۱ این سخن درست و قابل باور است که اگر کسی می خواهد در یک کلیسا رهبر شود، آن شخص در آرزوی کار خوبی می باشد. ۲ آن رهبر باید آدم بی عیب بوده، شوهر وفادار به یک زن، با فکر سالم، پرهیزگار، آبرومند، مهمان نواز و قادر به تعلیم دادن باشد. ۳ نه شرابخور یا ظالم، بلکه یک شخص ملایم؛ و نه یک شخص جنگجو یا پول پرست. ۴ او باید بتواند خانوادۀ خود را به خوبی اداره کند و فرزندان خود را طوری تربیت نماید که از او با احترام کامل اطاعت کنند. ۵ زیرا اگر مردی نتواند خانوادۀ خود را اداره کند، چگونه می تواند از کلیسای خدا سرپرستی کند؟ ۶ او نباید نو ایمان باشد، زیرا ممکن است که مغرور گشته، مانند شیطان محکوم گردد. ۷ زیاده بر این، او باید از نام نیک در میان مردمی که اهل کلیسا نیستند، برخوردار باشد تا مورد ملامت واقع نگردد و به دام شیطان نیفتد.
۸ به همین گونه خادمان کلیسا باید اشخاص قابل احترام باشند، نه ریاکار. آنها نباید در شراب خوری افراط کنند و یا در تلاش جمع آوری پول نا مشروع باشند. ۹ آنها باید حقیقت ایمان را که خدا آشکار می سازد، با وجدان پاک نگهدارند. ۱۰ خادمان باید اول مورد آزمایش قرار گیرند تا اگر بی عیب بودند، آن وقت برای خدمت انتخاب شوند. ۱۱ همچنان زنان خادمان نیز باید قابل احترام بوده و غیبت نکنند، بلکه با فکر سالم در هر کار وفادار باشند. ۱۲ خادمان نیز باید شوهر وفادار به یک زن باشند و فرزندان و خانوادۀ خود را به خوبی اداره کنند. ۱۳ زیرا خادمانی که وظیفۀ خود را به شکل درست انجام می دهند، مورد احترام قرار گرفته و به اطمینان زیادی که در ایمان داشتن به عیسای مسیح است، دست می یابند.
۱۴ امیدوارم که بتوانم به زودی پیش تو بیایم، اما این چیزها را برایت نوشتم تا ۱۵ اگر آمدنم معطل شد، بدانی که در خانوادۀ خدا که کلیسای خدای زنده و ستون و تهداب حقیقت است، چگونه باید رفتار کرد. ۱۶ هیچ کس انکار کرده نمی تواند که راز دینداری ما چقدر بزرگ است، زیرا:
«عیسای مسیح به صورت انسان ظاهر شد،
روح مقدس حقانیت اش را ثابت نمود،
فرشته گان او را دیدند،
خبر خوش او در میان ملتها اعلام شد،
در دنیا، مردم به او ایمان آوردند،
و با شکوه و جلال به عالم بالا بُرده شد.»
۱ من خودم پولُس، با فروتنی و ملایمت مسیح از شما درخواست می کنم. بلی، همان پولُس که طبق گفتۀ بعضی، پیش روی شما ضعیف ولی دور از شما جدی است. ۲ از شما التماس می کنم که مرا مجبور نسازید وقتی با شما می باشم، با جدیت رفتار کنم، چون تصمیم گرفتم در مقابل آنهایی که گمان می کنند ما با انگیزه های دنیوی عمل می کنیم، جدی باشم! ۳ با آن که با جسم خود در این دنیا زندگی می کنیم اما جنگ ما دنیوی نیست. ۴ اسلحۀ جنگ ما دنیوی نیست بلکه از طرف خدا قدرت دارد که هر مقاومتی را بشکند. ۵ ما هر نوع دلیل و ادعای تکبرآمیز را که در مقابل شناخت خدا قرار بگیرد، از بین می بریم و هر فکری را تحت فرمان مسیح در می آوریم. ۶ زمانی که اطاعت شما کامل شود، آن وقت کسانی را که نافرمانی می کنند، مجازات خواهیم کرد.
۷ شما تنها به شکل ظاهری می بینید. اگر کسی اطمینان دارد که متعلق به مسیح است، او باید در نظر داشته باشد که ما نیز به همان اندازه متعلق به مسیح هستیم. ۸ پس اگر من دربارۀ اختیاراتی که خدا به من داده است، بیش از اندازه به خود افتخار کرده باشم، پشیمان نیستم. زیرا خدا این اختیار را برای تشویق شما به من داده است، نه برای ویرانی تان. ۹ من نمی خواهم که چنین به نظر آید که گویا هدف من این است که با نامه هایم شما را بترسانم. ۱۰ بعضی می گویند: «نامه های او سخت و جدی، ولی حضورش ضعیف و سخنانش بی ارزش است.» ۱۱ این اشخاص باید بدانند که آنچه را از دور به وسیلۀ نامه می نویسم، هر وقت بیایم همان را عملی خواهم کرد.
۱۲ البته ما جرأت نمی کنیم که خود را با آدمهای خود خواه در یک سطح قرار دهیم و یا مقایسه کنیم! وقتی آنها خود را با همدیگر مقایسه می کنند و با یکدیگر می سنجند، نشان می دهند که چقدر احمق هستند! ۱۳ ولی ما فقط در حدی افتخار می کنیم که خدا برای ما تعیین کرده است، آن حدی که خدمت به شما را نیز در بر می گیرد. ۱۴ ما از حد خود تجاوز نکرده ایم، گویی این که هرگز نزد شما نیامده باشیم زیرا ما اولین کسانی بودیم که خبر خوش مسیح را به شما رساندیم. ۱۵ ما به آنچه که دیگران در خارج از ساحۀ وظیفه ما انجام داده اند، به خود افتخار نمی کنیم بلکه امیدواریم که ایمان شما رشد کند تا دامنۀ خدمت ما وسیع تر شود. ۱۶ آنگاه خواهیم توانست خبر خوش را در جاهایی که در آن سوی سرزمین شماست، اعلام نماییم. آن وقت لازم نیست که ما به کاری فخر کنیم که قبلاً شخصی دیگری آن را انجام داده است.
۱۷ چنان که نوشته شده است: «هر کسی بخواهد افتخار کند، تنها باید به خداوند افتخار کند.» ۱۸ بنابر این کسی که خودستایی کند، پذیرفته نمی شود بلکه فقط کسی که مورد پسند خدا باشد.
۱ ای عزیزان! اکنون در مورد آمدن سَروَر ما عیسای مسیح و جمع شدن ما با او، از شما خواهش می کنیم که ۲ نگذارید کسی فکر شما را به آسانی پریشان سازد. نه از روی پیام نبوتی و یا نامه ای که گویا از جانب ما باشد، زیرا به این ترتیب آنها ادعا خواهند کرد که روز برگشت عیسای مسیح فرا رسیده است. ۳ نگذارید هیچ کس به هیچ عنوان شما را فریب دهد، زیرا آن روز نخواهد آمد، مگر این که اول شورش بزرگ بر ضد خدا روی دهد و آن شخص شریر ظهور کند که از ابتدا مقرر بود به دوزخ برود. ۴ او با هر آنچه خدا خوانده می شود و هر آنچه عبادت می شود، مخالفت می کند و خود را مافوق همه قرار می دهد، در خانۀ خدا می نشیند و دعوای خدایی می کند.
۵ آیا به یاد ندارید، وقتی که با شما بودم، تمام این چیزها را برای تان گفتم؟ ۶ پس اکنون شما می دانید که چه چیز از ظهور او جلوگیری می کند تا فقط در زمان خاص خودش ظاهر شود. ۷ اکنون شرارت مخفیانه کار می کند، ولی هرگاه قدرتی که مانع آن است از میان برداشته شود به طور آشکار کار خواهد کرد. ۸ آنگاه آن شخص شریر ظاهر خواهد شد و خداوند ما عیسی با نَفَس دهان خود، او را خواهد کُشت و با ظهور پُر شکوه خود، او را نابود خواهد کرد. ۹ ظهور آن شخص شریر به وسیلۀ فعالیت های شیطان خواهد بود و با انواع معجزه ها و نشانه های عجیب و گمراه کننده ۱۰ و هر نوع شرارت که برای محکوم شده گان به هلاکت فریبنده است، همراه خواهد بود. زیرا آنها عشق به حقیقت را که می تواند آنها را نجات بخشد، قبول نکردند. ۱۱ به همین علت خدا آنها را دچار نیروی گمراه کننده خواهد کرد که آنچه را که دروغ است باور کنند ۱۲ تا تمام کسانی که به حقیقت ایمان نیاورده اند و از شرارت لذت بُرده اند، محکوم شوند.
۱۳ ای برادران و خواهران محبوب در خداوند! ما باید همیشه خدا را به خاطر شما شکر گوییم، زیرا خدا شما را به عنوان اولین ایمانداران در تسالونیکی برگزید تا به وسیلۀ روح مقدس شما را پاک گرداند و از راه ایمان به حقیقت نجات یابید. ۱۴ او شما را به وسیلۀ خبر خوش که ما برای تان اعلام کردیم، فرا خواند تا در شکوه و جلال خداوند ما عیسای مسیح شریک گردید. ۱۵ پس ای عزیزان، استوار بمانید و آن تعالیمی را که از زبان ما شنیدید و یا از طریق نامه های ما آموختید، محکم نگهدارید.
۱۶ سَروَر ما عیسای مسیح و خدای پدر که ما را دوست داشته است با فیض خود به ما دلگرمی ابدی و امید مستحکم بخشیده است، ۱۷ خدا شما را نیز تشویق کند و قوت دهد تا در گفتار و کردار، نیکو باشید.
اول تیموتاووس ۳:۶ · دوم قرنتیان ۱۰:۵ · دوم تسالونیکیان ۲:۷ · TDV
این ادعای بیهوده درجامعه ما، حتی در میان کسانی که خود را مسیحی می‌نامند، بیشتر و بیشتر دیده می‌شود. و هیچ‌کس واقعاً از این موضوع آزرده نمی‌شود، مشروط بر اینکه غرور دیگری به کسی آسیب نرساند. این برای فرزند خدا تعجب‌آور نیست. این آیه این نتیجه را پیش‌بینی کرده بود، و ما می‌دانیم که در نهایت به ظهور مرد گناهکار منجر خواهد شد، زمانی که آن که مانع است از میان برداشته شود (۲ تسالونیکیان ۲:۷).
غرور بسیار خطرناک است. کسی که آرزوی نظارت دارد نباید «تازه‌کار باشد، مبادا از غرور باد کرده، به همان محکومیت شیطان بیفتد» (۱ تیموتائوس ۳:۶). این همان کلمه‌ای است که به «متکبر» ترجمه شده است. این کلمه به معنای پر از دود بودن است. این کاری است که غرور انجام می‌دهد: مه غلیظی ایجاد می‌کند که کسی را از ارزیابی صحیح امور کور می‌کند. افکار را باد می‌کند، تحریف می‌کند و درهم می‌ریزد و مانع از دیدن چیزها آن‌گونه که واقعاً هستند می‌شود. این همان چیزی است که افکار عاقل‌ترین فرشتگان را مبهم کرد (حزقیال ۲۸:۱۲، ۱۷) و او را در مسیر گناهش هدایت کرد. این غرور است که او را مقصر، گناهکار در برابر خدا، و محکومیت خدا را بر او خواهد آورد. غرور افکار را مبهم می‌کند.
چند نفر با محکومیت ابدی روبرو خواهند شد زیرا گرفتار این دام شده‌اند؟ بیایید برای «فرو ریختن استدلال‌ها و هر چیز بلندی که خود را در برابر معرفت خدا بالا می‌برد» (۲ قرنتیان ۱۰:۵)دعا کنیم، تا کوری آنها برداشته شود، تا توبه کنند و زندگی ابدی را درعیسیمسیح بیابند. و اما ما که نام آن فروتن و متواضع، خداوند ما عیسیمسیح را بر خود داریم، می‌دانیم که ما چیزی جز ظروف فیض او نیستیم، بیایید کلمات پولس را به یاد آوریم: «زیرا به واسطه فیضی که به من داده شده است، به هر یک از شما می‌گویم که خود را بیش از آنچه باید فکر کند، بالا نپندارد، بلکه با هوشیاری فکر کند» (رومیان ۱۲:۳). این نه تنها امنیت ما، بلکه جایگاه واقعی ما در برابر خداوند است.
