میتوانیم خدا را شکر کنیم که در انتظار آمدن خداوند عیسی، همیشه کلام گرانبهای او را با خود داریم، که نه تنها تغییر نمیکند بلکه «تا ابد باقی میماند» (اول پطرس ۱:۲۵). این دنیا میخواهد ما را باوراند که کلام خدا کهنه، ساخته دست بشر، پر از اشتباهات، و نه از خداست، و باید با زمان ما سازگار شود. اما اینطور نیست! این «کلام انسانها نیست، بلکه... همانطور که واقعاً هست، کلام خداست» (اول تسالونیکیان ۲:۱۳)، و تغییر نمیکند: «کلام خداوند تا ابد باقی میماند» (اول پطرس ۱:۲۵).
ما همچنین برکت و امتیاز داشتن روحالقدس خدا را داریم که با ما ساکن است، و در ماست، و تا ابد با ما خواهد بود (یوحنا ۱۴:۱۶-۱۷)! انسان طبیعی نه میتواند چیزهای خدا را دریافت کند و نه بشناسد، اما روح خدا ما را به «چیزهایی که خدا آزادانه به ما داده است» آگاه میسازد (اول قرنتیان ۲:۱۲). و بدین ترتیب میتوانیم خود را بر ایمان مقدس خود بنا کنیم، روح خدا با استفاده از کلام خدا ما را به شناخت و درک واقعیت زنده و حاضر چیزهایی که مربوط به «کسی که ما را از تاریکی به نور شگفتانگیز خود فراخوانده است» (اول پطرس ۲:۹)، و همچنین تمام هدف ابدی خدا «برای کسانی که او را دوست دارند» (اول قرنتیان ۲:۹) میرساند.
حجی پیامی مشابه برای معاصران خود داشت وقتی از جانب خداوند اعلام کرد: «کار کنید: زیرا من با شما هستم، خداوند لشکرها میگوید. کلامی که با شما عهد بستم وقتی از مصر بیرون آمدید، و روح من، در میان شما باقی میماند: نترسید» (حجی ۲:۴-۵). مردم باید معبد را بازسازی میکردند، زیرا مسیح، «آرزوی همه ملتها» (آیه ۷)، میآمد، و هنوز کاری برای انجام دادن بود. و برای ما نیز همینطور است: تا زمانی که صدای آخرین شیپور را بشنویم، ما همان تشویق را داریم که برای بنای بدن مسیح کار کنیم (افسسیان ۴:۱۱-۱۲)، و تمام منابع فیض مورد نیاز برای انجام این کار را در خداوند عیسی مسیح که به زودی میآید، بیابیم!






