خداوند نزدیک است — ۸ اپریل ۲۰۲۶: ۱ پطرس ۲:۵

^۱ پس باید از هر نوع شرارت، دروغ، ریاکاری، حسادت و بدگویی دوری کنید. ^۲ مانند کودکان نوزاد، تشنۀ شیر روحانی باشید تا با نوشیدن آن بتوانید در نجات تان رشد کنید، ^۳ زیرا شما مزۀ مِهر و محبت خداوند را چشیده اید. ^۴ پس به سوی مسیح که سنگ زنده است بیایید، همان کسی که از سوی مردم رد گردید اما در نظر خدا برگزیده و گرانبهاست. ^۵ شما نیز مانند سنگهای زنده با هم خانه ای روحانی را می سازید و در آن خانه شما به عنوان کاهنان مقدس، قربانی های روحانی تان را که در نظر خدا پسندیده است، به وسیلۀ عیسای مسیح تقدیم می نمایید. ^۶ زیرا در نوشته های پیامبران آمده است: «در صهیون سنگ تهداب برگزیده و گرانبهایی قرار می دهم، هر کسی به او ایمان آورد، هرگز شرمسار نخواهد شد.» ^۷ برای شما که ایمان دارید، او گرانبهاست اما برای بی ایمانان، «آن سنگی را که معماران رد کردند، سنگ اصلی تهداب شده است.» ^۸ و همچنین: «سنگی است که موجب لغزش خواهد شد، و صخره یی که روی آن خواهند افتاد.» آنها به روی می خورند زیرا که به او ایمان نمی آورند چون سرنوشت شان همین گونه مقرر شده بود. ^۹ اما شما قوم برگزیده، ملت مقدس و مردم متعلق به خدا هستید و مانند کاهنان شاهی، خدا را خدمت می کنید تا صفات عالی او را اعلام کنید که شما را از تاریکی به نور درخشان خود دعوت کرده است. ^۱۰ شما در گذشته قومی به حساب نمی آمدید اما امروز قوم برگزیدۀ خدا هستید. شما زمانی از رحمت خدا بی بهره بودید اما اکنون رحمت او را با خود دارید. ^۱۱ دوستان عزیز، از شما که در این دنیا بیگانه و مهاجر هستید، تقاضا می کنم از شهوتهای نفسانی که همیشه با روح ما در جنگ است دوری نمایید، ^۱۲ اما با بی ایمانان چنان با راستی و درستی رفتار کنید که اگر چه در حال حاضر شما را به بدکاری ملامت می کنند، با دیدن کارهای شما، خدا را در روز داوری ستایش کنند. ^۱۳ به خاطر خداوند، از همه صاحبان قدرت اطاعت کنید، خواه او پادشاه باشد که مقام عالی و بلند دارد، ^۱۴ یا والی که برای جزا دادن بدکاران و تشویق نیکوکاران وظیفه گرفته است. ^۱۵ زیرا آن چنان که خواست خداست شما باید با کارهای نیک تان جلو سخنان جاهلانۀ مردم نادان را بگیرید. ^۱۶ مانند مردمی که کاملاً آزاد هستند زندگی کنید، اما نگذارید این آزادی شما بهانه یی برای رفتار ناشایست باشد بلکه مانند خدمتگاران خدا زندگی کنید. ^۱۷ همه را گرامی بدارید، ایمانداران را دوست داشته باشید، از خدا بترسید و پادشاه را احترام کنید. ^۱۸ ای خدمتگاران! با کمال احترام از اربابان تان اطاعت نمایید، نه تنها از آنهایی که مهربان و نجیب هستند بلکه حتی از آنهایی که سرکش و تُند خو نیز می باشند. ^۱۹ زیرا کسی قابل تقدیر و ستایش است که به خاطر خوشنودی خدا، غیر عادلانه رنج می بیند و آن رنج را تحمل می کند. ^۲۰ اما اگر مرتکب کار زشت شوید و جزای آن را تحمل کنید، چه افتخاری خواهید داشت؟ ولی اگر شما کار نیک انجام دهید و در عوض بدی ببینید و آن را تحمل کنید، آنگاه است که خدا را خوشنود می سازید. ^۲۱ برای همین شما فرا خوانده شده اید، زیرا مسیح با رنجهایی که به خاطر شما کشید، برای شما نمونه شد تا به همان راهی که او رفت، شما نیز بروید. ^۲۲ او هیچ گناهی مرتکب نشد و هرگز دروغ از زبانش شنیده نشده بود. ^۲۳ وقتی به او دشنام می دادند، با دشنام جواب نداد. وقتی عذاب می کشید، تهدید نمی کرد بلکه خود را به دست خدا سپرد که همیشه با عدالت داوری می کند. ^۲۴ مسیح بار گناهان ما را بر جسم خود گرفت و آن را بر صلیب بُرد تا اشتیاق خواهشهای نفسانی را در ما از بین ببرد و در عدالت خدا زندگی کنیم. شما با زخمهای او شِفا یافته اید. ^۲۵ شما مانند گوسفندهای گمشده به هر طرف سرگردان بودید اما اکنون پیش چوپان و نگهبان جانهای خود برگشته اید.

^۱ پس باید از هر نوع شرارت، دروغ، ریاکاری، حسادت و بدگویی دوری کنید. ^۲ مانند کودکان نوزاد، تشنۀ شیر روحانی باشید تا با نوشیدن آن بتوانید در نجات تان رشد کنید، ^۳ زیرا شما مزۀ مِهر و محبت خداوند را چشیده اید. ^۴ پس به سوی مسیح که سنگ زنده است بیایید، همان کسی که از سوی مردم رد گردید اما در نظر خدا برگزیده و گرانبهاست. ^۵ شما نیز مانند سنگهای زنده با هم خانه ای روحانی را می سازید و در آن خانه شما به عنوان کاهنان مقدس، قربانی های روحانی تان را که در نظر خدا پسندیده است، به وسیلۀ عیسای مسیح تقدیم می نمایید. ^۶ زیرا در نوشته های پیامبران آمده است: «در صهیون سنگ تهداب برگزیده و گرانبهایی قرار می دهم، هر کسی به او ایمان آورد، هرگز شرمسار نخواهد شد.» ^۷ برای شما که ایمان دارید، او گرانبهاست اما برای بی ایمانان، «آن سنگی را که معماران رد کردند، سنگ اصلی تهداب شده است.» ^۸ و همچنین: «سنگی است که موجب لغزش خواهد شد، و صخره یی که روی آن خواهند افتاد.» آنها به روی می خورند زیرا که به او ایمان نمی آورند چون سرنوشت شان همین گونه مقرر شده بود. ^۹ اما شما قوم برگزیده، ملت مقدس و مردم متعلق به خدا هستید و مانند کاهنان شاهی، خدا را خدمت می کنید تا صفات عالی او را اعلام کنید که شما را از تاریکی به نور درخشان خود دعوت کرده است. ^۱۰ شما در گذشته قومی به حساب نمی آمدید اما امروز قوم برگزیدۀ خدا هستید. شما زمانی از رحمت خدا بی بهره بودید اما اکنون رحمت او را با خود دارید. ^۱۱ دوستان عزیز، از شما که در این دنیا بیگانه و مهاجر هستید، تقاضا می کنم از شهوتهای نفسانی که همیشه با روح ما در جنگ است دوری نمایید، ^۱۲ اما با بی ایمانان چنان با راستی و درستی رفتار کنید که اگر چه در حال حاضر شما را به بدکاری ملامت می کنند، با دیدن کارهای شما، خدا را در روز داوری ستایش کنند. ^۱۳ به خاطر خداوند، از همه صاحبان قدرت اطاعت کنید، خواه او پادشاه باشد که مقام عالی و بلند دارد، ^۱۴ یا والی که برای جزا دادن بدکاران و تشویق نیکوکاران وظیفه گرفته است. ^۱۵ زیرا آن چنان که خواست خداست شما باید با کارهای نیک تان جلو سخنان جاهلانۀ مردم نادان را بگیرید. ^۱۶ مانند مردمی که کاملاً آزاد هستند زندگی کنید، اما نگذارید این آزادی شما بهانه یی برای رفتار ناشایست باشد بلکه مانند خدمتگاران خدا زندگی کنید. ^۱۷ همه را گرامی بدارید، ایمانداران را دوست داشته باشید، از خدا بترسید و پادشاه را احترام کنید. ^۱۸ ای خدمتگاران! با کمال احترام از اربابان تان اطاعت نمایید، نه تنها از آنهایی که مهربان و نجیب هستند بلکه حتی از آنهایی که سرکش و تُند خو نیز می باشند. ^۱۹ زیرا کسی قابل تقدیر و ستایش است که به خاطر خوشنودی خدا، غیر عادلانه رنج می بیند و آن رنج را تحمل می کند. ^۲۰ اما اگر مرتکب کار زشت شوید و جزای آن را تحمل کنید، چه افتخاری خواهید داشت؟ ولی اگر شما کار نیک انجام دهید و در عوض بدی ببینید و آن را تحمل کنید، آنگاه است که خدا را خوشنود می سازید. ^۲۱ برای همین شما فرا خوانده شده اید، زیرا مسیح با رنجهایی که به خاطر شما کشید، برای شما نمونه شد تا به همان راهی که او رفت، شما نیز بروید. ^۲۲ او هیچ گناهی مرتکب نشد و هرگز دروغ از زبانش شنیده نشده بود. ^۲۳ وقتی به او دشنام می دادند، با دشنام جواب نداد. وقتی عذاب می کشید، تهدید نمی کرد بلکه خود را به دست خدا سپرد که همیشه با عدالت داوری می کند. ^۲۴ مسیح بار گناهان ما را بر جسم خود گرفت و آن را بر صلیب بُرد تا اشتیاق خواهشهای نفسانی را در ما از بین ببرد و در عدالت خدا زندگی کنیم. شما با زخمهای او شِفا یافته اید. ^۲۵ شما مانند گوسفندهای گمشده به هر طرف سرگردان بودید اما اکنون پیش چوپان و نگهبان جانهای خود برگشته اید.

1‏-^۲ سرکردگان قبیلۀ لاوی پیش اَلِعازار کاهن، یوشع پسر نون و مو سفیدان خانواده های قبایل بنی اسرائیل به شیلوه، در سرزمین کنعان آمده گفتند: «قرار امر خداوند به موسی، باید شهرهائی برای ما که در آن ها زندگی کنیم و چراگاه هائی هم در اطراف آن ها برای رمه و گلۀ ما داده شود.» ^۳ بنابران، مطابق فرمودۀ خداوند، مردم اسرائیل بعضی از شهرها را به لاویان و چراگاه هائی هم در اطراف آن شهرها برای رمه و گلۀ شان تعیین کردند. ^۴ خانوادۀ قُهاتی ها قبیلۀ لاوی اولین کسانی بودند که قرعه بنام شان برآمد. برای این خانواده ها که اولادۀ هارون بودند سیزده شهر را در سرزمین یهودا، شَمعون و بنیامین تعیین کردند. ^۵ برای بقیۀ قُهاتی ها ده شهر را در قبیلۀ افرایم، دان و نیم قبیلۀ مَنَسّی دادند. ^۶ برای اولادۀ جرشون سیزده شهر را در قبایل ایسَسکار، اَشیر، نفتالی و نیم قبیلۀ مَنَسّی در باشان تعیین کردند. ^۷ برای خانوادۀ مراری دوازده شهر را در قبایل جاد، رؤبین و زبولون دادند. ^۸ این شهرها و چراگاهها را مردم اسرائیل، قراریکه خداوند به موسی امر فرموده بود، به حکم قرعه به لاویان دادند. 9‏-12 اینها شهرهائی هستند در قبایل یهودا و شمعون، و آن ها را به اولادۀ هارون که قُهاتی ها بودند، دادند. و آن ها اولین کسانی از قبیلۀ لاوی بودند که قرعه بنام شان اصابت کرد. و شهرهای ذیل را برای شان تعیین نمودند: قریت اَربع (اَربع پدر عَناق بود.) که حالا آنرا حِبرون می گویند و در کوهستان یهودا واقع است با چراگاه های اطراف آن. اما مزرعه و دهات اطراف آن قبلاً به کالیب پسر یَفُنه داده شده بود. 13‏-16 علاوتاً این شهرها را با چراگاه های اطراف آن ها به اولادۀ هارون کاهن دادند: حِبرون (شهر پناهگاه قاتلین)، لِبنَه، یتیر، اَشتَموع، حولون، دَبیر، عین، یُطه و بیت شمس ـ جمله نُه شهر از دو قبیلۀ یهودا و شمعون. 17‏-18 از قبیلۀ بنیامین: جِبعون، جِبَع، عناتوت و عَلمون. 19 شهرهائی را که به اولادۀ هارون کاهن دادند سیزده شهر با چراگاه های اطراف آن ها بودند. 20 به بقیۀ خانوادۀ قُهاتی ها این شهرها را با چراگاههای اطراف آن ها، از قبیلۀ افرایم دادند: 21 شکیم (شهر پناهگاه قاتلین) در کوهستان افرایم، جازِر، 22 قِبصایم و بیت حورون ـ جمله چهار شهر. 23 از قبیلۀ دان چهار شهر با چراگاه های اطراف آن ها: اَلتَقِی، جِبتون، 24 اَیَلون و جَت رِمون. 25 از نیم قبیلۀ مَنَسّی: غرب تَعنَک، جَت رِمون ـ جمله دو شهر با چراگاه های اطراف آن ها. 26 به این ترتیب، این خانوادۀ قُهاتی ها ده شهر را با چراگاه های آن ها دریافت کردند. 27 یک خانوادۀ دیگر لاوی، یعنی اولادۀ جرشون شهرهای ذیل را با چراگاه های اطراف آن ها در نیم قبیلۀ مَنَسّی در باشان به دست آوردند: شهر جولان (شهر پناهگاه) در باشان و شهر بِعشتَرَه. 28 از قبیلۀ ایسَسکار: قِشیون، دابَره، 29 یرموت و عین جَنیم ـ جمله چهار شهر با چراگاه های اطراف آن ها. 30 از قبیلۀ اَشیر: مِشال، عَبدون، 31 حَلقات و رِحوب ـ جمله چهار شهر با چراگاه های اطراف آن ها. 32 از قبیلۀ نَفتالی: قادِش (شهر پناهگاه) در جلیل، حَموت دور و قَرتان ـ جمله سه شهر با چراگاه های اطراف آن ها. 33 پس به خانوادۀ جرشونی ها سیزده شهر را با چراگاه های اطراف آن ها دادند. 34 به خانوادۀ دیگر لاوی، یعنی مِراری ها شهرهائی را با چراگاههای اطراف آن ها در قبیلۀ زبولون دادند که عبارت بودند از: یُقنِعام، قَرته، 35 دِمنه و نَحَلال ـ جمله چهار شهر با چراگاه های اطراف آن ها. 36 از قبیلۀ رؤبین: باصر، یَهصَه، 37 قِدیموت و مَیفَعَه ـ جمله چهار شهر با چراگاه های اطراف آن ها. 38 از قبیلۀ جاد: راموت (شهر پناهگاه) در جِلعاد، محنایم، 39 حِشبون و یعزیر ـ جمله چهار شهر با چراگاه های اطراف آن ها. 40 آن دوازده شهر را با چراگاه های اطراف شان برای خانوادۀ مراری، مربوط قبیلۀ لاوی تعیین کردند. 41‏-42 به این ترتیب برای قبیلۀ لاوی مجموعاً چهل و هشت شهر را با چراگاههای اطراف آن ها در بین قبایل اسرائیل تعیین کردند. 43 قوم اسرائیل بالاخره همۀ آن سرزمین را همانطوریکه خداوند قسم خورده بود، به ملکیت شان بدهد، به دست آوردند و در آنجا زندگی را شروع کردند. 44 و خداوند قراریکه وعده فرموده بود، در هر گوشۀ آن سرزمین آرامی را برقرار کرد. هیچیک از دشمنان شان نمی توانست در مقابل آن ها مقاومت کند، زیرا خداوند، بنی اسرائیل را بر تمام دشمنان پیروز می ساخت. 45 و خداوند به هر وعده ایکه به قوم اسرائیل داده بود، وفا کرد.

اول پِطرُس ۲:۵ · اول پِطرُس ۲:۹ · یوشع ۲۱:۱–۲ · TDV