۱ اگر با مسیح زنده شده اید، آنچه را که در آسمان است بجویید، جایی که مسیح در دست راست خدا نشسته است. ۲ به آنچه در عالم بالا است فکر کنید، نه به آنچه که بر روی زمین است. ۳ زیرا شما برای دنیا مُردید و اکنون زندگی شما با مسیح در پیش خدا پنهان است. ۴ وقتی مسیح که زندگی شما است، ظهور کند، شما نیز با او در شکوه و جلال ظهور خواهید کرد.
۵ بنابر این، تمایلات دنیوی را در خود نابود سازید یعنی فساد جنسی، ناپاکی، خواهشهای نفسانی، کارهای شیطانی و خودخواهی که خود یک نوع بُت پرستی است. ۶ به سبب این اعمال است که مردم سرکش، گرفتار غضب خدا می شوند. ۷ شما نیز در زندگی گذشتۀ خود به این راهها می رفتید.
۸ اما اکنون باید از هر نوع خشم و غضب رهایی یابید و تهمت، غیبت و زشت گویی بر لبهای تان نباشد. ۹ به یکدیگر دروغ نگویید، زیرا با آن شخصی که در سابق بودید و عادتهای گذشتۀ خود قطع رابطه کرده اید ۱۰ و طبیعت انسان نو را پوشیده اید، انسانی که در جستجوی شناخت خدا پیوسته به صورت خالقی که او را آفریده است، در می آید. ۱۱ در این انسان نو، بین یونانی و یهودی، ختنه شده و ختنه نشده، بی فرهنگ و وحشی، غلام و آزاد فرقی وجود ندارد بلکه مسیح مهمتر از هر چیز بوده و در همۀ ما ساکن می باشد.
۱۲ شما که برگزیده گان مقدس و محبوب خدا هستید، خود را با لباس دلسوزی، مهربانی، فروتنی، ملایمت و صبر بپوشانید. ۱۳ یکدیگر را تحمل کنید و اگر از همدیگر شکایتی دارید، همان گونه که خداوند شما را بخشیده است، شما نیز باید یکدیگر را ببخشید. ۱۴ مهمتر از همه، به همدیگر محبت کنید، زیرا محبت همۀ ما را به هم می پیوندد و کامل می گرداند. ۱۵ بگذارید که سلامتی مسیح قلبهای شما را اداره کند، زیرا خدا شما را مانند یک بدن به این سلامتی فرا خوانده است. پس از او شکرگزار باشید. ۱۶ بگذارید تا کلام مسیح تمام وجود شما را فرا گیرد و همدیگر را با حکمت، آموزش و پند دهید. با ستایش و شکرگزاری در دلهای خود، برای خدا مزامیر و سرودهای روحانی بخوانید. ۱۷ هر چه می کنید، چه در گفتار و چه در کردار، همه را به نام عیسای مسیح انجام دهید و از طریق او، خدای پدر را سپاس گویید.
۱۸ ای زنان، از شوهران خود اطاعت کنید، زیرا که این مورد رضای خداوند است.
۱۹ ای شوهران، زنان خود را دوست بدارید و با آنها تُند خویی نکنید.
۲۰ ای فرزندان، از پدران و مادران خود در هر امری اطاعت کنید، زیرا این کار خداوند را خوشنود می سازد.
۲۱ ای پدران، فرزندان خود را خشمگین نسازید مبادا دلسرد شوند.
۲۲ ای غلامان در همه چیز از اربابان دنیوی خود اطاعت کنید اما نه فقط برای این که تحت مراقبت هستید یا می خواهید دیگران را خوشنود سازید، بلکه اطاعت شما باید با خلوص نیت و خدا ترسی باشد.
۲۳ هر کاری را که انجام می دهید، با دل و جان انجام دهید، چنان که گویی برای خداوند کار می کنید و نه برای انسان. ۲۴ چون می دانید که خداوند میراثی به عنوان اجر به شما عطا خواهد کرد، زیرا در حقیقت، شما مسیح را خدمت می کنید. ۲۵ اما شخص بدکار جزای بدی خود را خواهد دید و خدا تبعیض قائل نمی شود.
۱ در همان روز عیسی از خانه خارج شد و به لب بحیره رفت و در آنجا نشست. ۲ جمعیت زیادی به دَور او جمع شدند، تعداد مردم به اندازه یی زیاد بود که عیسی بر کشتی ای که در آنجا بود، نشست و مردم در لب بحیره ایستاده بودند. ۳ عیسی موضوعات زیادی را با مَثَلها به آنها بیان می کرد. او گفت: «دهقانی برای پاشیدن تخم به مزرعه رفت. ۴ وقتی تخمها را به زمین پاشید، مقداری از دانه ها در راه افتادند و پرنده گان آمده آنها را خوردند. ۵ بعضی از دانه ها روی سنگلاخ، جایی که خاک کم بود افتادند و چون خاک زمین عمیق نبود، زود سبز شدند ۶ اما وقتی آفتاب بر آنها تابید، همه سوختند و چون ریشه نداشتند، خشک شدند. ۷ مقداری از دانه ها در میان بُتۀ خارها افتادند، با خارها یکجا رشد کردند و خارها آن خوشه ها را پژمرده نمودند. ۸ بعضی از دانه ها در خاک خوب افتادند و از هر دانه صد یا شصت یا سی دانه به دست آمد. ۹ هر کسی گوش شنوا دارد، بشنود.»
۱۰ پس از آن شاگردان نزد عیسی آمده از او پرسیدند: «چرا برای مردم در قالب مَثَلها صحبت می کنی؟» ۱۱ عیسی در جواب گفت: «درک اسرار پادشاهی آسمانی به شما داده شده اما به آنها داده نشده است. ۱۲ زیرا به شخصی که دارد بیشتر داده خواهد شد تا به اندازۀ کافی و فراوان داشته باشد اما از آن کس که ندارد، حتی آنچه که هم دارد از او گرفته می شود. ۱۳ بنابر این برای آنها در قالب مَثَلها صحبت می کنم، زیرا آنها نگاه می کنند ولی نمی بینند، گوش می دهند ولی نمی شنوند و نمی فهمند. ۱۴ پیشگویی اشعیا دربارۀ آنها کامل گردیده است که می گوید:
«بسیار خواهید شنید، ولی درک نخواهید کرد،
پیوسته خواهید نگریست، ولی نخواهید دید،
۱۵ زیرا دلهای این قوم سخت،
و گوشهای شان سنگین،
و چشمان شان بسته شده است.
در غیر آن اگر با چشم خود ببینند،
و با گوش خود بشنوند،
و با قلب خود بفهمند و برگردند،
من آنها را شِفا می بخشم.»
۱۶ اما خوشا به حال شما که چشمان تان می بیند و گوشهای تان می شنود. ۱۷ بدانید که پیامبران و نیکمردان بسیاری آرزو داشتند که آنچه را شما می بینید، ببینند اما ندیدند و آنچه را شما می شنوید، بشنوند اما نشنیدند.
۱۸ پس تفسیر مَثَل دهقان را بشنوید. ۱۹ وقتی شخصی خبر خوش پادشاهی خدا را می شنود، ولی آن را نمی فهمد، شیطان آمده و آنچه را که در دل او کاشته شده است می رباید. این تخمی است که در بین راه افتاده بود. ۲۰ دانه ای که در زمین سخت می افتد، مانند کسی است که وقتی پیام را می شنود با خوشی می پذیرد. ۲۱ ولی در او ریشه نمی گیرد و دوام نمی آورد. پس وقتی به خاطر آن کلام زحمت یا مشکل برایش پیش می آید، زود آن را انکار می کند. ۲۲ دانه ای که در میان خارها افتاد، مانند کسی است که پیام را می شنود اما به خاطر تشویش زندگی و عشق به پول آن پیام در او پژمرده می شود و ثمر نمی آورد ۲۳ و دانۀ کاشته شده در زمین خوب، به کسی می ماند که کلام خدا را می شنود و آن را می فهمد و صد یا شصت و یا سی برابر ثمر به بار می آورد.»
۲۴ پس از آن عیسی مَثَل دیگری برای آنها آورد و گفت: «پادشاهی آسمانی، مانند آن است که شخصی در مزرعۀ خود تخم خوب کاشت، ۲۵ اما وقتی همه در خواب بودند، دشمن او آمده در میان گندم، تخم گیاه هرزه را پاشید و رفت. ۲۶ هنگامی که دانه ها سبز شدند و شروع به رشد و نمو کردند، گیاه های هرزه نیز در میان آنها پیدا شدند. ۲۷ غلامان پیش صاحب خود آمده گفتند: «ای آقا، تخمی که تو در مزرعۀ خود کاشته بودی خوب بود، پس این گیاه های هرزه از کجا آمده اند؟» ۲۸ صاحب در جواب گفت: «این کار، کار دشمن است.» غلامان از او پرسیدند: «پس اجازه می دهی ما برویم و گیاه های هرزه را جمع کنیم؟» ۲۹ او جواب داد: «نخیر، چون ممکن است در موقع جمع کردن آنها گندمها را نیز از ریشه بکنید. ۳۰ بگذارید تا موسم درو، هر دوی آنها با هم رشد کنند. در آن وقت به دروگران خواهم گفت که گیاه های هرزه را جمع کرده، برای سوختاندن ببندند و گندم را نیز جمع کرده در گدام من ذخیره کنند.»»
۳۱ عیسی یک مَثَل دیگر نیز برای آنها آورده گفت: «پادشاهی آسمانی مانند دانه اَوری است که شخصی آن را می گیرد و در کِشتزار خود می کارد. ۳۲ دانه اَوری که کوچکترین دانه هاست، وقتی رشد و نمو کند از بُته های دیگر بزرگتر شده به اندازۀ یک درخت می شود. آن دانه چنان بزرگ می شود که پرنده گان می آیند و بر شاخه هایش آشیانه می سازند.»
۳۳ عیسی برای آنها مَثَل دیگری آورده گفت: «پادشاهی آسمانی مانند خمیرمایه ای است که زنی بر می دارد و با سه پیمانه آرد مخلوط می کند تا تمام خمیر برسد.»
۳۴ عیسی تمام این مطالب را برای جمعیت با مَثَلها بیان می کرد و بدون مَثَل چیزی به آنها نمی گفت ۳۵ تا پیشگویی آن پیامبر تحقق یابد که گفته است:
«من دهن خود را باز خواهم کرد و با مَثَلها سخن خواهم گفت
و چیزهایی را بیان خواهم نمود که از پیدایش عالم تا حال پوشیده مانده است.»
۳۶ پس از آن عیسی مردم را گفت که بروند و خودش نیز به خانه رفت. شاگردان عیسی پیش او آمده گفتند: «معنای مَثَل گیاه هرزۀ کِشتزار را برای ما بگو.» ۳۷ عیسی در جواب گفت: «کسی که تخم نیکو می کارد، پسر انسان است. ۳۸ کِشتزار، عبارت از این جهان است؛ تخم نیکو، فرزندان پادشاهی آسمانی هستند؛ و گیاه های هرزه، پیروان شیطان می باشند. ۳۹ آن دشمن که تخم گیاه های هرزه را کاشت، شیطان است و موسم درو، آخر این دنیا می باشد و دروگران فرشته گان اند. ۴۰ همان طور که دروگران گیاه های هرزه را جمع می کنند و می سوزانند، در پایان این جهان هم همین طور خواهد شد. ۴۱ من، پسر انسان فرشته گان خود را خواهم فرستاد و هر کسی را که در پادشاهی او باعث فریب می شود و همچنان کسانی را که شرارت می آفرینند، جمع خواهند کرد، ۴۲ و در کورۀ سوزان خواهند انداخت، جایی که گریه و دندان بر دندان ساییدن خواهد بود. ۴۳ در آن زمان عادلان در پادشاهی پدر خود مانند آفتاب خواهند درخشید. هر کس گوش شنوا دارد، بشنود.
۴۴ پادشاهی آسمانی مانند گنجی است که در کِشتزاری پنهان شده باشد و شخصی آن را پیدا کند. او دوباره آن را پنهان می کند و از خوشحالی می رود تمام اموال خود را می فروشد و برگشته آن کِشتزار را می خرد.
۴۵ پادشاهی آسمانی همچنان مانند تاجری است که در جستجوی مرواریدهای گرانبها بود. ۴۶ وقتی که مروارید بسیار گرانبهایی پیدا کرد، رفته تمام دارایی خود را فروخت و آن را خرید.
۴۷ همچنان پادشاهی آسمانی، مانند جال ماهیگیری است که ماهیگیر آن را در بحر انداخت و ماهی های مختلف گرفت. ۴۸ وقتی که جال از ماهی پُر شد، ماهیگیران آن را به ساحل کشیدند و آن وقت نشسته ماهی های خوب را در سبد جمع کردند و ماهی های غیر قابل استفاده را دور ریختند. ۴۹ در پایان این جهان نیز چنین خواهد بود. فرشته گان می آیند و بدکاران را از میان نیکوکاران جدا ساخته، ۵۰ آنها را در کورۀ سوزان می اندازند، جایی که گریه و دندان بر دندان ساییدن خواهد بود.»
۵۱ عیسی از آنها پرسید: «آیا همۀ این چیزها را فهمیدید؟» شاگردان جواب دادند: «بلی.» ۵۲ عیسی به آنها گفت: «پس هر معلم شریعت که در پادشاهی آسمانی تعلیم یابد، مانند صاحب خانه ای است که از گنجینۀ خود چیزهای نو و کهنه بیرون می آورد.»
۵۳ وقتی عیسی بیان این مَثَلها را به پایان رساند، از آنجا رفت و ۵۴ به شهر خود آمد. او در کنیسه به مردم چنان تعلیم داد که همه با تعجب پرسان کردند: «این مرد از کجا این همه حکمت و قدرت انجام معجزه ها را به دست آورده است؟ ۵۵ مگر او پسر نجار نیست؟ مگر نام مادرش مریم نمی باشد؟ آیا یعقوب، یوسف، شمعون و یهودا برادران او نیستند؟ ۵۶ مگر همۀ خواهران او در اینجا با ما نمی باشند؟ پس او همۀ این چیزها را از کجا یاد گرفته است؟» ۵۷ پس آنها عیسی را رد کردند. عیسی به آنها گفت: «یک پیامبر در هیچ جا بی حرمت نمی شود، جز در منطقۀ خود و در میان خانوادۀ خویش.» ۵۸ عیسی به علت بی ایمانی آنها، دیگر معجزه یی در آنجا انجام نداد.
کولسیان ۳:۱۷ · متی ۱۳:۵۴–۵۶ · TDV
ما درمورد چهار برادر عیسیمسیح – پسران یوسف و مریم – می‌خوانیم، اما تنها دو نام را می‌شناسیم. بسیاری معتقدند که یعقوب و یهودا، که ابزارهایی بودند که خدا برای نوشتن رساله‌هایی که نامشان را یدک می‌کشند استفاده کرد، دو نفر از برادرانی هستند که در آیات فوق ذکر شده‌اند. چه بر سر دیگران آمد، نمی‌دانیم. این درسی برای ماست. از این می‌آموزیم که میراث خانوادگی یا امتیازات خانوادگی ما نیستند که ما را واجد شرایط می‌کنند یا به ما حق رابطه با خداوند را می‌دهند. یعقوب و یهودا خود را تنها به عنوان بندگان خدا و عیسیمسیح می‌دانستند، و اینگونه است که خود را در رساله‌هایی که نامشان را یدک می‌کشند معرفی می‌کنند.
ما باید به یاد داشته باشیم که این ما نیستیم، بلکه خداست که به هر یک آنچه را که می‌داند لازم و بهترین است، عطا کرده است. و برای ما خوب است که تشخیص دهیم تنها به دلیل فیض خداست که ما آنچه هستیم، هستیم. این اوست که چیزهای خود را به دست ما سپرده است. جایی برای فخر فروشی یا شکایت برای ما نیست، بلکه فقط باید با وفاداری کار کنیم، به او خدمت کنیم، بدانیم که همه چیز را تنها از طریق مسیح که ما را تقویت می‌کند می‌توانیم انجام دهیم، و به یاد داشته باشیم که روزی در برابر کرسی داوریمسیحظاهر خواهیم شد تا حساب خود را به خدا پس دهیم، تا چیزهایی را که دربدن انجام داده‌ایم، مطابق با آنچه انجام داده‌ایم، دریافت کنیم.
باشد که دائماً کلمات به کولسیان را به خود یادآوری کنیم: «هر چه در کلام یا عمل می‌کنید، همه را به نام خداوندعیسی انجام دهید، و از طریق او خدا پدر را شکر کنید» (۳:۱۷).
