۱ ببینید، چه محبت بزرگی خدای پدر در حق ما کرده است تا ما به نام فرزندان او خوانده شویم و همین طور هم هستیم. از همین خاطر است که مردم این دنیا ما را نمی شناسند، زیرا او را نشناخته اند. ۲ ای عزیزان، اکنون ما فرزندان خدا هستیم، اما معلوم نیست که در آینده چه خواهیم شد. ولی اطمینان داریم آن وقت که مسیح ظهور کند، مانند او خواهیم بود چون او را همان طوری که هست خواهیم دید. ۳ هر کسی که در مسیح چنین امیدی دارد خود را پاک می سازد، همان گونه که مسیح پاک است.
۴ پس هر کس که گناه می کند شریعت را پایمال می سازد، زیرا هر کاری که بر خلاف شریعت باشد، گناه است. ۵ شما می دانید که مسیح برای آن به دنیا آمد که گناهان ما را از میان بردارد، اما در خود او هیچ گناهی نبود. ۶ پس هر کسی که در مسیح ساکن است، نمی تواند در گناه بسر ببرد، اما هر کسی که در گناه بسر می برد، مسیح را هرگز ندیده و نشناخته است.
۷ ای فرزندان، به کسی اجازه ندهید که شما را گمراه سازد. زیرا هر کسی که عدالت را بجا می آورد، عادل است، همان گونه که عیسای مسیح عادل است. ۸ اما هر کسی که در گناه بسر می برد وابسته به شیطان است، زیرا شیطان از ابتدا گناهکار بوده است. از همین خاطر پسر خدا به دنیا آمد و ظاهر شد تا کار شیطان را نابود سازد.
۹ پس کسی که فرزند خداست نمی تواند در گناه بسر ببرد، زیرا ذات خدا در او ساکن است و او نمی تواند که به گناه کردن ادامه دهد، چون که او فرزند خداست. ۱۰ تفاوت میان فرزندان خدا و فرزندان شیطان در این است که هر کسی که عدالت را بجا نمی آورد و یا برادر خود را دوست نمی دارد، فرزند خدا نیست.
۱۱ پس پیامی که شما از همان ابتدا شنیده اید چنین است: «باید یکدیگر را دوست بداریم.» ۱۲ ما نباید مانند قائن باشیم. او که وابسته به شیطان بود و برادر خود را به قتل رساند. برای چه او را کُشت؟ به خاطر این که اعمال خودش نادرست بود، ولی اعمال برادرش عادلانه بود.
۱۳ ای عزیزان، اگر مردم این دنیا از شما نفرت داشته باشند، تعجب نکنید. ۱۴ ما می دانیم که از مرگ به طرف زندگی عبور کرده ایم، چون برادران ایماندار خود را دوست داریم. هر کسی که برادر خود را دوست ندارد، هنوز در قلمرو مرگ ساکن است. ۱۵ هر کسی که از برادر خود نفرت داشته باشد، قاتل است و شما می دانید که هیچ قاتلی دارای زندگی ابدی نیست. ۱۶ ما معنای محبت را درک کرده می توانیم، زیرا مسیح زندگی خود را برای ما فدا کرد. پس ما نیز باید در زندگی برای یکدیگر فداکاری و از خودگذری کنیم. ۱۷ اما کسی که در این دنیا مال و دارایی دارد و برادر نیازمند خود را می بیند، ولی دروازۀ قلب خود را برای کمک به او می بندد، آیا می تواند ادعا کند که محبت خدا در او ساکن است؟ ۱۸ ای فرزندانم، بیایید که نه فقط در گفتار و زبان بلکه به حقیقت و در کردار محبت کنیم.
۱۹ وقتی این محبت را داشته باشیم، می دانیم که پیرو حقیقت هستیم و قلبهای ما در حضور خدا به ما این اطمینان را می دهد. ۲۰ حتی اگر قلبهای ما، ما را محکوم کند، خدا از قلبهای ما بزرگتر است و از همه چیز آگاه است. ۲۱ ای عزیزان، اگر قلبهای ما، ما را محکوم نمی کند، پس ما با اطمینان می توانیم به حضور خدا بیاییم، ۲۲ و هر چیزی را که از او بخواهیم به دست می آوریم، زیرا ما مطابق فرمان او عمل می کنیم و هر چیزی را که مورد پسند اوست، بجا می آوریم. ۲۳ و حکم او چنین است که باید به نام پسر او عیسای مسیح ایمان بیاوریم و یکدیگر را دوست بداریم، همان گونه که مسیح به ما فرمان داده است. ۲۴ کسی که از احکام خدا اطاعت می کند، در خدا ساکن است و خدا در او. از آنجا که خدا روح مقدس را به ما بخشیده است، می دانیم که او در ما ساکن است.
۱ آیا باز هم به خودستایی پرداخته ایم؟ آیا مانند دیگران از طرف شما و یا برای شما به کدام توصیه نامه ضرورت داریم؟ ۲ شما خود تان توصیه نامۀ ما هستید، نامه ای نوشته شده بر دلهای ما که همه می توانند آن را بخوانند و بفهمند. ۳ شما نشان داده اید همان نامه ای هستید که مسیح آن را نوشته و توسط ما به دیگران رسانیده است. این نامه با رنگ نوشته نشد بلکه با روح خدای زنده و نه بر روی تخته سنگها بلکه بر قلبهای انسانی نوشته شده است.
۴ این را می گوییم زیرا چنین اطمینانی به وسیلۀ مسیح در حضور خدا داریم. ۵ در خود لیاقت این را نمی بینیم که بگوییم ما صلاحیت انجام چنین کاری را داشته ایم بلکه لیاقت ما از جانب خداست. ۶ او ما را لایق دانست که خدمتگار عهد جدید باشیم. این عهد یک سند نوشته شده نیست بلکه از روح مقدس است، زیرا شریعت نوشته شده، انسان را به مرگ می کشاند، اما روح مقدس زندگی می بخشد.
۷ اگر شریعتی که بر سنگ نوشته شده بود و به مرگ می انجامید، با چنان شکوهی شروع شد که قوم اسرائیل به خاطر نوری که از صورت موسی می درخشید، نتوانستند به چهرۀ او نگاه کنند، هر چند آن نور رفته رفته ناپدید می شد، ۸ پس چقدر بیشتر، خدمتی که به واسطۀ روح مقدس خداست با شکوه تر خواهد بود! ۹ زیرا اگر شریعتی که به محکومیت می انجامید با شکوه بود، چقدر بیشتر خدمتی که به عادل شمرده شدن می انجامد با شکوه تر خواهد بود! ۱۰ در واقع می توان گفت که شکوه اول، درخشش خود را در برابر شکوه و جلال دوم از دست داده است. ۱۱ اگر آنچه که ناپدید می گشت، دارای چنین شکوه و جلال بود، پس آنچه که دایمی است چقدر با شکوه و جلال بیشتر می باشد!
۱۲ از آنجایی که ما چنین امیدی داریم، با شجاعت سخن می گوییم. ۱۳ ما مانند موسی نیستیم که نقابی بر صورت خویش گذاشت تا قوم اسرائیل پایان آن شکوه زود گذر را نبینند. ۱۴ اما ذهنهای آنها چنان تاریک شده است که تا به حال هنگامی که عهد عتیق را می خوانند، این نقاب را با خود دارند، چون این نقاب فقط به وسیلۀ عیسای مسیح برداشته می شود. ۱۵ حتی تا به امروز هر وقت آنها تورات موسی را می خوانند، آن نقاب ذهن شان را می پوشاند. ۱۶ اما هرگاه کسی به خداوند روی آورد، آن نقاب برداشته می شود. ۱۷ خداوند روح است و هر جا روح خداوند باشد، در آنجا آزادی است. ۱۸ همۀ ما در حالی که با صورتهای بی نقاب مانند یک آیینه، جلال خداوند را انعکاس می دهیم، رفته رفته در جلال روز افزون به صورت او تبدیل می شویم و این کار، کار خداوند یعنی روح مقدس است.
۱ آیا باز هم به خودستایی پرداخته ایم؟ آیا مانند دیگران از طرف شما و یا برای شما به کدام توصیه نامه ضرورت داریم؟ ۲ شما خود تان توصیه نامۀ ما هستید، نامه ای نوشته شده بر دلهای ما که همه می توانند آن را بخوانند و بفهمند. ۳ شما نشان داده اید همان نامه ای هستید که مسیح آن را نوشته و توسط ما به دیگران رسانیده است. این نامه با رنگ نوشته نشد بلکه با روح خدای زنده و نه بر روی تخته سنگها بلکه بر قلبهای انسانی نوشته شده است.
۴ این را می گوییم زیرا چنین اطمینانی به وسیلۀ مسیح در حضور خدا داریم. ۵ در خود لیاقت این را نمی بینیم که بگوییم ما صلاحیت انجام چنین کاری را داشته ایم بلکه لیاقت ما از جانب خداست. ۶ او ما را لایق دانست که خدمتگار عهد جدید باشیم. این عهد یک سند نوشته شده نیست بلکه از روح مقدس است، زیرا شریعت نوشته شده، انسان را به مرگ می کشاند، اما روح مقدس زندگی می بخشد.
۷ اگر شریعتی که بر سنگ نوشته شده بود و به مرگ می انجامید، با چنان شکوهی شروع شد که قوم اسرائیل به خاطر نوری که از صورت موسی می درخشید، نتوانستند به چهرۀ او نگاه کنند، هر چند آن نور رفته رفته ناپدید می شد، ۸ پس چقدر بیشتر، خدمتی که به واسطۀ روح مقدس خداست با شکوه تر خواهد بود! ۹ زیرا اگر شریعتی که به محکومیت می انجامید با شکوه بود، چقدر بیشتر خدمتی که به عادل شمرده شدن می انجامد با شکوه تر خواهد بود! ۱۰ در واقع می توان گفت که شکوه اول، درخشش خود را در برابر شکوه و جلال دوم از دست داده است. ۱۱ اگر آنچه که ناپدید می گشت، دارای چنین شکوه و جلال بود، پس آنچه که دایمی است چقدر با شکوه و جلال بیشتر می باشد!
۱۲ از آنجایی که ما چنین امیدی داریم، با شجاعت سخن می گوییم. ۱۳ ما مانند موسی نیستیم که نقابی بر صورت خویش گذاشت تا قوم اسرائیل پایان آن شکوه زود گذر را نبینند. ۱۴ اما ذهنهای آنها چنان تاریک شده است که تا به حال هنگامی که عهد عتیق را می خوانند، این نقاب را با خود دارند، چون این نقاب فقط به وسیلۀ عیسای مسیح برداشته می شود. ۱۵ حتی تا به امروز هر وقت آنها تورات موسی را می خوانند، آن نقاب ذهن شان را می پوشاند. ۱۶ اما هرگاه کسی به خداوند روی آورد، آن نقاب برداشته می شود. ۱۷ خداوند روح است و هر جا روح خداوند باشد، در آنجا آزادی است. ۱۸ همۀ ما در حالی که با صورتهای بی نقاب مانند یک آیینه، جلال خداوند را انعکاس می دهیم، رفته رفته در جلال روز افزون به صورت او تبدیل می شویم و این کار، کار خداوند یعنی روح مقدس است.
اول یوحنا ۳:۲ · دوم قرنتیان ۳:۶–۷ · دوم قرنتیان ۳:۱۸ · TDV
این فصل تأثیر اصول عهد قدیم و جدید را مقایسه می‌کند: «زیرا که شریعت می‌کشد، لیکن روح حیات می‌بخشد» (آیه ۶). و با این حال، هنگامی که موسی شریعت را بر کوه سینا دریافت کرد، او از حضور خدا تأثیر شگفت‌انگیزی را تجربه کرد: صورت او می‌درخشید (آیه ۷؛ ر.ک. خروج ۳۴:۳۰).
رسول از این برای نشان دادن تأثیر خدمتفیض – اصل عهد جدید – بر ما امروز استفاده می‌کند. خدا در آینده عهد جدید را با اسرائیل و یهودا برقرار خواهد کرد (ارمیا ۳۱:۳۱)، اما ایمانداران به خداوندعیسیدر حال حاضر فراوانی فیض را در او تجربه می‌کنند (یوحنا ۱:۱۶).
صورت موسی به صورت فیزیکی و موقت می‌درخشید، اما او مجبور بود این را پشت پرده‌ای پنهان کند وقتی با مردم صحبت می‌کرد زیرا این باعث می‌شد که آنها از نزدیک شدن به او بترسند (خروج ۳۴:۳۳). در مقابل جلال شریعت، که محو شد، جلالفیض یک امر درونی است و هم جذاب و هم رو به افزایش است.
پولس این را در آیه ۱۸ توضیح می‌دهد. همانطور که ما با خداوندعیسیدر جایی که او اکنون درجلال است مشغول هستیم، ما به روشی روحانی تغییر می‌کنیم تا به طور فزاینده‌ای شبیه او شویم: «از جلال به جلال». او تصویر جذاب بالا، شیء زیبا برای قلبهای ما است، درحالی که روح‌القدس ساکن، قدرت توانمندساز است که تغییری در درون ما ایجاد می‌کند که با او مطابقت دارد.
پولس می‌نویسد «ما همه» زیرا این مسیحیت عادی است، نه فوق‌العاده روحانی. یک روز همه ما از هر نظر شبیه او خواهیم بود «زیرا او را چنانکه هست خواهیم دید» (۱ یوحنا ۳:۲)، اما ما می‌توانیم این را اکنون به روشی اخلاقی از طریق مشارکت با او پیش‌بینی کنیم. هیچ پرده‌ای بر صورت او نیست همانطور که بر صورت موسی بود، و برای قرض گرفتن کلماتی از غزل غزل‌ها، او ما را دعوت می‌کند که به او نگاه کنیم: «بگذار صورتت را ببینم» (۲:۱۴).
