«و به این دنیا شبیه نشوید، بلکه با تجدید ذهن خود دگرگون شوید، تا بتوانید اراده نیکو و پسندیده و کامل خدا را ثابت کنید.» (رومیان ۱۲:۲)
در رومیان ۱۲ آیه ۱ به ما گفته شده است که بدنهای خود را به عنوان قربانی زنده به خدا تقدیم کنیم. یک سوال که پیش میآید این است که با چه انگیزهای باید این کار را انجام دهیم. پاسخ این است - از روی شکرگزاری برای رحمتهای خدا، که در هشت فصل اول توصیف شدهاند. فداکاری از طریق فشار قانونی به وجود نمیآید، بلکه پاسخی به محبت خدا نسبت به ما است، همانطور که یوحنا به درستی مینویسد:
ما محبت میکنیم زیرا او ابتدا ما را محبت کرده است. (اول یوحنا ۴:۱۹)
پسر خدا محبت خود را نسبت به پدر با اطاعت به جلجتا رفتن نشان داد (رجوع کنید به یوحنا ۱۴:۳۱). محبت او نسبت به هر یک از ما در این نشان داده شد که او «خود را برای ما داد» (افسسیان ۵:۲). اکنون ما به چالش کشیده شدهایم که مقلد خدا باشیم و محبت خود را همانطور که خداوند عیسی انجام داد - از طریق بخشش فداکارانه (افسسیان ۵:۱-۲) - نشان دهیم!
خدا مشتاق پاسخی به محبت خود در زندگی شما است. خداوند عیسی با حسادت مقدس به دنبال این است که شما بهترین محبت را به او بدهید (مکاشفه ۲:۴). او آرزو دارد که شما خود را بدون قید و شرط به او تسلیم کنید و در فداکاری به او زندگی کنید.
این سوال را مطرح میکند که چنین زندگیای به طور مشخص چگونه به نظر میرسد و هر یک از ما دقیقاً چه کاری باید برای خدا انجام دهیم. برای یافتن این موضوع، باید بررسی کنیم که «اراده نیکو و پسندیده و کامل خدا برای ما چیست». این نیازمند وابستگی است.
پولس در اینجا در رومیان ۱۲:۲ به دو چیز اشاره میکند که به ما کمک میکند در وابستگی به خدا زندگی کنیم:
- ما نباید به دنیا شبیه شویم.
- ما باید با هماهنگ کردن تفکر خود با افکار خدا دگرگون شویم.
قبل از اینکه به جزئیات بیشتری در مورد زندگی وابسته خداوند عیسی بپردازیم، ابتدا از خود بپرسیم که چگونه میتوانیم دو نکتهای را که ذکر شد به کار ببریم.
پولس در واقع منظور از اصطلاح «دنیا» چیست؟ چه چیزی این «دنیا» را مشخص میکند و چرا برای فرزندان خدا اینقدر خطرناک است؟ کلمات یوحنا که مینویسد چه معنایی دارند:
دنیا را و چیزهای دنیا را دوست ندارید. اگر کسی دنیا را دوست داشته باشد، محبت پدر در او نیست. (اول یوحنا ۲:۱۵)
در عبادات زیر، یک سفر کوتاه در تاریخ عهد عتیق باید به ما کمک کند تا کمی بهتر درک کنیم که چرا این موضوع برای ما امروز اینقدر اساسی است.
سوالات
برای شما چه معنایی دارد که زندگی خود را به عنوان یک «قربانی زنده» به خدا تقدیم کنید؟ فداکاری چگونه به طور مشخص در زندگی شما به روشهای خاصی قابل مشاهده میشود؟ چه چیزی شما را به انجام اراده خدا ترغیب میکند؟





