این رساله کوتاه اما بسیار مهم با نام نویسنده آغاز می‌شود، همانطور که نامه‌ها معمولاً در آن زمان قبل از اختراع کامپیوترها و چاپخانه‌ها و حتی کاغذ و پاکت نامه آغاز می‌شدند. پولس، که زمانی به عنوان شائول، آزاردهنده پیروان خداوند عیسی شناخته می‌شد، اکنون واقعاً به خدا خدمت می‌کرد و رسولی بود که توسط عیسی مسیح فرستاده شده بود. چه تضادی این آیات مقدماتی با زندگی قبلی او در انجام «بسیاری از کارها بر خلاف نام عیسی ناصری. این را نیز من انجام دادم» (اعمال ۲۶:۹–۱۰) دارند.
یوحنا، در فصل ۳ انجیل خود و جاهای دیگر، حیات ابدی را به عنوان یک دارایی فعلی ارائه می‌دهد. پولس در اینجا حیات ابدی را به عنوان هدف کاملاً مطمئن خدا ارائه می‌دهد، که کمال آن هنوز برای ما در پیش است تا وارد آن شویم. او بر این تأکید می‌کند که وعده خدا چقدر مطمئن است. خدا نمی‌تواند دروغ بگوید، این با طبیعت او به عنوان نور در تضاد خواهد بود. امید در کتاب مقدس برای چیزی آینده است؛ هرگز مشکوک نیست یا نباید مشکوک باشد: ما می‌توانیم روی خدا حساب کنیم که به کلام خود عمل کند.
گیرنده نامه، تیطس، دستیار مورد اعتماد پولس بود. او «پسری حقیقی در ایمان مشترک ما» نامیده می‌شود، که نشان‌دهنده بلوغ او و همچنین این است که او ممکن است از طریق پولس با خداوند آشنا شده باشد. پولس برای او رحمت همراه با فیض و صلح آرزو می‌کند. تیطس به رحمت خدا نیاز داشت، زیرا وظیفه پیش روی او در میان مردمی دشوار بود. ما نیز می‌توانیم به خدا اعتماد کنیم که به ما کمک کند!
