چه کسی فکر می‌کرد که یک پیامبر نافرمان در عهد عتیق بتواند به هر طریقی مسیح موعود، نجات‌دهنده جهان را پیش‌نمایش کند؟ با این حال، خدای ما «همه چیز را مطابق با مشورت اراده خود انجام می‌دهد» (افسسیان ۱:۱۱).
خداوند به یونس دستور داد که به نینوا برود و علیه آن فریاد بزند، زیرا شرارت آنها به حضور خدا رسیده بود. اما یونس در جهت مخالف آنچه خداوند به او گفته بود، رفت. نافرمانی او او را به دریا و به شکم ماهی بزرگ کشاند. چه تضادی با خداوند عیسی، پسر انسان. او خادم وفادار بود، همیشه آنچه را که پدرش را خشنود می‌کرد، انجام می‌داد (یوحنا ۸:۲۹). او همیشه مطیع بود. وقتی به دنیا آمد، می‌گفت: «ای خدای من، من از انجام اراده تو لذت می‌برم» (مزامیر ۴۰:۸). وقتی دنیا را ترک می‌کرد، می‌گفت: «نه به اراده من، بلکه به اراده تو» (متی ۲۶:۳۹).
جایی که یونس به دلیل نافرمانی‌اش به آنجا رسید، پسر انسان، خداوند عیسی مسیح، به دلیل اطاعت خود به آنجا رسید. یونس سه شبانه‌روز در شکم ماهی بزرگ بود. پسر انسان مقدس و مطیع، سه شبانه‌روز در شکم زمین در مرگ بود. یونس به دلیل نافرمانی خودش آنجا بود. پسر انسان به دلیل نافرمانی ما، من و شما، آنجا بود.
نام «پسر انسان» ما را به انسانیت واقعی خداوند یادآوری می‌کند. او به عنوان خدا نمی‌توانست بمیرد، اما برای رنج مرگ کمی پایین‌تر از فرشتگان قرار گرفت. ما شادمانیم که همان‌طور که یونس پس از آن سه شبانه‌روز استفراغ شد، پسر انسان نیز در اولین روز هفته از مردگان برخاست. و همان‌طور که یونس به شهر نینوا موعظه کرد، خداوند عیسی نیز صلح را به همه کسانی که گوش می‌دهند، موعظه می‌کند. آیا صدای او را شنیده‌اید؟
