ما به مطالعه موضوع فروتنی مسیح ادامه می‌دهیم، و امروز به متی باب ۲۱ می‌پردازیم. از آیه ۵ می‌خوانم:
«به دختر صهیون بگویید، 'اینک، پادشاه تو نزد تو می‌آید، فروتن و سوار بر الاغ، و بر کره‌ای، بچه الاغ.'» (متی ۲۱:۵)
این تنها چند روز قبل از مصلوب شدن عیسی مسیح اتفاق افتاد. او با فروتنی به اورشلیم آمد. این به چه معناست؟ این به این معناست که او با روحیه و تمایل به تحمل سرزنش و طرد و رنج‌ها برای جلال و افتخار خدا آمد. او با فروتنی آمد، بدون شورش، اما با تمایل به رنج کشیدن.
فروتنی مسیح و تمایل ما به رنج کشیدن
می‌توانیم از خودمان بپرسیم: آیا ما نیز مایل به رنج کشیدن برای جلال و افتخار خدا هستیم؟ آیا ما مایل به رنج کشیدن به خاطر مسیح و به خاطر انجیل هستیم؟ در اعمال رسولان باب ۵، در مورد اولین مسیحیان می‌خوانیم، و به دلیل اینکه آنها برای مسیح شهادت دادند، مورد آزار و اذیت قرار گرفتند؛ حتی کتک خوردند. و در اعمال رسولان ۵:۴۱ می‌گوید، واکنش آنها چه بود؟
«پس آنها از حضور شورا رفتند، شادمان از اینکه شایسته شمرده شدند که به خاطر نام بی‌حرمت شوند.» (اعمال رسولان ۵:۴۱)
چه نگرشی! آنها آن را با فروتنی پذیرفتند، و حتی آن را افتخاری شمردند که به خاطر نام مسیح رنج بکشند. چند بار ما از رنج‌ها فرار می‌کنیم! اما پولس در فیلیپیان ۱:۲۹ می‌گوید که به آنها داده شد نه تنها به مسیح ایمان بیاورند، بلکه برای او رنج بکشند. این به عنوان یک هدیه، به عنوان یک افتخار، به عنوان یک امتیاز برای رنج کشیدن برای خدا و برای خداوند عیسی ارائه شده است. بیایید خودمان را بررسی کنیم: آیا ما نیز آن را امتیازی می‌دانیم که به خاطر جلال خدا سرزنش را تحمل کنیم؟
فروتنی و غیرت مقدس
به متی باب ۲۱ برمی‌گردیم، و در آیه ۱۲ می‌گوید:
«و عیسی وارد معبد خدا شد، و همه کسانی را که در معبد می‌فروختند و می‌خریدند بیرون کرد، و میزهای صرافان و صندلی‌های کسانی را که کبوتر می‌فروختند واژگون کرد.» (متی ۲۱:۱۲)
و به آنها می‌گوید،
«نوشته شده است، 'خانه من خانه دعا نامیده خواهد شد، اما شما آن را لانه دزدان ساخته‌اید.'» (متی ۲۱:۱۳)
حالا، در آیه ۵ دیدیم، عیسی با فروتنی به اورشلیم می‌آید، و اینجا یک رفتار متضاد را می‌بینیم. او واقعاً میزهای صرافان و صندلی‌های کسانی را که کبوتر می‌فروختند واژگون می‌کند. این یک رفتار کاملاً متفاوت است. این چگونه با هم جور در می‌آید؟ فروتنی از یک طرف، و این خشم مقدس از طرف دیگر؟
این خیلی راحت با هم جور در می‌آید. وقتی صحبت از مسیح شخصاً بود، که مردم شخصاً به او حمله کردند و او را طرد کردند، او مایل بود همه آن را تحمل کند و همه آن را با روحیه فروتنی تحمل کند. اما وقتی صحبت از منافع پدرش و خانه پدرش بود، خداوند عیسی با غیرت مقدس برای منافع پدرش ایستاد. و این برای ما نیز بسیار مهم است. وقتی صحبت از ماست، باید با فروتنی پاسخ دهیم، و باید مایل به تحمل سرزنش و رنج‌ها و طرد بدون مبارزه، بدون عدم تمایل باشیم. اما وقتی صحبت از منافع خدا و خانه خداست، باید واقعاً برای حقوق خدا بایستیم. باید این غیرت مقدس را برای منافع خدا نشان دهیم. این یک نکته بسیار مهم است. چند بار با ما برعکس است: وقتی صحبت از ماست، شروع به مبارزه می‌کنیم، و وقتی صحبت از منافع خداست، کم و بیش بی‌تفاوت می‌شویم. بیایید فروتنی مسیح را نشان دهیم، و بیایید غیرت مقدس مسیح را نیز نشان دهیم، و هر دو در لحظه مناسب.
نمونه‌هایی از عهد عتیق و عهد جدید
به عهد عتیق فکر کنید. به موسی فکر کنید. او فروتن‌ترین مردی نامیده شد که بر روی زمین زندگی می‌کرد. اما وقتی مردم گوساله طلایی را ساختند، و موسی از کوه پایین آمد و دید که مردم چه کرده‌اند، در آن وضعیت با خشم مقدس عمل کرد، و این کاملاً درست بود. اما بعدها، وقتی توسط خواهر و برادر خودش، توسط هارون و میریام مورد حمله قرار گرفت، با فروتنی پاسخ داد، بدون دفاع از خود. او کار درست را در زمان درست انجام داد، و این چیزی است که ما باید یاد بگیریم.
پولس رسول، وقتی دید که در میان قرنتیان تفرقه وجود دارد، چگونه واکنش نشان داد؟ در اول قرنتیان ۱:۱۰ می‌خوانیم:
«حال شما را ای برادران، به نام خداوند ما عیسی مسیح، تشویق می‌کنم.» (اول قرنتیان ۱:۱۰)
اینجا او با اقتدار رسولی سخن می‌گوید، و آنها را با اقتدار تشویق می‌کند زیرا صحبت از منافع خدا، در مورد وحدت ایمانداران بود. اما بعدها، وقتی صحبت از خودش بود، و وقتی توسط قرنتیان به خاطر رسالت و خدمت خود مورد حمله قرار گرفت، به روشی کاملاً متفاوت واکنش نشان داد. و در دوم قرنتیان ۱۰:۱ می‌خوانیم:
«اما من خودم، پولس، شما را به فروتنی و ملایمت مسیح التماس می‌کنم.» (دوم قرنتیان ۱۰:۱)
این یک رویکرد کاملاً متفاوت است، و ما نیز باید در زندگی خود تفاوت را ایجاد کنیم.
تقلید از مسیح
می‌خواهم با کلماتی از رومیان باب ۱۵ به پایان برسانم. در آنجا در مورد مسیح در آیه ۳ می‌گوید:
«زیرا مسیح نیز خود را خشنود نساخت.» (رومیان ۱۵:۳)
مسیح نمی‌خواست در این دنیا راحت باشد. از یک طرف، او با فروتنی مایل بود برای نام خدا رنج بکشد، و از طرف مردم، سرزنش آنها را بپذیرد، طرد آنها را بدون مبارزه و بدون انتقام بپذیرد. اما از طرف دیگر، مسیح برای منافع خدا ایستاد. و در رومیان ۱۵:۳ می‌گوید:
«اما همانطور که نوشته شده است، 'سرزنش‌های کسانی که شما را سرزنش می‌کنند، بر من افتاده است.'» (رومیان ۱۵:۳)
مسیح خود را با منافع خدا یکی ساخت، و این چیزی است که ما برای مثال در معبد دیده‌ایم. و به همین دلیل کسانی که خدا را سرزنش می‌کردند و خدا را طرد می‌کردند، به طور خودکار خداوند عیسی مسیح را نیز سرزنش و طرد می‌کردند. اینقدر او با منافع پدرش یکی بود. بیایید از او تقلید کنیم. بیایید خودمان را خشنود نسازیم، بلکه به دنبال خشنود ساختن خدای و پدرمان باشیم.
