۱ ای عزیزان، به هر روح اعتماد نکنید بلکه آنها را بیازمایید و ببینید که آیا از جانب خداست یا نه، زیرا انبیای دروغین زیادی به سراسر دنیا رفته اند. ۲ چگونه می توان روح خدا را تشخیص داد؟ هر کسی با هدایت روح اقرار کند که عیسای مسیح در جسم ظاهر شد، از جانب خداست. ۳ و هر روح که اقرار نکند که عیسای مسیح به صورت جسم انسانی به این دنیا آمد، آن روح از خدا نیست. آن روح دشمن مسیح می باشد که شما دربارۀ آن شنیده اید که می آید، در حالی که هم اکنون در این دنیاست.
۴ فرزندان عزیز، شما به خدا تعلق دارید و بر انبیای دروغین پیروز شده اید، زیرا روح مقدس که در شما ساکن است، از روحی که در دنیاست، قوی تر است. ۵ کسانی که از این دنیا هستند، دربارۀ این دنیا سخن می گویند و مردم دنیا نیز به سخنان آنها گوش می دهند. ۶ مگر ما مربوط به خدا هستیم و کسی که خدا را می شناسد به ما گوش می دهد. اما کسی که به خدا تعلق ندارد به سخنان ما گوش نمی دهد. به این گونه ما می توانیم روح حقیقت را از روح گمراه کننده تشخیص دهیم.
۷ ای عزیزان، بیایید تا یکدیگر را دوست داشته باشیم، زیرا محبت از جانب خداست. هر کسی که محبت دارد، فرزند خداست و خدا را می شناسد. ۸ اما آن کسی که محبت ندارد خدا را نمی شناسد، زیرا خدا محبت است. ۹ محبت خدا این چنین بر ما آشکار شد که او پسر یگانۀ خود را به این دنیا فرستاد تا ما به وسیلۀ او زندگی یابیم. ۱۰ محبت این است: نه این که ما به خدا محبت کرده باشیم بلکه او به ما محبت کرد و پسر خود را فرستاد تا کَفارۀ گناهان ما شود.
۱۱ ای عزیزان، اگر محبت خدا به ما چنین است، پس ما هم باید یکدیگر را دوست داشته باشیم. ۱۲ هیچ کس، هرگز خدا را ندیده است اما اگر ما یکدیگر را دوست بداریم، روح خدا در ما ساکن است و محبت او در ما کامل می شود.
۱۳ چون خدا روح مقدس خود را برای ما فرستاده است پس ما می دانیم که خدا در ما ساکن است و ما در خدا هستیم. ۱۴ ما خود دیده ایم و شهادت می دهیم که خدای پدر، پسر خود را فرستاد تا نجات دهندۀ این جهان باشد. ۱۵ پس هر کس اقرار کند که عیسی، پسر خداست، خدا در او ساکن است و او در خدا. ۱۶ ما از محبتی که خدا به ما کرده است، آگاه هستیم و به آن ایمان داریم. خدا محبت است و کسی که در محبت ساکن می باشد، خدا در او ساکن است و او در خدا. ۱۷ به این وسیله محبت در ما تکمیل شده است تا در روز داوری اطمینان داشته باشیم، زیرا همان طور که عیسی است، ما نیز در این جهان هستیم. ۱۸ در محبت ترس جا ندارد بلکه محبت کامل همۀ ترسها را بیرون می افگند، زیرا سرچشمۀ ترس مجازات است. کسی که می ترسد هنوز محبت در او کامل نشده است.
۱۹ ما محبت می کنیم زیرا که خدا اول به ما محبت کرد. ۲۰ اگر کسی بگوید که من خدا را دوست دارم، ولی از برادر خود نفرت داشته باشد، او دروغگو است، زیرا اگر او برادری را که دیده است، دوست نداشته باشد، نمی تواند خدایی را که ندیده است، دوست بدارد. ۲۱ و ما این حکم را از او دریافته ایم که «هر کسی خدا را دوست دارد، باید برادر خود را نیز دوست داشته باشد.»
۱ دلهای شما پریشان نشود. به خدا توکل نمایید و به من نیز ایمان داشته باشید. ۲ در خانۀ پدر من جای بسیار است. اگر چنین نمی بود به شما می گفتم. من می روم تا برای تان جایی آماده سازم. ۳ وقتی رفتم و برای تان جایی آماده کردم، دوباره می آیم و شما را پیش خود می برم تا جایی که من هستم شما نیز آنجا باشید. ۴ شما می دانید به کجا می روم و راه آن را نیز می دانید.» ۵ توما به او گفت: «ای سَروَرم، ما نمی دانیم که کجا می روی، پس چگونه می توانیم راه آن را بفهمیم؟» ۶ عیسی به او جواب داد: «من راه، راستی و زندگی هستم. هیچ کس جز به وسیلۀ من نزد پدر نمی آید. ۷ اگر مرا می شناختید پدر مرا نیز می شناختید، از این پس شما او را می شناسید و او را دیده اید.» ۸ فیلیپُس به او گفت: «ای سَروَرم، پدر را به ما نشان بده و این برای ما کافی است.» ۹ عیسی به او گفت: «ای فیلیپُس، آیا در این مدت زیادی که با شما بوده ام، هنوز مرا نشناخته ای؟ زیرا هر کسی مرا دید، پدر را دیده است. پس چگونه می گویی پدر را به ما نشان بده؟ ۱۰ آیا ایمان نداری که من در پدر هستم و پدر در من است؟ سخنانی را که به شما می گویم از خودم نیست. آن پدری که در من ساکن است، همۀ این کارها را انجام می دهد. ۱۱ به من ایمان داشته باشید که من در پدر هستم و پدر در من است. یا حد اقل به کارهایی که می کنم، ایمان داشته باشید. ۱۲ به یقین به شما می گویم، هر کسی به من ایمان داشته باشد، آنچه می کنم، او هم خواهد کرد و حتی کارهای بزرگتری هم انجام خواهد داد، زیرا من نزد پدر می روم. ۱۳ و هر آنچه به نام من بخواهید، من آن را انجام خواهم داد تا پدر توسط پسر جلال یابد. ۱۴ هر چیزی که شما به نام من بخواهید، من آن را انجام خواهم داد.
۱۵ اگر مرا دوست داشته باشید، احکام مرا اطاعت خواهید کرد. ۱۶ من از پدر خواهم خواست تا او پشتیبان دیگری به شما بفرستد که تا به ابد با شما بماند. ۱۷ یعنی همان روح حقیقت که جهان نمی تواند بپذیرد، زیرا او را نمی بیند و نمی شناسد ولی شما او را می شناسید، چون او نزد شما می ماند و در شما ساکن خواهد بود. ۱۸ شما را مانند یتیم نمی گذارم، نزد شما بر خواهم گشت. ۱۹ پس از اندک زمانی، جهان مرا دیگر نخواهد دید اما شما مرا خواهید دید و چون من زنده هستم، شما نیز زنده خواهید ماند. ۲۰ در آن روز خواهید دانست که من در پدر هستم و شما در من و من در شما.
۲۱ هر کسی احکام مرا قبول کند و آنها را نگهدارد، او همان کسی است که مرا دوست دارد. هر کسی مرا دوست دارد، پدر من نیز او را دوست خواهد داشت و من نیز او را دوست می دارم و خود را به او ظاهر خواهم کرد.» ۲۲ یهودا (نه یهودای اسخریوطی) از او پرسید: «ای سَروَرم، چطور می خواهی که خود را تنها برای ما ظاهر سازی و نه برای همه جهان؟» ۲۳ عیسی در جواب او گفت: «هر کسی مرا دوست داشته باشد، تعالیم مرا اطاعت خواهد کرد و پدر من او را دوست خواهد داشت و ما نزد او آمده و پیش او خواهیم ماند. ۲۴ کسی که مرا دوست ندارد از تعلیم من اطاعت نمی کند. کلامی که شما می شنوید از خودم نیست بلکه از پدری است که مرا فرستاده است.
۲۵ این چیزها را وقتی هنوز با شما هستم می گویم، ۲۶ اما پشتیبان شما یعنی روح مقدس که پدر به نام من به شما خواهد فرستاد، همه چیز را به شما تعلیم خواهد داد و آنچه را که من به شما گفته ام به یاد شما خواهد آورد.
۲۷ برای شما سلامتی به جا می گذارم، من سلامتی خود را به شما می دهم. جهان نمی تواند آن سلامتی را به طوری که من به شما می دهم، بدهد. دلهای شما پریشان نشود و ترسان نباشید. ۲۸ شما شنیدید که برای تان گفتم من می روم، ولی دوباره نزد شما بر خواهم گشت. اگر مرا دوست دارید، از شنیدن آن شادمان می شوید، زیرا که من پیش پدر می روم و پدر از من بزرگتر است. ۲۹ اکنون پیش از این که این کار عملی شود به شما گفتم تا وقتی واقع می شود، ایمان بیاورید. ۳۰ پس از این با شما زیاد سخن نمی گویم زیرا که حاکم این جهان می آید. او بر من هیچ قدرت ندارد، ۳۱ اما برای این که جهان بداند که من پدر را دوست دارم، احکام پدر را به طور کامل انجام می دهم. برخیزید از اینجا برویم.
۱ عیسی وقتی این سخنان را گفت به سوی آسمان نگاه کرده فرمود: «ای پدر! وقت آن رسیده است تا پسر خود را جلال دهی و پسرت نیز تو را جلال دهد. ۲ زیرا تو اختیار بشر را به دست او سپرده ای تا به همۀ کسانی که تو به او بخشیده ای، زندگی ابدی بدهد. ۳ این است زندگی ابدی که آنها تو را یگانه خدای حقیقی و عیسای مسیح را که فرستادۀ توست، بشناسند. ۴ من ترا در روی زمین جلال دادم و آن کاری را که تو به من سپرده بودی، انجام داده ام. ۵ پس اکنون، ای پدر، مرا در حضور خود جلال بده همان جلالی که قبل از آفرینش جهان در نزد تو داشتم.
۶ من نام ترا به آن کسانی که تو از جهان برای من بخشیده بودی، شناسانیدم. آنهایی که از تو بودند و تو آنها را به من بخشیدی، کلام ترا نگهداشته اند. ۷ اکنون آنها دانسته اند که آن چیزهایی که به من داده ای، از توست. ۸ زیرا من تعالیمی را به آنها دادم که تو به من سپرده بودی و ایشان آن را پذیرفتند. به یقین آنها می دانند که من از جانب تو آمده ام و ایمان دارند که تو مرا فرستاده ای.
۹ من برای آنها دعا می کنم. برای جهان دعا نمی کنم بلکه برای کسانی که تو به من داده ای دعا می کنم، زیرا آنها از آن تو هستند. ۱۰ آنچه من دارم از تو است و آنچه تو داری از من است و جلال من به وسیلۀ آنها آشکار شده است. ۱۱ من دیگر در این جهان نمی مانم، ولی آنها هنوز در جهان هستند و من پیش تو می آیم. ای پدر مقدس، با قدرت نام خود، کسانی را که به من داده ای حفظ فرما تا آنها یکی باشند، همان طور که ما یکی هستیم. ۱۲ هنگامی که با آنها در این جهان بودم، به قدرتِ نام تو ایشان را نگهداشتم و همه کسانی را که به من بخشیده بودی، حفظ کردم و هیچ یک از آنها هلاک نشد جز آن کسی که مستحق هلاکت بود، تا آنچه در نوشته های پیامبران آمده است، واقع شود. ۱۳ ولی اکنون پیش تو می آیم و این سخنان را در همین جهان می گویم تا آنها خوشی مرا به طور کامل با خود داشته باشند. ۱۴ من کلام تو را به آنها رسانیده ام اما جهان از آنها نفرت دارد، چون آنها به این جهان تعلق ندارند، همان گونه که من به این جهان تعلق ندارم. ۱۵ دعای من این نیست که آنها را از این جهان ببری بلکه می خواهم که آنها را از شریر رهایی دهی. ۱۶ آنها به این جهان تعلق ندارند، همان طور که من نیز به این جهان تعلق ندارم. ۱۷ آنها را به وسیلۀ حقیقت خود تقدیس نما، زیرا که کلام تو حقیقت است. ۱۸ همان طور که تو مرا به جهان فرستادی، من نیز آنها را به جهان فرستاده ام. ۱۹ و اکنون به خاطر آنها خود را تقدیس می نمایم تا آنها نیز با حقیقت تقدیس گردند.
۲۰ فقط برای اینها دعا نمی کنم بلکه برای کسانی هم دعا می کنم که به وسیلۀ پیام آنها به من ایمان خواهند آورد، ۲۱ تا همۀ آنها یکی باشند، همان طور که تو ای پدر در من هستی و من در تو و آنها نیز در ما یکی باشند تا مردم جهان ایمان بیاورد که تو مرا فرستاده ای. ۲۲ آن جلالی را که تو به من داده ای، به آنها داده ام تا آنها یکی باشند همان طور که ما یکی هستیم، ۲۳ من در آنها و تو در من، تا آنها به طور کامل یکی باشند و جهان بداند که تو مرا فرستاده ای و آنها را مانند من دوست داری.
۲۴ ای پدر، می خواهم کسانی را که به من بخشیده ای، در همان جایی که من هستم با من باشند تا جلالی را که تو به من داده ای ببینند، زیرا که تو مرا پیش از پیدایش این جهان دوست داشتی. ۲۵ ای پدر عادل! این جهان تو را نشناخته است اما من تو را شناخته ام و اینها می دانند که تو مرا فرستاده ای. ۲۶ من تو را به آنها شناسانیدم و باز هم خواهم شناسانید تا آن محبتی را که تو به من داشته ای، در آنها باشد و من هم در آنها باشم.»
اول یوحنا ۴:۱۹ · یوحنا ۱۴:۳ · یوحنا ۱۷:۲۰ · TDV
نگاه کردن به آرزوی داوود برای سکونت در خانه خداوند در تمام ایام زندگی‌اش (مزمور ۲۷: ۴) درسی تشویق‌کننده برای ماست. چقدر شگفت‌انگیز است که محبت‌های قلب ما به سوی خداوند هدایت شود. حقیقت این است که این آرزو تنها به این دلیل ممکن است که مسیح ابتدا آرزو داشت ما با او باشیم. آیه امروز همان فرمولی را دنبال می‌کند که در رساله اول یوحنا می‌خوانیم: «ما او را دوست داریم زیرا او ابتدا ما را دوست داشت» (۱ یوحنا ۴: ۱۹).
در نظر بگیرید که خداوند با ابراز این آرزو چه می‌گوید. خداوندجلال می‌تواند خود را با چه کسانی احاطه کند؟ فرشتگان قدرتمندی که صورت‌های خود را در حضور او می‌پوشانند؟ مردان بزرگی مانند موسی و ایلیا که به شدت توسط خداوند استفاده شدند؟ بله، فرشتگان آنجا هستند، و درست است که موسی و ایلیا در حضور او هستند؛ اما هنگامی که خداوند در یوحنا ۱۷ با پدر خود صحبت می‌کرد، کسانی که در اطراف او بودند و او از آنها صحبت می‌کرد، افراد ساده‌ای بودند: ماهیگیران، یک باجگیر و غیره. اینها کسانی هستند که او از پدر خود می‌خواست با او باشند، و ما نیز در آن گنجانده شده‌ایم (یوحنا ۱۷: ۲۰)!
خداوندعیسی بر روی صلیب ثابت کرد که چقدر ما را دوست دارد، بدون هیچ شکی. هیچ محبتی بزرگتر از این نیست! با این حال، این محبت نه تنها گناه ما را فراهم می‌کند، بلکه ما را برای حضور در حضور او شایسته می‌سازد. او می‌خواهد ما با او باشیم!
یک والد مهربان به دنبال تأمین نیازهای فرزند خود خواهد بود تا مطمئن شود که آنها آنچه را که نیاز دارند، دارند. اما چه چیزی برای یک والد گرانبهاتر از گذراندن وقت با فرزند خود است؟ مسیح می‌توانست به ما در شرایطمان نگاه کند و تمام نیازهای ما را تأمین کند. او می‌توانست با به دوش کشیدن گناه ما، از آن مراقبت کند. او برکات فراوانی را بر ما فرو ریخت که هیچ یک از آنها را شایسته نبودیم. اما بیشتر از این هم هست! او می‌داند که آنچه ما بیش از همه نیاز داریم، حضور در حضور اوست. وعده او این است: «من دوباره می‌آیم و شما را نزد خود می‌برم؛ تا جایی که من هستم، شما نیز باشید» (۱۴: ۳).
