۱ ای برادران و خواهران، اکنون می خواهیم شما را از فیضی که خدا به کلیساهای مقدونیه عطا کرده است، آگاه سازیم. ۲ آنها با زحماتی که دیده اند، سخت آزموده شده اند و با وجود این که بسیار فقیر بودند، از خوشی فراوان پُر شده اند و نتیجۀ این خوشی، سخاوتمندی بی اندازۀ آنها بود. ۳ من خود شاهد هستم که آنها تا اندازه ای که توان داشتند و حتی بیشتر از توان خود به دیگران کمک کردند. ۴ آنها پیهم اصرار می نمودند و از ما خواهش می کردند که در کمک مالی به ایمانداران شریک شوند. ۵ این کار شان بیشتر از توقع ما بود، زیرا اول خود را به خداوند تسلیم کردند و پس از آن طبق ارادۀ خدا، خود را در اختیار ما گذاشتند. ۶ پس ما از تیطوس که کار جمع آوری این کمک را در میان شما شروع کرده بود، خواستیم که آن را به پایان برساند. ۷ چنان که شما در هر امر دیگری از قبیل ایمان، سخنرانی، درک دانش الهی، سعی و تلاش و محبت نسبت به ما فوق العاده عمل کرده اید، باید در این امر خیر نیز سخاوتمندانه عمل کنید.
۸ این را به شما حکم نمی کنم، بلکه می خواهم خالص بودن محبت تان را در مقایسه با شوق و علاقۀ دیگران سنجش کنم. ۹ شما می دانید که سَروَر ما عیسای مسیح چقدر بخشنده بود. با آن که دولتمند بود اما به خاطر شما خود را فقیر ساخت تا از فقر او شما دولتمند شوید.
۱۰ پس نظر خود را در این مورد بیان می کنم که شما اولین کسانی بودید که در یک سال پیش نه تنها علاقه مند کمک به دیگران بودید بلکه در عمل این کار را انجام دادید. اکنون به فایدۀ شماست که به این کار ادامه دهید و آن را تمام کنید. ۱۱ آن زمان بسیار می خواستید که این کار را انجام دهید و اکنون مطابق علاقۀ خود به اندازۀ توان تان این کار را به پایان برسانید. ۱۲ اگر کسی واقعاً می خواهد کمک کند، خدا هدیۀ مالی او را نسبت به آنچه دارد می پذیرد، نه مطابق آنچه ندارد.
13-14 مقصودم این نیست که دیگران از این بار، شانه خالی کنند و شما بار ایشان را به دوش بگیرید. بلکه می خواهم آنچه را که شما به فراوانی دارید، برای کسانی بدهید که نیازمند هستند. تا اگر روزی شما نیازمند شوید، چیزهایی را که آنها به فراوانی دارند، به شما بدهند و به این گونه مساوات برقرار می شود. 15 چنان که در تورات نوشته شده است: «کسانی که بیشتر جمع کرده بودند اضافه نداشتند و آنهایی که کمتر جمع کرده بودند چیزی کم نداشتند.»
16 خدا را شکر می کنیم که در دل تیطوس همان شوق را ایجاد کرده است که ما برای کمک به شما داریم. 17 او نه تنها درخواست ما را قبول کرد، بلکه با شوق و ذوق خود می خواست نزد شما بیاید. 18 ما همراه او برادری را می فرستیم که تمام کلیساها از او به خاطر بشارت دادن خبر خوش عیسای مسیح قدردانی می کنند. 19 همچنان او از طرف کلیساها انتخاب شده تا همسفر ما باشد و این کار خیر را برای جلال خدا با هم انجام داده و خیرخواهی خدمت خویش را نیز نشان دهیم.
20 ما بسیار مراقب هستیم که خدمت ما در جمع آوری این کمکهای سخاوتمندانۀ شما مورد انتقاد کسی قرار نگیرد. 21 پس مقصد ما این است که نه تنها در نظر خداوند بلکه در نظر مردم هم آنچه را درست است، انجام دهیم.
22 همچنان همراه با آنها یکی از برادران را می فرستیم که اشتیاق او برای کمک کردن از راههای مختلف بر ما ثابت گردیده است. او اکنون به خاطر اطمینان زیادی که به شما دارد، بیش از پیش مشتاق دیدار و کمک نمودن به شماست. 23 دربارۀ تیطوس باید یادآور شوم که او یار و همکار من برای کمک به شماست. همچنان دربارۀ ایمانداران دیگری که می آیند، باید بگویم، آنها نماینده گان کلیساها و مایۀ جلال مسیح هستند. 24 پس محبت خود را در عمل به آنها ثابت کنید و نشان دهید که افتخار ما به شما بی اساس نیست، تا همۀ کلیساها ببینند.
۱ در واقع هیچ نیازی نیست که دربارۀ کمک مالی به ایمانداران، برای شما چیزی بنویسم. ۲ زیرا می دانم که شما خود اشتیاق دارید که چنین کمکی را بکنید. من نزد مردم مقدونیه از شما تعریف کرده ام و گفته ام که برادران ما در جنوب یونان از یک سال پیش آمادۀ این کمک بوده اند و این علاقه مندی شما، عدۀ زیادی از آنها را تشویق نموده است. ۳ اکنون این برادران را نزد شما می فرستم تا توصیفی را که در این موضوع از شما کرده ام، سخنان بی معنی نباشد بلکه همان طور که من به ایشان گفته ام، آمادۀ کمک به آنها باشید. ۴ اگر اهالی مقدونیه همراه من بیایند و ببینند که پس از آن همه اعتمادی که به شما داشتم، شما آماده کمک نیستید، نه تنها من بلکه خود شما هم نزد آنها شرمنده خواهید شد. ۵ پس لازم دانستم که از این برادران بخواهم که قبل از من نزد شما بیایند و هدیه هایی را که شما وعده کرده بودید، پیش از پیش آماده سازند تا وقتی به آنجا می رسم همه چیز آماده باشد و معلوم شود که کمک شما از روی علاقه بوده است، نه از روی مجبوریت.
۶ به یاد داشته باشید، کسی که دانۀ کم بکارد محصول کم درو خواهد کرد و آن کسی که بسیار بکارد محصول فراوان درو خواهد نمود. ۷ پس هر کس باید مطابق آنچه در دل خود تصمیم گرفته است، بدهد و نه از روی بی میلی و اجبار، زیرا خدا کسی را که با خوشی کمک مالی می کند، دوست دارد. ۸ خدا قادر است که هر نوع برکت را به شما عطا فرماید تا همیشه به اندازۀ کافی و حتی بیش از آن داشته باشید تا بتوانید با سخاوتمندی در کارهای نیکو بخشش کنید. ۹ چنان که در مزامیر نوشته شده است:
«شخصی که از روی سخاوتمندی به نیازمندان کمک می کند،
عدالتش تا به ابد پایدار است.»
۱۰ پس همان خدایی که دانه را برای دهقان و نان را برای خوردن فراهم می سازد، همچنان برای شما توانایی می بخشد و آن را چند برابر خواهد ساخت تا ثمر کارهای نیکوی شما فراوان باشد. ۱۱ خدا شما را بسیار برکت می دهد تا شما از هر لحاظ سخاوتمند باشید و عدۀ زیادی برای هدیه های شما که به وسیلۀ ما دریافت کرده اند، از خدا شکرگزاری خواهند کرد. ۱۲ پس این خدمت ما نه تنها نیازمندی های ایمانداران را رفع می کند، بلکه باعث آن می شود تا عدۀ زیادی از خدا شکرگزاری کنند. ۱۳ این خدمت شما دلیل بر ایمان شماست و مردم، خدا را برای آن شکر خواهند کرد، زیرا شما نه تنها به ایمان خود به خبر خوش مسیح اعتراف می کنید، بلکه آنها و دیگران را در آنچه دارید شریک می سازید. ۱۴ آنها به خاطر فیض عظیم خدا که به شما عطا کرده است، با اشتیاق برای شما دعا خواهند کرد. ۱۵ خدا را سپاس برای این هدیۀ بی اندازه گرانبهایش!
۱ در واقع هیچ نیازی نیست که دربارۀ کمک مالی به ایمانداران، برای شما چیزی بنویسم. ۲ زیرا می دانم که شما خود اشتیاق دارید که چنین کمکی را بکنید. من نزد مردم مقدونیه از شما تعریف کرده ام و گفته ام که برادران ما در جنوب یونان از یک سال پیش آمادۀ این کمک بوده اند و این علاقه مندی شما، عدۀ زیادی از آنها را تشویق نموده است. ۳ اکنون این برادران را نزد شما می فرستم تا توصیفی را که در این موضوع از شما کرده ام، سخنان بی معنی نباشد بلکه همان طور که من به ایشان گفته ام، آمادۀ کمک به آنها باشید. ۴ اگر اهالی مقدونیه همراه من بیایند و ببینند که پس از آن همه اعتمادی که به شما داشتم، شما آماده کمک نیستید، نه تنها من بلکه خود شما هم نزد آنها شرمنده خواهید شد. ۵ پس لازم دانستم که از این برادران بخواهم که قبل از من نزد شما بیایند و هدیه هایی را که شما وعده کرده بودید، پیش از پیش آماده سازند تا وقتی به آنجا می رسم همه چیز آماده باشد و معلوم شود که کمک شما از روی علاقه بوده است، نه از روی مجبوریت.
۶ به یاد داشته باشید، کسی که دانۀ کم بکارد محصول کم درو خواهد کرد و آن کسی که بسیار بکارد محصول فراوان درو خواهد نمود. ۷ پس هر کس باید مطابق آنچه در دل خود تصمیم گرفته است، بدهد و نه از روی بی میلی و اجبار، زیرا خدا کسی را که با خوشی کمک مالی می کند، دوست دارد. ۸ خدا قادر است که هر نوع برکت را به شما عطا فرماید تا همیشه به اندازۀ کافی و حتی بیش از آن داشته باشید تا بتوانید با سخاوتمندی در کارهای نیکو بخشش کنید. ۹ چنان که در مزامیر نوشته شده است:
«شخصی که از روی سخاوتمندی به نیازمندان کمک می کند،
عدالتش تا به ابد پایدار است.»
۱۰ پس همان خدایی که دانه را برای دهقان و نان را برای خوردن فراهم می سازد، همچنان برای شما توانایی می بخشد و آن را چند برابر خواهد ساخت تا ثمر کارهای نیکوی شما فراوان باشد. ۱۱ خدا شما را بسیار برکت می دهد تا شما از هر لحاظ سخاوتمند باشید و عدۀ زیادی برای هدیه های شما که به وسیلۀ ما دریافت کرده اند، از خدا شکرگزاری خواهند کرد. ۱۲ پس این خدمت ما نه تنها نیازمندی های ایمانداران را رفع می کند، بلکه باعث آن می شود تا عدۀ زیادی از خدا شکرگزاری کنند. ۱۳ این خدمت شما دلیل بر ایمان شماست و مردم، خدا را برای آن شکر خواهند کرد، زیرا شما نه تنها به ایمان خود به خبر خوش مسیح اعتراف می کنید، بلکه آنها و دیگران را در آنچه دارید شریک می سازید. ۱۴ آنها به خاطر فیض عظیم خدا که به شما عطا کرده است، با اشتیاق برای شما دعا خواهند کرد. ۱۵ خدا را سپاس برای این هدیۀ بی اندازه گرانبهایش!
دوم قرنتیان ۸:۱۲ · دوم قرنتیان ۹:۲ · دوم قرنتیان ۹:۷ · TDV
قرنتیان تمایل واقعی داشتند که منابع مالی خود را با مقدسین نیازمند در میان قوم خداوند به اشتراک بگذارند. در واقع، غیرت آنها بسیاری دیگر را نیز به بخشش ترغیب کرده بود (دوم قرنتیان ۹: ۲). با این حال، قرنتیان هنوز با ارسال واقعی هدیه خود عمل نکرده بودند. فصل‌های ۸ و ۹ این رساله برای تشویق آنها به انجام این کار نوشته شده است، و بنابراین این بخش اصول عالی را برای ما نیز فراهم می‌کند.
به ویژه، آیه ذکر شده دربالا نشان می‌دهد که خداوند ابتدا به دنبال ذهن‌های مشتاق است. او محدودیت‌های منابع ما را می‌داند، و هرگز از ما نمی‌خواهد چیزی را که نداریم بدهیم. در واقع، این یک راهنمای بسیار مفید برای هر خدمتمسیحی است، نه تنها در مسائل مالی بلکه در نحوه استفاده از زمان ما. هرچه بیشتر به خداوندخدمت کنیم، بیشتر متوجه می‌شویم که چقدر نیاز وجود دارد! ما می‌توانیم هر ساعت از هفته را به کمک به دیگران اختصاص دهیم و هنوز هم از نیازهایی که باقی می‌مانند احساس غرق شدن کنیم. برخی حتی ممکن است سعی کنند با گفتن چیزهایی مانند «باورم نمی‌شود که به من کمک نمی‌کنی» یا «یک مسیحی روحانی قطعاً این کار را انجام می‌دهد» ما را با احساس گناه سنگین کنند.
واقعیت این است: حتی اگر مشتاق باشیم، همیشه نمی‌توانیم آنطور که می‌خواهیم کمک کنیم. ما نمی‌توانیم همه کارها را انجام دهیم. علاوه بر این، خداوند هرگز ما را با احساس گناه دروغین سنگین نمی‌کند تا ما را وادار به خدمت بیشتر به او کند. «خداوند بخشنده شاد را دوست دارد» (آیه ۷).
برخی به نظر می‌رسد نسبت به نیازهای دیگران کور هستند، و خداوند ممکن است واقعاً آنها را در این مورد محکوم کند. اما اگر ما از قبل ذهن مشتاقی داشته باشیم، کاملاً مناسب است که مرزها و محدودیت‌های خود را بدانیم. با این حال، اجازه ندهید آن محدودیت‌ها شما را از انجام آنچه می‌توانید دلسرد کند. با قدرت خودمان، حتی بهترین تلاش‌های ما نیز بی‌فایده خواهد بود؛ اما خداوند می‌تواند هر آنچه را که داریم بگیرد و برای جلال خود استفاده کند.
