۱ پس باید از هر نوع شرارت، دروغ، ریاکاری، حسادت و بدگویی دوری کنید. ۲ مانند کودکان نوزاد، تشنۀ شیر روحانی باشید تا با نوشیدن آن بتوانید در نجات تان رشد کنید، ۳ زیرا شما مزۀ مِهر و محبت خداوند را چشیده اید.
۴ پس به سوی مسیح که سنگ زنده است بیایید، همان کسی که از سوی مردم رد گردید اما در نظر خدا برگزیده و گرانبهاست. ۵ شما نیز مانند سنگهای زنده با هم خانه ای روحانی را می سازید و در آن خانه شما به عنوان کاهنان مقدس، قربانی های روحانی تان را که در نظر خدا پسندیده است، به وسیلۀ عیسای مسیح تقدیم می نمایید. ۶ زیرا در نوشته های پیامبران آمده است:
«در صهیون سنگ تهداب برگزیده و گرانبهایی قرار می دهم،
هر کسی به او ایمان آورد، هرگز شرمسار نخواهد شد.»
۷ برای شما که ایمان دارید، او گرانبهاست اما برای بی ایمانان،
«آن سنگی را که معماران رد کردند،
سنگ اصلی تهداب شده است.»
۸ و همچنین:
«سنگی است که موجب لغزش خواهد شد،
و صخره یی که روی آن خواهند افتاد.»
آنها به روی می خورند زیرا که به او ایمان نمی آورند چون سرنوشت شان همین گونه مقرر شده بود.
۹ اما شما قوم برگزیده، ملت مقدس و مردم متعلق به خدا هستید و مانند کاهنان شاهی، خدا را خدمت می کنید تا صفات عالی او را اعلام کنید که شما را از تاریکی به نور درخشان خود دعوت کرده است. ۱۰ شما در گذشته قومی به حساب نمی آمدید اما امروز قوم برگزیدۀ خدا هستید. شما زمانی از رحمت خدا بی بهره بودید اما اکنون رحمت او را با خود دارید.
۱۱ دوستان عزیز، از شما که در این دنیا بیگانه و مهاجر هستید، تقاضا می کنم از شهوتهای نفسانی که همیشه با روح ما در جنگ است دوری نمایید، ۱۲ اما با بی ایمانان چنان با راستی و درستی رفتار کنید که اگر چه در حال حاضر شما را به بدکاری ملامت می کنند، با دیدن کارهای شما، خدا را در روز داوری ستایش کنند.
۱۳ به خاطر خداوند، از همه صاحبان قدرت اطاعت کنید، خواه او پادشاه باشد که مقام عالی و بلند دارد، ۱۴ یا والی که برای جزا دادن بدکاران و تشویق نیکوکاران وظیفه گرفته است. ۱۵ زیرا آن چنان که خواست خداست شما باید با کارهای نیک تان جلو سخنان جاهلانۀ مردم نادان را بگیرید. ۱۶ مانند مردمی که کاملاً آزاد هستند زندگی کنید، اما نگذارید این آزادی شما بهانه یی برای رفتار ناشایست باشد بلکه مانند خدمتگاران خدا زندگی کنید. ۱۷ همه را گرامی بدارید، ایمانداران را دوست داشته باشید، از خدا بترسید و پادشاه را احترام کنید.
۱۸ ای خدمتگاران! با کمال احترام از اربابان تان اطاعت نمایید، نه تنها از آنهایی که مهربان و نجیب هستند بلکه حتی از آنهایی که سرکش و تُند خو نیز می باشند. ۱۹ زیرا کسی قابل تقدیر و ستایش است که به خاطر خوشنودی خدا، غیر عادلانه رنج می بیند و آن رنج را تحمل می کند. ۲۰ اما اگر مرتکب کار زشت شوید و جزای آن را تحمل کنید، چه افتخاری خواهید داشت؟ ولی اگر شما کار نیک انجام دهید و در عوض بدی ببینید و آن را تحمل کنید، آنگاه است که خدا را خوشنود می سازید. ۲۱ برای همین شما فرا خوانده شده اید، زیرا مسیح با رنجهایی که به خاطر شما کشید، برای شما نمونه شد تا به همان راهی که او رفت، شما نیز بروید. ۲۲ او هیچ گناهی مرتکب نشد و هرگز دروغ از زبانش شنیده نشده بود. ۲۳ وقتی به او دشنام می دادند، با دشنام جواب نداد. وقتی عذاب می کشید، تهدید نمی کرد بلکه خود را به دست خدا سپرد که همیشه با عدالت داوری می کند. ۲۴ مسیح بار گناهان ما را بر جسم خود گرفت و آن را بر صلیب بُرد تا اشتیاق خواهشهای نفسانی را در ما از بین ببرد و در عدالت خدا زندگی کنیم. شما با زخمهای او شِفا یافته اید. ۲۵ شما مانند گوسفندهای گمشده به هر طرف سرگردان بودید اما اکنون پیش چوپان و نگهبان جانهای خود برگشته اید.
۱ گاو یا گوسفندی که معیوب و یا مریض باشد آنرا برای خداوند، خدای تان قربانی نکنید، زیرا در نظر خداوند مکروه است.
2-3 اگر یکی از شما، خواه مرد باشد خواه زن، در یکی از شهرهای آن سرزمینی که خداوند، خدای تان به شما می دهد کاری کند که در نظر خداوند، خدای تان زشت باشد و پیمان او را بشکند و برود خدایان دیگر یا آفتاب، مهتاب و ستارگان را که من منع کرده ام، پرستش کند، 4 وقتی شما از آن خبر شوید، اول خوب تحقیق کنید. هرگاه معلوم شود که چنین کار زشتی در اسرائیل سر زده است، 5 آنوقت آن مرد یا زن گناهکار را در بیرون شهر ببرید و سنگسارش کنید تا بمیرد. 6 اما حکم اعدام باید با شهادت دو یا سه نفر شاهد صادر شود. شهادت تنها یک نفر قابل قبول نیست. 7 اول شاهدان باید برای کشتن او سنگها را پرتاب کنند و بعد سایر مردم. به این ترتیب محیط از گناه و شرارت پاک می شود.
8 اگر حل بعضی از قضایا، مثل مسئلۀ قتل، جراحت و هر نوع دعوای دیگر برای قضات محلی مشکل باشند، آنگاه فوراً به جائی که خداوند، خدای تان تعیین می کند بروید. 9 در آنجا از کاهنان خاندان لاوی و قاضی وقت مشوره بخواهید که آن ها در آن مورد چه فیصله می کنند. 10 آنوقت هرچه آن ها رأی بدهند و به شما بگویند عیناً همان چیز را اجراء نمائید 11 و هر تصمیمی که آن ها می گیرند شما نباید از آن سرپیچی کنید. 12 اگر کسی از فیصلۀ قاضی یا کاهن که خادم خداوند است امتناع ورزد، آن شخص باید کشته شود تا اسرائیل از شرارت پاک گردد. 13 آنوقت همگی خبر می شوند و کسی جرأت نمی کند که با رأی محکمه مخالفت نماید.
14 وقتی به سرزمینی که خداوند، خدای تان به شما می دهد، ساکن شده، به این فکر بیفتید که مثل اقوام اطراف تان یک پادشاه داشته باشید، 15 باید شخصی را که خداوند، خدای تان انتخاب می کند بعنوان پادشاه خود برگزینید. آن شخص باید از قوم خود تان باشد و شما اجازه ندارید که شخص بیگانه ای را پادشاه خویش سازید. 16 او برای خود اسپهای زیاد جمع نکند و مردم را به مصر نفرستد که برایش اسپ بیاورد، زیرا خداوند امر فرموده است که شما هرگز به مصر برنگردید. 17 او دارای زنهای زیاد نباشد مبادا از خداوند دل برکند. همچنین او نباید برای خود طلا و نقرۀ زیاد بیندوزد. 18 وقتی بر تخت پادشاهی نشست، یک نسخه از احکام خداوند را که پیش کاهنان لاوی است برای خود بنویسد. 19 او آن را نزد خود نگهدارد و در تمام روزهای عمر خود آن را مطالعه نماید تا یاد بگیرد و از خداوند، خدای خود بترسد و احکام و قوانین او را از دل و جان بجا آورد. 20 خود را از مردم دیگرِ قوم خود برتر نداند و از اوامر خداوند سرپیچی ننماید تا او و اولاده اش سالیان درازی بر اسرائیل سلطنت کنند.
۱ به سبب بدکاران خود را پریشان مساز و بر شریران حسد مبر، ۲ زیرا آن ها به زودی مثل سبزه خشک شده و مانند علف پژمرده می گردند. ۳ بر خداوند توکل نما و نیکویی کن تا در روی زمین در امنیت و آسودگی بسر بری. ۴ در خداوند شادمان باش و او تمنای دلت را برآورده می سازد. ۵ طریق خود را به خداوند بسپار و به او توکل کن و او تو را مدد می کند. ۶ او عدالت ترا مثل نور آشکار می سازد و راستی و حق تو را مانند ظهر.
۷ در حضور خداوند سکوت نما و منتظر او باش. به خاطر کسی که در زندگی سعادتمند است و شخص فریبکار خود را پریشان مساز. ۸ غضب را کنار بگذار و خشم را ترک کن. تشویش را بر خود راه نده چونکه باعث گناه می شود. ۹ مردم شریر از بین می روند، اما منتظرین خداوند وارث زمین می شوند. ۱۰ آدم بدکار در فرصت کمی نابود می شود و وقتی بجوئید او را نمی یابید. ۱۱ اما اشخاص حلیم و فروتن مالک زمین می شوند و از صلح و سلامتی فراوان برخوردار می گردند.
۱۲ شریر برای شخص عادل توطئه می چیند و دندانهای خود را بهم می ساید. ۱۳ خداوند بر او می خندد، چون می داند که روز داوری او نزدیک است. ۱۴ شریران شمشیر را به دست گرفته و تیر و کمان را آماده کرده اند تا مسکین و بیچاره را از بین ببرند و راستکاران را به قتل برسانند. ۱۵ اما شمشیر شان به قلب خود شان فرو می رود و کمان شان می شکند.
۱۶ مال اندکِ شخص راستکار بهتر از ثروت سرشار شریران است، ۱۷ زیرا خداوند بازوی شریران را در هم می شکند و اما از راستکاران مراقبت می کند. ۱۸ خداوند از تمام روزهای زندگی صالحان آگاه می باشد و میراث ایشان باقی است تا به ابد. ۱۹ در زمان مصیبت شرمنده نشده و در ایام قحطی سیر می باشند. ۲۰ اما شریران هلاک می شوند. دشمنان خداوند مانند گلهای زودگذر صحرا از بین می روند و مثل دودی ناپدید می گردند. ۲۱ شریر قرض می گیرد، ولی دوباره نمی پردازد. اما شخص صالح رحیم و سخاوتمند است. ۲۲ آنهائی که از خداوند برکت دیده اند وارث زمین می شوند، ولی کسانی که زیر لعنت خدا قرار دارند از بین می روند.
۲۳ خداوند قدم های آنانی را که مورد رضایت او هستند استوار ساخته و ایشان را براهی که باید بروند هدایت می کند. ۲۴ اگر بیفتند آسیبی به ایشان نمی رسد، زیرا خداوند دست آن ها را می گیرد. ۲۵ من جوان بودم و حالا پیر شده ام، ولی هرگز ندیدم که شخص راستکار ترک شده باشد و یا نسل او دست به گدائی دراز کرده باشد. ۲۶ شخص راستکار پیوسته مهربان و سخاوتمند است و اولادۀ او مبارک می باشند.
۲۷ از شرارت دوری نما و نیکویی کن. پس تا به ابد باقی خواهی ماند. ۲۸ خداوند انصاف را دوست می دارد و مقدسان خود را ترک نمی کند. از ایشان تا به ابد حمایت می کند، اما نسل شریر نابود می گردد. ۲۹ صالحان وارث زمین می شوند و همیشه در آنجا زندگی می کنند. ۳۰ از دهان شخص صالح کلام حکمت شنیده می شود و زبان او همیشه از عدل و انصاف حرف می زند. ۳۱ او احکام و دستورات خداوند را در دل خود جای داده است پس از راه راست منحرف نمی شود. ۳۲ شریر برای راستکار کمین می کند و قصد کشتن وی را دارد، ۳۳ اما خداوند شخص راستکار را به دست او نمی سپارد و نمی گذارد که در هنگام داوری محکوم شود. ۳۴ منتظر خداوند باش و از احکام او اطاعت کن. او ترا وارث زمین می سازد و تو به چشم خود نابودی بدکاران را خواهی دید.
۳۵ شخص شریر و ظالمی را دیدم که همچون درختی سبزی به هر سو شاخ و برگ گسترده بود. ۳۶ اما طولی نکشید که از بین رفت و وقتی از آنجا می گذشتم نیست شده بود. هرقدر جستجو کردم او را نیافتم. ۳۷ شخص نیکو و راستکار را ببین، زیرا که عاقبت آن شخص سلامتی است. ۳۸ اما خطاکاران بکلی نابود می شوند و عاقبت شریران نیستی است. ۳۹ نجات صالحان از خداوند است. در هنگام سختی او پناهگاه ایشان می باشد. ۴۰ خداوند مددگار و رهانندۀ ایشان است و آن ها را از شریران نجات می بخشد و حفظ می کند، زیرا به خداوند پناه آورده اند.
اول پِطرُس ۲:۹ · تثنیه ۱۷:۱۸ · مزامیر ۳۷:۵ · TDV
آیا تا به حال یک سیستم سیاسی کامل وجود داشته است؟ در عمل، خیر. در مفهوم، بله. خدا با جزئیات بسیاری مشخص کرده بود که قوم اسرائیل او چگونه باید اداره شوند. او زمانی را پیش‌بینی کرده بود که آنها پادشاهی بخواهند. از همین جا، در سخنرانی خداحافظی موسی، برای آن زمان تدابیری اندیشیده شده بود.
آنچه برای پادشاهاسرائیلی طبق اراده خدا صادق بود، در اصل برای هر رهبری نیز صادق است. علاوه بر این، برای هر ایمانداری اهمیت عملی زیادی دارد، زیرا درحالی که ما هنوز سلطنت نمی‌کنیم – ما فقط زمانی سلطنت خواهیم کرد که مسیح به طور عمومیحکومت کند – با این حال اکنون او قبلاً «ما را پادشاه ساخته است»، و ما قبلاً یک کهانت سلطنتی هستیم (مکاشفه ۱:۶؛ اول پطرس ۲:۹).
پادشاهدراسرائیل قرار نبود بلافاصله پس از به دست گرفتن قدرت، وارد کار حکمرانی شود. بلکه، او ابتدا باید وقت می‌گذاشت تا تمام متن شریعت داده شده توسط خدا را کپی کند. نه فقط یک بار آن را بخواند، نه آن را به دیگران دیکته کند، بلکه آن را با دست خود در یک کتاب بنویسد! آنچه «از میان انگشتان جاری شده است»، به اصطلاح، توسط حافظه حفظ می‌شود. آیا ما نیز عادت به حفظ متون کتاب مقدس داریم، شاید با نوشتن آنها؟ آنچه را که به این روش حفظ می‌کنید، زندگی شما را شکل خواهد داد. پادشاه موظف بود زندگی شخصی خود را درترس از خدا رهبری کند. در این مورد، او باید الگویی برای مردم خود باشد. و همچنین، در تمام رفتار اداری خود، او تحت شریعت بود. قانونگذار خودش نبود، بلکه خدا بود. او در برابر خدا مسئول بود.
ما می‌خواهیم در حوزه کوچک یا بزرگ زندگی خود چنین «پادشاهانی» باشیم: افرادی که اراده خدا را می‌دانند و زندگی شخصی و خدمت خود را برای خداوند بر این اساس تنظیم می‌کنند.
