آیا تا به حال واقعاً به کلمات سرودهای آشنای کریسمس که سال به سال می‌خوانیم فکر کرده‌اید؟ به عنوان مثال، این کلمات از «ای شهر کوچک بیت‌لحم» به ما می‌گویند که «امیدها و ترس‌های تمام سال‌ها امشب در تو به هم رسیده‌اند.» چه امیدها و ترس‌هایی از انسان در بیت‌لحم در آن اولین شب کریسمس به هم رسیدند؟
ترس‌های دیرینه بشریت را می‌توان در یک سوال خلاصه کرد: «آیا کسی وجود دارد که انسان باید به او پاسخ دهد؟» امیدهای سال‌ها در آرزوی دانستن اینکه کسی وجود دارد که اهمیت می‌دهد، متمرکز بود! تولد عیسی در بیت‌لحم به ترس‌ها پایان داد و به امیدهای بشریت معنا بخشید.
چگونه می‌دانیم؟
اما چگونه می‌دانیم که ما فقط «در تاریکی سوت نمی‌زنیم و در یک کوچه بن‌بست نیستیم؟» چگونه واقعاً می‌دانیم که امید مسیحیان به عیسی مسیح در نهایت ما را ناامید، فریب یا گمراه نخواهد کرد؟ پاسخ به این سوال همان چیزی است که رومیان ۵:۵-۸ در بالا در مورد آن است. این کتاب مقدس به ما می‌گوید که می‌توانیم مطمئن باشیم که امید ما در نهایت ما را ناامید نخواهد کرد. دو طرف برای استدلالی که برای اثبات حقیقت استفاده می‌شود وجود دارد. بیایید آنها را طرف شخصی یا ذهنی، و طرف تاریخی یا عینی بنامیم.
طرف شخصی استدلال در آیه ۵ آمده است: «زیرا محبت خدا از طریق روح‌القدس که به ما داده شده است، در دل‌های ما ریخته شده است.» روح خدا خانه دائمی خود را در هر مسیحی واقعی ساخته است. او در آنجا چه می‌کند؟ او محبت خدا را به ما منتقل می‌کند. آیا «محبت خدا» به معنای محبت ما نسبت به خداست یا محبت خدا نسبت به ما؟ در واقع می‌تواند هر دو باشد. روح‌القدس محبت خدا را با انتقال محبت خدا به ما و تولید محبت ما برای خدا می‌ریزد.
بهترین گواه
بهترین گواه اینکه محبت خدا به ما منتقل شده است، یک «احساس گرم» در درون، یا یک «اوج روحانی» یا یک تجربه خلسه‌آور نیست، بلکه این واقعیت است که ما واقعاً خدا را دوست داریم! به نزدیک‌ترین لحظه خود با خداوند فکر کنید. گواه اینکه شما سیل محبت خدا را حس می‌کردید، پاسخ شما بود: «خداوندا، من تو را دوست دارم!»
فقط یک مسیحی واقعی محبت واقعی به خدا دارد! دیگران ممکن است احترام سالمی به او داشته باشند. آنها ممکن است سعی کنند «امتیاز جمع کنند» با او. آنها حتی ممکن است سعی کنند از او دفاع کنند. با این حال، «ترس‌های تمام سال‌ها» واقعاً هنوز وجود دارد. اما وقتی یک شخص واقعاً خدا را دوست دارد، این گواه این است که اتفاق منحصر به فردی افتاده است. آیا شما خدا را دوست دارید؟
حتی یک غیرمؤمن نیز به سختی می‌تواند محبت خدا را در یک مسیحی واقعی توضیح دهد. هرگز برای انسان طبیعی نبوده است که خدا را دوست داشته باشد. محبت شما به خدا گواه این است که محبت خدا به شما منتقل شده است. این اثبات شخصی است که امید مسیحی به عیسی مسیح فقط «پای در آسمان، خداحافظ» نیست!
مردی بود
طرف تاریخی استدلال در آیات ۶-۸ یافت می‌شود. مردی به نام عیسی بیش از ۲۰۰۰ سال پیش در بیت‌لحم به دنیا آمد. اینکه او ادعا کرد مسیح، مسیحا و امید تمام بشریت است، حتی توسط منتقدانش نیز قابل انکار نیست. اینکه او مردی در میان مردان بود و به انجام کارهای نیک می‌پرداخت، تأیید شده است. اینکه او قدرت فوق‌العاده‌ای داشت و از مردگان برخاست، شواهد کافی دارد که هیچ شکاکی هرگز نتوانسته آن را رد کند. و اینکه او داوطلبانه جان خود را به دشمنانش داد نیز یک واقعیت تاریخی است – اما برای غیرمؤمن توضیح آن دشوار است. آیا کس دیگری تا به حال این کار را کرده است؟
سربازان به خاطر دوستان نزدیک خود جان داده‌اند. والدین جان خود را برای فرزندان خود داده‌اند. این یک مورد بسیار نادر است که یک نفر جان خود را برای شخص دیگری می‌دهد – حتی زمانی که آن شخص واقعاً آدم خوبی است (آیه ۷). اما عیسی مسیح داوطلبانه برای بی‌دینان مرد (آیه ۶)!
مسیح برای مردن به دنیا آمد. اولین کریسمس، جمعه نیک را پیش‌بینی می‌کرد. تصادفی نبود که خداوند ما به صلیب رفت. این زمان تعیین شده و ثابت خدا بود – «در زمان مناسب» (آیه ۶). خداوند عیسی مرگ خود را پیش‌بینی کرد وقتی گفت: «زیرا حتی پسر انسان نیامد تا خدمت شود، بلکه تا خدمت کند و جان خود را فدیه بسیاری دهد» (مرقس ۱۰:۴۵). به همین دلیل عیسی داوطلبانه جان خود را داد. او برای ما مرد! «در حالی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح برای ما مرد» (آیه ۸).
تنها توضیح
تنها توضیح منطقی و سازگار آنچه در تاریخ از زمان بیت‌لحم تا زمان جلجتا رخ داد این است که خدا «محبت خود را نسبت به ما نشان می‌داد» (آیه ۸). در اینجا اثبات عینی (اثباتی که به تجربه ما بستگی ندارد) وجود دارد که خدا ما را دوست دارد و امید ما به او بیهوده نیست.
دفعه بعد که «افسرده» هستید و آرزو می‌کنید که بتوانید بیشتر محبت خدا را احساس کنید، به این فکر کنید که خدا چگونه محبت خود را به شما نشان داد. به آنچه خدا در تاریخ برای شما انجام داده است نگاه کنید. نگاه کردن به احساسات خودتان گاهی اوقات می‌تواند بسیار ناامیدکننده باشد. خداوند عیسی در تاریخ برای ما مرد، چه ما آن را احساس کنیم یا نه! این اثبات تاریخی است که امید مسیحی یک فریب نیست.
در این صبح کریسمس آینده، چند کودک ناامید خواهند شد. هدایای خاصی که آنها امیدوار بودند زیر درخت نخواهند بود. اما امید مسیحی به خداوند عیسی مسیح چقدر متفاوت است! ما امیدی داریم که در نهایت ما را ناامید نخواهد کرد. خدا را شکر!
«امید ناامید نمی‌کند، زیرا محبت خدا از طریق روح‌القدس که به ما داده شده است، در دل‌های ما ریخته شده است. زیرا در حالی که ما هنوز ناتوان بودیم، در زمان مناسب مسیح برای بی‌دینان مرد. زیرا به سختی کسی برای یک مرد عادل می‌میرد؛ اگرچه شاید برای یک مرد خوب کسی حتی جرأت کند بمیرد. اما خدا محبت خود را نسبت به ما نشان می‌دهد، در این که در حالی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح برای ما مرد.» رومیان ۵:۵-۸ NASB
