بحیره سرخ و دریای اردن: دو تصویر از نجات ما

بحیره سرخ و اردن

خب، چند ماه پیش تصمیم گرفتم حیاط خلوت خود را با شن هموار کنم. اما به جای تحویل شن، شرکتی که از آن سفارش داده بودم، "بیس" آورد. "بیس" مخلوطی از شن و سنگ است و برای پی‌ریزی استفاده می‌شود زیرا مانند بتن سفت می‌شود. اصلاً چیزی نیست که شما در چمن خود بخواهید. من در حیاط خود آنقدر سنگ داشتم که مجبور شدم به نوه‌هایم پول بدهم تا آنها را جمع کنند. به آنها گفتم که به ازای هر سنگ به آنها پول می‌دهم، بدون اینکه بفهمم آنها چقدر سنگ می‌توانند در جیب‌هایشان بگذارند. آنها در نهایت با یک شروع خوب برای شهریه سال اول دانشگاه خود روبرو شدند. اما فاجعه سنگ‌ها مرا به یاد عبور اسرائیل از اردن در راه ورود به سرزمین موعود انداخت. 24 سنگ درگیر بود. کاش فقط 24 سنگ برای مقابله داشتم.

هنگامی که خداوند اسرائیل را از مصر نجات می‌داد، بحیره سرخ را شکافت. و هنگامی که اسرائیل را به کنعان آورد، جریان آب‌های اردن را متوقف کرد. هم در بحیره سرخ و هم در اردن، اسرائیل از زمین خشک عبور کرد. اما هر یک از آنها جنبه‌های مختلفی از نجات ما را برای ما به تصویر می‌کشند.

بحیره سرخ

در نجات اسرائیل از طریق بحیره سرخ، ما مرگ خداوند ما عیسی را برای گناهانمان به تصویر می‌بینیم. از طریق مرگ او، ما از گناه وحشتناک خود در برابر خدا نجات یافته‌ایم. هللویا. خون بره فصح که بر سردرهای اسرائیل قرار داده شد، تنها بخشی از نجات خدا برای ملت بود. در خون بره، ما نوعی از قربانی خداوند عیسی را می‌بینیم که برای کفاره گناهان ما به خدا تقدیم شد.

چون خون را ببینم، از شما درگذرم. (خروج ۱۲:۱۳)

اما پس از ریخته شدن خون بره، اسرائیل همچنان در خانه بندگی باقی ماند. در بحیره سرخ بود که اسرائیل نجات کامل خود را از مصر و فرعون دریافت کرد. بحیره سرخ مرگ خداوند عیسی را برای ما و رستاخیز او را نیز برای ما به تصویر می‌کشد. موسی عصای داوری خدا را بلند کرد، عصایی که مصریان را با بلاها زده بود، و دریا شکافته شد. و این برای ما عصای داوری خدا را به تصویر می‌کشد که خداوند عیسی را می‌زند. و چون او مرگ را برای ما تحمل کرده است، ما می‌توانیم از آب‌های مرگ و داوری بر زمین خشک عبور کنیم. مرگ برای مؤمن نیشی ندارد. هللویا. و در مرگ خداوند، مؤمن از این دنیای گناهکار و شاهزاده آن، شیطان، نجات یافته است.

ارابه‌های فرعون و لشکرش را به دریا افکند. (خروج ۱۵:۴)

جلال.

دریای اردن

اما در دریای اردن، خدایی که اسرائیل را از مصر نجات داد، اسرائیل را به کنعان می‌آورد. و در اینجا نه بره‌ای هست، نه عصای داوری. در عوض، تابوت عهد است که توسط کاهن به اردن برده می‌شود و آب‌های جاری قطع شده و به صورت توده‌ای بالا می‌آیند. تابوت خداوند عیسی را به تصویر می‌کشد و او خدای تمام زمین است و او مؤمنان را به سرزمین آسمانی خود می‌آورد. اما برای این کار او باید ابتدا به آب‌های مرگ برود. و مؤمن باید با او بمیرد و با او برخیزد. و این را در کولسیان ۲:۲۰ و ۳:۱ داریم. با مسیح مرده و با مسیح برخاسته. و نتیجه این است که اکنون زندگی ما با مسیح در خدا پنهان است. کولسیان ۳:۳. هللویا. مسیح اکنون در دست راست خدا در آسمان نشسته است. بنابراین اکنون جایگاه واقعی مؤمن در برابر خدا در آسمان است. جلال.

و این یادبود ۲۴ سنگی از این عبور از اردن است که نوع جایگاه جدید ما در برابر خدا و هویت جدید ما را به عنوان مردان و زنان آسمانی به ما می‌دهد. یوشع دستور داد که ۱۲ سنگ از وسط اردن، از جایی که کاهنانی که تابوت را حمل می‌کردند ایستاده بودند، برداشته شود. این ۱۲ سنگ باید بر دوش مردانی حمل می‌شد که هر یک از ۱۲ قبیله اسرائیل را نمایندگی می‌کردند و در سمت کنعان رودخانه قرار داده می‌شد. در اینجا رستاخیز مؤمنان با مسیح به تصویر کشیده شده است. و یوشع همچنین ۱۲ سنگ از سمت بیابانی اردن برداشت و آنها را در جایی که کاهنانی که تابوت را حمل می‌کردند ایستاده بودند، قرار داد. در اینجا مرگ مؤمن با مسیح به تصویر کشیده شده است.

پس هنگامی که تمام مردم از اردن بر زمین خشک عبور کردند، آنگاه تابوت حمل شد. و هنگامی که پاهای کاهنان از بستر رودخانه بیرون آمد، آب‌های اردن به جای خود بازگشتند و دوباره جاری شدند. و در زیر آن آب‌های مرگ ۱۲ سنگ بود که تمام اسرائیل را نمایندگی می‌کرد و واقعیت مرگ ما را با مسیح برای ما به تصویر می‌کشید. آن ۱۲ سنگ به ما می‌گویند که ما نسبت به این دنیا مرده‌ایم. و ۱۲ سنگ در سمت کنعان که ما برای دنیای دیگری، دنیای آسمانی، زندگی می‌کنیم. و این حقایق مرگ مؤمن با مسیح و رستاخیز با او باید با ایمان پذیرفته شود. در آنها، ما ارتباط جدید خود را با مسیح برخاسته و جلال یافته می‌یابیم. و هویت واقعی خود را در برابر خدا به عنوان مردان و زنان برخاسته و جلال یافته می‌یابیم. هللویا.

در این نوع، می‌بینیم که هر مؤمنی به همان اندازه که از بحیره سرخ عبور کرده، به همان اندازه نیز از اردن عبور کرده است. دوباره، مرگ مسیح برای ما در بحیره سرخ تأکید می‌شود و مرگ و رستاخیز ما با او در اردن. مسیح پیوند زنده ما با آسمان شده است که خانه واقعی ماست. هللویا.

و فقط برای تأکید بیشتر بر این واقعیت که هویت و شغل مؤمن امروز با مسیح در جلال بود. هنگامی که اسرائیل به کنعان آمد، منّ روزانه متوقف شد و به جای آن مردم از غله کهنه زمین خوردند. مسیح هنگامی که در اینجا در پایین زندگی می‌کرد در منّ به تصویر کشیده شده است و مسیح اکنون در جلال در غله کهنه زمین به تصویر کشیده شده است. در هر صورت، غذای روح مؤمن همیشه و فقط مسیح است. باشد که این ۲۴ سنگ به دل‌های ما از فیض خدا به ما در مسیح سخن بگویند. به نام عیسی، آمین.