در مراقبت محبتآمیز
معمولاً در ماه می به مادران فکر میکنیم، زیرا بسیاری از کشورهای جهان در این ماه روزی را به افتخار آنها اختصاص دادهاند. تعداد کمتری از کشورها در ماه مارس مادران را به رسمیت میشناسند و تعداد کمی نیز در زمانهای دیگر سال این کار را انجام میدهند. خدا نقش منحصر به فردی به مادران در مراقبت و پرورش فرزندانشان داده است. چقدر خوشبختند کسانی که دستورات خدا را در این مسئولیتها در نظر میگیرند.
به جای تمرکز بر مادران در این ماه، احساس کردیم که به مراقبت خداوند ما از ما به عنوان چوپانمان بپردازیم. البته شباهتهای زیادی وجود دارد، زیرا او با دقت از کسانی که بیدفاع هستند مراقبت میکند. او آنچه را که لازم است – و حتی بیشتر – فراهم میکند! او گوسفندان خود را تسلی میدهد و محافظت میکند، بسیار شبیه به کاری که مادران انجام میدهند. و بله، در صورت لزوم، او گوسفندان خود را اصلاح میکند تا آنها را در امور خداوند ایمن نگه دارد. به عنوان فرزندان، قلبهای ما به سمت مادرانمان کشیده میشود، نه تنها به دلیل اینکه آنها چه کسانی هستند، بلکه به دلیل عشقی که به ما نشان میدهند. خدا قلبهای ما را با عشقی حتی بزرگتر به سوی خود کشیده است (ارمیا ۳۱:۳).
مهم است که ما به شیوه صحیح به مادرانمان پاسخ دهیم. وقتی فرزند هستیم باید از آنها اطاعت کنیم (افسسیان ۶:۱؛ کولسیان ۳:۲۰). همیشه باید به آنها احترام بگذاریم (خروج ۲۰:۱۲؛ متی ۱۵:۴). وقتی آنها پیرتر میشوند و ممکن است بیوه شوند، مسئولیت و امتیاز ماست که از نیازهای آنها مراقبت کنیم (اول تیموتائوس ۵:۴).
مادران از فشارها و وسوسههایی که همه ما را احاطه کردهاند، مستثنی نیستند. از برخی جهات ممکن است آنها را قویتر احساس کنند، زیرا صراحت آنها با فرزندانشان آنها را آسیبپذیر میکند. مادران تقریباً همیشه توسط دیگران در مورد نحوه تربیت فرزندانشان ارزیابی – و احتمالاً مورد انتقاد – قرار میگیرند. کسانی که در کتاب مقدس آنها را تحسین میکنیم، مانند مادر سموئیل و مادر عیسی، وزن عشق را تجربه کردند در حالی که از دست دادن را درک میکردند، زیرا آنچه را که در برابر خدا برای فرزندانشان درست بود، جستجو میکردند. آه، چقدر باید از مادرانمان و مراقبت محبتآمیز آنها قدردانی کنیم!
چوپان ما با شاگردانش صریح بود و خود را آسیبپذیر گذاشت، حتی تا حد مرگ بر روی صلیب. او نیز هنگامی که اینجا راه میرفت، به شدت توسط رهبران مورد انتقاد قرار گرفت و متأسفانه، اغلب توسط کسانی که حتی اکنون ادعا میکنند به او تعلق دارند. چوپان ما با صبر و مهربانی ما را بر دوش خود حمل میکند. چه چوپان بزرگی داریم! ما بسیار برکت یافتهایم که تحت مراقبت محبتآمیز او هستیم.





