چون ما از آن خداوند هستیم
«کیست که محکوم کند؟ مسیح است که مرد، و علاوه بر این نیز برخاسته است، که حتی در دست راست خداست، که همچنین برای ما شفاعت می‌کند. کیست که ما را از محبت مسیح جدا کند؟» — رومیان ۸:۳۴-۳۵ NKJV
چه چیزی می‌تواند ما را از او که جان خود را فدا کرده است جدا کند؟ گرچه گاهی دید ما تار می‌شود، به زودی در جلال با او خواهیم ایستاد، بشنو، «این عروس اوست، همسر او.» همه آنچه ما را کور می‌کند آنگاه ناپدید خواهد شد؛ ما خواهیم دانست همانطور که شناخته شده‌ایم. غم ما رفته، رنج ما رفته – هرگز ترک نخواهیم کرد و هرگز هلاک نخواهیم شد – آنجا در خانه ابدی ما. آینده گرچه پر از آن است، ما آرام می‌گیریم، حتی اکنون در آن روز شریک هستیم. چیزهای زمینی – هیچ یک از آنها بهترین نیستند: «آنها هلاک خواهند شد؛ تو باقی می‌مانی.» اینجا ستایش بی‌پایان تو را آغاز می‌کنیم!
خدا، «بر حسب رحمت فراوان خود، ما را دوباره به امیدی زنده از طریق رستاخیز عیسی مسیح از مردگان، به میراثی فسادناپذیر و بی‌عیب و زوال‌ناپذیر، که در آسمان برای شما محفوظ است، تولد تازه بخشیده است.» — اول پطرس ۱:۳-۴
