«اما در همه این چیزها ما از طریق او که ما را دوست داشته است، بیش از فاتحان هستیم» (رومیان ۸:۳۷). انجیل به گونه‌ای تنظیم شده و هدیه خدا آنقدر بزرگ است که می‌توانید همان دشمنانی را که با شما می‌جنگند و نیروهایی را که علیه شما صف‌آرایی کرده‌اند، به پله‌هایی برای رسیدن به دروازه‌های بهشت و حضور خدا تبدیل کنید. مانند عقابی که بر صخره‌ای نشسته و آسمان را تماشا می‌کند که با تاریکی پر می‌شود، و رعد و برق‌های شاخه‌دار بالا و پایین می‌روند، و او کاملاً بی‌حرکت نشسته، یک چشم و سپس دیگری را به سمت طوفان می‌چرخاند. اما او هرگز حرکت نمی‌کند تا زمانی که شروع به احساس وزش نسیم کند و بداند که طوفان او را درگیر کرده است؛ با فریادی، سینه‌اش را به سمت طوفان می‌چرخاند و از طوفان برای بالا رفتن به آسمان استفاده می‌کند؛ او به بالا می‌رود، بر روی آن به بالا برده می‌شود.
این همان چیزی است که خدا از هر یک از فرزندانش می‌خواهد، که بیش از فاتح باشند، ابر طوفان را به ارابه‌ای تبدیل کنند. می‌دانید وقتی یک ارتش بیش از فاتح است، احتمالاً دیگری را از میدان بیرون می‌کند، تمام مهمات، غذا و تدارکات را به دست می‌آورد و کل را تصرف می‌کند. این دقیقاً همان چیزی است که متن ما به معنای آن است. غنایمی برای گرفتن وجود دارد!
محبوب، آیا آنها را به دست آورده‌اید؟ وقتی به دره وحشتناک رنج رفتید، آیا با غنایم از آن بیرون آمدید؟ وقتی آن آسیب به شما وارد شد و فکر کردید همه چیز از دست رفته است، آیا آنقدر به خدا اعتماد کردید که ثروتمندتر از آنچه وارد شدید بیرون آمدید؟ بیش از فاتح بودن به معنای گرفتن غنایم از دشمن و اختصاص دادن آنها به خودتان است. آنچه او برای سرنگونی شما ترتیب داده بود، بگیرید و برای خودتان اختصاص دهید.
هنگامی که دکتر مون، از برایتون، انگلستان، نابینا شد، گفت: «خداوندا، من این استعداد نابینایی را از تو می‌پذیرم. به من کمک کن تا آن را برای جلال تو به کار ببرم تا در آمدنت، تو مال خود را با سود دریافت کنی.» سپس خدا او را قادر ساخت تا الفبای مون را برای نابینایان اختراع کند، که به وسیله آن هزاران نفر از نابینایان توانستند کلام خدا را بخوانند، و بسیاری از آنها به طرز باشکوهی نجات یافتند. انتخاب شده
خداوند خار پولس را از بین نبرد؛ او بهتر عمل کرد—او بر آن خار مسلط شد و آن را خادم پولس ساخت. خدمت خارها اغلب برای انسان خدمتی بزرگتر از خدمت تخت‌ها بوده است.
