۱ از سوی پولُس که به خواست خدا، رسول عیسای مسیح است و از طرف برادر ما تیموتاووس، ۲ به ایمانداران مقدس و وفادار به مسیح که در شهر کولسیه می باشند، از سوی پدر آسمانی ما خدا، فیض و سلامتی به شما باد.
۳ ما خدا را که پدر سَروَر ما عیسای مسیح است همیشه به خاطر شما شکر و سپاس می گوییم و برای شما دعا می کنیم. ۴ زیرا ما دربارۀ ایمان شما به عیسای مسیح و محبت شما به همۀ ایمانداران شنیده ایم. ۵ این ایمان و محبت از همان امیدی سرچشمه می گیرد که در آسمان برای شما نگهداری شده است و شما از همان اول با شنیدن کلام حقیقت یعنی خبر خوش، آن را دریافت کرده اید. ۶ این خبر خوش عیسای مسیح همان گونه که به شما رسید، در تمام دنیا پخش می شود. همان طوری که در دنیا ثمر می آورد، در میان شما هم از همان روزی که از فیض خدا با خبر شده اید و حقیقت آن را درک کردید، ثمر داده است. ۷ شما آن را از اپفراس، همکار عزیز ما، آموخته اید. او یک خدمتگار وفادار مسیح برای شما می باشد. ۸ او همچنان ما را از محبتی که روح مقدس به شما بخشیده، خبر داده است.
۹ به همین خاطر، از روزی که ما این را شنیده ایم، برای شما دعا می کنیم. همیشه از خدا می خواهیم که شما به وسیلۀ حکمت و فهم روحانی، ارادۀ او را کاملاً درک کنید ۱۰ تا آن گونه که شایستۀ خداوند است زندگی کنید، او را کاملاً خوشنود سازید، در همه کارهای نیکو پُر ثمر بوده و در شناخت خدا رشد کنید. 11-12 همچنین دعا می کنیم که از قدرت پُر شکوه خدا، نیرو بگیرید تا با صبر و بردباری مشکلات را تحمل کنید. خدای پدر را با خوشی شکر کنید که شما ایمانداران را لایق آن گردانید تا در برکتی که در انتظار مقدسین خدا در پادشاهی نور است، سهم بگیرید. 13 او ما را از قدرت تاریکی آزاد ساخته و به پادشاهی پسر عزیز خود آورده است 14 و به وسیلۀ او ما را نجات داده و گناهان ما را بخشیده است.
15 مسیح صورت خدای نادیده، نخست زاده و مافوق همۀ آفرینش است، 16 زیرا همه چیز به وسیلۀ او آفریده شد: هر آنچه در آسمان و بر زمین است، دیدنی و نادیدنی، تختهای پادشاهی و قدرتهای روحی، حکمرانان و صاحبان قدرت، همه به وسیلۀ او و برای او آفریده شدند. 17 او پیش از همه چیز وجود داشت و همه چیز در او با هم ارتباط پیدا می کند. 18 مسیح سَر کلیسا که بدن خود او است، می باشد. او آغاز است و اولین کسی است که پس از مرگ زنده شد تا در همه چیز برتری داشته باشد. 19 زیرا خوشنودی خدا در این بود که با کاملیت خود در مسیح ساکن باشد 20 و به واسطۀ مسیح همه چیز را، چه در آسمان و چه بر زمین، با خود آشتی دهد. خدا به وسیلۀ خون مسیح بر صلیب، صلح را بین خود و خلقت برقرار ساخت.
21 شما زمانی از خدا دور بودید و با اعمال و افکار شریرانۀ خود با او دشمنی داشتید. 22 اما اکنون خدا به وسیلۀ مرگ جسمانی مسیح، شما را با خود آشتی داد تا در حضور او مقدس، بی عیب و دور از هر ملامتی باشید. 23 به شرط آن که پایه های ایمان تان محکم و استوار بماند و آن امیدی را که از خبر خوش دریافته اید، ترک نکنید. این همان خبر خوش است که شما شنیده اید و در سراسر دنیا اعلام شده است و من، پولُس، خدمتگار آن می باشم.
24 اکنون از آن رنجی که به خاطر شما می کشم خوشحال هستم، زیرا به وسیلۀ رنجهای جسمانی خود آنچه را که از رنجهای مسیح برای بدن او، یعنی کلیسا باقی مانده است تکمیل می کنم. 25 من بنابر مأموریتی که خدا به من سپرد، خدمتگار کلیسا گشتم، تا کلام خدا را به طور کامل به شما برسانم، 26 حتی آن رازی که مدتها برای نسلهای گذشته مخفی مانده بود، حال برای ایمانداران آشکار شده است. 27 خدا خواست که راز پُر جلال خود را در میان همه یی ملتها آشکار سازد و آن راز این است که مسیح در بین شما ساکن بوده و مایۀ امید شما در جلال خدا می باشد. 28 ما مسیح را به همه اعلام کرده و با تمام حکمت هُشدار و تعلیم می دهیم تا آنها را به صورت اشخاص کامل در مسیح به خدا تقدیم نماییم. 29 برای انجام این کار، تلاش می کنم و از قدرتی که مسیح به من می دهد و در من نیرومندانه کار می کند، استفاده می نمایم.
۱ بعد از وفات موسی، خدمتگار خداوند، خداوند به دستیار موسی، یوشع پسر نون گفت: ۲ «بندۀ من موسی از جهان رفت. پس تو و همۀ مردم اسرائیل آماده شوید تا از دریای اُردن عبور کرده به سرزمینی که من به آن ها داده ام بروید. ۳ چنانچه به موسی گفته ام به شما هم می گویم که به هر جائیکه پای شما برسد، آنجا به شما متعلق خواهد بود. ۴ سرحدات آن سرزمین از جنوب به بیابان، از شمال به کوههای لبنان، از مغرب به سواحل مدیترانه و از مشرق به دریای فرات می رسند. و همچنین کشور حِتیان را در اختیار شما می گذارم. ۵ و تا که زنده باشی، هیچکس نمی تواند در برابر تو مقاومت کند. مثلیکه با موسی بودم با تو هم می باشم. و همیشه همراه تو بوده هیچگاهی ترکت نمی کنم. ۶ با جرأت و دلیر باش، زیرا تو یک رهبر موفقی برای قوم برگزیدۀ من می شوی و قراریکه به پدران شان وعده داده ام، آن ها تمام آن سرزمین را تصاحب می کنند. ۷ بی جرأت و کمدل نباشی و هرکاری که می کنی باید مطابق احکام شریعت موسی باشد. چون اگر براه شریعت رفتار کنی به هرجائیکه قدم بگذاری کامیابی نصیبت می شود. ۸ کلام تورات باید همیشه ورد زبانت باشد و شب و روز به آن بیندیشی. به احکام آن توجه کرده از هر امر آن پیروی نمائی. پس در آنصورت کامران و موفق می شوی. ۹ باز می گویم که دلیر و با جرأت باش. ترس و شک را در دل خود راه مده، زیرا خداوند، خدای تو در همه جا همراه تو است.»
10-11 پس یوشع به سرکردگان قوم امر کرده گفت: «به همه مردم در اردو بگوئید که آذوقۀ خود را تهیه کنند، زیرا سه روز بعد از دریای اُردن عبور می کنیم و سرزمینی را که خداوند به ما وعده فرموده است، متصرف می شویم.»
12-14 یوشع به سرکردگان قبیلۀ رؤبین و جاد و نیم قبیلۀ مَنَسّی خاطرنشان کرده گفت: «کلام موسی، خدمتگار خداوند را بیاد داشته باشید که فرمود: «خداوند، خدای شما سرزمینی را که در شرق اُردن است به شما می دهد که وطن و خانۀ تان باشد.» با زنها، اطفال و گله و رمۀ تان به آسودگی در آن زندگی کنید. اما مردان مسلح تان باید آماده برای جنگ، پیشاپیش قوم خود از دریا عبور کنند تا با آن ها در مورد تصرف آن سرزمین کمک نمایند. 15 و همراه آن ها بمانند تا آنجا را که در غرب اُردن است و خداوند وعدۀ ملکیت آنرا به آن ها داده است بکلی تصرف کنند. وقتیکه همگی آرام و آسوده شدند، آنگاه می توانند به وطن خود، در شرق اُردن، که خدمتگار خداوند، موسی به شما داده است، برگردند.» 16 همگی موافقه کردند و گفتند: «هر چیزی را که به ما امر کردی بجا می آوریم و به هر جائیکه ما را بفرستی، می رویم. 17 و همانطوریکه از موسی در همه امور اطاعت کردیم از تو هم اطاعت می نمائیم. و دعا می کنیم، مثلیکه خداوند، خدای تو، همراه موسی بود، همراه تو هم باشد! 18 و هر کسیکه با تو مخالفت نماید، یا از تو پیروی نکند کشته می شود. پس دلیر و با جرأت باش!»
۱ یکی از اقوام نعومی شخصی بود به نام بوعز که مردی ثروتمند و با نفوذ و وابسته به خانوادۀ شوهرش اَلیمَلَک بود. ۲ یک روز روت به نعومی گفت: «من به مزارع اطراف می روم تا خوشه هائی را که دروگران برجا می گذارند، جمع کنم. مطمئن هستم کسی را خواهم یافت که به من اجازه دهد با او کار کنم.» نعومی جواب داد: «برو، دخترم.» ۳ پس روت به یکی از مزارع رفته پشت سر دروگران راه می رفت و خوشه هائی را که برجا می ماند جمع می کرد. بر حسب اتفاق این مزرعه متعلق به بوعز بود.
۴ مدتی بعد، خود بوعز از بیت لحم آمد و بعد از سلام به دروگران گفت: «خداوند با شما باشد،» و آن ها در جواب گفتند: «خداوند ترا برکت دهد.» ۵ بوعز از ناظر خود پرسد: «آن زن جوان کیست؟» ۶ ناظر جواب داد: «او یک دختر موابی است که همراه نعومی از کشور موآب به اینجا آمده است، ۷ و از من اجازه خواست تا پشت سر دروگران خوشه های به جا مانده را جمع کند. او از صبح وقت مشغول کار است و همین حالا دست از کار کشید تا کمی در زیر سایبان استراحت کند.»
8-9 آنگاه بوعز به روت گفت: «به نصیحت من گوش کن، در هیچ مزرعۀ دیگر جز اینجا خوشه نچین. همراه زنان دیگر در همین جا کار کن. به آن ها نگاه کن و هر جا آن ها درو می کنند تو هم دنبال آن ها باش. من به دروگران خود امر کرده ام که مزاحم تو نشوند. هر وقت تشنه شدی برو و از کوزه هائی که آن ها پر کرده اند، بنوش.» 10 روت در مقابل بوعز به احترام خم شده به او گفت: «چرا اینقدر در فکر من هستید؟ چرا نسبت به یک نفر بیگانه به این اندازه مهربان هستید؟» 11 بوعز در جواب گفت: «آنچه تو بعد از مرگ شوهرت در حق مادر شوهر خود کردی بگوش من رسیده است. من می دانم چگونه پدر و مادر و وطن خود را ترک کردی و آمدی تا در میان قومی زندگی کنی که قبلاً چیزی دربارۀ آن ها نمی دانستی. 12 خداوند، خدای اسرائیل، برای کارهائی که کرده ای ترا اجر کامل عطا فرماید.» 13 روت در جواب گفت: «آقا، نسبت به بنده بسیار لطف دارید. سخنان محبت آمیز شما باعث دلگرمی من که از تمام خادمین شما کمتر هستم، شده است.»
14 در وقت ظهر بوعز به روت گفت: «بیا، کمی از این نان بردار و با شربت بخور.» پس روت در کنار بقیه دروگران نشست، و بوعز قدری گندم بریان هم به او داد. روت آنقدر خورد تا سیر شد و قدری هم اضافه ماند. 15-16 بعد از آنکه روت برخاست و به خوشه چینی پرداخت، بوعز به دروگران خود امر کرده گفت: «بگذارید او هر جا که می خواهد خوشه جمع کند، حتی در جائی که خوشه ها را بسته بندی می کنید. به او چیزی نگوئید و مانع کارش نشوید. از آن گذشته مقداری از خوشه های بسته بندی شده را روی زمین بریزید تا او جمع کند.»
17 روت تا غروب آفتاب در آن مزرعه خوشه جمع کرد. وقتی خوشه ها را کوبید در حدود یک و نیم سیر جو خالص به دست آورد. 18 روت تمام آن را با خود به شهر پیش مادر شوهر خود برد و به او نشان داد که چقدر جو جمع کرده است. او غذای اضافی خود را نیز به نعومی داد. 19 نعومی از او پرسید: «از کجا تمام این جو را امروز جمع کردی؟ در مزرعۀ چه کسی مشغول کار بودی؟ خدا برکت دهد کسی را که چنین لطفی در حق تو کرده است.» روت به نعومی گفت که در مزرعۀ شخصی به نام بوعز کار می کرد. 20 نعومی به عروس خود گفت: «خداوند بوعز را برکت دهد. خداوند احسانرا بر زندگان و مردگان ترک نکرده است،» و بعد از آن افزود: «آن مرد یکی از اقوام نزدیک ما است که باید سرپرستی ما را به عهده بگیرد.» 21 پس از آن روت گفت: «از آن مهمتر، بوعز از من خواسته است تا وقتی که کار درو تمام نشده است فقط در مزرعۀ او خوشه چینی کنم.» 22 نعومی به عروس خود گفت: «بلی، دخترم، بهتر است همراه زنان در مزرعه بوعز کار کنی. اگر جای دیگر بروی ممکن است دروگران مزاحم تو شوند.» 23 پس روت تا آخر فصل درو گندم و جو در آن جا به جمع آوری غله ادامه داد و با مادر شوهر خود زندگی می کرد.
کولسیان ۱:۱۰ · یوشع ۱:۳ · روت ۲:۳ · TDV
روت در اینجا به عنوان یک خوشه چین معرفی شده است. اما اهمیت روحانی خوشه چینی چیست؟ باید به یاد داشته باشیم که فصل اول با گفتن اینکه «آغاز برداشت جو» بود، به پایان می‌رسد. نعمي و روت خود را در میان فراوانی یافتند. اما هر چقدر هم که برداشت فراوان باشد، اگر جمع‌آوری نشود، برای تغذیه گرسنگان بی‌فایده خواهد بود. دروگران و خوشه چینان باید کار خود را انجام دهند وگرنه در میان فراوانی گرسنه خواهند ماند. روت با خوشه چینی، نیاز خود و نعمي را از ذخیره غنی که توسط ارباب برداشت در اختیار آنها قرار گرفته بود، تأمین کرد.
آیا نمی‌توانیم بگوییم که از نظر روحانی، خوشه چینی نشان‌دهنده تخصیص برکات روحانی توسط ایماندار است که خدا به او حق داده است. در تاریخ اسرائیل، خدا به آن ملت حق مطلق بر سرزمین را داد، که مرزهای آن با دقت زیادی مشخص شده بود. با این حال، خدا گفت: «هر مکانی که کف پای شما بر آن قدم بگذارد، من به شما داده‌ام» (یوشع ۱:۳). آنها باید آن را تصرف می‌کردند. پولس نیز با نهایت اطمینان می‌تواند بگوید که ایمانداران با تمام برکات روحانی در مکان‌های آسمانی در مسیح برکت یافته‌اند، اما این مانع از این نشد که او دعا کند که کاری ویژه، توسط روح‌القدس در انسان درونی، انجام شود تا مقدسین بتوانند عرض، طول، عمق و ارتفاع تمام این برکات روحانی را درک کنند.
روزی شگفت‌انگیز در تاریخ ما بود که خداوند ما را به سوی خود فراخواند، و ما آموختیم که گناهانمان آمرزیده شده است، و ما با روح‌القدس مهر و موم شدیم و بدین ترتیب شایسته شدیم که در سهم مقدسین در نور شریک باشیم؛ و اگرچه نمی‌توان در شایستگی برای جلال رشد کرد، اما رسول به دنبال رشد از طریق شناخت واقعی خداست (کولسیان ۱:۱۰). و با این حال، افسوس! ما چه خوشه چینان ضعیفی بوده‌ایم. چقدر کم وارد ثروت‌های بیکرانمسیح شده‌ایم.
