شما می‌توانید فهرست‌هایی از آنها را در کتاب مقدس بیابید؛ برای مثال، در عبرانیان 11، یا در دوم سموئیل 23، «مردان قدرتمند» داوود. اما افراد دیگری نیز هستند، مانند داوود در عهد عتیق، جوان مردی که جالوت را تنها با یک فلاخن کشت و سر آن غول را با شمشیر خودش برید. بیایید این فهرست را کمی طولانی‌تر کنیم: دیوید لیوینگستون، کاشف در آفریقا، که با دفن شدن در وست‌مینستر ابی مورد احترام قرار گرفت، اما قلبش در آفریقایی که دوست داشت دفن شد. شاید بهترین از همه، شهید اسکاتلندی، جورج ویشارت بود که در 1 مارس 1546 در آتش سوزانده شد. او با پیروزی درگذشت! شکنجه‌گر اصلی او بر زانوهایش از او طلب بخشش کرد و او را بر گونه‌اش بوسید! مرگ او در سن 33 سالگی جان ناکس را الهام بخشید تا «عصا را بردارد.»
ارمیا
چرا ارمیا را یکی از قهرمانان آسمان می‌دانیم؟ به این دلیل ساده که از میان همه انبیا، او دشوارترین وظیفه، مصمم‌ترین مخالفت را داشت و با شکوه پیروز شد. اسرائیل از خدایی که آنها را به وفور برکت داده بود، بسیار دور شده بود. با وجود تاریخ طولانی مردان وفادار، زمان آن رسیده بود که خداوند در داوری عمل کند. در طول زندگی ارمیا، اسرائیل توسط کلدانیان مغلوب شد و بقیه ملت به بابل برده شدند. پادشاه صدقیا اعدام شد و اورشلیم ویران گشت.
ارمیا باید به ملت توضیح می‌داد که چرا این مجازات شدید ضروری بود، و با وجدان ملت گناهکار سخن می‌گفت. طبیعتاً، او منفورترین مرد در اورشلیم بود. مردم خودش، مردان عناتوت، علیه او بودند؛ انبیا، کاهنان و مردم با او می‌جنگیدند؛ و شاهزادگان و حتی پادشاه با او مخالفت می‌کردند. او زنجیر شد، در حیاط زندان محبوس گشت، و دو بار به سیاهچال انداخته شد – یک بار برای فرو رفتن در گل و لای. زندگی او اغلب در خطر بود.
به یاد داشته باشید که ارمیا به شدت همان مردمی را دوست داشت که به آنها فقط وحشتناک‌ترین داوری‌ها را وعده داده بود. این ما را به این سوال می‌رساند که چگونه او در تمام این بی‌حرمتی، شرم و رنج پایدار ماند؟ مطمئناً او به کمک بسیار ویژه‌ای از جانب خداوند نیاز داشت، و کمک کم نبود.
همین کمک امروز نیز بسیار مورد نیاز است. صبر و التماس خداوند به شدت مورد آزمایش قرار گرفته است. داوری نزدیک است. خداوند به زودی تمام جهان را داوری خواهد کرد، نه با آب، مانند روزهای نوح، بلکه با آتش (دوم پطرس 3:7). اما مردان و زنان وفادار امروز می‌توانند دقیقاً همان منبعی را که ارمیا داشت، اثبات کنند. آن منبع کلام مقدس خداوند است.
هنگامی که خداوند در عهد عتیق با تأکید با انسان‌ها سخن می‌گوید، گاهی اوقات فرمول «خداوند چنین می‌گوید!» است. در عهد عتیق حدود 359 بار اتفاق می‌افتد – حدود 157 بار از آن در ارمیا است. پاورقی در ترجمه داربی از کتاب مقدس به ما یادآوری می‌کند که نام خداوند به عنوان یهوه حدود 700 بار اتفاق می‌افتد. همچنین شایان ذکر است که نام ارمیا احتمالاً به معنای «یهوه متعال است» – یک ملاحظه بسیار گرانبها. بنابراین می‌توانیم آیه 16 در فصل 15 را آسان‌تر درک کنیم،
«کلمات تو یافت شد و من آنها را خوردم، و کلمات برای من شادی و سرور قلبم بود.» چه چیزهای شگفت‌انگیزی به این نبی آشکار شد، به عنوان مثال، عهد جدید در فصل 31. طول اسارت بابل در فصل 25 پیش‌بینی شده است و اساس دعای دانیال در دانیال 9:2. اعتماد ارمیا به خداوند او را تشویق کرد تا در کشوری که به زودی به دست بابلیان می‌افتاد، زمین بخرد (فصل 32).
و چه رفاقت شگفت‌انگیزی ارمیا در تمام سرزنش‌ها و رنج‌هایش اثبات کرد: باروک، منشی او، که نبوت را در نوشته‌ای که به زکریا داده شد، بازنویسی کرد، هنگامی که پادشاه قبلی را سوزانده بود (فصل 36)؛ عبدالملک که برای ارمیا نزد پادشاه شفاعت کرد، و با 20 مرد، ارمیا را از سیاهچال بیرون آورد (فصل 38)؛ و احیقام (فصل 2) که او را از دست مردمی که قصد کشتن او را داشتند، نجات داد.
«حکمت، حکیمان را بیشتر از ده مرد قدرتمند در یک شهر تقویت می‌کند» (جامعه 7:19)، اما ارمیا به عنوان «شهری مستحکم، و ستونی آهنین، و دیوارهای برنجی، در برابر تمام سرزمین» منصوب شد (ارمیا 1:18). مانند اصلاح‌طلب، ارمیا می‌توانست بگوید: «خدا و ارمیا بیشتر از تمام جهان هستند.» همچنین به یاد داشته باشید که وقتی اسرائیلیان سرانجام تسلیم شدند و به اسارت برده شدند، تنها مرد آزاد در اورشلیم ارمیا بود (فصل 40:40)! چه تأیید عمومی‌ای که تمام نبوت‌های ارمیا حقیقت داشتند.
دعوت به مقدسین
پس پیام برای مقدسین خدا چیست؟ خود را به «کتاب!» بسپارید. ما در روزگاری زندگی می‌کنیم که خدا کنار گذاشته می‌شود، گاهی اوقات به طور پیچیده (به عنوان مثال، نظریه تکامل خدا را در خلقت کنار می‌گذارد)، اما گاهی اوقات این کار توسط کسی انجام می‌شود که شاهزاده حیله‌گری است، خود شیطان. او فهرستی بی‌پایان از راه‌ها برای مشغول کردن قلب‌ها و ذهن‌ها و زندگی مردان و زنان با هر چیزی به جز خدا و کلام مقدس گرانبهای او دارد. آیه تقویم روزانه کافی نیست. و نه فقط متن کتاب مقدس کافی است! باید با فروتنی پذیرفته شود، باید «کلام کاشته شده» باشد (یعقوب 1:21). «آن را جستجو کنید، بنویسید، در آن دعا کنید، آن را زندگی کنید، دوباره بگویید، در واقع آن را پراکنده کنید!» یک نبی دیگر به ما با تشویق می‌گوید:
«آن به سوی من تهی باز نخواهد گشت» (اشعیا 55:11). و برای بازگشت به صفحه عنوان، این راهی است برای تبدیل شدن به یکی از قهرمانان آسمان. مکاشفه 3:11 به ما از گروهی با «قدرت کم، که نام مرا انکار نمی‌کنند، که نام مرا حفظ می‌کنند، و کلام صبر مرا حفظ می‌کنند» می‌گوید. چه افتخاری است این! اجازه ندهید کسی این تاج را از ما برباید (مکاشفه 3:8-11). آه، که کتاب مقدس و آن کسی را که نویسنده آن است، بهتر بشناسیم.
