آزمایش کار هر انسان
قاضی
قاضیان در امپراتوری روم هنگام برگزاری دادگاه‌های قانونی از تخت‌های مخصوص استفاده می‌کردند. پیلاتس، در تحقیق اتهامات علیه خداوند عیسی، از چنین کرسی‌ای استفاده کرد، اگرچه او برای شنیدن سخنان حامیان حنان، قیافا و سنهدرین از تالار داوری بیرون رفت (یوحنا ۱۸:۲۸-۱۹:۱۳). به همین ترتیب، خداوند عیسی هنگام داوری «مردگان، کوچک و بزرگ» که نام‌هایشان در کتاب حیات نیست، بر تخت مخصوصی خواهد نشست (مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۲ KJV). این در پایان زمان، قبل از آفرینش آسمان‌های جدید و زمین جدید خواهد بود.
قبل از آن، در پایان عصر کنونی فیض، خداوند عیسی بر تخت قضایی دیگری خواهد نشست – اما برای هدفی بسیار متفاوت. در آنجا هیچ دعوایی و هیچ محاکمه جنایی نخواهد بود. این ارزیابی زندگی و کار هر مسیحی تولد یافته از پنطیکاست تا زمان بازگشت خداوند برای کلیسای خود خواهد بود. این مربوط به هیچ امپراتوری زمینی نیست، اگرچه کلیسا با مسیح در واقع بر جهان حکومت خواهد کرد. این مربوط به ملکوت خداست.
«زیرا همه ما باید در برابر کرسی داوری مسیح ظاهر شویم [به معنای واقعی کلمه: «آشکار شویم»]» (۲ قرنتیان ۵:۱۰). این یکی از بزرگترین یقین‌های زندگی است. ما زمان وقوع این رویداد شگفت‌انگیز را مشخص کرده‌ایم. اکنون باید دریابیم که در آن روز چه اتفاقی می‌افتد و نتایج احتمالی برای ایمانداران این عصر چیست. در رومیان تقریباً همان عبارت قرنتیان را داریم، به جز یک کلمه. رسول در آنجا نوشت که ما باید «همه بایستیم در برابر کرسی داوری مسیح» (رومیان ۱۴:۱۰).
اولین نامه پولس به قرنتیان شامل شرح مفصلی از آنچه باید داوری شود و آنچه باید اتفاق بیفتد است. در آنجا به ما یادآوری می‌شود که ما افتخار داریم که «همکاران خدا» باشیم. برای این کار به ما پاداش داده خواهد شد، هر یک برای سهم خود (۱ قرنتیان ۳:۸-۹).
سازندگان
در آیه بعدی پولس تصویر یک سازنده را به کار برد. پولس توضیح داد که او قبلاً بنیادی را برای قرنتیان گذاشته است تا بر روی آن بسازند. این را می‌توانیم به این معنا بفهمیم که او انجیل خداوند عیسی مسیح را به آنها رسانده و آنها را نجات یافته و مستقر دیده است. رسول خود را به عنوان یک «معمار ماهر» توصیف کرد که بنیادی را گذاشت که دیگران سپس بر روی آن می‌سازند. او ادامه داد و هشدار داد: «اما هر کس دقت کند که چگونه بر آن می‌سازد. زیرا هیچ کس نمی‌تواند بنیادی دیگر جز آنچه گذاشته شده است، یعنی عیسی مسیح، بگذارد» (آیات ۱۰-۱۱).
به ما دستورالعمل بسیار واضحی داده شده است که چگونه این ایده ساخت و ساز را به کار ببریم. عهد جدید در زمان‌های حساس از کلمه «بنا» استفاده می‌کند. پولس دو بار اعلام کرد که خدمت او برای بنا است و نه برای تخریب (۲ قرنتیان ۱۰:۸، ۱۳:۱۰). معنای این را می‌توانیم از رومیان دریابیم، جایی که پولس نصیحت کرد: «پس ای برادران، به رحمت‌های خدا از شما التماس می‌کنم که بدن‌های خود را قربانی زنده، مقدس و پسندیده خدا تقدیم کنید، که این خدمت معقول شماست. و به این دنیا شبیه نشوید، بلکه با تجدید ذهن خود متحول شوید تا اراده نیکو، پسندیده و کامل خدا را ثابت کنید» (۱۲:۱-۲). تنها یک راه برای انجام این کار وجود دارد: با خواندن و تأمل در کلام خدا، کتاب مقدس – پر کردن خود با آن. تنها از این طریق می‌توانیم از روح پر شویم.
مزمور ۱ از مرد مبارکی می‌گوید که «لذت او در شریعت خداوند است؛ و در شریعت او شب و روز تأمل می‌کند» (آیه ۲). نتیجه در آنچه او در این زندگی می‌سازد منعکس خواهد شد: «و او مانند درختی خواهد بود که کنار نهرهای آب کاشته شده است، که میوه خود را در فصل خود می‌دهد؛ برگ او نیز پژمرده نخواهد شد؛ و هر کاری که می‌کند موفق خواهد شد» (آیه ۳).
امثال ۸ درباره کلام خدا و حکمت می‌گوید. «زیرا دهان من حقیقت را خواهد گفت؛ و شرارت برای لب‌های من مکروه است. همه کلمات دهان من در عدالت است؛ هیچ چیز کج یا منحرف در آنها نیست. همه آنها برای کسی که می‌فهمد، واضح است و برای کسانی که دانش می‌یابند، درست است. تعلیم من را بپذیرید، نه نقره؛ و دانش را به جای طلای ناب. زیرا حکمت بهتر از یاقوت است؛ و همه چیزهایی که ممکن است آرزو شود، با آن قابل مقایسه نیستند» (آیات ۷-۱۱).
خیلی بیشتر از اینها وجود دارد. تثنیه ۶، مزامیر ۱۹ و ۱۱۹، و فیلیپیان ۴:۸ را بخوانید؛ سپس این سؤالات را از خود بپرسید:
- آیا جرأت دارم ذهن خود را با افکار شیطانی، کثیف، ایده‌های خشونت‌آمیز یا دروغ‌های دنیا پر کنم، و با این حال انتظار داشته باشم که در فیض و در شناخت خداوند عیسی مسیح رشد کنم (۲ پطرس ۳:۱۸)؟
- آیا می‌توانم انتظار داشته باشم که خدا از من راضی باشد و به من پاداش دهد اگر قلب و ذهن خود را به او که می‌خواهد مرا به صورت پسرش درآورد، تسلیم نکرده باشم (رومیان ۸:۲۹؛ کولسیان ۳:۱۰)؟
- خدا از چه کسی راضی است؟ آیا از پسر محبوبش نیست، که در او بسیار خشنود است (متی ۱۷:۵؛ ۲ پطرس ۱:۱۶-۱۸)؟
ساختمان
با بازگشت به ۱ قرنتیان می‌بینیم که می‌توانیم با دو نوع مصالح بسازیم: «طلا، نقره، سنگ‌های قیمتی» یا «چوب، کاه، خاشاک» (۳:۱۲). هر کاری که می‌کنیم، با یکی از این دو دسته مصالح می‌سازیم – گرانبها یا بی‌ارزش. جالب است که دسته اول مصالح ساختمانی در امثال ۸ با تعلیم الهی (نقره)، دانش (طلا) و حکمت (یاقوت) مرتبط است.
سه آیه بعدی در ۱ قرنتیان هم حاوی هشدار و هم اطمینان است. در مکاشفه، یوحنا چشمان خداوند عیسی را «مانند شعله آتش» دید (۱:۱۴). او همه چیز را می‌بیند و می‌داند؛ هیچ چیز از نگاه او پنهان نیست، حتی در تاریکی درونی ذهن گناهکار ما. «آتش کار هر کس را از هر نوع که باشد، آزمایش خواهد کرد» (۱ قرنتیان ۳:۱۳).
مبادا کسی فکر کند که در اینجا خطر از دست دادن نجات وجود دارد، این چیزی نیست که این قسمت درباره آن است. این مربوط به سود یا زیان است بر اساس اینکه ایمانداران چگونه در این زندگی زندگی کرده و عمل کرده‌اند. وقتی به خداوند عیسی ایمان آوردیم، از مرگ به زندگی منتقل شدیم و تضمین خدا را داشتیم که نمی‌توانیم گم شویم. «کسی که کلام مرا می‌شنود و به فرستنده من ایمان می‌آورد، حیات جاودانی دارد و به محکومیت نمی‌آید؛ بلکه از مرگ به زندگی منتقل شده است» (یوحنا ۵:۲۴).
وعده ابتدا «پاداش» برای خدمت وفادارانه است، سپس تضمینی که حتی اگر هر آنچه ساخته‌ایم بسوزد، «خود او نجات خواهد یافت؛ اما مانند کسی که از میان آتش نجات یافته است» (۱ قرنتیان ۳:۱۴-۱۵). به عبارت دیگر، ما می‌توانیم مانند کسی باشیم که از خانه‌ای در حال سوختن بیرون کشیده شده است که هر آنچه داشته کاملاً نابود شده است، اما جانش نجات یافته است. تنها در داوری تخت سفید بزرگ است که افراد – گناهکارانی که به خدا ایمان نیاوردند – «به دریاچه آتش انداخته خواهند شد» (مکاشفه ۲۰:۱۰-۱۵).
تاج‌ها
خداوند عیسی برای خدمت وفادارانه چندین چیز خواهد داد: تاج‌ها و ترفیعات. تصور کنید در برابر خداوند عیسی زانو زده‌اید در حالی که او به شما می‌گوید: «آفرین، ای بنده نیکو و وفادار» (متی ۲۵:۲۱). آیا این بسیار، بسیار بهتر از تمام ثروت‌ها و افتخاراتی که این دنیا ارائه می‌دهد نخواهد بود؟ اینها تاج‌های پیروزی هستند که خداوند واقعاً و حقیقتاً می‌خواهد به ما اعطا کند.
پولس نوشت که تاج‌های پیروزی برای ایمانداران «فاسدنشدنی» هستند، در حالی که ورزشکاران این دنیا فقط تاج‌های «فاسدشدنی» را به دست می‌آورند (۱ قرنتیان ۹:۲۵). تصویر مربوط به دنیای باستان است که در آن تاجی از برگ‌ها داده می‌شد، اما حتی یک مدال طلا نیز با آنچه خداوند عیسی برای ما در نظر گرفته است قابل مقایسه نیست!
پولس در نامه‌ای به تیموتائوس از «تاج عدالت» سخن گفت، «که خداوند، داور عادل، در آن روز به من خواهد داد: و نه تنها به من، بلکه به همه کسانی که ظهور او را دوست دارند» (۲ تیموتائوس ۴:۸). پولس تأیید کرد که خود خداوند عیسی این جوایز را خواهد داد.
«تاج حیات» به همه کسانی که خداوند عیسی را دوست دارند وعده داده شده است (یعقوب ۱:۱۲). این بیشتر تعریف شده و نشان داده شده است که شامل همه مسیحیان نمی‌شود، زیرا کلمه ترجمه شده «عشق» به معنای «عشق فداکارانه» است. همه ما این نوع عشق و فداکاری را نداریم. خداوند در نامه خود به کلیسای اسمیرنا این را روشن کرد و گفت: «تا مرگ وفادار باش، و من تاج حیات را به تو خواهم داد» (مکاشفه ۲:۱۰).
تاج سوم «تاج جلال» است که پاداش خدمت وفادارانه به عنوان بزرگان در شبانی و نظارت است. «و هنگامی که شبان اعظم ظاهر شود، شما تاجی از جلال دریافت خواهید کرد که پژمرده نمی‌شود» (۱ پطرس ۵:۱-۴).
ترفیعات
علاوه بر پاداش‌ها، ترفیعاتی نیز بر اساس نحوه انجام مسئولیت‌هایمان وجود دارد. واضح است که ما باید شهادت دهیم، تعلیم دهیم و شاگرد بسازیم، و به عنوان سفیران مسیح عمل کنیم (۲ قرنتیان ۵:۲۰؛ افسسیان ۶:۲۰). ما اکنون برای این وظایف فراخوانده و مجهز شده‌ایم، با این حال در هزاره و برای همیشه در آسمان‌های جدید و زمین جدید به خدمت بزرگتری در اداره جهان خدا ارتقا خواهیم یافت.
در مثل استعدادها، همانطور که در متی ۲۵:۱۳-۳۰ آمده است، ما در تصویر می‌بینیم که خداوند به خادمان خود استعدادها – پنج، دو یا یک – «بر اساس توانایی‌های مختلف او» می‌دهد. خادمان با پنج و دو استعداد ثروت سپرده شده به آنها را دو برابر کردند، و خداوند آنها را به عنوان «خادمان نیکو و وفادار» ستود. خداوند پس از وفادار بودن در چند چیز، آنها را «حاکم بر بسیاری چیزها» قرار داد. یک «خادم وفادار و دانا» دیگر که آنچه به او سپرده شده است را انجام می‌دهد، در متی ۲۴:۴۵-۴۷ یافت می‌شود.
لوقا ۱۹:۱۲-۲۷ جنبه دیگری از پاداش‌ها و ترفیعات را به تصویر می‌کشد. قبل از رفتن به کشوری دور، خداوند به ده خادم خود هر کدام یک پوند نقره یا طلا داد. دو نفر از خادمان به مقادیر مختلفی سود بردند. بر این اساس، خداوند به یکی گفت: «بر ده شهر اختیار داشته باش.» خادم دیگری که پنج پوند سود برد، حاکم بر پنج شهر شد. این پاداش‌ها متناسب با خدمت فرد در این زندگی بود، با استفاده از هدایایی که خدا به ما داده است.
نکته دیگری در عبرانیان است. «زیرا او جهان آینده را که ما درباره آن سخن می‌گوییم، تحت فرمان فرشتگان قرار نداده است» (۲:۵). نویسنده ادامه داد و مزمور ۲ را نقل قول کرد، و به وضوح نشان داد که خداوند عیسی کسی است که مزمور را به انجام می‌رساند. با این حال، ما همچنین می‌دانیم که فرشتگان سقوط کرده‌ای وجود دارند که در حال حاضر بر ملت‌های این جهان و احتمالاً شهرها نیز حکومت می‌کنند. ممکن است درک اصطلاح «شهر» که در لوقا ۱۹ استفاده شده است برای ما دشوار باشد، اما در دنیای باستان شامل قلمرویی بود که هر شهر بر آن حکومت می‌کرد، از چند صد هکتار تا یک امپراتوری وسیع مانند روم.
ممکن است اگر ما این امتیاز را کسب کرده باشیم، بر قلمروهایی که زمانی توسط فرشتگان سقوط کرده اداره می‌شدند، ارتقا یابیم. برخی جزئیات این فرشتگان را می‌توان در دانیال ۱۰ و سایر کتب مقدس یافت.
چه همه مسائل مربوط به کرسی داوری مسیح را بفهمیم یا نه، بیایید روز به روز در این دنیا به او وفادارانه خدمت کنیم. جلال از آن او باد!
