با حس محبت عظیم خداوند ما عیسی در دادن این یادبود از خود به ما (اول قرنتیان ۱۱)، کسی می‌خواهد این طرح کوچک را ارائه دهد.
شاید سؤال اولیه این باشد که «با چه کسی باید نان بشکنم؟» در این مرحله باید بر تغییرناپذیری مطلق و ثابت اصول خدا تأکید کرد. برای شروع به اولین ذکر عمل نان شکستن، پس از آغاز آن توسط خداوند ما اشاره می‌کنیم. در اعمال رسولان ۲: ۴۲، «آنها در تعلیم و رفاقت رسولان، و در شکستن نان و دعاها ثابت قدم بودند.» ما یک دایره متمایز را می‌بینیم که با هم نان می‌شکستند و از کسانی تشکیل شده بود که در تعلیم و رفاقت رسولان ادامه می‌دادند. اینها کسانی هستند که خداوند جمع کرد، همانطور که در اعمال رسولان ۲: ۴۷ اشاره می‌کنیم، «خداوند به کلیسا افزود؛» در اعمال رسولان ۱۱: ۲۴، «بسیاری از مردم به خداوند افزوده شدند؛» و در اول قرنتیان ۱: ۲، «همه کسانی که در هر مکان نام عیسی مسیح، خداوند ما را می‌خوانند.»
بنابراین به وضوح بیان شده است که خود خداوند مرکز و نقطه تجمع است. ما نان را به یاد او می‌شکنیم و بنابراین
مرگ او را تا آمدنش نشان می‌دهیم - نه زندگی او، یا جلال او یا بازگشت او، بلکه شگفتی مرگ او. آن مرگ و صلیب او آخرین مشاهداتی بود که این دنیا از او داشت. او کسی است که این دنیا او را بیرون راند و مصلوب کرد و این اوست که ما اکنون با او مرتبط هستیم. در شکستن نان، ما با مرگ این کسی که این دنیا را پشت سر گذاشته و اکنون در دست راست خداست، شناخته می‌شویم. ما نیز در مرگ او به این دنیا مرده‌ایم؛ همانطور که او برخاسته است، ما نیز با او مرتبط هستیم و اکنون آن حیاتی را که او در رستاخیز از سر گرفت و ما آن را حیات ابدی می‌دانیم، دریافت کرده‌ایم. ما به خوبی می‌دانیم که جمع مؤمنان در کلیسای اولیه همه یکی بودند - هیچ شکاف یا شکستی، مطمئناً نه وضعیت تقسیم شده و ویران شده‌ای که امروز در مسیحیت دیده می‌شود. اما آن شکست در طرف انسان است. خدا وفادار است و، همانطور که در بالا ذکر شد، اصول او تغییرناپذیر است. کسانی که امروز این دایره را تشکیل می‌دهند،
در نظر خدا، هنوز هم همه کسانی هستند که به خداوند افزوده شده‌اند. اما امروز همه در تعلیم و رفاقت رسولان نیستند. خداوند دستورالعمل‌های روشنی برای شرایط امروز به ما داده است (به دوم تیموتائوس ۲:۱۹-۲۲ مراجعه کنید). بنابراین، در اصل، کسانی که در جمع یافت می‌شوند و کسانی که با قلبی پاک نام خداوند را می‌خوانند، همان افرادی هستند که در اعمال رسولان ۲ دیده می‌شوند. از نظر بیرونی، شکست آشکار است و ما نمی‌توانیم فکر کنیم که بازگرداندن اوضاع به حالت اولیه ممکن است. با این حال، ما می‌توانیم، با اذعان به شکست خود و نقش خود در ویرانی، به شرایطی بازگردیم که در آن می‌توانیم از حضور خداوند در میان خود آگاه باشیم، همانطور که به او جمع شده‌ایم. شاگردان در یوحنا ۲۰ او را هنگامی که دست‌ها و پهلویش را نشان داد، شناختند و صلح او را دانستند. چه دایره‌ای از محبت الهی! و او می‌خواهد امروز ما را به این دایره بکشاند. اکنون ممکن است بپرسیم، «چگونه این دایره را تشخیص دهم یا وارد آن شوم؟» بگذارید به وضوح بیان شود که هر مؤمنی به خداوند عیسی حق آن را دارد. متأسفانه، همه آماده ورود به آن نیستند. حتی در زمان پولس می‌خوانیم، «کسانی که در آسیا بودند، روی گردان شدند» (دوم تیموتائوس ۱:۱۵). بدون شک آنها مسیحی بودند، اما موقعیت خود را از ارتباط با مسیح آسمانی رها کردند و به کارهای خود ادامه دادند و رسول را در زندان و انزوا رها کردند.
در حالی که بسیاری از مسیحیان امروز با خداوند رد شده، حتی با اینکه او اکنون جلال یافته است، همذات‌پنداری نمی‌کنند، این به هیچ وجه دایره رفاقت را محدود نمی‌کند. ورود به دایره عمومی رفاقت بر اساس توصیه است؛ بنابراین، کسانی که توصیه می‌کنند مسئولیت بزرگی دارند و به تشخیص روحانی نیاز دارند. چه درک یا موقعیتی باید جستجو شود؟ یک نفر ممکن است در مورد حقیقت هوش داشته باشد بدون هیچ واقعیتی، در حالی که دیگری که واقعاً نجات یافته است ممکن است نتواند چیزها را به طور رضایت‌بخشی برای یک پرسشگر بیان کند. بنابراین اشتباهات زیادی رخ داده است. برخی از جان‌های واقعاً فعال مانع شده‌اند در حالی که افراد متظاهرتر به جلو رانده شده‌اند، هر دو وضعیت خداوند را غمگین می‌کند. شاید کلید واقعی این موقعیت در رومیان ۵:۵ یافت شود، «محبت خدا توسط روح‌القدس که به ما داده شده است، در دل‌های ما ریخته شده است.» این آیه بلافاصله پس از آشکار شدن حقیقت توجیه شدن به ما داده شده است. به همین ترتیب در افسسیان ۱:۳، روح پس از ایمان به انجیل داده می‌شود. بنابراین آنچه جستجو می‌شود بیشتر شواهدی است که، اولاً، روح خدا در جان است، که باعث تصرف ساده کار مسیح می‌شود، که منجر به دلبستگی به او می‌شود («پس برای شما که ایمان دارید او گرانبهاست»)؛ و ثانیاً، قدرت تسخیرکننده محبت خدا در زندگی نمایش داده می‌شود. اینها چیزهایی هستند که باید کسانی را که به دنبال پذیرش در این دایره هستند، مشخص کند، و در این سادگی جان هدایت خواهد شد، نه در سردی و سایه یک مکان بیرونی، بلکه در گرمی و نور رفاقت مسیحی.
این افراد، با قدردانی و تلاش برای پاسخگویی به محبت خداوند، وارد معنا و برکت «شکستن نان» می‌شوند، و حقایق دیگر مرتبط با شام خداوند به تدریج در قلب و ذهن شکل می‌گیرد - و روح، با آزادی، به تمام حقیقت هدایت خواهد کرد.
