اما بنیاد استوار خدا پابرجاست و این مُهر را دارد: «خداوند آنان را که از آنِ اویند می‌شناسد،» و «هر که نام خداوند را بر زبان می‌آورد، از شرارت دوری جوید.» دوم تیموتائوس ۲:۱۹
پولس به ما می‌گوید که «از یاوه‌گویی‌های بی‌حرمت و بیهوده بپرهیزید، زیرا آنها به بی‌دینی بیشتر می‌انجامند.» او در دوم تیموتائوس ۲ ادامه می‌دهد و دو نمونه از چنین یاوه‌گویی‌های بی‌حرمت و بیهوده در زمان خود را ذکر می‌کند—یاوه‌گویی‌های هیمِنایوس و فیلِتوس. پولس توضیح می‌دهد که آنها «در مورد حقیقت گمراه شده‌اند و می‌گویند که رستاخیز از پیش گذشته است؛ و ایمان برخی را برانداخته‌اند.»
در مقابل اینها، ما «اما خدا» را داریم. این عبارت را می‌توان به صورت «با این حال، خدا،» «ولی خدا،» یا «با وجود این، خدا» نیز ترجمه کرد. هر طور که این حرف ربط را ترجمه کنیم، هدف آن مقایسه راه‌های ناپایدار انسان‌ها در روزهای آخر با راه‌های ثابت و تغییرناپذیر خداست.
کلمه «استوار» که بنیاد را توصیف می‌کند، از کار محکم، ثابت و دائمی خدا سخن می‌گوید. این بنیاد ممکن است به آنچه پولس قبلاً از آن به عنوان «خانه خدا، که کلیسای خدای زنده، ستون و اساس حقیقت است» یاد کرده بود، مرتبط باشد. اما در دوم تیموتائوس، پولس این خانه را نه به عنوان «خانه خدا،» بلکه به عنوان «خانه بزرگ» توصیف می‌کند، جایی که «نه تنها ظروف طلا و نقره، بلکه ظروف چوبی و گِلی نیز وجود دارد، برخی برای شرافت و برخی برای بی‌حرمتی» (دوم تیموتائوس ۲:۲۰). مهم نیست که وضعیت ظاهری امور در این روزهای آخر چگونه باشد، شما و من می‌توانیم در این حقیقت آرام بگیریم که بنیاد استوار خدا پابرجاست!
کلمه «پابرجاست» فکر ادامه ایستادگی را در خود دارد. این با آنچه خداوند عیسی به پطرس گفت، زمانی که او اعلام کرد، «تو مسیح، پسر خدای زنده هستی،» سازگار است. خداوند در متی ۱۶:۱۷–۱۸پاسخ داد و گفت: «خوشا به حال تو، شمعون پسر یونا، زیرا این را نه جسم و خون، بلکه پدر من که در آسمان است بر تو آشکار کرده است. و من نیز به تو می‌گویم که تو پطرس هستی، و بر این صخره کلیسای خود را بنا خواهم کرد، و دروازه‌های هاویه بر آن غالب نخواهند شد.» «خوشا به حال تو، شمعون پسر یونا، زیرا این را نه جسم و خون، بلکه پدر من که در آسمان است بر تو آشکار کرده است. و من نیز به تو می‌گویم که تو پطرس هستی، و بر این صخره کلیسای خود را بنا خواهم کرد، و دروازه‌های هاویه بر آن غالب نخواهند شد.»
این بنیاد مُهری دارد—نشانه‌ای از اطمینان الهی. این مُهر مالکیت است: «خداوند آنان را که از آنِ اویند می‌شناسد.» «خداوند آنان را که از آنِ اویند می‌شناسد.» این مُهر امنیت است: «پابرجاست.» «پابرجاست.» و این مُهر تقدیس است: «هر که نام خداوند را بر زبان می‌آورد، از شرارت دوری جوید.» «هر که نام خداوند را بر زبان می‌آورد، از شرارت دوری جوید.»
لنگر برای امروز
در روزهای دشوار – به پیشروی ادامه دهید. با وفاداری پایداری کنید تا چهره مبارک او را ببینیم.
