کتاب مقدس: کلام الهام‌بخش، بی‌خطا و حیات‌بخش خدا

کتاب مقدس الهام‌بخش و بی‌خطا

«در ابتدا خدا آسمان و زمین را آفرید» (پیدایش 1:1 KJV). اولین آیه کتاب مقدس حقیقت الهام را تثبیت می‌کند. از آنجا که هیچ کس جز خدا برای شاهد آفرینش اولیه حضور نداشت، تنها خود خدا می‌توانست حقیقت آن را به انسان‌ها آشکار کند. همچنین، در حالی که شواهد یک خالق برای هر ناظر صادقی آشکار است، تنها خدا می‌توانست توالی آفرینش را قبل از ظهور آدم در روز ششم آشکار کند. بنابراین، جای تعجب نیست که از خروج تا تثنیه، کلماتی مانند «خداوند به موسی گفت» با نظم و ترتیب خاصی ظاهر می‌شوند.

باز هم می‌گوییم که خواننده کتاب مقدس با حقیقت الهام در صفحه اول به چالش کشیده می‌شود. این همچنین به این معنی است که کتب مقدس واقعاً کلام خدا هستند، زیرا هر کلمه از دهان خدا گذشته است. به همین ترتیب، از آنجا که خدا نمی‌تواند دروغ بگوید، باید بپذیریم که کلام خدا به طور بی‌خطا صادق و به طور مداوم تا آخرین نقطه و حرف بی‌خطا است. با این حال، برای اطمینان از دومی، باید همچنین تشخیص دهیم که خدا دقت بی‌خطا را با کنترل ذهن و دست نویسندگان انسانی خود حفظ کرده است.

الهام کلامی

این اصل معمولاً «الهام کلامی» نامیده می‌شود، به این معنی که خدا صرفاً افکار را منتقل نکرد، بلکه آنها را با کلمات خود ارائه داد. این فرآیند آلودگی انسانی را حذف می‌کند، زیرا «هر کلام خدا پاک است» (امثال 30:5)، و «کلمات خداوند کلمات پاکی هستند: مانند نقره‌ای که در کوره زمینی آزمایش شده، هفت بار تصفیه شده است» (مزمور 12:6). این بدان معناست که هر کلمه قبل از اینکه قلم به صفحه بخورد، هفت بار از فرآیند بی‌نهایت بررسی الهی عبور کرده است.

با این حال، باید دقت کنیم که بین نویسندگان انسانی و کاتبان که بعداً مکاشفات آنها را کپی کردند، تمایز قائل شویم. در حالی که دومی الهام‌بخش نبودند، خطاهای انسانی آنها با این واقعیت جبران شده است که همه «کلمات» خدا حفظ شده‌اند. این بدان معناست که حتی اگر هیچ یک از نسخ خطی حاوی تمام اصل دقیق نباشد، همه مراجع موجود با هم هر کلمه از متن اصلی را شامل می‌شوند. و به لطف مشیت الهی، تغییرات شامل تفاوت‌های معنایی غیردینی است. به عبارت دیگر، این حاشیه‌نویسی‌های نسخ خطی هیچ حقیقتی را که برای نجات ضروری است، به خطر نینداخته‌اند. به طور دقیق‌تر، فساد کتب مقدس از ترجمه‌های عمدی نادرست ناشی شده است که در آن معنای اصلی برای تطبیق با برخی ایده‌های عزیز یا بدعت‌های سرسختانه تحریف شده است.

کفایت کامل کتاب مقدس

الهام کلامی از متونی مانند «تمام کتب مقدس به الهام خداست» (دوم تیموتائوس 3:16) و «نبوت در زمان قدیم به اراده انسان نیامد: بلکه مردان مقدس خدا همانطور که توسط روح‌القدس حرکت داده شدند، سخن گفتند» (دوم پطرس 1:21) ثابت می‌شود. بیایید کفایت کامل کتاب مقدس را نادیده نگیریم، زیرا پولس اضافه می‌کند «تا مرد خدا کامل باشد، کاملاً برای همه کارهای نیکو مجهز باشد» (دوم تیموتائوس 3:17). هنگامی که پولس نجات را به یهودیان موعظه می‌کرد، رسول ادعا کرد که «هیچ چیز دیگری جز آنچه انبیا و موسی گفتند که باید بیاید» نمی‌گوید (اعمال رسولان 26:22). حدود سه هزار نفر در روز پنطیکاست با ایمان به وعده نبی یوئیل نجات یافتند، همانطور که بعداً اتیوپیایی با ایمان به آنچه اشعیا 53 در مورد بره خدا گفت، نجات یافت.

دمیده شده از خدا

به عنوان تعریف، دوم تیموتائوس 3:16 همان چیزی را می‌گوید که به نظر می‌رسد: «تمام کتب مقدس» از خدا دمیده شده است. ما به ظهور خداوند به شاگردان یادآوری می‌شویم وقتی «او بر آنها دمید» (یوحنا 20:22). و بنابراین عیسی، در طول وسوسه خود، می‌توانست «از هر کلمه‌ای که از دهان خدا بیرون می‌آید» سخن بگوید (متی 4:4). این البته به این معنی است که کلام خدا بیرون دمیده شده (بازدم) است تا دمیده شده (الهام)، اما این جزئیات فنی بی‌خطایی زنده سخنان خدا را باطل نمی‌کند. همچنین این واقعیت وجود دارد که کلام خدا زنده است و حیات می‌بخشد، در حالی که نفس انسان مرگ است. کلام خداوند اکسیژن برای روح است و به کسانی که آن را از خدای زنده دریافت می‌کنند، حیات ابدی می‌بخشد.

نقل قول‌های سکولار

آنچه از دهان خدا می‌آید، کلام خداست. به همین ترتیب، تنها آنچه از دهان خدا می‌آید، مهر حقیقت بر آن است. این بدان معناست که قبل از اینکه پولس از یک شاعر بت‌پرست در تپه مریخ نقل قول کند و بگوید: «زیرا ما نیز از نسل او هستیم» (اعمال رسولان 17:28)، این گفته تنها یک مشاهده جالب بود. اما پس از دریافت تأیید الهام‌بخش، اکنون یک واقعیت روحانی است. این همچنین به این معنی است که کتاب مقدس نباید رد شود وقتی که با دقت ادبیات سکولار را نقل می‌کند. خدا مایل است در صورت لزوم حتی به بی‌باوران نیز احترام بگذارد، مانند ضرب‌المثل تأیید شده‌ای که می‌گوید «چیزهایی که دیده می‌شوند موقتی هستند؛ اما چیزهایی که دیده نمی‌شوند ابدی هستند» (دوم قرنتیان 4:18). و البته، کلام خدا حتی هنگام ثبت دروغ‌ها نیز به طور بی‌خطا دقیق است، مانند زمانی که غیحازی طمع‌کار به الیشع نبی گفت: «بنده تو به جایی نرفت» (دوم پادشاهان 5:25).

قلم‌های انسانی در دست الهی

برای حفظ بی‌خطایی، انسان‌ها مانند قلم‌هایی در دست خدا شدند. با این حال، خدا شخصیت نویسندگان خود را از بین نبرد، بلکه به سبک آنها نوشت و همچنین از هدایای مختلف آنها استفاده کرد. یک تشبیه ساده: یک نویسنده انسانی که از یک قلم نوک‌ریز استفاده می‌کند، حروف ظریفی تولید می‌کند. دست‌خط نویسنده، نویسنده را شناسایی می‌کند، اما به همین ترتیب، شخصیت قلم نیز به طور غیرقابل انکار مشخص خواهد بود. بنابراین، دقت جان در جزئیات در انجیلی که به او نسبت داده می‌شود، می‌درخشد. او در مورد زمان‌ها، فاصله‌ها، نام‌ها و اعداد دقیق است. گزارش‌های کلمه به کلمه او از خدمت خداوند قبل از جلجتا، اصل «هرگز انسانی اینگونه سخن نگفت» را تأیید می‌کند (یوحنا 7:46). به همین ترتیب، استدلال برتر پولس خوانندگانش را شگفت‌زده خواهد کرد، زیرا او با بیان آنچه کتب مقدس می‌گوید، و سپس آشکار کردن دلیل آن، مورد را استدلال می‌کند. اما چه جان باشد و چه پولس، نویسنده نامرئی با دست‌خط روح ابدی شناسایی می‌شود.

قانون کتاب مقدس و قدرت نجات

برتری کلام خدا آن را از رقبای آپوکریفایی خود متمایز کرده است. انسان‌ها ممکن است با «افسانه‌های ماهرانه ساخته شده» (دوم پطرس 1:16) به خیالات خود بپردازند، اما کتابی که همه کتاب‌های دیگر را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، کتاب مقدس است. در واقع، کتاب مقدس کتابی است که جهان را داوری خواهد کرد. اما آنچه گناه را محکوم می‌کند، همان چیزی است که گناهکاران توبه‌کار را عادل می‌شمارد. از آنجا که کتاب مقدس کلام خداست، خداوند قادر است از طریق آن سخن بگوید تا روح‌های گمشده را محکوم و تبدیل کند.

آگوستین در قرن چهارم و لوتر در قرن شانزدهم نمونه‌های بارزی هستند. این مردان پریشان تنها بر اساس یک کلام الهی به خدا ایمان آوردند. به لطف مشیت الهی، در هر دو مورد، متنی از رومیان بود که فیض تعیین‌کننده را به ارمغان آورد. هنگامی که آگوستین خواند: «خداوند عیسی مسیح را بپوشید و برای جسم تدبیری نکنید تا شهوات آن را برآورده سازید» (رومیان 13:14)، او دانست که باید از گناه خود توبه کند و معشوقه خود را ترک کند. هنگامی که لوتر خواند: «عادل به ایمان زنده خواهد ماند» (رومیان 1:17)، او دریافت که نجاتی از طریق مناسک، آیین‌ها یا اعمال نیکو وجود ندارد. در هر دو مورد، ایمان ساده به آنچه خدا می‌گفت وجود داشت. ایمان تازه یافته این دو مرد بر اساس نشانه‌های آسمانی یا استدلال‌های درخشان نبود؛ از طریق کلام خدا، آنها صدای خدا را در روح خود شنیدند و با ایمان پاسخ دادند.

کلام جاودانه و حیات‌بخش

از آنجا که روح‌القدس کتاب مقدس را نوشت، او می‌تواند از طریق کلام خود که زنده است و تا ابد باقی می‌ماند، سخن بگوید. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که کلام دمیده شده از خدا همچنان نفس می‌کشد و حیات می‌بخشد، همانطور که در ابتدا «خداوند خدا انسان را از خاک زمین ساخت و نفس حیات را در بینی او دمید؛ و انسان روحی زنده شد» (پیدایش 2:7). این بدان معناست که انسان طبیعی می‌تواند در مسیح خلقت جدیدی شود (دوم قرنتیان 5:17؛ غلاطیان 6:15). علاوه بر این، کتب مقدس هم رستاخیز و هم تولد تازه را از طریق قدرت کلام زنده آموزش می‌دهند. بنابراین پولس می‌نویسد: «شما که در گناهان خود و ختنه نشدن جسم خود مرده بودید، او شما را با او زنده کرد و همه گناهان شما را بخشید» (کولسیان 2:13). به همین ترتیب، پطرس در مورد مسیحیانی می‌نویسد که «دوباره متولد شده‌اند، نه از تخم فاسدشدنی، بلکه از تخم فاسدنشدنی، به وسیله کلام خدا، که زنده است و تا ابد باقی می‌ماند» (اول پطرس 1:23). بنابراین کتاب مقدس یک معجزه زنده است که تا ابد باقی خواهد ماند. و باید درک کرد که ما هرگز بدون ایمان به معجزات نمی‌توانیم نجات یابیم. شکاکانی که کلام خدا را منطقی می‌کنند، در سایه مرگ زندگی می‌کنند.

برابری دو عهد

کتاب مقدس یکی است همانطور که خدا یکی است، و نمی‌توان آن را به صورت جزئی پذیرفت. این بدان معناست که دو عهد یک کتاب مقدس را تشکیل می‌دهند که به طور مساوی تا آخرین نقطه و حرف و از همان خدایی که نمی‌تواند دروغ بگوید، الهام گرفته شده‌اند. شکی نیست که «عیسی ضامن یک عهد بهتر شد» (عبرانیان 7:22) یا اینکه «او واسطه یک عهد بهتر است که بر وعده‌های بهتر استوار شده است» (عبرانیان 8:6). در نتیجه، عهد جدید در حرف «بهتر» نیست، بلکه در «وعده‌های بسیار بزرگ و گرانبهایی» است که شامل می‌شود (دوم پطرس 1:4). برابری متن از پیدایش تا مکاشفه تغییر نمی‌کند، اما «شریعت هیچ چیز را کامل نکرد، اما آوردن یک امید بهتر چنین کرد؛ که به وسیله آن به خدا نزدیک می‌شویم» (عبرانیان 7:19).

آمدن مسیح و کار فداکارانه او بر صلیب، قربانی حیوانات را زائد کرد. اما در مقابل این، نمی‌توانیم از این حقیقت چشم‌پوشی کنیم که عهد عتیق از محدودیت‌های شریعت آگاه بود و بنابراین از یک قربانی بهتر سخن گفت. «بنابراین، هنگامی که او به جهان می‌آید، می‌گوید: «قربانی و هدیه را نخواستی، اما بدنی برای من آماده کردی»» (عبرانیان 10:5؛ مزمور 40:6). این به ویژگی مشترک هر دو عهد برای پیشگویی رویدادها با جزئیات دقیق هزاران سال قبل از وقوع آنها اشاره دارد.

اعتبار ترجمه

این نقل قول عهد جدید از عهد عتیق یادآوری به موقعی است که خدا کلام خود را در ترجمه می‌پذیرد. سه زبان اصلی کتاب مقدس عبری، آرامی و یونانی هستند. قبل از عهد جدید، 70 محقق یهودی عهد عتیق را به یونانی ترجمه کردند. این نسخه، معروف به LXX، به طور گسترده در میان یهودیان پراکنده دیاسپورای پس از بابل استفاده می‌شد. هنگامی که روح‌القدس عهد جدید را به یونانی به ما داد، هنگام نقل قول از عهد عتیق، از متن LXX استفاده کرد. از این طریق، خدا ترجمه دقیق کتاب مقدس را به بسیاری از زبان‌های جهان تأیید کرد.

اطاعت از کلام

اگر از کتاب مقدس اطاعت نکنیم، اعتراف به بی‌خطا و بی‌عیب بودن آن بی‌فایده است. بنابراین، بیایید مانند «کسانی که به کلام می‌لغزند، نافرمان هستند» نباشیم (اول پطرس 2:8). همانطور که خود استاد می‌فرماید: «هر که گوش دارد، بشنود که روح به کلیساها چه می‌گوید» (مکاشفه 2:7)