۱ ما می دانیم وقتی این خیمۀ زمینی که در آن به سر می بریم، یعنی این بدن فانی ما از بین برود، خدا خانه ای ابدی که به دست انسان ساخته نشده، در آسمان برای ما فراهم می کند. ۲ ما در این خیمۀ زمینی در آه و ناله هستیم و اشتیاق فراوان داریم که به خانۀ آسمانی خود پناه ببریم، ۳ تا در پناه آن پوشش آسمانی، دیگر برهنه نباشیم. ۴ تا زمانی که در این خیمه به سر می بریم، زیر فشارهای سنگین ناله می کنیم، زیرا نمی خواهیم جسم خاکی خود را از دست بدهیم بلکه برعکس می خواهیم پوشش آسمانی به تن کنیم تا آنچه که فانی است در زندگی ابدی غرق گردد. ۵ خدا ما را برای همین منظور آماده ساخته است و روح مقدس خود را به عنوان ضمانت وعده های خود به ما عطا کرده است.
۶ پس ما همیشه خاطر جمع هستیم زیرا می دانیم تا زمانی که در این بدن ساکن هستیم، از حضور خداوند دور هستیم. ۷ ما با ایمان زندگی می کنیم، نه با آنچه می بینیم. ۸ بلی، ما خاطر جمع هستیم و ترجیح می دهیم که این خیمۀ زمینی را ترک کرده و با خداوند در خانۀ آسمانی زندگی نماییم. ۹ بنابر این بیش از همه چیز خوشنودی خداوند را می طلبیم، چه در اینجا باشیم و چه در آنجا. ۱۰ زیرا که همۀ ما باید روزی در مقابل تخت داوری عیسای مسیح حاضر شویم تا مطابق آنچه که با بدن خود کرده ایم، چه نیک و چه بد، پاداش و یا جزا یابیم.
۱۱ چون می دانیم که معنای ترس از خداوند چیست، پس می خواهیم که دیگران را هم قناعت دهیم. خدا ما را به طور کامل می شناسد و امیدواریم که شما هم از صمیم قلب ما را شناخته باشید. ۱۲ ما نمی خواهیم بار دیگر از خود توصیف کنیم بلکه می خواهیم دلیلی به شما بدهیم که به ما افتخار کنید تا بتوانید جواب کسانی را بدهید که به ظاهر یک شخص افتخار می کنند نه به باطن او. ۱۳ اگر بعضی می گویند که ما عقل خود را از دست داده ایم، این برای جلال خداست ولی اگر عاقل هستیم، این برای فایدۀ شماست! ۱۴ زیرا محبت مسیح حاکم بر تمام افکار و اعمال ماست، چون یقین داریم که یک نفر به خاطر همۀ انسانها جان خود را فدا کرد و از این خاطر همه در مرگ او مُردند. ۱۵ او برای همه جان خود را فدا کرد تا آنهایی که زنده اند، دیگر برای خود زندگی نکنند بلکه برای آن کسی زندگی نمایند که به خاطر آنها مُرد و دوباره زنده شد.
۱۶ بنابر این دربارۀ هیچ کس با معیارهای انسانی قضاوت نمی کنیم، هر چند قبلاً ما چنین قضاوتی دربارۀ مسیح داشتیم ولی دیگر چنین قضاوتی نداریم. ۱۷ کسی که به مسیح می پیوندد خلقت جدید است، هر آنچه کهنه بود درگذشت، اینک همه چیز نو شده است. ۱۸ همۀ این برکتها از طرف خداست که به وسیلۀ مسیح ما را با خود آشتی داده و به ما وظیفه داد تا دیگران را با او آشتی دهیم. ۱۹ به عبارت دیگر، خدا گناهان انسان را به حساب نیاورد بلکه به وسیلۀ مسیح با دنیا آشتی نمود و رسانیدن این پیام آشتی را به ما سپرد.
۲۰ پس ما سفیران مسیح هستیم چنان که خدا از زبان ما، شما را به آشتی می طلبد. پس ما به عنوان سفیران مسیح از شما التماس می کنیم که با خدا آشتی کنید. ۲۱ مسیح کاملاً بیگناه بود ولی خدا تمام گناهان ما را بر دوش او گذاشت تا ما در پیوسته گی با او از جانب خدا عادل شمرده شویم.
۱ اما چه کسی این حقیقت را باور می کند؟ به چه کسی خداوند این حقیقت را آشکار ساخته است. ۲ خداوند مقدر کرده بود که بنده اش مانند نهالی در زمین خشک بروید و ریشه بدواند. او از جمال و زیبائی بهره ای نداشت که توجه ما را بخود جلب کند و مشتاق او باشیم. ۳ پیش مردم خوار بود و او را رد کردند، اما او همۀ رنج و درد را متحمل شد. هیچ کسی نمی خواست به روی او نگاه کند. همه او را حقیر می شمردند و ارزشی برایش قایل نبودند.
۴ او غمهای ما را به جان خود گرفت و دردهای ما را بر دوش خود حمل کرد. ولی ما فکر می کردیم درد و رنج او جزائی است که از جانب خدا بر او نازل شده است. ۵ او در حقیقت بخاطر گناه و خطای ما زده و زخمی شد. او جزا دید تا ما سلامتی داشته باشیم و از زخمهائی او ما شفا یافتیم. ۶ ما همه مثل گوسفندانِ سرگردان، گمراه شده و به راه خود روان بودیم، اما خداوند گناه همۀ ما را بگردن او نهاد.
۷ بر او ظلم شد، اما با فروتنی تحمل کرد و از زبانش حرف شکایت شنیده نشد. مثل بره ای او را به کشتارگاه بردند. او مانند گوسفندی که پیش پشم چین خاموش می ایستد، دهان خود را باز نکرد. ۸ او دستگیر، زندانی و محکوم به مرگ شد. او را بخاطر گناهان مردم کشتند و وقتیکه کشته شد، هیچ کسی اعتنائی نکرد. ۹ او را با گناهکاران به خاک سپردند و با ثروتمندان دفن شد، هر چند او به کسی ظلم نکرده و هیچ حرف دروغ از زبانش شنیده نشده بود.
۱۰ اما خواستِ خداوند بود که او درد و رنج بکشد و قربانی گردد تا گناهان دیگران بخشیده شود. به این ترتیب، صاحب فرزندان زیاد شده عمر طولانی می یابد و بوسیلۀ او مرام خداوند حاصل می گردد. ۱۱ وقتی ببیند رنج و عذابی که کشیده است چه ثمری بارآورده است، خوشنود و راضی می شود. بندۀ عادل من گناهان بسیاری را به گردن می گیرد و من بخاطر او آن ها را می بخشم. ۱۲ بنابران، من او را به مقام افتخار نایل می کنم و با اشخاص بزرگ همنشینش می سازم، زیرا او جان خود را فدا کرد، در جملۀ گناهکاران بشمار رفت، گناه مردم را به گردن گرفت و شفاعت خواه خطاکاران شد.
۱ پس یهودیان چه برتری بر غیر یهودیان دارند؟ یا ختنه کردن چه ارزشی دارد؟ ۲ البته که از هر لحاظ ارزش فراوان دارد. اول آن که خدا کلام خود را به یهودیان سپرد. ۳ اما اگر بعضی از آنها وفادار نبودند، چه باید گفت؟ آیا بی وفایی آنها وفاداری خدا را باطل می سازد؟ ۴ هرگز نه! حتی اگر همۀ انسانها دروغگو باشند، خدا راستگو است. چنان که نوشته شده است:
«کلامی که گفته ای راست بوده
و داوری تو عادلانه است.»
۵ از دیدگاه انسانی چنین گفته می شود: «اگر بی عدالتی ما عدالت خدا را آشکار می سازد، پس آیا می توانیم بگوییم که وقتی خدا ما را مجازات می کند، بی انصافی می کند؟» ۶ هرگز نه! اگر خدا عادل نباشد، چطور می تواند دنیا را داوری کند؟
۷ اما اگر دروغ من در مقابل راستی خدا، جلال او را بیشتر آشکار می کند، پس چرا من به عنوان گناهکار محکوم می شوم؟ ۸ پس چرا نگوییم «بیایید بدی کنیم تا از آن خوبی به بار آید؟» عده یی به ما تهمت می زنند که گویا ما چنین چیزی گفته ایم. چنین اشخاص سزاوار محکومیت هستند.
۹ پس چه باید گفت؟ آیا ما یهودیان نسبت به دیگران وضع بهتری داریم؟ نه، به هیچ صورت، زیرا که ما قبلاً اشاره کردیم که یهودیان و غیر یهودیان، هر دو اسیر گناه هستند. ۱۰ چنان که در نوشته های پیامبران آمده است:
«حتی یک نفر هم وجود ندارد که عادل باشد.
۱۱ یک نفر وجود ندارد که فهمیده باشد و کسی نیست که خدا را بجوید.
۱۲ همه گمراه گشته
و با هم فاسد شده اند.
کسی نیست که نیکوکار باشد،
حتی یک نفر عادل هم وجود ندارد.
۱۳ گلوی شان مانند قبرِ باز است،
زبان شان را برای فریب دادن به کار می برند،
و از لبهای شان سخنان کُشنده مانند زهر مار جاری است.
۱۴ دهان شان پُر از لعنت کردن و سخنان تلخ است،
۱۵ و پاهای شان برای ریختن خون شتابان است.
۱۶ به هر جا که می روند، ویرانی و بدبختی بجا می گذارند،
۱۷ و راه صلح و سلامتی را نشناخته اند.
۱۸ خدا ترسی به فکر شان نیست.»
۱۹ اکنون آگاه شده ایم که آنچه شریعت موسی می گوید، خطاب به کسانی است که تابع حکم شریعت هستند تا هر دهانی بسته شود و تمام دنیا در حضور خدا محکوم شناخته شود. ۲۰ از این رو هیچ انسانی با انجام احکام شریعت در نظر خدا عادل شمرده نمی شود. اما شریعت، گناه را به ما می شناساند.
۲۱ اما اکنون بدون در نظر گرفتن شریعت، عدالت خدا آشکار گردیده است، اگر چه شریعت موسی و پیامبران هم آن را تأیید می کنند. ۲۲ این عدالت از راه ایمان به عیسای مسیح به دست می آید. خدا همۀ آنهایی را عادل می شمارد که به مسیح ایمان دارند و در این مورد هیچ تفاوت بین یهودی و غیر یهودی نیست، ۲۳ زیرا همه گناه کرده و از جلال خدا دور مانده اند. ۲۴ اما با فیض خدا و نجات به وسیلۀ عیسای مسیح، بخشش رایگان خدا را دریافت می دارند تا عادل شمرده شوند. ۲۵ خدا مسیح را به عنوان کُفارۀ گناهان قرار داد، کُفاره ای که توسط خون مسیح و از راه ایمان به او به دست می آید. خدا با این کار عدالت خود را ثابت نمود، زیرا به سبب بردباری خود، گناهان گذشته را نادیده گرفت. ۲۶ خدا عدالتش را همین حالا در زمان ما ثابت کرد تا خودش عادل باشد و هر کسی را که به عیسای مسیح ایمان آورد، عادل بشمارد.
۲۷ پس به چه می توانیم افتخار کنیم؟ به هیچ چیز! بر اساس کدام قانون؟ آیا بر اعمال شریعت می توانیم افتخار کنیم؟ نه، بلکه بر اساس قانون ایمان. ۲۸ زیرا ما یقین داریم که به وسیلۀ ایمان، بدون اجرای اعمال شریعت عادل شمرده می شویم. ۲۹ آیا خدا، فقط خدای یهودیان است؟ مگر خدای غیر یهودیان هم نیست؟ بلی، خدای غیر یهودیان نیز می باشد. ۳۰ خدا یکتا است و یهودیان را بر اساس ایمان و غیر یهودیان را نیز بر اساس همان ایمان، عادل می شمارد. ۳۱ پس آیا شریعت موسی را با ایمان باطل می سازیم؟ هرگز نه! بلکه آن را استوار می سازیم.
دوم قرنتیان ۵:۲۱ · اشعیا ۵۳:۶ · رومیان ۳:۲۳ · TDV
متن امروز داستان کتاب مقدس در یک آیه است. پیام کتاب مقدس دو جنبه دارد: این ثبت تاریخ گناهکاری انسان است، و همچنین طرح آشکار رستگاری از طریق فیض و مشورت‌های خدا درمسیح است. این دو ویژگی دقیقاً همان چیزی است که دراشعیا ۵۳:۶ آشکار شده است.
باقیمانده یهودیان خداپرست درزمان مصیبت بزرگ به تدریج به مسیح ایمان خواهند آورد؛ برای آنها روشن خواهد شد که گناهکاری خودشان آنها را به نقطه نهایت رسانده بود، و مسیحای آنها، عیسیناصری، خشمی را که برای آنها بود، تحمل کرد. اشعیا ۵۳:۶اعتراف آنها در آن روز خواهد بود.
این همچنین اعتراف هر گناهکار، یهودی یا غیریهودی، است که به مسیح ایمان می‌آورد: «زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصرند» (رومیان ۳:۲۳). ما اراده خود را انجام می‌دادیم – که تعریف گناه است – و مانند گوسفندان، راه خود را می‌رفتیم. پاسخ خدا فرستادن پسرش به جهان بود، و او «گناه همه ما را بر او نهاد.» کلمه ترجمه شده «نهاد» معنای عمیق‌تری از آنچه در زبان ما ظاهر می‌شود دارد: به معنای «باعث شد بر او فرود آید» یا «باعث شد بر او ملاقات کند.» خشم خدا درصلیب با مسیح ملاقات کرد یا بر او متمرکز شد (۲ قرنتیان ۵:۲۱).
مبشر بزرگ قرن نوزدهم، دی. ال. مودی، یک کمپین انجیلی در شهر فیلادلفیا داشت. در پایان هفته او با قطار شهر را ترک می‌کرد. مردی دیده می‌شد که در سکوی ایستگاه به دنبال قطار می‌دوید درحالی که قطار حرکت می‌کرد. «آقای مودی، برای نجات یافتن چه باید بکنم؟» مودی، که در عقب قطار ایستاده بود، فریاد زد: «به خانه برو و اشعیا ۵۳:۶ را بخوان. از «همه» اول وارد شو و از «همه» دوم خارج شو.» این توصیه خوبی برای هر یک از ماست.
