۱ از سوی پولُس که به ارادۀ خدا، رسول عیسای مسیح می باشد، به ایمانداران ساکن در شهر اِفِسُس که به عیسای مسیح وفادار هستند:
۲ فیض و سلامتی از طرف پدر آسمانی ما خدا و سَروَر ما عیسای مسیح، به شما باد.
۳ متبارک است خدا، پدر سَروَر ما عیسای مسیح، زیرا او ما را که متعلق به مسیح هستیم از هر نوع برکت های روحانی در جایگاه آسمانی بهره مند ساخته است. 4-5 زیرا خدا ما را پیش از آفرینش دنیا در مسیح برگزید تا در حضور او مقدس و بی عیب باشیم. او از روی محبت و ارادۀ خود، از قبل تصمیم گرفت که ما را از طریق عیسای مسیح، فرزندان خود بشمارد. 6 خدا را برای این فیض پُر جلالش که از طریق پسر عزیزش به ما سخاوتمندانه بخشیده است، ستایش می کنیم. 7 زیرا خدا به وسیلۀ خون مسیح، ما را نجات داد یعنی گناهان ما را بخشید. این نتیجۀ فیض بی اندازۀ اوست 8 که از حکمت و دانایی خود به فراوانی به ما بخشیده است. 9 خدا راز ارادۀ خود را به ما آشکار ساخت و مطابق با لطف خود این هدف را به وسیلۀ عیسای مسیح انجام داد. 10 این نقشه زمانی کامل می گردد که همه چیز، چه در آسمان و چه در زمین، تحت فرمان مسیح متحد گردند.
11 خدایی که همه چیز را مطابق اراده و نقشۀ خود انجام می دهد، ما را انتخاب کرد تا متعلق به مسیح شویم. زیرا ما را از ابتدا مطابق ارادۀ خویش برگزیده بود. 12 پس ما چون اولین کسانی بودیم که به مسیح امید بستیم، باید جلال و عظمت خدا را ستایش کنیم. 13 شما نیز وقتی کلام راستی یعنی مژدۀ نجات را شنیدید، به مسیح ایمان آوردید و خدا، روح مقدس خود را که وعده کرده بود، به شما فرستاد و به این ترتیب مُهر مالکیت خود را بر شما گذاشت. 14 روح مقدس ضامن آن است که آنچه را خدا وعده داده است، به ما عطا خواهد نمود و به ما اطمینان می دهد که متعلقان خود را نجات می بخشد، تا جلال و عظمت خدا را ستایش کنیم.
15 به این سبب، چون از ایمان شما به عیسای مسیح و محبت شما به همۀ ایمانداران با خبر شدم، 16 از شکرگزاری به درگاه خدا به خاطر شما دست نمی کشم و همیشه شما را در دعاهایم به یاد می آورم. 17 من دعا می کنم که خدای سَروَر ما عیسای مسیح، یعنی آن پدر پُر جلال، روح حکمت و مکاشفه را به شما ببخشد تا خدا را بهتر بشناسید. 18 دعا می کنم که چشمان دل تان روشن شود و بدانید که به کدام امید دعوت شده اید و درک کنید که خدا چه برکت پُر شکوهی را از سرمایۀ بی پایان خود به ایمانداران وعده کرده است 19 و عظمت بی اندازۀ قدرت او را که در ما ایمانداران در کار است، بفهمید. 20 این همان قدرت بزرگ خداست که مسیح را پس از مرگ دوباره زنده کرد و به دست راست خود در جایگاه آسمانی نشاند. 21 خدا او را بالاتر از هر حکومت و سلطنت روحانی و دنیوی، هر قدرت و مقام والای دیگر که بتوان از آن نام بُرد، قرار داد تا نه تنها در این دنیا بلکه در دنیای آینده نیز این مقام عالی را داشته باشد. 22 خدا همه چیز را زیر پای مسیح نهاد و اراده فرمود که او برای کلیسا سَرِ همه باشد. 23 کلیسا بدن اوست و او این اجتماع ایمانداران و همۀ کاینات را با حضور خود پُر می سازد.
۱ شما در گذشته به علت نافرمانی و گناهان تان مُرده بودید، ۲ در راه های دنیوی قدم می گذاشتید و از سردار قدرتهای هوا، یعنی همان روح شیطانی که اکنون در اشخاص نافرمان عمل می کند، پیروی می کردید. ۳ همۀ ما مانند آنها در بند خواهشهای نفسانی بودیم و مطابق هوسهای جسمی و ذهنی خود رفتار می کردیم و سزاوار خشم و غضب خدا بودیم. ۴ اما خدایی که سرشار از رحمت است، از روی محبت بزرگ خود ما را محبت کرد. ۵ اگر چه به علت گناهان خود مُرده بودیم، ما را با مسیح زنده گردانید، پس از روی فیض خداست که شما نجات یافته اید. ۶ خدا ما را با عیسای مسیح برخیزانید و در جایگاه آسمانی با او نشاند ۷ تا در آینده ثروت سرشار از فیض خود را با مهربانی نسبت به ما در عیسای مسیح نشان دهد. ۸ پس شما در نتیجۀ فیض خدا و از طریق ایمان نجات یافته اید و این کار شما نیست بلکه هدیه یی از جانب خداست. ۹ این نجات نتیجۀ اعمال شما نیست، پس کسی نمی تواند به خود فخر کند. ۱۰ زیرا ما ساختۀ دست او هستیم و در عیسای مسیح از نو آفریده شدیم تا آن کارهای نیکویی را که خدا پیش از پیش برای ما مقرر داشته بود، انجام دهیم.
۱۱ پس به یاد داشته باشید که شما غیر یهود به دنیا آمده بودید. در آن وقت توسط قوم خدا، مردم ختنه نشده نامیده می شدید، در حالی که ختنه کردن یک عمل جسمانی است و به دست انسان صورت می گیرد. ۱۲ در آن زمان، شما از مسیح جدا بوده و متعلق به قوم خدا نبودید و وعدۀ خدا در پیمان با اسرائیل شامل حال شما نمی شد. شما در این دنیا، نا امید و دور از خدا به سر می بُردید. ۱۳ اما اکنون در عیسای مسیح با آن که از خدا دور بودید، به وسیلۀ خون مسیح نزدیک شده اید. ۱۴ مسیح صلح و سلامتی ماست و یهود و غیر یهود را با هم یکی ساخته است. او با بدن جسمانی خود دیوار دشمنی را که باعث جدایی آنها می شد، فرو ریخت. ۱۵ زیرا شریعت موسی را با مقررات و احکامش، در بدن خود باطل کرد، تا از این دو گروه در خود یک انسانِ نو را به وجود آورد و به این طور صلح و سلامتی را میسر بسازد. ۱۶ مسیح با مرگ خود بالای صلیب، این دو گروه را در یک بدن با خدا آشتی داد، تا دشمنی میان یهود و غیر یهود را از بین ببرد. ۱۷ مسیح آمد تا مژدۀ صلح را به شما که از خدا دور بودید و به ما که به خدا نزدیک بودیم، اعلام کند. ۱۸ پس اکنون همۀ ما به وسیلۀ مسیح در یک روح مقدس به سوی خدای پدر نزدیک می شویم. ۱۹ پس شما دیگر بیگانه و اجنبی نه بلکه با ایمانداران به خدا هموطن بوده و اعضای خانوادۀ او می باشید. ۲۰ شما بر تهدابی که به دست رسولان و پیامبران گذاشته شده است، بنا شده اید، تهدابی که عیسای مسیح سنگ اصلی آن است. ۲۱ در اتحاد با اوست که تمام تعمیر شکل مناسب را به خود می گیرد و به یک خانۀ مقدس برای خداوند مبدل می گردد. ۲۲ در اتحاد با او شما نیز با هم به صورت تعمیری بنا خواهید شد که خدا از طریق روح خود در آن ساکن است.
۱ به همین دلیل من، پولُس، به خاطر رساندن خبر خوش به شما غیر یهودیان و به خاطر ایمان به عیسای مسیح در زندان به سر می برم. ۲ حتماً شنیده اید که خدا فیض خود را به من بخشید و به من این وظیفه را سپرده است که آن را برای شما برسانم. ۳ من قبلاً به طور مختصر به شما نوشته ام که چگونه این راز از طریق مکاشفه برای من آشکار گردید. ۴ اگر آنچه را که نوشته ام بخوانید، خواهید فهمید که من چقدر از راز مسیح آگاهی داشته ام. ۵ این راز در زمانهای گذشته برای نسل بشر روشن نبود اما اکنون به وسیلۀ روح مقدس برای پیامبران و رسولان مقدس او آشکار شده است. ۶ راز این است که به وسیلۀ این خبر خوش، یهودیان و غیر یهودیان اعضای یک بدن هستند و در برکت و وعده یی که خدا در عیسای مسیح داده است، شریک می گردند.
۷ من با قدرت خدا پیام رسان خبر خوش شده ام و این را هدیۀ فیض خدا می دانم. ۸ اگر چه در بین تمام ایمانداران از همه کمتر هستم اما این فیض به من عطا شد تا پیام پُر برکت مسیح را به ملتهای غیر یهود اعلام کنم ۹ و به همه نشان دهم که چگونه نقشۀ خدا مورد اجرا قرار می گیرد. خدا که آفرینندۀ همه چیز است، این راز خود را از ازل پوشیده نگهداشته بود. ۱۰ تا اکنون از طریق کلیسا، حکمت گوناگون خدا به فراوانی به حاکمان و قدرتهای جایگاه آسمانی آشکار شود. ۱۱ خدا مطابق هدف ازلی خود، برنامه اش را به وسیلۀ سَروَر ما عیسای مسیح عملی ساخت. ۱۲ ما در پیوند با مسیح و از راه ایمان به او، جرأت می کنیم که به خدا نزدیک شویم. ۱۳ پس از شما تقاضا می کنم که به خاطر رنجهایی که من برای تان می کشم، دلسرد نشوید، زیرا اینها برای سربلندی شماست.
14-15 بنابر این، من پیش پدر آسمانی که هر خانواده در آسمان و زمین نام خود را از او گرفته است زانو زده دعا می کنم 16 که خدا از گنجهای جلال خود به شما عطا فرماید تا در درون خود به وسیلۀ قدرت روح او قوی و نیرومند شوید، 17 تا مسیح به وسیلۀ ایمان تان در قلبهای شما ساکن شود، محبت در درون تان ریشه بدواند و بر پایۀ محبت بنا شوید، 18-19 تا با همۀ ایمانداران خدا قدرت یابید که پهنا و درازی، بلندی و عمق محبت مسیح را که بالاتر از فهم بشر است، دریابید و از حضور کامل خدا پُر شوید.
20 جلال بر خدایی باد که قادر است به وسیلۀ آن قدرتی که در ما کار می کند، خیلی بیشتر از آنچه ما بخواهیم یا حتی تصور کنیم، عمل کند. 21 بر خدا در اجتماع ایمانداران و در عیسای مسیح، در تمامی نسلها، تا به ابد جلال باد! آمین.
گاهی اوقات وقتی کتاب مقدس را میخوانیم، تمایل داریم کلمات را بدون در نظر گرفتن اهمیت روحانی آنها نادیده بگیریم. این کاملاً قابل درک است زیرا ما به دلیل آشنایی با برخی چیزها، نسبت به آنها بیحس میشویم. من معتقدم که این مورد در مورد کلمه «دسترسی» صدق میکند. این کلمه فقط سه بار در عهد جدید ظاهر میشود: رومیان ۵:۲؛ افسسیان ۲:۱۸؛ ۳:۱۲. این یک کلمه بسیار معمولی است اما چقدر از فیض خدا را به ما آشکار میسازد!
این کلمه در زبان اصلی به معنای «پذیرش یا نزدیک شدن» است؛ در اصل به معنای دسترسی به حضور پادشاه بود. یک مثال خوب از این، زمانی بود که پادشاه پارس، اَحَشوِروش، عصای طلایی خود را به سمت اِستِر گرفت، که نشانهای از پذیرش او توسط پادشاه بود (اِستِر ۵:۲).
«دسترسی» ذکر شده در رومیان ۵:۱-۲ ثمره عدالتشمردگی است. ما با ایمان عادل شمرده شدهایم و با خدا صلح داریم. از طریق خداوند ما عیسیمسیح است که ما این دسترسی را داریم. اولاً، باید توجه داشته باشیم که کلمات «ما داریم» در زمان ماضی نقلی هستند، به این معنی که ما دسترسی را به دست آوردهایم و همچنان آن را داریم. دسترسی که ما داریم یک بار یا گاه به گاه نیست، بلکه دائمی و تغییرناپذیر است. این دسترسی ما را به جایگاهی از فیض یا لطف میآورد (رجوع کنید به افسسیان ۱:۶ jnd). ثانیاً، پولس میگوید «ما در این لطف یا فیض ایستادهایم». این در زمان حال استمراری است، به این معنی که جایگاه ما دائمی است؛ این جایگاه همیشگی همه ایمانداران است.
آیا ما این لطف شگفتانگیز خدا را قدر میدانیم؟ آیا ما روزانه به دلیل دسترسی دائمی که داریم و در آن ایستادهایم، در دعا به حضور او میآییم؟ باشد که اینگونه باشد، بیشتر و بیشتر.