس که مانند یک سرباز با ما همکار است و به کلیسایی که در خانۀ تو تشکیل می شود، تقدیم می گردد. ۳ فیض و سلامتی از طرف پدر آسمانی ما خدا و سَروَر ما عیسای مسیح به شما باد.
۴ من همیشه در دعاهایم نام تو را یاد می کنم و خدا را به خاطر تو شکر می گویم، ۵ زیرا از ایمان تو به عیسای مسیح آگاه هستم و محبتی را که تو به تمام ایمانداران داری، می دانم. ۶ دعای من این است که شریک ساختن ایمانت با دیگران ثمر بخش بوده و باعث شود که به دانش تو از همۀ برکتهایی که در عیسای مسیح داریم، افزوده شود. ۷ ای برادر عزیز، محبت تو باعث خوشی بزرگ و دلگرمی بسیار در ما گردیده، زیرا دلهای ایمانداران به وسیلۀ تو، قوت تازه یافته است.
۸ با وجود این که من از طرف عیسای مسیح اجازۀ آن را دارم که به تو امر کنم تا وظایف خود را انجام دهی، ۹ اما به خاطر محبت، صلاح دیدم که از تو تقاضا کنم و این کار را به عنوان پولُس، مرد پیری که اکنون به خاطر عیسای مسیح زندانی است، انجام می دهم. ۱۰ از جانب فرزند خود اونیسیموس که در زندان، پدر روحانی او شدم، از تو تقاضایی دارم. ۱۱ او زمانی برای تو مفید نبود، ولی اکنون هم برای تو و هم برای من مفید است.
۱۲ اکنون او را که از جان و دل دوست دارم دوباره نزد تو می فرستم. ۱۳ من می خواستم که او را پیش خود نگهدارم تا در مدتی که به خاطر خبر خوش زندانی هستم، او به عوض تو مرا خدمت کند. ۱۴ اما نمی خواستم که بدون موافقت تو کاری کنم تا نیکویی تو داوطلبانه باشد، نه از روی مجبوریت.
۱۵ شاید اونیسیموس برای مدت کوتاهی از تو جدا شد تا او را برای همیشه بازیابی. ۱۶ اما اکنون او را نه مانند یک غلام بلکه بالاتر از یک غلام یعنی به عنوان یک برادر عزیز بپذیر. او که برای من این قدر عزیز است، چقدر بیشتر باید برای تو به عنوان یک انسان و یک برادر مسیحی، عزیز باشد. ۱۷ پس اگر مرا دوست واقعی خود می دانی، همان طوری که مرا می پذیرفتی، او را نیز بپذیر. ۱۸ اگر به تو بدی کرده است، یا چیزی از تو قرضدار است، آن را به حساب من بگذار. ۱۹ من، پولُس، این جمله را با دست خودم می نویسم: «من، همه چیز را به تو جبران خواهم کرد.» لازم نیست به تو یادآور شوم که حتی جان خود را هم به من مدیون هستی. ۲۰ ای برادر، از تو خواهش می کنم که در نام خداوند به من لطف نموده و دل مرا در مسیح قوت تازه ببخش.
۲۱ من با اعتماد کاملی که به اطاعت تو دارم، این چیزها را به تو نوشتم. من می دانم که تو بیشتر از چیزی که من خواسته ام، انجام خواهی داد. ۲۲ همچنان، اطاقی برای من آماده کن، زیرا امیدوارم که دعاهای شما قبول شود و من نزد شما برگردم.
۲۳ اِپَفراس که به خاطر ایمان به عیسای مسیح مانند من در زندان است، به تو سلام می رساند. ۲۴ همچنین همکاران من مرقُس، اَرِیستَرخُس، دیماس و لوقا نیز به تو سلام می رسانند. ۲۵ فیض خداوند ما عیسای مسیح با روح شما باد.
کولسیان ۴:۱۷ · فِلیمون ۱:۷ · فِلیمون ۱:۱۶ · TDV
فلیمون، به معنای «کسی که می‌بوسد»، به معنای دقیق کلمه، رساله‌ای به یک فرد نیست، زیرا دیگران نیز مورد خطاب قرار گرفته‌اند: خواهری که احتمالاً همسر فلیمون است؛ برادری، ارخیپوس، که از او به عنوان «هم‌سرباز ما» یاد شده است، مردی که به طور خاص با خدمت از جانب خداوند(کولسیان ۴:۱۷) موهبت یافته بود؛ و همچنین کلیسایی که درخانه فلیمون تشکیل می‌شد. اگرچه به لحنی شخصی نوشته شده بود، اما مورد علاقه و نگرانی تمام کلیسا قرار گرفت.
این یک نمونهزیبا از فیضالهی است که به دنبال بیدار کردن شادی واقعی در دل مقدسیندرمورد نجات یک برده فراری است که از طریق پولسدرزندان ایمان آورد و اکنون توسط رسول به فلیمون، اربابش، بازگردانده می‌شود. و پولس آرزو داشت که او نه تنها توسط فلیمون، بلکه توسط همسرش، توسط کسی که در کلام زحمت می‌کشید، و توسط کلیسا به عنوان «برادری محبوب» (آیه ۱۶) پذیرفته شود. فیض از بازسازیکامل لذت می‌برد، نه فقط از اقدامات نیمه‌کاره.
پولس با خردمندی و مهربانی بر اساس فیضی که می‌دانست قبلاً عمیقاً بر این برادر عزیز تأثیر گذاشته بود، به فلیمون متوسل شد، که با تازه‌سازی مقدسین مشهود بود. شکرگزاری و تشویق بزرگی که توسط رسول ابراز شد، مطمئناً هرگونه رنجشی را که فلیمون ممکن بود نسبت به اونیسیموس احساس کرده باشد، از بین می‌برد. معنای نام فلیمون نشانه‌ای دوست‌داشتنی از شادی آشتی است.
این کتاب مطمئناً لطیف‌ترین احساسات لذت را درفیضبازسازیکننده خدا بیرون خواهد کشید.
