>در تمام خلقت، رشد همیشه نشان‌دهنده وجود حیات است، و هرگاه این رشد متوقف شود، دلیل آن قطعاً یا بیماری است یا مرگ. این در مورد کسانی که در مسیح، در خلقت جدید شریک هستند نیز صادق است (دوم قرنتیان ۵:۱۷). تمام فرزندان خدا از آب و روح متولد می‌شوند و به این ترتیب وارد ملکوت خدا می‌شوند، همانطور که در یوحنا ۳ می‌آموزیم. خدای پدر خداوند ما عیسی مسیح آنها را در او قبل از بنیاد جهان انتخاب کرده است، و آنها را برای فرزندخواندگی توسط عیسی مسیح برای خود پیش‌تعیین کرده است. آنها در محبوب پذیرفته شده‌اند، که در او رستگاری را از طریق خون او، آمرزش گناهان را دارند. با اعتماد به مسیح، آنها با روح‌القدس وعده مهر و موم شده‌اند، که بیعانه میراث است، تا زمان رستگاری ملک خریداری شده. بنابراین، با فرزند خدا شدن، آنها وارثان او و هم‌وارثان با مسیح و اعضای خانواده خدا می‌شوند.
سفر رشد روحانی
اما همانطور که در زندگی طبیعی، که در آن همه انسان‌ها مسیر زمینی خود را به عنوان نوزاد آغاز می‌کنند و به تدریج به سن بلوغ می‌رسند، مؤمن نیز ابتدا به عنوان نوزادی در مسیح دیده می‌شود. در اول یوحنا ۲ از کودکان کوچک، جوانان و پدران می‌خوانیم. این نشان‌دهنده رشد مداوم است،
«تا همه ما به یگانگی ایمان و معرفت پسر خدا، به مردی کامل برسیم» (افسسیان ۴:۱۳). رسول اضافه می‌کند: «تا از این پس دیگر کودکان نباشیم… بلکه در همه چیز در او که سر است، یعنی مسیح، رشد کنیم.» از هر سو مسیحی توسط دشمن و خادمانش احاطه شده است، که به دنبال سرنگونی او هستند و بدین ترتیب بی‌احترامی به مسیح می‌آورند؛ بنابراین رسول به او دستور می‌دهد که تمام زره خدا را بپوشد، تا بتواند در برابر حیله‌های شیطان بایستد.
>تا زمانی که مسیحی در این دنیاست، جنگ هرگز متوقف نمی‌شود. ورود به آتش‌بس با دشمن کشنده است؛ رشد روحانی متوقف می‌شود، زیرا روح هرگز ثابت نمی‌ماند، و پس‌روی ناگزیر جای رشد را می‌گیرد.
این یک حقیقت بسیار جدی است، و هر مؤمنی باید با جدیت در مورد آن تأمل کند و آن را به دل بگیرد. یکی از مهمترین قطعات زره خدا، سپر ایمان است، که با آن می‌توانیم تمام تیرهای آتشین شریر را خاموش کنیم.
اثبات یک روح سالم
کلیسای جوان تسالونیکی به این موضوع با جدیت توجه کرده بود، زیرا رسول می‌نویسد: «ما موظفیم که همیشه برای شما، برادران، خدا را شکر کنیم، همانطور که شایسته است، زیرا ایمان شما به شدت رشد می‌کند.» پطرس، در نامه‌ای به کسانی که ایمانی گرانبها مانند او به دست آورده بودند، به آنها هشدار می‌دهد مبادا کسی، با گمراهی شریران، از ثبات خود سقوط کند، و آنها را ترغیب می‌کند که در فیض و در معرفت خداوند و نجات‌دهنده ما عیسی مسیح رشد کنند.
>رشد همیشه اثبات وضعیت سالم روح است.
یوحنا، در نامه‌ای به گایوس محبوب، می‌گوید: «ای محبوب، بیش از همه چیز آرزو دارم که تو کامیاب باشی و سالم باشی، همانطور که روحت کامیاب است.»
اجتناب از پس‌روی
>پس با توجه به اینکه رشد در فیض باید وضعیت عادی هر مؤمنی باشد، و در واقع اثبات زندگی روحانی در روح او، بیایید ببینیم که روح در مورد زندگی روزمره ما چه می‌گوید، و چگونه باید راه برویم تا از خطر وحشتناک پس‌روی اجتناب کنیم.
پولس رسول، در نامه‌ای به غلاطیان، می‌گوید: «من با مسیح مصلوب شده‌ام؛ با این حال زندگی می‌کنم؛ اما نه من، بلکه مسیح در من زندگی می‌کند، و زندگی‌ای که اکنون در جسم زندگی می‌کنم، با ایمان به پسر خدا زندگی می‌کنم، که مرا دوست داشت و خود را برای من فدا کرد.» دوباره، در کولسیان می‌خوانیم: «پس اگر با مسیح برخاسته‌اید، به دنبال چیزهای بالا باشید… دل خود را بر چیزهای بالا بگذارید، نه بر چیزهای زمینی.» «بلکه خداوند عیسی مسیح را بپوشید، و برای جسم تدارک نبینید، تا شهوات آن را برآورده سازید» (رومیان ۱۳:۱۴). آیات مشابه بسیاری دیگر نیز وجود دارد، اما نکته اصلی که روح دائماً بر آن تأکید می‌کند، مشغولیت با مسیح است، به طوری که آن مرد مبارک در جلال، تنها هدف قلب شود، همانطور که پولس رسول در فیلیپیان می‌گوید: «اما این یک کار را می‌کنم، چیزهای پشت سر را فراموش می‌کنم، و به سوی چیزهای پیش رو می‌رسم، به سوی هدف برای جایزه فراخوانی عالی خدا در مسیح عیسی می‌شتابم.» و کمی بعد اضافه می‌کند: «برادران، با هم از من پیروی کنید.»
خطرات و فراخوان به عشق
>توجه به چیزهای زمینی یکی از بزرگترین خطرات در این روزهای آخر است: در واقع دقیقاً برعکس جستجوی چیزهای بالاست. و ما فقط می‌توانیم با استفاده مداوم از سپر ایمان از این امر حفظ شویم.
ما نیاز زیادی داریم که «هوشیار باشیم، بیدار باشیم؛ زیرا دشمن ما شیطان، مانند شیری غران، در حال گشت و گذار است، به دنبال کسی که او را ببلعد،» اما ما باید در ایمان ثابت‌قدم در برابر او مقاومت کنیم.
کلمات «پس‌رو» و «پس‌روی» در عهد جدید یافت نمی‌شوند، اما در مورد اسرائیل به طور مکرر در نوشته‌های انبیا استفاده می‌شوند. با این حال، یک آیه را فکر می‌کنم باید در مورد آن تأمل کنیم، یعنی: «پس‌رو در قلب از راه‌های خود سیر خواهد شد» (امثال ۱۴:۱۴).
>خداوند مبارک ما عیسی به طور خاص مشتاق عشق قلب‌های ماست؛ آیا او خود عشق قلبش را با فدا کردن جانش برای ما ثابت نکرده است؟ پس آیا اجازه خواهیم داد که قلب‌های ما توسط چیزهای این دنیا که او را بیرون رانده و هنوز او را تحقیر و رد می‌کند، اشغال شود؟ زمان واقعاً بسیار کوتاه است، و اکنون فقط می‌توانیم ثابت کنیم که عشق ما به او واقعی است، با ایستادن وفادارانه در کنار او در روز رد شدن او.»
