خداوند چه کاری انجام می‌دهد وقتی کلام او موعظه و تعلیم داده می‌شود؟ داوود پاسخ می‌دهد که کلام خدا «چراغی برای پاهایم و نوری برای راهم» است و اینکه «ورود کلام تو نور می‌دهد؛ به ساده‌دلان فهم می‌بخشد» (مزامیر ۱۱۹:۱۰۵، ۱۳۰). طبق مثل برزگر، موعظه و تعلیم کلام خدا مانند کاشتن بذر حقیقت او در دل‌های انسان‌هاست (لوقا ۸:۱۱-۱۵). این مانند توزیع دارو به کسانی است که از نظر روحانی بیمارند، زیرا خداوند کلام خود را می‌فرستد و آنها را شفا می‌دهد (مزامیر ۱۰۷:۲۰). او می‌خواهد ما را با شستشوی آب توسط کلام تقدیس و پاک کند (افسسیان ۵:۲۶). هنگامی که به درستی استفاده شود، کلام خدا شمشیر روح است که در نبردهای روحانی ما علیه دشمن به کار گرفته می‌شود (افسسیان ۶:۱۷). ارمیا می‌توانست بگوید: «کلام تو را یافتم و خوردم، و کلام تو برای من شادی و سرور دلم بود.»
کلام خدا ثروت روحانی است و ما نباید ارزش آن را نادیده بگیریم! این مانند نقره و طلا است. قدم زدن در مزمور ۱۱۹ به ما نشان می‌دهد که مزمورنویس چه ارزشی برای کلام خدا قائل بود. «من در راه شهادت‌های تو، به اندازه تمام ثروت‌ها، شادمان بوده‌ام» (آیه ۱۴). روح خدا می‌خواهد از کلام خدا برای تقویت هر یک از ما برای جلال خدا استفاده کند. اما برای اینکه این اتفاق بیفتد، ما باید آن را برای خودمان کاوش کنیم؛ و او به ما وعده می‌دهد که همانطور که کاوش می‌کنیم، «من گنج‌های تاریکی و ثروت‌های پنهان مکان‌های مخفی را به تو خواهم داد، تا بدانی که من، خداوند، که تو را به نامت خوانده‌ام، خدای اسرائیل هستم» (اشعیا ۴۵:۳).
