آیا گوش می‌دهید؟
«همه متحیر و سرگردان شده، به یکدیگر می‌گفتند: «این چه معنی دارد؟» اما دیگران به تمسخر می‌گفتند: «اینها از شراب تازه مست شده‌اند.»» —اعمال رسولان 2:12-13 NKJV
به کسانی که خوانده شده‌اند... مسیح، قدرت خدا و حکمت خداست. —اول قرنتیان 1:24
اتفاقات شگفت‌انگیزی در اورشلیم رخ می‌داد: بادی شدید و تند، زبانه‌های آتش بر سر مردم نشسته بود، و جلیلی‌های بی‌سواد به زبان‌ها و لهجه‌هایی صحبت می‌کردند که هرگز یاد نگرفته بودند! همانطور که جمعیت کنجکاو جمع شدند، دو واکنش به این رویدادهای معجزه‌آسا پدیدار شد. اولی به نادانی اعتراف کرد و به دنبال درک بود؛ دومی درک را فرض کرد و بنابراین نادانی را نشان داد. اولی برای یادگیری سوال پرسید؛ دومی بیانیه‌ای داد گویی چیزی برای یادگیری ندارد. اولی ذهنی باز به حقیقت را نشان می‌دهد؛ دومی ذهنی بسته به وسیله نظرات خودش را.
چیزها زیاد تغییر نکرده‌اند. انسان معاصر، در مواجهه با ثبت کتاب مقدس از معجزات، یکی از دو کار را انجام می‌دهد. او یا به دنبال منبع و معنای آنهاست، یا فرض می‌کند که چون هیچ یک را ندیده و چون آنها در جعبه کوچک بسته‌ای که او آن را واقعیت می‌نامد، جای نمی‌گیرند، می‌تواند با تکبر آنها را به عنوان افسانه‌ای رد کند – تخیلات کسانی که «از شراب تازه مست شده‌اند.»
اما خدا هنوز خود را به کسانی که مایل به گوش دادن هستند، آشکار می‌کند، درست همانطور که در روز پنطیکاست به آن مردم در اورشلیم آشکار کرد. در آن مناسبت، روح‌القدس از طریق پطرس صحبت کرد و پرسشگران سرگردان را به مسیح هدایت کرد. امروز او هنوز از طریق خادمان خود به همان شیوه صحبت می‌کند، همانطور که آنها با شادی عیسی مسیح را به عنوان خداوند اعلام می‌کنند.
یک بدبین که قبلاً تصمیم گرفته بود مسیحیان «از شراب تازه مست شده‌اند» یک بار پرسید: «چگونه بدانم که خوانده شده‌ام؟» پاسخ خردمندانه بلافاصله این بود: «سوالی که باید با آن روبرو شوی این نیست که «آیا من خوانده شده‌ام؟» بلکه «آیا من گوش می‌دهم؟»»
آیا گوش می‌دهید؟
