۱ داود برای خود قصری در شهر داود آباد کرد او همچنین جائی برای صندوق پیمان خدا تهیه و خیمۀ آنرا برپا کرد. ۲ بعد داود گفت: «بغیر از لاویان هیچ کس دیگر حق ندارد که صندوق پیمان خدا را حمل کند، زیرا خداوند تنها آن ها را مأمور حمل صندوق پیمان تعیین فرموده است و آن ها همیشه در حضور او کمربستۀ خدمت باشند.» ۳ آنگاه داود تمام مردم اسرائیل را در اورشلیم جمع کرد تا صندوق پیمان خداوند را به جائیکه برایش تهیه کرده بود بیاورند. ۴ سپس اولادۀ هارون و لاویان را بحضور خود احضار کرد. ۵ از اولادۀ قهات: اُوری ئیل، سرکرده با یکصد و بیست نفر از خویشاوندان او؛ ۶ از اولادۀ مَراری: عَسایا، سرکرده با دوصد و بیست نفر از خویشاوندان او؛ ۷ از اولادۀ جرشوم: یوئیل، سرکرده با یکصد و سی نفر از خویشاوندان او؛ ۸ از اولادۀ الیصافان: شِمَعیه، سرکرده با دوصد نفر از خویشاوندان او؛ ۹ از اولادۀ حِبرون: اِیلیئیل، سرکرده با هشتاد نفر از خویشاوندان او؛ ۱۰ از اولادۀ عُزی ئیل: عمیناداب، سرکرده با یکصد و دوازده نفر از خویشاوندان او.
۱۱ بعد داود دو نفر از کاهنان، یعنی صادوق و ابیاتار را با شش نفر از لاویان که عبارت بودند از اُوری ئیل، عَسایا، یوئیل، شِمَعیه، اِیلیئیل و عمیناداب بحضور خود فراخواند و ۱۲ به آن ها گفت: «چون شما رهبران قبیلۀ لاوی هستید، پس با برادران تان طهارت کنید و خود را پاک سازید تا صندوق پیمان خداوند را به جائیکه برایش تهیه کرده ام، بیاورید. در دفعۀ اول خداوند ما را جزا داد، ۱۳ زیرا شما که مسئول حمل آن بودید آنرا حمل نکردید و ما طبق هدایت شریعت و با مراسم خاص وظیفۀ خود را اجراء ننمودیم.» ۱۴ پس کاهنان و لاویان طهارت کردند و خود را پاک ساختند و برای آوردن صندوق پیمان خداوند آماده شدند. ۱۵ آنگاه لاویان قرار هدایتی که خداوند به موسی داده بود، صندوق پیمان را ذریعۀ میله های دو طرف آن بر شانه های خود حمل کردند.
۱۶ داود همچنان به سرکردگان لاوی امر کرد که سرایندگان و نوازندگانی را از بین برادران خود تعیین کنند تا ساز چنگ و رباب و دُهل را بنوازند و نوای بلند شادمانی و خوشی را بسرایند. ۱۷ پس لاویان هیمان، پسر یوئیل؛ از خویشاوندان او، آساف، پسر بَرَکیا؛ از اولادۀ مَراری ایتان، پسر قوشیا ۱۸ و همچنین از نوازندگان درجه دوم، زکریا، بِن، یَعزی ئیل، شمیراموت، یحیئیل، عُنی، اِلیاب، بنایا، مَعَسیا، مَتتیا، اَلیفَلیا و مَقَنیا و از دروازه بانان عوبید ادوم و یعی ئیل را انتخاب کردند. ۱۹ خوانندگان: هیمان و آساف بودند و ایتان نوازندۀ سنج بود. ۲۰ برای کمک به ایشان این افراد نیز تعیین شدند تا با نواختن چنگ ایشان را همراهی کنند: زِکَریا، عزیئیل، شمیراموت، یحیئیل، عُنی، اِلیاب، مَعَسیا و بنایا. ۲۱ برای نواختن رباب نیز اشخاص زیر انتخاب شدند: مَتتیا، اَلیفَلیا، مَقَنیا، عَزَریا از لاویان و همچنین عوبید ادوم و یعی ئیل که هردو از دروازه بانان بودند. ۲۲ کَنَنیا رهبری نوازندگان خاندان لاوی را بعهده داشت و آن ها را تعلیم می داد، زیرا او یک موسیقی دان ماهر بود. ۲۳ بَرَکیا و اَلقانَه دروازه بانان صندوق پیمان خدا بودند. ۲۴ شَبَنیا، یوشافاط، نتنئیل، عَماسای، زِکَریا، بنایا و اَلِیَعَزر کاهنانی بودند که پیشروی صندوق پیمان خدا شیپور می نواختند. عوبید ادوم و یحیی دروازه بانان صندوق پیمان خدا بودند.
۲۵ بعد داود، رهبران قوم اسرائیل و قوماندانهای فرقه های هزار نفری با خوشی و سرور زیاد رفتند تا صندوق پیمان خداوند را از خانۀ عوبید ادوم بیاورند. ۲۶ برای اینکه خدا در بردن صندوق پیمان به لاویان کمک کرد، هفت گاو و هفت گوسفند را بعنوان شکرانگی قربانی نمودند. ۲۷ داود و همچنان لاویانِ حامل صندوق پیمان، خوانندگان و نوازندگان و کَنَنیا رهبر آن ها همه ملبس با لباس نفیس بودند و داود ایفود کتانی هم بتن داشت. ۲۸ به این ترتیب، همه مردم اسرائیل با فریاد و نوای نَی، شیپور و دایره و سرود بلند چنگ و رباب صندوق پیمان خداوند را آوردند.
۲۹ وقتی صندوق پیمان خداوند به شهر داود داخل شد، میکال دختر شائول از کلکین خانه به بیرون نگاه کرد. وقتی داود را دید که رقص و خوشی می کند، در دل خود او را تحقیر کرد.
۱ در آن وقت شاگردان نزد عیسی آمده و از او پرسیدند: «چه کسی در پادشاهی آسمانی از همه بزرگتر است؟» ۲ عیسی کودکی را صدا زد و او را در میان آنها قرار داد. ۳ سپس به آنها گفت: «به یقین بدانید که تا تغییر نکنید و مانند کودکان نگردید، داخل پادشاهی آسمانی نخواهید شد. ۴ در پادشاهی آسمانی آن کسی از همه بزرگتر است که خود را فروتن سازد و مانند این طفل شود. ۵ کسی که چنین کودکی را به نام من بپذیرد، مرا پذیرفته است.
۶ اگر کسی یکی از کوچکترین شخصی را که به من ایمان دارد گمراه کند، برای او بهتر است که سنگ آسیاب به گردنش آویزان شود و در اعماق بحر غرق گردد. ۷ وای بر این دنیا که باعث چنین وسوسه می شود! حتماً لغزش هایی پیش خواهد آمد، اما وای بر کسی که باعث این لغزش ها شود. ۸ پس اگر دست یا پای تو، تو را گمراه کند آن را قطع کرده و دور بینداز، زیرا برای تو بهتر است که بدون دست یا پا داخل زندگی ابدی شوی تا این که با دو دست و دو پا به درون آتش ابدی افگنده شوی. ۹ اگر چشمت باعث گناه در تو شود، آن را بکش و دور بینداز، زیرا بهتر است که با یک چشم صاحب زندگی شوی، از این که با دو چشم به آتش دوزخ بروی.
۱۰ آگاه باشید که هیچ یک از این کوچکان را تحقیر نکنید، زیرا به شما می گویم که فرشته گان شان در آسمان همیشه روی پدر آسمانی مرا می بینند. [ ۱۱ چون من، پسر انسان آمده ام تا گمشده را نجات دهم.] ۱۲ شما چه فکر می کنید؟ اگر شخصی صد گوسفند داشته باشد و یکی از آنها را گم کند، آیا نود و نُه گوسفند دیگر را در چراگاه نمی گذارد و به دنبال آن گمشده نمی رود تا آن را پیدا کند؟ ۱۳ وقتی آن را پیدا کند، واضح است که برای آن یک گوسفند بیشتر خوش می شود تا برای آن نود و نُه گوسفند دیگری که گم نشده اند. ۱۴ همین طور پدر آسمانی شما نمی خواهد که حتی یکی از این کوچکان از دست برود.
۱۵ اگر برادرت به تو بدی کرد، با او در جای خلوت دربارۀ آن موضوع صحبت کن. اگر به سخن تو گوش دهد، برادر خود را باز یافته ای. ۱۶ اگر به سخن تو گوش ندهد، یک یا دو نفر دیگر را با خود ببر، زیرا هر ادعایی از زبان دو یا سه شاهد قابل تأیید است. ۱۷ اگر او حاضر نیست سخنان آنها را بشنود، آنگاه به کلیسا بگو. اگر حاضر نشود به کلیسا گوش دهد، با او مانند یک بی ایمان یا جزیه گیر رفتار کن.
۱۸ به شما می گویم آنچه را بر روی زمین بسته کنید، در آسمان بسته می شود و آنچه را که در روی زمین باز نمایید، در آسمان باز می شود. ۱۹ باز هم به شما می گویم هرگاه دو نفر از شما در روی زمین دربارۀ آنچه که از خدا می خواهند، یکدل باشند، پدر آسمانی من آن را به ایشان خواهد بخشید، ۲۰ زیرا هر جا که دو یا سه نفر به نام من جمع شوند، من آنجا در میان آنها هستم.»
۲۱ در این وقت پِطرُس پیش عیسی آمده از او پرسید: «استاد! اگر برادرم در برابر من گناه کند، چند بار او را ببخشم؟ تا هفت بار؟» ۲۲ عیسی در جواب گفت: «نمی گویم هفت بار بلکه هفتاد مرتبه هفت بار. ۲۳ چون پادشاهی آسمانی مانند یک ارباب است که تصمیم گرفت از غلامان خود حساب بخواهد. ۲۴ وقتی این کار را شروع کرد، شخصی را نزد او آوردند که بی اندازه پول از او قرضدار بود، ۲۵ اما چون نمی توانست آن را بپردازد، اربابش امر کرد او را با زن و فرزندان و تمام هستی اش بفروشند تا قرض خود را بپردازد. ۲۶ آن شخص پیش پای ارباب خود افتاده گفت: «ای آقا، به من مُهلت بده و من تمام آن را تا پول آخر به تو خواهم پرداخت.» ۲۷ دل ارباب به حال او سوخت. قرض او را بخشید و به او اجازه داد برود.
۲۸ اما همین غلام، وقتی از آنجا رفت در راه با یکی از همکاران مانند خود روبرو شد که پول بسیار کمی از او قرضدار بود، او گلوی قرضدار خود را فشرده گفت: «قرض مرا بپرداز.» ۲۹ آن شخص به پایش افتاد و به او زاری کرده گفت: «به من مُهلت بده، پولت را می پردازم.» ۳۰ اما او قبول نکرد و آن مرد را به زندان انداخت تا قرض خود را بپردازد. ۳۱ غلامان دیگر که این کار او را دیدند، بسیار جگرخون شدند و به نزد ارباب خود رفته تمام جریان را به او گفتند. ۳۲ ارباب آن غلام را خواست و به او گفت: «ای غلام خود خواه، وقتی که پیش من عذر کردی همۀ قرضهایت را بخشیدم. ۳۳ آیا همین طور که من بر تو رحم کردم، نباید به همکارت رحم می کردی؟» ۳۴ پس ارباب خشمگین شده، دستور داد تا او را به زندان انداخته و تا همۀ قرضهای خود را نپردازد، آزاد نشود. ۳۵ پس اگر برادر خود را از دل نبخشید، پدر آسمانی من هم با شما همین گونه رفتار خواهد کرد.»
اول تواریخ ۱۵:۱۲–۱۳ · متی ۱۸:۲۰ · TDV
در اینجا یک اصل عمیق و اساسی برای روح ما امروز وجود دارد. خداوند برای هر چیزی در اینجا برای کلیسایش نظم صحیحی دارد، و اگر از این نظمالهی خارج شویم، تقریباً مطمئناً فاجعه‌ای رخ خواهد داد. عهد جدید شامل آنچه داوود«نظم صحیح» نامید، دستورالعمل‌های بسیار کاملی برای جماعت خدا است. خداوند ما به مرکز تجمع آن اشاره کرد وقتی گفت: «زیرا هر جا دو یا سه نفر به نام من جمع شوند، من در میان آنها هستم» (متی ۱۸:۲۰).روح او جمع خواهد کرد، نام او و تنها نام او مرکز وحدت خواهد بود، و حضور او به همهٔ کسانی که اینگونه جمع شده‌اند، حتی اگر فقط دو یا سه نفر باشند، وعده داده شده است. بسیاری از نظم صحیح در این زمینه منحرف شده‌اند و در اطراف نقاط خاصی از دکترین، یا سازمان کلیسایی از نظر شکل و شیوهٔ پرستش جمع شده‌اند. همهٔ اینها خوب است که از خود بپرسند: «آیا این واقعاً نظم صحیح کلام خداست؟»
درهیچ کجای عهد جدید نمی‌توانید الگویی را پیدا کنید که بسیاری از کلیساها بر اساس آن شکل گرفته‌اند. ایدهٔ یک جماعت که یک خادم تنها بر آن گمارده شده است – هر چقدر هم که با استعداد باشد – کاملاً با کلام خدا بیگانه است. هنگامی که جماعت تشکیل شد، مسیح، سربدن، هدایای مناسبی را برای رفع نیاز آن داد. اما درهیچمورد واحدی که بتوان درکتاب مقدس به آن اشاره کرد، کسی به عنوان «خادم» «یک کلیسا» منصوب نشد.
می‌توانید روی این حساب کنید، ارابهٔ جدید پادشاهداوود، که توسط فلسطینیان پیشنهاد شد، امروز در مسیحیت همتای کاملی دارد. چه کسی آن را انکار می‌کند؟ اگر آنچه در اطراف خود می‌بینیم در کلام خدا یافت می‌شد، به راحتی نشان داده می‌شد – اما آنجا نیست!
