«اما آنانی که بر خداوند توکل دارند، قوت تازه خواهند یافت؛ با بال‌ها مانند عقاب‌ها پرواز خواهند کرد؛ خواهند دوید و خسته نخواهند شد؛ و راه خواهند رفت و ضعف نخواهند کرد.» اشعیا ۴۰:۳۱
غش کردن یک تجربه بسیار ناخوشایند و نامطلوب است. حس ضعف، سردرگمی و از دست دادن هوشیاری را به همراه دارد. غش کردن معمولاً یک وضعیت کشنده نیست، اما افراد غش‌کننده تا حدودی یک بحران جسمی، ذهنی و عاطفی را تجربه می‌کنند.
جالب است که در کتاب مقدس، ضعف روحی اغلب برای به تصویر کشیدن یک بحران شخصی در زندگی یک فرد استفاده می‌شود. عیسو به دلیل گرسنگی ضعیف شد (پیدایش ۲۵:۲۹-۳۰). یعقوب به دلیل خبر تکان‌دهنده زنده بودن یوسف در مصر غش کرد (پیدایش ۴۵:۲۶). ساکنان اریحا از ترس اسرائیلیان ضعیف شدند (یوشع ۲:۹). مردان جدعون به دلیل خستگی در تعقیب مدیانیان ضعیف شدند (داوران ۸:۴). ارمیا از ضعفی صحبت کرد که نتیجه غم بود (ارمیا ۸:۱۸). در هر مورد، حس کامل درماندگی وجود داشت که زندگی را طاقت‌فرسا می‌کرد.
کتاب مقدس حتی گزارش‌هایی از چندین مرد خدا را ارائه می‌دهد که بحران روحی را تا حدی تجربه کردند که حتی از زندگی ناامید شدند. موسی (اعداد ۱۱:۱۵)، ایلیا (اول پادشاهان ۱۹:۴)، ایوب (ایوب ۳:۲۰-۲۱) و یونس (یونس ۴:۳) همگی به نقطه‌ای رسیدند که زندگی آنقدر غیرقابل تحمل به نظر می‌رسید که درخواست مرگ کردند. در هر مورد، خدا با کمک به آنها برای بهبودی از این وضعیت دشوار ضعف روحی، نیاز بزرگ آنها را برآورده کرد.
مردان و زنان خدا باید برای آن زمان‌هایی آماده شوند که بارها، نبردها و مشغله‌های زندگی منجر به بحران ضعف روحی می‌شود.
درمان شش مرحله‌ای خدا برای غش کردن
۱. همیشه بر نیکویی خدا تمرکز کنید.
داوود نوشت: «اگر ایمان نداشتم که نیکویی خداوند را در سرزمین زندگان ببینم، غش می‌کردم» (مزامیر ۲۷:۱۳). نگرش قدردانی، فرد را خدا محور نگه می‌دارد نه خودمحور. افراد خودمحور فقط بر خود تمرکز می‌کنند و از دیدن کار خدا در زندگی خود و از طریق آن خودداری می‌کنند. شگفت‌انگیز است که چگونه یک زمان ساده ستایش خدا می‌تواند نگرش‌ها و دیدگاه‌های افراد دل‌شکسته را به طور اساسی تغییر دهد. یک دوز خوب از ستایش می‌تواند به سرعت یک مورد ضعف روحی را تسکین دهد.
۲. با انتظار بر خدا، قوت خود را تازه کنید.
اشعیا ۴۰:۳۱ منبع بزرگی برای قوت تازه شده فراهم می‌کند: «اما آنانی که بر خداوند توکل دارند، قوت تازه خواهند یافت؛ با بال‌ها مانند عقاب‌ها پرواز خواهند کرد؛ خواهند دوید و خسته نخواهند شد؛ و راه خواهند رفت و ضعف نخواهند کرد.» زمانی که تنها با خدا سپری می‌شود، توجه ما را از شرایط اطرافمان به عظمت خدایمان بازمی‌گرداند. وقتی خدا را به خوبی بشناسیم، متوجه می‌شویم که او بزرگتر از هر مشکلی است که ممکن است در زندگی با آن روبرو شویم.
۳. در دعا وفادار باشید.
عیسی راه حل بسیار خاصی برای کمک به شاگردان برای جلوگیری از ضعف روحی داشت. لوقا ۱۸:۱ می‌گوید: «او مثلی به آنها گفت تا به این منظور که مردان باید همیشه دعا کنند و ضعف نکنند.» وقتی دعا می‌کنیم، به طور منحصر به فردی نیاز خود به خدا و وابستگی خود به او را تصدیق می‌کنیم. دعا دری را برای خدا باز می‌کند تا آنچه را که فقط خدا می‌تواند به نفع ما انجام دهد، انجام دهد. یک فرد خودکفا سعی خواهد کرد که به تنهایی «سخت‌کوشی» کند در حالی که مستقل از خدا عمل می‌کند. دعا یک بیان کلامی از نگرشی است که می‌گوید: «خداوندا، من به تو نیاز دارم!»
۴. انسان درونی خود را روزانه تازه کنید.
دوم قرنتیان ۴:۱۶ می‌گوید: «به همین دلیل ما ضعف نمی‌کنیم؛ بلکه اگرچه انسان بیرونی ما از بین می‌رود، اما انسان درونی روز به روز تازه می‌شود.» این یک واقعیت شناخته شده است که ساختار فیزیکی انسان بسیار شکننده و آسیب‌پذیر است و نیاز به مراقبت زیادی دارد. با این حال، مرد یا زن خدا باید مراقبت بیشتری را به بخشی از زندگی اختصاص دهد که تا زمانی که خدا زنده است، زنده خواهد ماند. ما به سادگی در مورد یک دیدگاه صحیح از زمان و ابدیت صحبت می‌کنیم. ضعف روحی ما را آزار می‌دهد وقتی برای اکنون و اینجا این زندگی موقت زندگی می‌کنیم تا برای آن زمان و آنجا زندگی ابدی. اما جالب است که در حالی که چیزی ابدی را در نظر می‌گیریم، هنوز باید زندگی را روز به روز پیش ببریم.
۵. با پشتکار ادامه دهید.
در غلاطیان ۶:۹ به کسانی که می‌خواهند دست بکشند، توصیه‌های خاصی داده شده است: «و در نیکوکاری خسته نشویم، زیرا در زمان مناسب درو خواهیم کرد، اگر ضعف نکنیم.» در زندگی برای خدا، آسان است که نتیجه‌گرا شویم. با این حال، این می‌تواند منجر به ناامیدی بزرگی شود وقتی انتظارات برآورده نمی‌شوند. در نظر خدا، وفاداری حتی از موفقیت نیز با ارزش‌تر است. بهتر است با وفاداری ادامه دهیم، با تشخیص اینکه در زمان و به روش خود، خدا نتایج مورد نظر خود را به ارمغان خواهد آورد.
۶. به عیسی نگاه کنید.
او نمونه بزرگی از کسی است که دست نکشید. در عبرانیان ۱۲:۲-۳ می‌خوانیم: «به عیسی، آغازگر و کامل‌کننده ایمان ما، که به خاطر شادی که پیش روی او بود، صلیب را تحمل کرد، شرم را خوار شمرد، و در دست راست تخت خدا نشسته است، بنگرید. زیرا او را در نظر بگیرید که چنین مخالفت گناهکاران را علیه خود تحمل کرد، مبادا خسته شوید و در ذهن خود ضعف کنید.» هر کسی می‌تواند دست بکشد! برای دست کشیدن نیازی به شخصیت نیست! کتاب مقدس روشن می‌سازد که پاداش بزرگی برای کسانی است که مسابقه را خوب شروع می‌کنند، می‌دوند و به پایان می‌رسانند.
در اول سموئیل ۳۰، داوود با یک بحران شخصی روبرو شد. او مورد حمله دشمنانی قرار گرفت که خانواده‌اش را اسیر کردند و شهرش را سوزاندند. او و مردم آنقدر گریه کردند تا دیگر توان گریه نداشتند. سپس داوود بسیار پریشان شد زیرا مردم از سنگسار کردن او صحبت می‌کردند. نیازی به گفتن نیست که یک مورد ضعف روحی در شرف غلبه بر او بود. با این حال در اول سموئیل ۳۰:۶ می‌گوید که «داوود خود را در خداوند خدای خود تشویق کرد.» داوود دریافت که ارتباط برقرار کردن و در ارتباط ماندن با خدا درمان است. تشویق او از خدا آمد و او با وجود همه چیزهایی که به نظر می‌رسید علیه او بود، زنده ماند. درمان ضعف روحی همه چیز در مورد خداست. او کسی است که ما واقعاً به او نیاز داریم.
