«با تمامی دل خود بر خداوند توکل نما و
- بر عقل خود تکیه مکن. در همۀ راه‌هایت او را بشناس،
- و او طریق‌های تو را راست خواهد گردانید.» امثال ۳:۵-۶ (NIV)
قوم برگزیدۀ خدا همۀ دلایل را برای توکل بر او داشتند. او آنها را از بندگی در مصر رهانید. او تعقیب‌کنندگان مصری آنها را در دریای سرخ نابود کرد (خروج ۱۴:۲۸). او نیازهای آنها را در بیابان با نان و بلدرچین از آسمان (خروج ۱۶:۱۲-۱۳)، آب از صخره (خروج ۱۷:۶)، و لباس‌هایی که کهنه نمی‌شدند (تثنیه ۲۹:۵) تأمین کرد. او آنها را به سرزمین موعود رسانید (یوشع ۵:۶).
او بارها و بارها خود را به عنوان خدایی که قوم خود را دوست دارد و به آنها اهمیت می‌دهد، ثابت کرده بود، و تنها چیزی که در ازای آن می‌خواست این بود که آنها به او و نه به هیچ کس دیگری توکل کنند: «تو را خدایان دیگر پیش روی من نباشد. برای خود بتی مساز ... آنها را سجده مکن و عبادت منما» (خروج ۲۰:۳-۵). و شما می‌دانید چه اتفاقی افتاد: «آنها به سرعت روی گردانیدند ... و برای خود بتی ساختند؛ آنها آن را سجده کردند» (خروج ۳۲:۸).
امروز خداوند همچنان به ما هر دلیلی را برای توکل بر او می‌دهد. او محبت خود را به ما نشان داده است که «هنگامی که ما هنوز گناهکار بودیم، او برای ما مرد» (رومیان ۵:۸). او مراقبت خود را از ما با درخواست از پدرش برای محافظت از ما با قدرت نام خودش ثابت کرده است (یوحنا ۱۷:۱۱-۱۲). او حضور خود را در میان ما با دادن روح‌القدس خود به عنوان تسلی‌دهنده، راهنما و معلم به ما نشان داده است (یوحنا ۱۴:۲۶).
آیا به حکمت خدا که در امثال ۳:۵-۶ بیان شده است، توجه می‌کنید؟ آیا محبت، مراقبت و حضور او را در زندگی خود تجربه می‌کنید؟ آیا روزانه از این واقعیت لذت می‌برید که زمانی مرده بودید و اکنون در مسیح زندگی جدیدی دارید؟ آیا اخیراً برکات آسمانی خود را (افسسیان ۱:۳) شمرده‌اید؟
