چشمانداز– اپریل ۲۰۱۴ —مجله فیض و حقیقت
ظهور خداوند رستاخیز کرده بر مریم مجدلیه
مریم خم شد تا نگاه کند به قبر باز خداوند که او را دوست داشت و دو فرشته سفیدپوش را دید که در سر و پای جایی که جسد او بود نشسته بودند (یوحنا ۲۰: ۱۱-۱۲). اما او تحت تأثیر چنین منظره شگفتانگیزی قرار نگرفت، زیرا با اندوه وصفناپذیر از دست دادن خداوندش مشغول بود. به سؤال آنها، «ای زن، چرا گریه میکنی؟» او پاسخ داد: «زیرا خداوند مرا بردهاند و نمیدانم او را کجا گذاشتهاند» (آیه ۱۳ NKJV ).
همانطور که مریم در غم خود از فرشتگان روی برگرداند، اندوه و فداکاری قلبش خداوند را نزدیک کرده بود، اگرچه او او را نمیشناخت. او آماده نبود که خداوندش را در رستاخیز بشناسد و در غم خود حتی از او نیز روی برگرداند! اما یک کلمه از لبان او همه چیز را تغییر داد، «مریم.» او گوسفندان خود را به نام میخواند و آنها صدای او را میشناسند. او دوباره برگشت و گفت: «ربونی» یا «معلم بزرگ من.» شگفتی معجزه رستاخیز او حتی به ذهنش خطور نکرد – تمام چیزی که او به آن فکر میکرد، او بود که دوستش داشت، اکنون در برابر چشمانش.
او به او گفت:«به من نچسب، زیرا هنوز نزد پدرم صعود نکردهام.» مرگ او رابطه زمینی را کنار گذاشت، اما او به او رابطه جدیدی را با کسانی که او آنها را «برادران من» مینامید، اعلام کرد. او قرار بود نزد «پدر من و پدر شما، و خدای من و خدای شما» صعود کند (آیه ۱۷)، زیرا در رستاخیز او سر خلقت جدیدی است که در آن خدا اکنون پدر همه کسانی است که پسر مبارک او را میشناسند. این یک رابطه روحانی و آسمانی است، با این حال او نگفت، «پدر ما»، زیرا پسر بودن منحصر به فرد او همیشه باید جایگاه اول را داشته باشد، و جایگاهی جدا از همه دیگران. اصطلاح «پدر من» شامل واقعیت الوهیت خداوند عیسی است در حالی که «خدای من» شامل انسانیت اوست. «پدر شما» به این معنی است که ایمانداران با تولد تازه شریک طبیعت الهی هستند. «خدای شما» شامل هویت ما با مسیح به عنوان برادران او در انسانیت است.
خداوند به مریم میگفت که در حالی که او دیگر او را بر روی زمین نخواهد داشت، او او را در آسمان در حضور خود پدر خواهد داشت – تمام امیدها و برکات او اکنون در آنجا همراه با همه برادران خداوند متمرکز شده بود. او با اطاعت این پیام شگفتانگیز را به خودیهای او رساند (آیه ۱۸).
توسط لسلی ام. گرانت (اقتباس شده)
