پدر، ما فرزندان تو را برکت می‌دهیم برای محبت تو که بر ما ارزانی داشتی؛ به عنوان پدرمان تو را خطاب می‌کنیم، خوانده شده‌ایم تا فرزندان خدا باشیم. محبت تو در بخشیدن شگفت‌انگیز بود عیسی برای گناهان ما تا بمیرد؛ فیض او در ترک کردن شگفت‌انگیز بود به خاطر ما، آسمان‌ها را در بالا.
اکنون خون پاشیده ما را آزاد کرده است، با شتاب به سوی آرامشمان می‌رویم، تو ما را از بیابان هدایت می‌کنی، با لطف دائمی تو برکت یافته‌ایم؛ با حقیقت و روح خود هدایت می‌کنی، او ضامن آنچه در پیش است، و با تأمین نیروی روزانه، تو فرزندان خود را به خانه هدایت می‌کنی.
اگرچه سفر ما غم‌انگیز است، اینجا جای آرامش ما نیست؛ آیا از راه خسته خواهیم شد وقتی چهره استادمان را ببینیم؟ نه: حتی اکنون پیش‌بینی می‌کنیم، در این امید جان‌هایمان شاد می‌شوند، و در انتظار آمدن موعود او، به زودی صدای خوش‌آمدگویی او را خواهیم شنید. — ساموئل پرایدو تریگلس (۱۸۱۳–۱۸۷۵)
